وَاِذْ اَخَذْنَا مِيْثَاقَ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ لَا تَعْبُدُوْنَ اِلَّا اللّٰهَ وَبِالْوَالِدَيْنِ اِحْسَانًا وَّذِى الْقُرْبٰى وَالْيَتٰمٰى وَالْمَسٰكِيْنِ وَقُوْلُوْا لِلنَّاسِ حُسْنًا وَّاَقِيْمُوا الصَّلٰوةَ وَاٰتُوا الزَّكٰوةَۗ ثُمَّ تَوَلَّيْتُمْ اِلَّا قَلِيْلًا مِّنْكُمْ وَاَنْتُمْ مُّعْرِضُوْنَ

wa iż akhażnā mīṡāqa banī isrā'īla lā ta‘budūna illallāha wa bil-wālidaini iḥsānaw wa żil-qurbā wal-yatāmā wal-masākīni wa qūlū lin-nāsi ḥusnaw wa aqīmuṣ-ṣalāta wa ātuz-zakāh(ta), ṡumma tawallaitum illā qalīlam minkum wa antum mu‘riḍūn(a).

Тата (аса илӗр) эпир Израиль ывӑлӗсенчен сӑмах илнӗ чухне: «Аллахсӑр пуҫне урӑххине ан пуҫҫапӑр, ашшӗ-амӑшӗпе, тӑванӗсемпе, тӑлӑхсемпе тата чухӑнсемпе ырӑ пулӑр. Анчах унтан эсир хӑвӑрӑн пӗчӗк пайӑрсӑр пуҫне пӑрӑнса кайрӑр, эсир вара (ҫаплах) диссидентсем пултӑр.

وَاِذَا قِيْلَ لَهُمْ اٰمِنُوْا بِمَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ قَالُوْا نُؤْمِنُ بِمَآ اُنْزِلَ عَلَيْنَا وَيَكْفُرُوْنَ بِمَا وَرَاۤءَهٗ وَهُوَ الْحَقُّ مُصَدِّقًا لِّمَا مَعَهُمْ ۗ قُلْ فَلِمَ تَقْتُلُوْنَ اَنْۢبِيَاۤءَ اللّٰهِ مِنْ قَبْلُ اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَ

wa iżā qīla lahum āminū bimā anzalallāhu qālū nu'minu bimā unzila ‘alainā wa yakfurūna bimā warā'ah(ū), wa huwal-ḥaqqu muṣaddiqal limā ma‘ahum, qul falima taqtulūna ambiyā'allāhi min qablu in kuntum mu'minīn(a).

Вӗсене: «Аллах (Коран) мӗн антарнине ӗненӗр» тесен, вӗсем ҫапла хуравлаҫҫӗ: «Эпир хамӑра мӗн антарнине ӗненетпӗр». Вӗсем вара мӗн пулассине йышӑнмаҫҫӗ, анчах та (Коран) вӗсемпе мӗн пуррине тӳрре кӑларакан чӑнлӑх. Калӑр (Мухаммед): «Эсир ӗненекенсем пулсан, мӗншӗн-ха эсир унччен Аллах пророкӗсене вӗлернӗ?»

اِذْ قَالَ لَهٗ رَبُّهٗٓ اَسْلِمْۙ قَالَ اَسْلَمْتُ لِرَبِّ الْعٰلَمِيْنَ

iż qāla lahū rabbuhū aslim, qāla aslamtu lirabbil-‘ālamīn(a).

(Астӑвӑр) Турӑ ӑна (Ибрагима) «Парӑн!» тенӗ чухне. Вӑл ҫапла хуравланӑ: «Эпӗ пур тӗнче хуҫине парӑнатӑп».

وَوَصّٰى بِهَآ اِبْرٰهٖمُ بَنِيْهِ وَيَعْقُوْبُۗ يٰبَنِيَّ اِنَّ اللّٰهَ اصْطَفٰى لَكُمُ الدِّيْنَ فَلَا تَمُوْتُنَّ اِلَّا وَاَنْتُمْ مُّسْلِمُوْنَ ۗ

wa waṣṣā bihā ibrāhīmu banīhi wa ya‘qūb(u), yā baniyya innallāhaṣṭafā lakumud-dīna falā tamūtunna illā wa antum muslimūn(a).

Авраам ҫак сӑмаха хӑйӗн ывӑлӗсене, Иаков пекех, хӑварнӑ. «Эй, ачамсем! Чӑнах та, Аллах сирӗншӗн ҫак тӗне суйласа илнӗ, ҫавӑнпа та эсир мӑсӑльман пулмасан ан вилӗр».

اَمْ كُنْتُمْ شُهَدَاۤءَ اِذْ حَضَرَ يَعْقُوْبَ الْمَوْتُۙ اِذْ قَالَ لِبَنِيْهِ مَا تَعْبُدُوْنَ مِنْۢ بَعْدِيْۗ قَالُوْا نَعْبُدُ اِلٰهَكَ وَاِلٰهَ اٰبَاۤىِٕكَ اِبْرٰهٖمَ وَاِسْمٰعِيْلَ وَاِسْحٰقَ اِلٰهًا وَّاحِدًاۚ وَنَحْنُ لَهٗ مُسْلِمُوْنَ

am kuntum syuhadā'a iż ḥaḍara ya‘qūbal-maut(u), iż qāla libanīhi mā ta‘budūna mim ba‘dī, qālū na‘budu ilāhaka wa ilāha ābā'ika ibrāhīma wa ismā‘īla wa isḥāqa ilāhaw wāḥidā(n), wa naḥnu lahū muslimūn(a).

Иаков вилӗм килсен, Иаков хӑйӗн ывӑлӗсене: «эпӗ вилсен эсир мӗне пуҫҫапӑр?» Вӗсем ҫапла хуравланӑ: «Эпир санӑн Турруна, санӑн мӑн аслаҫусен Туррине, Авраама, Измаила тата Исаака, Пурне те Тума Пултаракан Турра пуҫҫапӑпӑр, эпир Ӑна ҫеҫ парӑнӑпӑр».

وَقَالُوْا كُوْنُوْا هُوْدًا اَوْ نَصٰرٰى تَهْتَدُوْا ۗ قُلْ بَلْ مِلَّةَ اِبْرٰهٖمَ حَنِيْفًا ۗوَمَا كَانَ مِنَ الْمُشْرِكِيْنَ

wa qālū kūnū hūdan au naṣārā tahtadū, qul bal millata ibrāhīma ḥanīfā(n), wa mā kāna minal-musyrikīn(a).

Вӗсем вара: «Эсир (ӗненекенсем) иудейсем-и е христиансем-и, сире ҫул кӑтартса пырӗҫ», — тенӗ. Калӑр: «(Ҫук!) Анчах (эпир) Авраамӑн тӳрӗ тӗнне тытса пыратпӑр, вӑл Турӑпа пӗрле ӗҫлекенсен шутне кӗмест».

