وَقُلْنَا يٰٓاٰدَمُ اسْكُنْ اَنْتَ وَزَوْجُكَ الْجَنَّةَ وَكُلَا مِنْهَا رَغَدًا حَيْثُ شِئْتُمَاۖ وَلَا تَقْرَبَا هٰذِهِ الشَّجَرَةَ فَتَكُوْنَا مِنَ الظّٰلِمِيْنَ
wa qulnā yā ādamuskun anta wa zaujukal-jannata wa kulā minhā ragadan ḥaiṡu syi'tumā, wa lā taqrabā hāżihisy-syajarata fa takūnā minaẓ-ẓālimīn(a).
Эпир ҫапла каларӑмӑр: «Эй, Адам, эсӗ арӑмупа пӗрле райра пурӑн, унӑн ҫимӗҫне мӗн чухлӗ ҫиес тетӗн, ҫавӑн чухлӗ ҫи, анчах ҫак йывӑҫ патне ан ҫывхар, унсӑрӑн эсӗ усал ӗҫ тӑвакансен шутне кӗрсе ӳкӗн!»
فَاَزَلَّهُمَا الشَّيْطٰنُ عَنْهَا فَاَخْرَجَهُمَا مِمَّا كَانَا فِيْهِ ۖ وَقُلْنَا اهْبِطُوْا بَعْضُكُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ ۚ وَلَكُمْ فِى الْاَرْضِ مُسْتَقَرٌّ وَّمَتَاعٌ اِلٰى حِيْنٍ
fa'azallahumasy-syaiṭānu ‘anhā fa akhrajahumā mimmā kānā fīh(i), wa qulnahbiṭū ba‘ḍukum liba‘ḍin ‘aduww(un), wa lakum fil-arḍi mustaqarruw wa matā‘un ilā ḥīn(in).
Вара Сатана вӗсене иккӗшне те райран илӗртсе кӑларнӑ, вара вӗсене унта пулнӑ чухнех унтан хӑваласа кӑларнӑ. Эпир вара ҫапла каларӑмӑр: «анӑр, сирӗнтен хӑшӗ-пӗрисем теприсен тӑшманӗсем пулӗҫ, ҫӗр ҫинче вара сирӗн валли пурӑнмалли вырӑнсем те, савӑнмалли вырӑнсем те вӑхӑт ҫитичченех пулӗҫ».
وَيٰٓاٰدَمُ اسْكُنْ اَنْتَ وَزَوْجُكَ الْجَنَّةَ فَكُلَا مِنْ حَيْثُ شِئْتُمَا وَلَا تَقْرَبَا هٰذِهِ الشَّجَرَةَ فَتَكُوْنَا مِنَ الظّٰلِمِيْنَ
wa yā ādamuskun anta wa zaujukal-jannata fa kulā min ḥaiṡu syi'tumā wa lā taqrabā hāżihisy-syajarata fa takūnā minaẓ-ẓālimīn(a).
Тата (Аллах каланӑ): «Эй, Адам! Хӑвӑн арӑмупа пӗрле райра пурӑн, мӗн ҫиме юрататӑн, ҫавна ҫи. Анчах ҫак йывӑҫ патне ан ҫывхар.
فَوَسْوَسَ لَهُمَا الشَّيْطٰنُ لِيُبْدِيَ لَهُمَا مَا وٗرِيَ عَنْهُمَا مِنْ سَوْءٰتِهِمَا وَقَالَ مَا نَهٰىكُمَا رَبُّكُمَا عَنْ هٰذِهِ الشَّجَرَةِ اِلَّآ اَنْ تَكُوْنَا مَلَكَيْنِ اَوْ تَكُوْنَا مِنَ الْخٰلِدِيْنَ
fa waswasa lahumasy-syaiṭānu liyubdiya lahumā mā wūriya ‘anhumā min sau'ātihimā wa qāla mā nahākumā rabbukumā ‘an hāżihisy-syajarati illā an takūnā malakaini au takūnā minal-khālidīn(a).
