وَاِذْ اَخَذْنَا مِيْثَاقَ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ لَا تَعْبُدُوْنَ اِلَّا اللّٰهَ وَبِالْوَالِدَيْنِ اِحْسَانًا وَّذِى الْقُرْبٰى وَالْيَتٰمٰى وَالْمَسٰكِيْنِ وَقُوْلُوْا لِلنَّاسِ حُسْنًا وَّاَقِيْمُوا الصَّلٰوةَ وَاٰتُوا الزَّكٰوةَۗ ثُمَّ تَوَلَّيْتُمْ اِلَّا قَلِيْلًا مِّنْكُمْ وَاَنْتُمْ مُّعْرِضُوْنَ
wa iż akhażnā mīṡāqa banī isrā'īla lā ta‘budūna illallāha wa bil-wālidaini iḥsānaw wa żil-qurbā wal-yatāmā wal-masākīni wa qūlū lin-nāsi ḥusnaw wa aqīmuṣ-ṣalāta wa ātuz-zakāh(ta), ṡumma tawallaitum illā qalīlam minkum wa antum mu‘riḍūn(a).
او (یاد کړئ) کله چې موږ له بني اسرائیلو څخه ژمنه واخیسته چې "له الله پرته د بل چا عبادت مه کوئ، او له مور او پلار، خپلوانو، یتیمانو او مسکینانو سره ښه چلند وکړئ. او له خلکو سره ښې خبرې وکړئ، لمونځ وکړئ او زکات ورکړئ." خو بیا تاسو (له هغه څه څخه) مخ واړوه چې ستاسو له یوې کوچنۍ برخې پرته وو، او تاسو (لا هم) منکران وئ.
وَاِذَا قِيْلَ لَهُمْ اٰمِنُوْا بِمَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ قَالُوْا نُؤْمِنُ بِمَآ اُنْزِلَ عَلَيْنَا وَيَكْفُرُوْنَ بِمَا وَرَاۤءَهٗ وَهُوَ الْحَقُّ مُصَدِّقًا لِّمَا مَعَهُمْ ۗ قُلْ فَلِمَ تَقْتُلُوْنَ اَنْۢبِيَاۤءَ اللّٰهِ مِنْ قَبْلُ اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَ
wa iżā qīla lahum āminū bimā anzalallāhu qālū nu'minu bimā unzila ‘alainā wa yakfurūna bimā warā'ah(ū), wa huwal-ḥaqqu muṣaddiqal limā ma‘ahum, qul falima taqtulūna ambiyā'allāhi min qablu in kuntum mu'minīn(a).
او کله چې دوی ته وویل شي چې په هغه څه ایمان راوړئ چې الله نازل کړي دي (قرآن کریم)، نو دوی ځواب ورکوي چې موږ په هغه څه ایمان لرو چې پر موږ نازل شوي دي. او دوی له هغه څه څخه انکار کوي چې وروسته راځي، سره له دې چې (قرآن کریم) حق دی چې هغه څه تاییدوي چې له دوی سره دي. ووایه (محمد صلی الله علیه وسلم)، "که تاسو مومنان وئ نو ولې مو د الله پیغمبران مخکې ووژل؟"
اِذْ قَالَ لَهٗ رَبُّهٗٓ اَسْلِمْۙ قَالَ اَسْلَمْتُ لِرَبِّ الْعٰلَمِيْنَ
iż qāla lahū rabbuhū aslim, qāla aslamtu lirabbil-‘ālamīn(a).
(یاد کړئ) کله چې خدای هغه (ابراهيم) ته وویل: "سپارل کېږه!" هغه ځواب ورکړ: "زه د ټولو کائیناتو رب ته تسلیم یم."