قُوْلُوْٓا اٰمَنَّا بِاللّٰهِ وَمَآ اُنْزِلَ اِلَيْنَا وَمَآ اُنْزِلَ اِلٰٓى اِبْرٰهٖمَ وَاِسْمٰعِيْلَ وَاِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَ وَالْاَسْبَاطِ وَمَآ اُوْتِيَ مُوْسٰى وَعِيْسٰى وَمَآ اُوْتِيَ النَّبِيُّوْنَ مِنْ رَّبِّهِمْۚ لَا نُفَرِّقُ بَيْنَ اَحَدٍ مِّنْهُمْۖ وَنَحْنُ لَهٗ مُسْلِمُوْنَ

qūlū āmannā billāhi wa mā unzila ilainā wa mā unzila ilā ibrāhīma wa ismā‘īla wa isḥāqa wa ya‘qūba wal-asbāṭi wa mā ūtiya mūsā wa ‘īsā wa mā ūtiyan-nabiyyūna mir rabbihim, lā nufarriqu baina aḥadim minhum wa naḥnu lahū muslimūn(a).

Кала: «Эпир Аллаха тата пире мӗн уҫнине, Авраама, Измаила, Исаака, Иакова тата вӗсен йӑхӗсене мӗн уҫнине, Моисейпе Иисуса мӗн панине тата вӗсен Ҫӳлхуҫи пророксене мӗн панине ӗненетпӗр.

فَاِنْ اٰمَنُوْا بِمِثْلِ مَآ اٰمَنْتُمْ بِهٖ فَقَدِ اهْتَدَوْا ۚوَاِنْ تَوَلَّوْا فَاِنَّمَا هُمْ فِيْ شِقَاقٍۚ فَسَيَكْفِيْكَهُمُ اللّٰهُ ۚوَهُوَ السَّمِيْعُ الْعَلِيْمُ ۗ

fa'in āmanū bimiṡli mā āmantum bihī faqadihtadau, wa in tawallau fa'innamā hum fī syiqāq(in), fasayakfīkahumullāh(u), wa huwas-samī‘ul-‘alīm(u).

Ҫавӑнпа та вӗсем эсир ӗненнӗ пек ӗненнӗ пулсан, чӑнах та, ҫул кӑтартнӑ пулӗччӗҫ. Анчах вӗсем пӑрӑнсан, вӗсем чӑнах та тӑшманла (сирӗнпе), вара Аллах сире (Мухаммада) вӗсемшӗн (Хӑйӗн пулӑшӑвӗпе) ҫителӗклӗ парӗ. Вӑл пурне те илтекен, пурне те пӗлекен.

كَانَ النَّاسُ اُمَّةً وَّاحِدَةً ۗ فَبَعَثَ اللّٰهُ النَّبِيّٖنَ مُبَشِّرِيْنَ وَمُنْذِرِيْنَ ۖ وَاَنْزَلَ مَعَهُمُ الْكِتٰبَ بِالْحَقِّ لِيَحْكُمَ بَيْنَ النَّاسِ فِيْمَا اخْتَلَفُوْا فِيْهِ ۗ وَمَا اخْتَلَفَ فِيْهِ اِلَّا الَّذِيْنَ اُوْتُوْهُ مِنْۢ بَعْدِ مَا جَاۤءَتْهُمُ الْبَيِّنٰتُ بَغْيًا ۢ بَيْنَهُمْ ۚ فَهَدَى اللّٰهُ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لِمَا اخْتَلَفُوْا فِيْهِ مِنَ الْحَقِّ بِاِذْنِهٖ ۗ وَاللّٰهُ يَهْدِيْ مَنْ يَّشَاۤءُ اِلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍ

kānan-nāsu ummataw wāḥidah(tan), fa ba‘aṡallāhun-nabiyyīna mubasysyirīna wa munżirīn(a), wa anzala ma‘ahumul-kitāba bil-ḥaqqi liyaḥkuma bainan-nāsi fīmakhtalafū fīh(i), wa makhtalafa fīhi illal-lażīna ūtūhu mim ba‘di mā jā'athumul-bayyinātu bagyam bainahum, fahadallāhul-lażīna āmanū limakhtalafū fīhi minal-ḥaqqi bi'iżnih(ī), wallāhu yahdī may yasyā'u ilā ṣirāṭim mustaqīm(in).

Ҫынсем (ӗлӗк) пӗр халӑх пулнӑ. Унтан Аллах пророксене ырӑ хыпарсемпе асӑрхаттарусем пӗлтерме янӑ. Вӑл вӗсемпе пӗрле ҫынсем хушшинчи тавлашусене татса пама чӑнлӑха ҫырнӑ кӗнекене янӑ. Уйрӑлса тӑраканнисем вара — хӑйсем хушшинче ӑмсаннипе уҫӑмлӑ ҫирӗплетӳсем ҫитнӗ хыҫҫӑн (Кӗнеке) панӑ ҫынсем ҫеҫ. Ҫапла вара, Аллах Хӑйӗн ирӗкӗпе хӑйсем тавлашакан чӑнлӑх пирки ӗненекенсене ертсе пырать. Аллах кама тÿрӗ ҫул ҫине тӑратать.

اِنَّ اللّٰهَ رَبِّيْ وَرَبُّكُمْ فَاعْبُدُوْهُ ۗهٰذَا صِرَاطٌ مُّسْتَقِيْمٌ

innallāha rabbī wa rabbukum fa‘budūh(u), hāżā ṣirāṭum mustaqīm(un).

Чӑнах та, Аллах манӑн Ҫӳлхуҫа та, сирӗн Ҫӳлхуҫа та, ҫавӑнпа та Ӑна пуҫҫапӑр. Ку вӑл — тӳрӗ ҫул.

۞ فَلَمَّآ اَحَسَّ عِيْسٰى مِنْهُمُ الْكُفْرَ قَالَ مَنْ اَنْصَارِيْٓ اِلَى اللّٰهِ ۗ قَالَ الْحَوَارِيُّوْنَ نَحْنُ اَنْصَارُ اللّٰهِ ۚ اٰمَنَّا بِاللّٰهِ ۚ وَاشْهَدْ بِاَنَّا مُسْلِمُوْنَ

falammā aḥassa ‘īsā minhumul-kufra qāla man anṣārī ilallāh(i), qālal-ḥawāriyyūna naḥnu anṣārullāh(i), āmannā billāh(i), wasyhad bi'annā muslimūn(a).

Ҫавӑнпа та Иисус вӗсен (Израиль ывӑлӗсен) итлеменнине туйсан: «Аллах тӗнне йӗркелеме кам пулӑшӗ?» Хаварийюн (шанчӑклӑ туссем) хуравланӑ: «Эпир Аллахӑн (тӗн) пулӑшуҫисем. Эпир Аллаха ӗненетпӗр, хамӑр мӑсӑльмансем пулнине ҫирӗплететпӗр».