Вара шуйттан вӗсене усал шухӑшсем пӑшӑлтатса, вӗсен вӑрттӑн пайӗсене (вӗсене) уҫса панӑ. Вара (Сатана) каланӑ: «Сирӗн Туррӑр сире иксӗре те ҫак йывӑҫ патне ҫывхарма ҫеҫ чарнӑ, ҫапла вара эсир иксӗр те ангелсем ан пулӑр, ӗмӗрлӗх ҫынсем ан пулӑр (пӗлӗтри)».
فَدَلّٰىهُمَا بِغُرُوْرٍۚ فَلَمَّا ذَاقَا الشَّجَرَةَ بَدَتْ لَهُمَا سَوْءٰتُهُمَا وَطَفِقَا يَخْصِفٰنِ عَلَيْهِمَا مِنْ وَّرَقِ الْجَنَّةِۗ وَنَادٰىهُمَا رَبُّهُمَآ اَلَمْ اَنْهَكُمَا عَنْ تِلْكُمَا الشَّجَرَةِ وَاَقُلْ لَّكُمَآ اِنَّ الشَّيْطٰنَ لَكُمَا عَدُوٌّ مُّبِيْنٌ
fa dallāhumā bigurūr(in), falammā żāqasy-syajarata badat lahumā sau'ātuhumā wa ṭafiqā yakhṣifāni ‘alaihimā miw waraqil-jannah(ti), wa nādāhumā rabbuhumā alam anhakumā ‘an tilkumasy-syajarati wa aqul lakumā innasy-syaiṭāna lakumā ‘aduwwum mubīn(un).
Вӑл (Сатана) вӗсене ултавпа илӗртнӗ. Йывӑҫа тутанса пӑхсан, вӗсен вӑрттӑн пайӗсем палӑрнӑ, ҫавӑнпа вӗсем хӑйсене рай ҫулҫисемпе витӗнме пуҫланӑ. Турӑ вӗсене чӗнсе каланӑ: «Эпӗ сире ҫакна тума чарман-и, шуйттан сирӗншӗн иксӗршӗн те уҫӑ тӑшман пулни ҫинчен каламан-и?»
فَوَسْوَسَ اِلَيْهِ الشَّيْطٰنُ قَالَ يٰٓاٰدَمُ هَلْ اَدُلُّكَ عَلٰى شَجَرَةِ الْخُلْدِ وَمُلْكٍ لَّا يَبْلٰى
fa waswasa ilaihisy-syaiṭānu qāla yā ādamu hal adulluka ‘alā syajaratil-khuldi wa mulkil lā yablā.
Вара шуйттан ӑна пӑшӑлтатса (усал шухӑш) каланӑ: «Эй, Адам, эпӗ сана ӗмӗрлӗх йывӑҫне (хулди) тата пӗтми патшалӑха кӑтартам-и?»
فَاَكَلَا مِنْهَا فَبَدَتْ لَهُمَا سَوْءٰتُهُمَا وَطَفِقَا يَخْصِفٰنِ عَلَيْهِمَا مِنْ وَّرَقِ الْجَنَّةِۚ وَعَصٰىٓ اٰدَمُ رَبَّهٗ فَغَوٰى ۖ
fa akalā minhā fa badat lahumā sau'ātuhumā wa ṭafiqā yakhṣifāni ‘alaihimā miw waraqil-jannah(ti), wa ‘aṣā ādamu rabbahū fa gawā.
Унтан вӗсем иккӗшӗ те ҫинӗ, унтан иккӗшӗ те хӑйсен ҫарамаслӑхне курнӑ та ӑна ҫулҫӑсемпе витме пуҫланӑ (вӗсем) райра, Адам вара хӑйӗн Ҫӳлхуҫине итлемен, вӑл аташса кайнӑ.