وَوَصّٰى بِهَآ اِبْرٰهٖمُ بَنِيْهِ وَيَعْقُوْبُۗ يٰبَنِيَّ اِنَّ اللّٰهَ اصْطَفٰى لَكُمُ الدِّيْنَ فَلَا تَمُوْتُنَّ اِلَّا وَاَنْتُمْ مُّسْلِمُوْنَ ۗ
wa waṣṣā bihā ibrāhīmu banīhi wa ya‘qūb(u), yā baniyya innallāhaṣṭafā lakumud-dīna falā tamūtunna illā wa antum muslimūn(a).
او ابراهیم علیه السلام خپلو زامنو ته دا (کلمه) وصیت کړه، او یعقوب علیه السلام هم دا خبره وکړه: "ای زما زامنو! په حقیقت کې الله تعالی دا دین ستاسو لپاره غوره کړی دی، نو مه مرئ مګر دا چې مسلمانان اوسئ."
اَمْ كُنْتُمْ شُهَدَاۤءَ اِذْ حَضَرَ يَعْقُوْبَ الْمَوْتُۙ اِذْ قَالَ لِبَنِيْهِ مَا تَعْبُدُوْنَ مِنْۢ بَعْدِيْۗ قَالُوْا نَعْبُدُ اِلٰهَكَ وَاِلٰهَ اٰبَاۤىِٕكَ اِبْرٰهٖمَ وَاِسْمٰعِيْلَ وَاِسْحٰقَ اِلٰهًا وَّاحِدًاۚ وَنَحْنُ لَهٗ مُسْلِمُوْنَ
am kuntum syuhadā'a iż ḥaḍara ya‘qūbal-maut(u), iż qāla libanīhi mā ta‘budūna mim ba‘dī, qālū na‘budu ilāhaka wa ilāha ābā'ika ibrāhīma wa ismā‘īla wa isḥāqa ilāhaw wāḥidā(n), wa naḥnu lahū muslimūn(a).
آیا تاسو هغه وخت شاهدان وئ کله چې یعقوب ته مرګ راغی، کله چې هغه خپلو زامنو ته وویل: "زما له مرګ وروسته به د څه عبادت کوئ؟" هغوی ځواب ورکړ: "موږ به ستاسو د خدای او ستاسو د پلرونو د خدای عبادت کوو، یعنې ابراهیم، اسماعیل او اسحاق، (یعنې) د الله تعالی، او موږ (یوازې) هغه ته تسلیم یو."
وَقَالُوْا كُوْنُوْا هُوْدًا اَوْ نَصٰرٰى تَهْتَدُوْا ۗ قُلْ بَلْ مِلَّةَ اِبْرٰهٖمَ حَنِيْفًا ۗوَمَا كَانَ مِنَ الْمُشْرِكِيْنَ
wa qālū kūnū hūdan au naṣārā tahtadū, qul bal millata ibrāhīma ḥanīfā(n), wa mā kāna minal-musyrikīn(a).
او هغوی وویل: "که تاسو یهودیان یاست یا نصرانیان، نو خامخا به لارښوونه ومومئ." ووایه: "(نه!) مګر (موږ) د ابراهیم د مستقیم دین پیروي کوو او هغه د هغو کسانو څخه نه دی چې له خدای سره شریکان نیسي."
قُوْلُوْٓا اٰمَنَّا بِاللّٰهِ وَمَآ اُنْزِلَ اِلَيْنَا وَمَآ اُنْزِلَ اِلٰٓى اِبْرٰهٖمَ وَاِسْمٰعِيْلَ وَاِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَ وَالْاَسْبَاطِ وَمَآ اُوْتِيَ مُوْسٰى وَعِيْسٰى وَمَآ اُوْتِيَ النَّبِيُّوْنَ مِنْ رَّبِّهِمْۚ لَا نُفَرِّقُ بَيْنَ اَحَدٍ مِّنْهُمْۖ وَنَحْنُ لَهٗ مُسْلِمُوْنَ
qūlū āmannā billāhi wa mā unzila ilainā wa mā unzila ilā ibrāhīma wa ismā‘īla wa isḥāqa wa ya‘qūba wal-asbāṭi wa mā ūtiya mūsā wa ‘īsā wa mā ūtiyan-nabiyyūna mir rabbihim, lā nufarriqu baina aḥadim minhum wa naḥnu lahū muslimūn(a).