قُلْ يٰٓاَهْلَ الْكِتٰبِ تَعَالَوْا اِلٰى كَلِمَةٍ سَوَاۤءٍۢ بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمْ اَلَّا نَعْبُدَ اِلَّا اللّٰهَ وَلَا نُشْرِكَ بِهٖ شَيْـًٔا وَّلَا يَتَّخِذَ بَعْضُنَا بَعْضًا اَرْبَابًا مِّنْ دُوْنِ اللّٰهِ ۗ فَاِنْ تَوَلَّوْا فَقُوْلُوا اشْهَدُوْا بِاَنَّا مُسْلِمُوْنَ

qul yā ahlal-kitābi ta‘ālau ilā kalimatin sawā'im bainanā wa bainakum allā na‘buda illallāha wa lā nusyrika bihī syai'aw wa lā yattakhiża ba‘ḍunā ba‘ḍan arbābam min dūnillāh(i), fa in tawallau fa qūlusyhadū bi'annā muslimūn(a).

Калӑр (Мухаммед): «Эй, кӗнеке ҫыннисем! Пирӗнпе сирӗн хушӑри пӗр предложени патне каяр: эпир Аллахсӑр пуҫне урӑх пуҫҫапмастпӑр, Унпа нимӗн те ҫыхӑнтармастпӑр, пӗр-пӗрне Аллахсӑр пуҫне турӑсем тумастпӑр.

مَاكَانَ اِبْرٰهِيْمُ يَهُوْدِيًّا وَّلَا نَصْرَانِيًّا وَّلٰكِنْ كَانَ حَنِيْفًا مُّسْلِمًاۗ وَمَا كَانَ مِنَ الْمُشْرِكِيْنَ

wa mā kāna ibrāhīmu yahūdiyyaw wa lā naṣrāniyyaw wa lākin kāna ḥanīfam muslimā(n), wa mā kāna minal-musyrikīn(a).

Ибрагим еврей та, христиан та мар, анчах вӑл тӳрӗ ҫын, мӑсӑльман тата мушриксенчен пӗри ​​пулман.

اِنَّ اَوْلَى النَّاسِ بِاِبْرٰهِيْمَ لَلَّذِيْنَ اتَّبَعُوْهُ وَهٰذَا النَّبِيُّ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا ۗ وَاللّٰهُ وَلِيُّ الْمُؤْمِنِيْنَ

inna aulan-nāsi bi'ibrāhīma lal-lażīnattaba‘ūhu wa hāżan-nabiyyu wal-lażīna āmanū, wallāhu waliyyul-mu'minīn(a).

Авраама чи ҫывӑх ҫынсем — ун хыҫҫӑн пыракансем, тата ҫак Пророк (Мухаммед), тата ӗненекенсем. Аллах ӗненекенсен хӳтӗлевҫи

مَا كَانَ لِبَشَرٍ اَنْ يُّؤْتِيَهُ اللّٰهُ الْكِتٰبَ وَالْحُكْمَ وَالنُّبُوَّةَ ثُمَّ يَقُوْلَ لِلنَّاسِ كُوْنُوْا عِبَادًا لِّيْ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ وَلٰكِنْ كُوْنُوْا رَبَّانِيّٖنَ بِمَا كُنْتُمْ تُعَلِّمُوْنَ الْكِتٰبَ وَبِمَا كُنْتُمْ تَدْرُسُوْنَ ۙ

mā kāna libasyarin ay yu'tiyahullāhul-kitāba wal-ḥukma wan-nubuwwata ṡumma yaqūla lin-nāsi kūnū ‘ibādal lī min dūnillāhi wa lākin kūnū rabbāniyyīna bimā kuntum tu‘allimūnal-kitāba wa bimā kuntum tadrusūn(a).

Аллах кӗнеке панӑ ҫынна, ӑслӑлӑхпа тата пророклӑхпа пӗрле, ҫынсене: «Мана пуҫҫапакансем пулӑр, Аллаха пуҫҫапакансем мар», — тесе каламалла мар, анчах та (вӑл ҫапла калать: «Аллаха пуҫҫапакансем пулӑр, мӗншӗн тесен эсир кӗнекене вӗрентетӗр тата ӑна вӗренетӗр!»

وَلَا يَأْمُرَكُمْ اَنْ تَتَّخِذُوا الْمَلٰۤىِٕكَةَ وَالنَّبِيّٖنَ اَرْبَابًا ۗ اَيَأْمُرُكُمْ بِالْكُفْرِ بَعْدَ اِذْ اَنْتُمْ مُّسْلِمُوْنَ ࣖ

wa lā ya'murakum an tattakhiżul-malā'ikata wan-nabiyyīna arbābā(n), aya'murukum bil-kufri ba‘da iż antum muslimūn(a).

тата сире ангелсемпе пророксене Турӑ тума хушма пултараймасть (вӑл та пултараймасть). Вӑл сире мӑсӑльман пулса тӑнӑ хыҫҫӑн кафир пулма хушни (вырӑнлӑ)-и?

وَمَنْ يَّبْتَغِ غَيْرَ الْاِسْلَامِ دِيْنًا فَلَنْ يُّقْبَلَ مِنْهُۚ وَهُوَ فِى الْاٰخِرَةِ مِنَ الْخٰسِرِيْنَ

wa may yabtagi gairal-islāmi dīnan falay yuqbala minh(u), wa huwa fil-ākhirati minal khāsirīn(a).

Тата кам исламран урӑх тӗн шырать, ӑна йышӑнмӗҫ, леш тӗнчере вӑл ҫухатусен шутне кӗрӗ.

قُلْ صَدَقَ اللّٰهُ ۗ فَاتَّبِعُوْا مِلَّةَ اِبْرٰهِيْمَ حَنِيْفًاۗ وَمَا كَانَ مِنَ الْمُشْرِكِيْنَ

qul ṣadaqallāh(u), fattabi‘ū millata ibrāhīma ḥanīfā(n), wa mā kāna minal-musyrikīn(a).

Калӑр (Мухаммед): «Аллах мӗн калани пурте тӗрӗс». Ҫавӑнпа та Авраамӑн тӳрӗ тӗнне тытса пырӑр, вӑл вара мушриксен шутне кӗмест.

رَبَّنَآ اِنَّنَا سَمِعْنَا مُنَادِيًا يُّنَادِيْ لِلْاِيْمَانِ اَنْ اٰمِنُوْا بِرَبِّكُمْ فَاٰمَنَّا ۖرَبَّنَا فَاغْفِرْ لَنَا ذُنُوْبَنَا وَكَفِّرْ عَنَّا سَيِّاٰتِنَا وَتَوَفَّنَا مَعَ الْاَبْرَارِۚ

rabbanā innanā sami‘nā munādiyay yunādī lil-īmāni an āminū birabbikum fa āmannā, rabbanā fagfir lanā żunūbanā wa kaffir ‘annā sayyi'ātinā wa tawaffanā ma‘al-abrār(i).

Эй Ҫӳлхуҫамӑр, эпир ӗненме чӗнекенсене илтрӗмӗр: «Хӑвӑн Ҫӳлхуҫана ӗнен», — тенӗ. Эй Ҫӳлхуҫамӑр, пирӗн ҫылӑхсене каҫар, пирӗн йӑнӑшсене ҫухат, пире парӑннисемпе пӗрле вӗлер.

وَمَنْ اَحْسَنُ دِيْنًا مِّمَّنْ اَسْلَمَ وَجْهَهٗ لِلّٰهِ وَهُوَ مُحْسِنٌ وَّاتَّبَعَ مِلَّةَ اِبْرٰهِيْمَ حَنِيْفًا ۗوَاتَّخَذَ اللّٰهُ اِبْرٰهِيْمَ خَلِيْلًا

wa man aḥsanu dīnam mimman aslama wajhahū lillāhi wa huwa muḥsinuw wattaba‘a millata ibrāhīma ḥanīfā(n), wattakhażallāhu ibrāhīma khalīlā(n).

Ырӑ ӗҫсем туса, Авраамӑн тӳрӗ тӗнне тытса пыракан ҫынран лайӑхрах тӗн камӑн пур? Аллах вара Авраама (Хӑйӗн) юратнӑ ҫынни пулма суйласа илнӗ.

لَقَدْ كَفَرَ الَّذِيْنَ قَالُوْٓا اِنَّ اللّٰهَ هُوَ الْمَسِيْحُ ابْنُ مَرْيَمَ ۗوَقَالَ الْمَسِيْحُ يٰبَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ اعْبُدُوا اللّٰهَ رَبِّيْ وَرَبَّكُمْ ۗاِنَّهٗ مَنْ يُّشْرِكْ بِاللّٰهِ فَقَدْ حَرَّمَ اللّٰهُ عَلَيْهِ الْجَنَّةَ وَمَأْوٰىهُ النَّارُ ۗوَمَا لِلظّٰلِمِيْنَ مِنْ اَنْصَارٍ

laqad kafaral-lażīna qālū innallāha huwal-masīḥubnu maryam(a), wa qālal-masīḥu yā banī isrā'īla‘budullāha rabbī wa rabbakum, innahū may yusyrik billāhi faqad ḥarramallāhu ‘alaihil-jannata wa ma'wāhun nār(u), wa mā liẓ-ẓālimīna min anṣār(in).

Чӑнах та, «Чӑнах та, Аллах — Мессия, Мария ывӑлӗ» текенсем ӗненмен. Аль-Масих (хӑй) ҫапла каланӑ пулин те: «Эй, Израиль ывӑлӗсем! Чӑнах та, кам (мӗн те пулин) Аллахпа ҫыхӑнтарать, вара чӑнах та, Аллах ӑна пӗлӗтре пурӑнма чарнӑ, унӑн вырӑнӗ вара — тамӑк. Тӗрӗс мар халӑха вара пулӑшакан ҫук.

مَا قُلْتُ لَهُمْ اِلَّا مَآ اَمَرْتَنِيْ بِهٖٓ اَنِ اعْبُدُوا اللّٰهَ رَبِّيْ وَرَبَّكُمْ ۚوَكُنْتُ عَلَيْهِمْ شَهِيْدًا مَّا دُمْتُ فِيْهِمْ ۚ فَلَمَّا تَوَفَّيْتَنِيْ كُنْتَ اَنْتَ الرَّقِيْبَ عَلَيْهِمْ ۗوَاَنْتَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ شَهِيْدٌ

mā qultu lahum illā mā amartanī bihī ani‘budullāha rabbī wa rabbakum, wa kuntu ‘alaihim syahīdam mā dumtu fīhim, falammā tawaffaitanī kunta antar-raqība ‘alaihim, wa anta ‘alā kulli syai'in syahīd(un).

Эпӗ вӗсене нихҫан та Эсӗ мана мӗн хушнине ҫеҫ каламан (ҫапла каласан: «Аллаха, манӑн Ҫӳлхуҫана тата хӑвӑн Ҫӳлхуҫана пуҫҫап», — тенӗ, эпӗ вӗсем хушшинче пулнӑ чухне вӗсене хирӗҫ свидетель пулнӑ. Ҫапла вара, Эсӗ манран уйрӑлнӑ хыҫҫӑн, Эсӗ вӗсене сыхласа тӑнӑ. Эсӗ вара пурне те Свидетель.

قُلْ اَغَيْرَ اللّٰهِ اَتَّخِذُ وَلِيًّا فَاطِرِ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَهُوَ يُطْعِمُ وَلَا يُطْعَمُ ۗ قُلْ اِنِّيْٓ اُمِرْتُ اَنْ اَكُوْنَ اَوَّلَ مَنْ اَسْلَمَ وَلَا تَكُوْنَنَّ مِنَ الْمُشْرِكِيْنَ

qul agairallāhi attakhiżu waliyyan fāṭiris-samāwāti wal-arḍi wa huwa yuṭ‘imu wa lā yuṭ‘am(u), qul innī umirtu an akūna awwala man aslama wa lā takūnanna minal-musyrikīn(a).

Калӑр (Мухаммед): «Пӗлӗтпе ҫӗре пултарнӑ Аллахсӑр пуҫне урӑх хӳтӗлевҫӗ илмелле-и, Вӑл тӑрантарать те, тӑрантармасть пулсан та?» Калӑр: «Чӑнах та, мана (Аллах умӗнче) чи малтан пӑхӑнма хушнӑ, мушриксен ушкӑнне нихҫан та кӗмелле мар».

قُلْ اِنِّيْ نُهِيْتُ اَنْ اَعْبُدَ الَّذِيْنَ تَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ ۗ قُلْ لَّآ اَتَّبِعُ اَهْوَاۤءَكُمْۙ قَدْ ضَلَلْتُ اِذًا وَّمَآ اَنَا۠ مِنَ الْمُهْتَدِيْنَ

qul innī nuhītu an a‘budal-lażīna tad‘ūna min dūnillāh(i), qul lā attabi‘u ahwā'akum, qad ḍalaltu iżaw wa mā ana minal-muhtadīn(a).

Калӑр (Мухаммед): «Мана эсир Аллахсӑр пуҫне пуҫҫапакан турӑсене пуҫҫапма чарнӑ». Кала: «Эпӗ санӑн кӑмӑлна пурнӑҫламастӑп, ҫапла тусан, эпӗ чӑнах та ҫухалса каятӑп, эпӗ ҫул кӑтартакансенчен пӗри ​​мар».

۞ وَاِذْ قَالَ اِبْرٰهِيْمُ لِاَبِيْهِ اٰزَرَ اَتَتَّخِذُ اَصْنَامًا اٰلِهَةً ۚاِنِّيْٓ اَرٰىكَ وَقَوْمَكَ فِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ

wa iż qāla ibrāhīmu li'abīhi āzara atattakhiżu aṣnāman ālihah(tan), innī arāka wa qaumaka fī ḍalālim mubīn(in).