ووایه: "موږ په الله او هغه څه چې پر موږ نازل شوي دي او هغه څه چې پر ابراهیم، اسماعیل، اسحاق، یعقوب او د دوی پر اولادې نازل شوي دي او هغه څه چې موسی او عیسی ته ورکړل شوي دي او هغه څه چې د دوی د رب له خوا پیغمبرانو ته ورکړل شوي دي، ایمان لرو. موږ د دوی د هیڅ یو ترمنځ توپیر نه کوو او موږ هغه ته تسلیم یو."
فَاِنْ اٰمَنُوْا بِمِثْلِ مَآ اٰمَنْتُمْ بِهٖ فَقَدِ اهْتَدَوْا ۚوَاِنْ تَوَلَّوْا فَاِنَّمَا هُمْ فِيْ شِقَاقٍۚ فَسَيَكْفِيْكَهُمُ اللّٰهُ ۚوَهُوَ السَّمِيْعُ الْعَلِيْمُ ۗ
fa'in āmanū bimiṡli mā āmantum bihī faqadihtadau, wa in tawallau fa'innamā hum fī syiqāq(in), fasayakfīkahumullāh(u), wa huwas-samī‘ul-‘alīm(u).
نو که چېرې هغوی داسې ایمان راوړی وای لکه څنګه چې تاسو ایمان راوړی و، نو یقینا به یې لارښوونه موندلې وای. خو که چېرې هغوی مخ واړوي، نو یقینا هغوی (ستاسو سره) دښمني لري، نو الله به ستا لپاره کافي وي (ای محمده!) او هغه اورېدونکی او پوه دی.
كَانَ النَّاسُ اُمَّةً وَّاحِدَةً ۗ فَبَعَثَ اللّٰهُ النَّبِيّٖنَ مُبَشِّرِيْنَ وَمُنْذِرِيْنَ ۖ وَاَنْزَلَ مَعَهُمُ الْكِتٰبَ بِالْحَقِّ لِيَحْكُمَ بَيْنَ النَّاسِ فِيْمَا اخْتَلَفُوْا فِيْهِ ۗ وَمَا اخْتَلَفَ فِيْهِ اِلَّا الَّذِيْنَ اُوْتُوْهُ مِنْۢ بَعْدِ مَا جَاۤءَتْهُمُ الْبَيِّنٰتُ بَغْيًا ۢ بَيْنَهُمْ ۚ فَهَدَى اللّٰهُ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لِمَا اخْتَلَفُوْا فِيْهِ مِنَ الْحَقِّ بِاِذْنِهٖ ۗ وَاللّٰهُ يَهْدِيْ مَنْ يَّشَاۤءُ اِلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍ
kānan-nāsu ummataw wāḥidah(tan), fa ba‘aṡallāhun-nabiyyīna mubasysyirīna wa munżirīn(a), wa anzala ma‘ahumul-kitāba bil-ḥaqqi liyaḥkuma bainan-nāsi fīmakhtalafū fīh(i), wa makhtalafa fīhi illal-lażīna ūtūhu mim ba‘di mā jā'athumul-bayyinātu bagyam bainahum, fahadallāhul-lażīna āmanū limakhtalafū fīhi minal-ḥaqqi bi'iżnih(ī), wallāhu yahdī may yasyā'u ilā ṣirāṭim mustaqīm(in).