Ибрагим хӑйӗн ашшӗне, Азара, ҫапла каланӑ чухне: «Эсӗ ҫав йӗрӗхсене турӑсем тума юрать-и? Чӑнах та, эпӗ сана тата санӑн халӑхна питӗ йӑнӑш куратӑп».

اِنِّيْ وَجَّهْتُ وَجْهِيَ لِلَّذِيْ فَطَرَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ حَنِيْفًا وَّمَآ اَنَا۠ مِنَ الْمُشْرِكِيْنَۚ

innī wajjahtu wajhiya lil-lażī faṭaras-samāwāti wal-arḍa ḥanīfaw wa mā ana minal-musyrikīn(a).

Эпӗ хамӑн пит-куҫа (Аллах) еннелле ҫавӑратӑп, вӑл тӳпепе ҫӗре чӑн тӗне пӗтӗмпех пӑхӑнса (пӑхӑнса) пултарнӑ, эпӗ вара мушриксенчен пӗри ​​мар.

قُلْ اِنَّنِيْ هَدٰىنِيْ رَبِّيْٓ اِلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍ ەۚ دِيْنًا قِيَمًا مِّلَّةَ اِبْرٰهِيْمَ حَنِيْفًاۚ وَمَا كَانَ مِنَ الْمُشْرِكِيْنَ

qul innanī hadānī rabbī ilā ṣirāṭim mustaqīm(in), dīnan qiyamam millata ibrāhīma ḥanīfā(n), wa mā kāna minal-musyrikīn(a).

Калӑр (Мухаммед): «Чӑнах та, манӑн Ҫӳлхуҫа мана тӳрӗ ҫул ҫине, чӑн тӗн ҫине, Авраамӑн тӳрӗ тӗнӗ ҫине илсе пычӗ. Вӑл (Ибрагим) мушриксен шутӗнче мар».

لَقَدْ اَرْسَلْنَا نُوْحًا اِلٰى قَوْمِهٖ فَقَالَ يٰقَوْمِ اعْبُدُوا اللّٰهَ مَا لَكُمْ مِّنْ اِلٰهٍ غَيْرُهٗۗ اِنِّيْٓ اَخَافُ عَلَيْكُمْ عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيْمٍ

laqad arsalnā nūḥan ilā qaumihī fa qāla yā qaumi‘budullāha mā lakum min ilāhin gairuh(ū), innī akhāfu ‘alaikum ‘ażāba yaumin ‘aẓīm(in).

Чӑнах та, эпир чӑнах та Ноя хӑйӗн халӑхӗ патне ятӑмӑр, унтан вӑл каланӑ: «Эй, манӑн халӑхӑм! Аллаха пуҫҫапӑр! Сирӗншӗн Унсӑр пуҫне урӑх турӑ ҫук. Чӑнах та, эпӗ сире хӑрушӑ кун (хӑрушӑ кун) асаплантарасран хӑратӑп.

۞ وَاِلٰى عَادٍ اَخَاهُمْ هُوْدًاۗ قَالَ يٰقَوْمِ اعْبُدُوا اللّٰهَ مَا لَكُمْ مِّنْ اِلٰهٍ غَيْرُهٗۗ اَفَلَا تَتَّقُوْنَ

wa ilā ‘ādin akhāḥum hūdā(n), qāla yā qaumi‘budullāha mā lakum min ilāhin gairuh(ū), afalā tattaqūn(a).

Ад ҫыннисене (Эпир) вӗсен тӑванне Худа ятӑмӑр. Вӑл каланӑ: «Эй, манӑн халӑхӑм! Аллаха пуҫҫапӑр! Сирӗншӗн Унсӑр пуҫне урӑх турӑ ҫук. Апла пулсан, мӗншӗн-ха эсир Аллахран хӑрамастӑр?»

قَالُوْٓا اَجِئْتَنَا لِنَعْبُدَ اللّٰهَ وَحْدَهٗ وَنَذَرَ مَا كَانَ يَعْبُدُ اٰبَاۤؤُنَاۚ فَأْتِنَا بِمَا تَعِدُنَآ اِنْ كُنْتَ مِنَ الصّٰدِقِيْنَ

qālū aji'tanā lina‘budallāha waḥdahū wa nażara mā kāna ya‘budu ābā'unā, fa'tinā bimā ta‘idunā in kunta minaṣ ṣādiqīn(a).

Вӗсем каланӑ: «Эсир пирӗн пата килнӗ-и, эпир Аллаха ҫеҫ пуҫҫапма тата хамӑрӑн асаттесем мӗн пуҫҫапнине пӑрахма?

وَاِلٰى ثَمُوْدَ اَخَاهُمْ صٰلِحًاۘ قَالَ يٰقَوْمِ اعْبُدُوا اللّٰهَ مَا لَكُمْ مِّنْ اِلٰهٍ غَيْرُهٗۗ قَدْ جَاۤءَتْكُمْ بَيِّنَةٌ مِّنْ رَّبِّكُمْۗ هٰذِهٖ نَاقَةُ اللّٰهِ لَكُمْ اٰيَةً فَذَرُوْهَا تَأْكُلْ فِيْٓ اَرْضِ اللّٰهِ وَلَا تَمَسُّوْهَا بِسُوْۤءٍ فَيَأْخُذَكُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ

wa ilā ṡamūda akhāhum ṣāliḥā(n), qāla yā qaumi‘budullāha mā lakum min ilāhin gairuh(ū), qad jā'atkum bayyinatum mir rabbikum, hāżihī nāqatullāhi lakum āyatan fa żarūhā ta'kul fī arḍillāhi wa lā tamassūhā bisū'in fa ya'khużakum ‘ażābun alīm(un).

Самуд халӑхне (Эпир ятӑмӑр) вӗсен тӑванне Салеха. Вӑл каланӑ: «Эй, манӑн халӑхӑм! Аллаха пуҫҫапӑр! Сирӗншӗн Унсӑр пуҫне урӑх турӑ ҫук. Чӑнах та, сирӗн Ҫӳлхуҫаран уҫӑмлӑ ҫирӗплетӳ килчӗ. Ҫак (а) Аллахран килнӗ тӗве сирӗншӗн паллӑ. Вӑл Аллах ҫӗрӗ ҫинче тӑранса пурӑнтӑр, ӑна ан сиенлӗр, унсӑрӑн эсир асаплӑ асап куратӑр».

وَاِلٰى مَدْيَنَ اَخَاهُمْ شُعَيْبًاۗ قَالَ يٰقَوْمِ اعْبُدُوا اللّٰهَ مَا لَكُمْ مِّنْ اِلٰهٍ غَيْرُهٗۗ قَدْ جَاۤءَتْكُمْ بَيِّنَةٌ مِّنْ رَّبِّكُمْ فَاَوْفُوا الْكَيْلَ وَالْمِيْزَانَ وَلَا تَبْخَسُوا النَّاسَ اَشْيَاۤءَهُمْ وَلَا تُفْسِدُوْا فِى الْاَرْضِ بَعْدَ اِصْلَاحِهَاۗ ذٰلِكُمْ خَيْرٌ لَّكُمْ اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَۚ

wa ilā madyana akhāhum syu‘aibā(n), qāla yā qaumi‘budullāha mā lakum min ilāhin gairuh(ū), qad jā'atkum bayyinatum mir rabbikum fa auful-kaila wal-mīzāna wa lā tabkhasun-nāsa asy-yā'ahum wa lā tufsidū fil-arḍi ba‘da iṣlāḥihā, żālikum khairul lakum in kuntum mu'minīn(a).

Мадиан халӑхне: эпир вӗсен тӑванне, Шуайба, ятӑмӑр. Вӑл каланӑ: «Эй, манӑн халӑхӑм! Аллаха пуҫҫапӑр. Сирӗншӗн Унсӑр пуҫне урӑх турӑ ҫук. Чӑнах та, сирӗн пата хӑвӑрӑн Ҫӳлхуҫаран уҫҫӑн кӑтартса панӑ. Виҫесемпе тарасасене лайӑхлатӑр, никама та нимӗн чухлӗ те ан сиенлӗр. Ҫӗре лайӑх тунӑ хыҫҫӑн сиен ан кӳрӗр. Эсир ӗненекенсем пулсан, ку сирӗншӗн лайӑхрах».

وَجَاوَزْنَا بِبَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ الْبَحْرَ فَاَتَوْا عَلٰى قَوْمٍ يَّعْكُفُوْنَ عَلٰٓى اَصْنَامٍ لَّهُمْ ۚقَالُوْا يٰمُوْسَى اجْعَلْ لَّنَآ اِلٰهًا كَمَا لَهُمْ اٰلِهَةٌ ۗقَالَ اِنَّكُمْ قَوْمٌ تَجْهَلُوْنَ

wa jāwaznā bibanī isrā'īlal-baḥra fa atau ‘alā qaumiy ya‘kufūna ‘alā aṣnāmil lahum, qālū yā mūsaj‘al lanā ilāhan kamā lahum ālihah(tun), qāla innakum qaumun tajhalūn(a).

Эпир вара Израиль ывӑлӗсене ҫав тинӗс урлӑ (Хӗрлӗ тинӗсӗн ҫурҫӗр пайне) ҫӑлса хӑвартӑмӑр. Вӗсем йӗрӗхсене пуҫҫапма пӑрахман халӑх патне ҫитсен, вӗсем (Израиль ывӑлӗсем) ҫапла каланӑ: «Эй, Муса! (Моисей) ҫапла хуравланӑ: «Эсир чӑнах та ухмах ҫынсем».

قَالَ اَغَيْرَ اللّٰهِ اَبْغِيْكُمْ اِلٰهًا وَّهُوَ فَضَّلَكُمْ عَلَى الْعٰلَمِيْنَ

qāla agairallāhi abgīkum ilāhaw wa huwa faḍḍalakum ‘alal-‘ālamīn(a).

Вӑл (Моисей) каланӑ: «Эпӗ сирӗншӗн Аллахсӑр пуҫне урӑх турра шырама юрать-и, анчах та Вӑл сире пур халӑхран та мала хунӑ (ҫав вӑхӑтра)».

اِتَّخَذُوْٓا اَحْبَارَهُمْ وَرُهْبَانَهُمْ اَرْبَابًا مِّنْ دُوْنِ اللّٰهِ وَالْمَسِيْحَ ابْنَ مَرْيَمَۚ وَمَآ اُمِرُوْٓا اِلَّا لِيَعْبُدُوْٓا اِلٰهًا وَّاحِدًاۚ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَۗ سُبْحٰنَهٗ عَمَّا يُشْرِكُوْنَ

ittakhażū aḥbārahum wa ruhbānahum arbābam min dūnillāhi wal-masīḥabna maryam(a), wa mā umirū illā liya‘budū ilāhaw wāḥidā(n), lā ilāha illā huw(a), subḥānahū ‘ammā yusyrikūn(a).

Вӗсем турра ӗненекен ҫынсене (еврейсене), вӗсен манахӗсене (христиансене) Аллахсӑр пуҫне турӑсем вырӑнне хунӑ, тата (ҫавӑн пекех) Мария ывӑлне Мессийӑна та тунӑ; вӗсене Пурне те Тума Пултаракан Турра пуҫҫапма ҫеҫ хушнӑ пулин те; Унсӑр пуҫне урӑх турӑ ҫук. Вӗсем пӗр-пӗринпе мӗн ҫыхӑнтарнинчен Ӑна мухтав.

قُلْ يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ اِنْ كُنْتُمْ فِيْ شَكٍّ مِّنْ دِيْنِيْ فَلَآ اَعْبُدُ الَّذِيْنَ تَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ وَلٰكِنْ اَعْبُدُ اللّٰهَ الَّذِيْ يَتَوَفّٰىكُمْ ۖ وَاُمِرْتُ اَنْ اَكُوْنَ مِنَ الْمُؤْمِنِيْنَۙ

qul yā ayyuhan nāsu in kuntum fī syakkim min dīnī falā a‘budul-lażīna ta‘budūna min dūnillāhi wa lākin a‘budullāhal-lażī yatawaffākum, wa umirtu an akūna minal-mu'minīn(a).

Калӑр (Эй Мухаммед): «Эй этемлӗх! Эсир манӑн тӗн пирки ҫаплах иккӗленетӗр пулсан, эпӗ Аллахсӑр пуҫне пуҫҫапакансене мар, сире вӗлерекен Аллаха пуҫҫапатӑп, мана ӗненекенсем хушшинче пулма хушнӑ».

اَلَّا تَعْبُدُوْٓا اِلَّا اللّٰهَ ۗاِنَّنِيْ لَكُمْ مِّنْهُ نَذِيْرٌ وَّبَشِيْرٌۙ

allā ta‘budū illallāh(a), innanī lakum minhu nażīruw wa basyīr(un).

ҫапла вара эсир Аллахран пуҫне урӑх никама та пуҫҫапмастӑр. Чӑнах та, эпӗ (Мухаммед) сирӗн пата Унран ырӑ хыпар пӗлтерекен тата асӑрхаттаракан.

اَنْ لَّا تَعْبُدُوْٓا اِلَّا اللّٰهَ ۖاِنِّيْٓ اَخَافُ عَلَيْكُمْ عَذَابَ يَوْمٍ اَلِيْمٍ

allā ta‘budū illallāh(a), innī akhāfu ‘alaikum ‘ażāba yaumin alīm(in).

ҫапла вара эсир Аллахран пуҫне урӑх никама та пуҫҫапмастӑр. Эпӗ сире питӗ асаплӑ кун айӑпласран чӑннипех те пӑшӑрханатӑп».

وَاِلٰى عَادٍ اَخَاهُمْ هُوْدًا ۗقَالَ يٰقَوْمِ اعْبُدُوا اللّٰهَ مَا لَكُمْ مِّنْ اِلٰهٍ غَيْرُهٗ ۗاِنْ اَنْتُمْ اِلَّا مُفْتَرُوْنَ

wa ilā ‘ādin akhāhum hūdā(n), qāla yā qaumi‘budullāha mā lakum min ilāhin gairuh(ū), in antum illā muftarūn(a).

Ад ҫыннисем патне (Эпир янӑ) вӗсен тӑванне, Худа. Вӑл каланӑ: «Эй, манӑн халӑхӑм! Аллаха пуҫҫапӑр, сирӗншӗн Унсӑр пуҫне урӑх турӑ ҫук.

۞ وَاِلٰى ثَمُوْدَ اَخَاهُمْ صٰلِحًا ۘ قَالَ يٰقَوْمِ اعْبُدُوا اللّٰهَ مَا لَكُمْ مِّنْ اِلٰهٍ غَيْرُهٗ ۗهُوَ اَنْشَاَكُمْ مِّنَ الْاَرْضِ وَاسْتَعْمَرَكُمْ فِيْهَا فَاسْتَغْفِرُوْهُ ثُمَّ تُوْبُوْٓا اِلَيْهِ ۗاِنَّ رَبِّيْ قَرِيْبٌ مُّجِيْبٌ

wa ilā ṡamūda akhāhum ṣālihā(n), qāla yā qaumi‘budullāḥa mā lakum min ilāhin gairuh(ū), huwa ansya'akum minal-arḍi wasta‘marakum fīhā fastagfirūhu ṡumma tūbū ilaih(i), inna rabbī qarībum mujīb(un).

тата самуд патне (Эпир ятӑмӑр) вӗсен шӑллӗне, Салеха. Вӑл каланӑ: «Эй, манӑн халӑхӑм! Аллаха пуҫҫапӑр, сирӗншӗн Унсӑр пуҫне урӑх турӑ ҫук. Вӑл сире ҫӗртен (тӑпраран) пултарнӑ, сире ырлӑх кӳнӗ, ҫавӑнпа та Унран каҫару ыйтӑр, унтан Ун умӗнче ӳкӗнӗр.

۞ وَاِلٰى مَدْيَنَ اَخَاهُمْ شُعَيْبًا ۗقَالَ يٰقَوْمِ اعْبُدُوا اللّٰهَ مَا لَكُمْ مِّنْ اِلٰهٍ غَيْرُهٗ ۗوَلَا تَنْقُصُوا الْمِكْيَالَ وَالْمِيْزَانَ اِنِّيْٓ اَرٰىكُمْ بِخَيْرٍ وَّاِنِّيْٓ اَخَافُ عَلَيْكُمْ عَذَابَ يَوْمٍ مُّحِيْطٍ

wa ilā madyana akhāhum syu‘aibā(n), qāla yā qaumi‘budullāha mā lakum min ilāhin gairuh(ū), wa lā tanquṣul-mikyāla wal-mīzāna innī arākum bikhairiw wa innī akhāfu ‘alaikum ‘ażāba yaumim muḥīṭ(in).

Мадиан ҫыннисене (Эпир) вӗсен шӑллӗне, Шуайба, ятӑмӑр. Вӑл каланӑ: «Эй, манӑн халӑхӑм! Аллаха пуҫҫапӑр, сирӗншӗн Унсӑр пуҫне урӑх турӑ ҫук. Виҫепе тараса ан чакарӑр. Чӑнах та, эпӗ сире лайӑх пурӑннине куратӑп.

قَالَ لَا يَأْتِيْكُمَا طَعَامٌ تُرْزَقٰنِهٖٓ اِلَّا نَبَّأْتُكُمَا بِتَأْوِيْلِهٖ قَبْلَ اَنْ يَّأْتِيَكُمَا ۗذٰلِكُمَا مِمَّا عَلَّمَنِيْ رَبِّيْۗ اِنِّيْ تَرَكْتُ مِلَّةَ قَوْمٍ لَّا يُؤْمِنُوْنَ بِاللّٰهِ وَهُمْ بِالْاٰخِرَةِ هُمْ كٰفِرُوْنَۙ

qāla lā ya'tīkumā ṭa‘āmun turzaqānihī illā nabba'tukumā bita'wīlihī qabla ay ya'tiyakumā, żālikumā mimmā ‘allamanī rabbī, innī taraktu millata qaumil lā yu'minūna billāhi wa hum bil-ākhirati hum kāfirūn(a).

Вӑл (Юсуф) каланӑ: «Сире иксӗре те мӗнле апат парсан та, эпӗ сирӗн пата ҫитиччен таквила ӑнлантарса пама пултартӑм. Ку мана Турӑ вӗрентнӗ япаласенчен пӗри. Чӑннипе илсен, эпӗ Аллаха ӗненмен ҫынсен тӗнне пӑрахрӑм, вӗсем леш тӗнчене ӗненмеҫҫӗ

وَاتَّبَعْتُ مِلَّةَ اٰبَاۤءِيْٓ اِبْرٰهِيْمَ وَاِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَۗ مَا كَانَ لَنَآ اَنْ نُّشْرِكَ بِاللّٰهِ مِنْ شَيْءٍۗ ذٰلِكَ مِنْ فَضْلِ اللّٰهِ عَلَيْنَا وَعَلَى النَّاسِ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَشْكُرُوْنَ

wattaba‘tu millata ābā'ī ibrāhīma wa isḥāqa wa ya‘qūb(a), mā kāna lanā an nusyrika billāhi min syai'(in), żālika min faḍlillāhi ‘alainā wa ‘alan-nāsi wa lākinna akṡaran-nāsi lā yasykurūn(a).

Эпӗ хамӑн мӑн асаттесен тӗнне тытса пыратӑп: Авраамӑн, Исаакӑн тата Иаковӑн. Пирӗншӗн (пророксемшӗн) Аллахпа нимӗн те ҫыхӑнтарма юрамасть. Вӑл пире тата ҫынсене (пурне те) Аллах ырлӑхӗнчен; анчах ытларахӑшӗ пархатарлӑ мар

يٰصَاحِبَيِ السِّجْنِ ءَاَرْبَابٌ مُّتَفَرِّقُوْنَ خَيْرٌ اَمِ اللّٰهُ الْوَاحِدُ الْقَهَّارُۗ

yā ṣāḥibayis-sijni a'arbābum mutafarriqūna khairun amillāhul-wāḥidul-qahhār(u).

Эй, икӗ тӗрмере ларакансем! Хӑшӗ лайӑх, тӗрлӗ турӑсем-и е Пурне те Тума Пултаракан, Пурне те Тума Пултаракан Турӑ?

مَا تَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِهٖٓ اِلَّآ اَسْمَاۤءً سَمَّيْتُمُوْهَآ اَنْتُمْ وَاٰبَاۤؤُكُمْ مَّآ اَنْزَلَ اللّٰهُ بِهَا مِنْ سُلْطٰنٍۗ اِنِ الْحُكْمُ اِلَّا لِلّٰهِ ۗاَمَرَ اَلَّا تَعْبُدُوْٓا اِلَّآ اِيَّاهُ ۗذٰلِكَ الدِّيْنُ الْقَيِّمُ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَعْلَمُوْنَ

mā ta‘budūna min dūnihī illā asmā'an sammaitumūhā antum wa ābā'ukum mā anzalallāhu bihā min sulṭān(in), inil-ḥukmu illā lillāh(i), amara allā ta‘budū illā iyyāh(u), żālikad-dīnul-qayyimu wa lākinna akṡaran-nāsi lā ya‘lamūn(a).

Унсӑр пуҫне эсир мӗн пуҫҫапни — эсир хӑвӑр е хӑвӑрӑн мӑн аслаҫӑрсем шухӑшласа кӑларнӑ ятсем ҫеҫ. Аллах ҫак (ятсем) пирки нимӗнле информаци те пӗлтермен. Ҫав йышӑну Аллахӑн кӑна. Вӑл сире Хӑйне ҫеҫ пуҫҫапма хушнӑ. Ку вӑл — тӳрӗ тӗн, анчах ҫынсенчен нумайӑшӗ пӗлмеҫҫӗ.

قُلْ هٰذِهٖ سَبِيْلِيْٓ اَدْعُوْٓا اِلَى اللّٰهِ ۗعَلٰى بَصِيْرَةٍ اَنَا۠ وَمَنِ اتَّبَعَنِيْ ۗوَسُبْحٰنَ اللّٰهِ وَمَآ اَنَا۠ مِنَ الْمُشْرِكِيْنَ

qul hāżihī sabīlī ad‘ū ilallāh(i), ‘alā baṣīratin ana wa manittaba‘anī, wa subḥānallāhi wa mā ana minal-musyrikīn(a).

Калӑр (Мухаммед): «Ку манӑн ҫул, эпӗ тата ман хыҫҫӑн пыракансем (сире) Аллах патне шанчӑклӑн чӗнетпӗр, мухтав Аллаха, эпӗ мушриксенчен пӗри ​​мар».

وَالَّذِيْنَ اٰتَيْنٰهُمُ الْكِتٰبَ يَفْرَحُوْنَ بِمَآ اُنْزِلَ اِلَيْكَ وَمِنَ الْاَحْزَابِ مَنْ يُّنْكِرُ بَعْضَهٗ ۗ قُلْ اِنَّمَآ اُمِرْتُ اَنْ اَعْبُدَ اللّٰهَ وَلَآ اُشْرِكَ بِهٖ ۗاِلَيْهِ اَدْعُوْا وَاِلَيْهِ مَاٰبِ

wal-lażīna ātaināhumul-kitāba yafraḥūna bimā unzila ilaika wa minal-aḥzābi may yunkiru ba‘ḍah(ū), qul innamā umirtu an a‘budallāha wa lā usyrika bih(ī), ilaihi ad‘ū wa ilaihi ma'āb(i).

Эпир кӗнекене кама панӑ, ҫавсем вара сана (Мухаммеда) мӗн уҫса панӑшӑн савӑнаҫҫӗ, ушкӑнсем хушшинче (еврейсемпе христиансем) унӑн пӗр пайне йышӑнманнисем те пур. Калӑр: «Мана Аллаха пуҫҫапма ҫеҫ хушнӑ, Унпа нимӗн те ҫыхӑнтарман. Эпӗ Ун патне ҫеҫ чӗнетӗп (ҫынсене) тата Ун патне ҫеҫ таврӑнӑп».

وَاِذْ قَالَ اِبْرٰهِيْمُ رَبِّ اجْعَلْ هٰذَا الْبَلَدَ اٰمِنًا وَّاجْنُبْنِيْ وَبَنِيَّ اَنْ نَّعْبُدَ الْاَصْنَامَ ۗ

wa iż qāla ibrāhīmu rabbij‘al hāżal-balada āminaw wajnubnī wa baniyya an na‘budal-aṣnām(a).

Тата (аса илӗр-ха), Авраам кӗлтунӑ чух: «Эй Турӑ, ҫак ҫӗршыва (Меккӑна) хӑрушсӑр ҫӗршыв ту, мана та, манӑн ачасемпе мӑнуксене те йӗрӗхсене пуҫҫапассинчен сыхласам».

يُنَزِّلُ الْمَلٰۤىِٕكَةَ بِالرُّوْحِ مِنْ اَمْرِهٖ عَلٰى مَنْ يَّشَاۤءُ مِنْ عِبَادِهٖٓ اَنْ اَنْذِرُوْٓا اَنَّهٗ لَآ اِلٰهَ اِلَّآ اَنَا۠ فَاتَّقُوْنِ

yunazzilul-malā'ikata bir-rūḥi min amrihī ‘alā may yasyā'u min ‘ibādihī an anżirū annahū lā ilāha illā ana fattaqūn(i).

Вӑл ангелсене Хӑйӗн тарҫисем хушшинчен кама ярас тет, ҫавна хушса ярать: «Манӑн чурасене Мансӑр пуҫне урӑх турӑ ҫуккине асӑрхаттарӑр, ҫавӑнпа та Мана асра тытӑр».

وَلَقَدْ بَعَثْنَا فِيْ كُلِّ اُمَّةٍ رَّسُوْلًا اَنِ اعْبُدُوا اللّٰهَ وَاجْتَنِبُوا الطَّاغُوْتَۚ فَمِنْهُمْ مَّنْ هَدَى اللّٰهُ وَمِنْهُمْ مَّنْ حَقَّتْ عَلَيْهِ الضَّلٰلَةُ ۗ فَسِيْرُوْا فِى الْاَرْضِ فَانْظُرُوْا كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُكَذِّبِيْنَ

wa laqad ba‘aṡnā fī kulli ummatir rasūlan ani‘budullāha wajtanibuṭ-ṭāgūt(a), fa minhum man hadallāhu wa minhum man ḥaqqat ‘alaihiḍ-ḍalālah(tu), fa sīrū fil-arḍi fanẓurū kaifa kāna ‘āqibatul-mukażżibīn(a).

Чӑнах та, Эпир кашни халӑх патне элчӗ ятӑмӑр (чӗнме), «Аллаха пуҫҫапӑр, Турра хурлассинчен пӑрӑнӑр», унтан вӗсен хушшинче Аллах ертсе пынисем пур, йӑнӑшра юлнисем те пур. Ҫавӑнпа та ҫӗр ҫинче ҫӳресе курӑр, мӗнле вӗҫленнине йышӑнманнисем (апостолсем).