انسانان (پخوا) یو قوم وو. بیا الله تعالی پیغمبران د ښه خبر ورکولو او اخطار ورکولو لپاره راولیږل. او د هغوی سره یې حق لرونکی کتاب نازل کړ، ترڅو د خلکو ترمنځ په هغو مسایلو کې پریکړه وکړي چې دوی پکې اختلاف لري. او هغه کسان چې اختلاف کوي یوازې هغه کسان دي چې (کتاب) ورکړل شوی دی، وروسته له دې چې دوی ته څرګند دلیلونه رسیدلي دي، د دوی د خپل مینځي حسد له امله. نو الله تعالی په خپل اراده سره هغو کسانو ته چې ایمان لري د هغه حق په اړه لارښوونه کوي چې دوی یې په اړه اختلاف لري. الله تعالی چا ته چې وغواړي مستقیمې لارې ته لارښوونه کوي.
اِنَّ اللّٰهَ رَبِّيْ وَرَبُّكُمْ فَاعْبُدُوْهُ ۗهٰذَا صِرَاطٌ مُّسْتَقِيْمٌ
innallāha rabbī wa rabbukum fa‘budūh(u), hāżā ṣirāṭum mustaqīm(un).
په حقیقت کې الله زما او ستاسو رب دی، نو د هغه عبادت وکړئ، دا سمه لار ده.
۞ فَلَمَّآ اَحَسَّ عِيْسٰى مِنْهُمُ الْكُفْرَ قَالَ مَنْ اَنْصَارِيْٓ اِلَى اللّٰهِ ۗ قَالَ الْحَوَارِيُّوْنَ نَحْنُ اَنْصَارُ اللّٰهِ ۚ اٰمَنَّا بِاللّٰهِ ۚ وَاشْهَدْ بِاَنَّا مُسْلِمُوْنَ
falammā aḥassa ‘īsā minhumul-kufra qāla man anṣārī ilallāh(i), qālal-ḥawāriyyūna naḥnu anṣārullāh(i), āmannā billāh(i), wasyhad bi'annā muslimūn(a).
نو کله چې عیسی علیه السلام د دوی (بنی اسرائیلو) نافرماني احساس کړه، نو ویې ویل: "څوک به د الله (د دین د تاسیس) لپاره مرسته وکړي؟" حواریانو (وفادارو ملګرو) ځواب ورکړ: "موږ د الله (دیني) مرسته کوونکي یو. موږ په الله ایمان لرو، او شاهد اوسئ چې موږ مسلمانان یو."
قُلْ يٰٓاَهْلَ الْكِتٰبِ تَعَالَوْا اِلٰى كَلِمَةٍ سَوَاۤءٍۢ بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمْ اَلَّا نَعْبُدَ اِلَّا اللّٰهَ وَلَا نُشْرِكَ بِهٖ شَيْـًٔا وَّلَا يَتَّخِذَ بَعْضُنَا بَعْضًا اَرْبَابًا مِّنْ دُوْنِ اللّٰهِ ۗ فَاِنْ تَوَلَّوْا فَقُوْلُوا اشْهَدُوْا بِاَنَّا مُسْلِمُوْنَ
qul yā ahlal-kitābi ta‘ālau ilā kalimatin sawā'im bainanā wa bainakum allā na‘buda illallāha wa lā nusyrika bihī syai'aw wa lā yattakhiża ba‘ḍunā ba‘ḍan arbābam min dūnillāh(i), fa in tawallau fa qūlusyhadū bi'annā muslimūn(a).
ووایه (ای محمد صلی الله علیه وسلم)، "ای اهل کتابو! راشئ یوې داسې خبرې ته چې زموږ او ستاسو ترمنځ ګډه ده: دا چې موږ به له الله پرته د بل چا عبادت نه کوو او له هغه سره به هیڅوک نه شریکوو او له الله پرته به له خپلو منځونو څخه هیڅوک خپل رب نه ګڼو." که دوی مخ واړوي، نو ووایه چې "شاهد اوسئ چې موږ مسلمانان یو."
مَاكَانَ اِبْرٰهِيْمُ يَهُوْدِيًّا وَّلَا نَصْرَانِيًّا وَّلٰكِنْ كَانَ حَنِيْفًا مُّسْلِمًاۗ وَمَا كَانَ مِنَ الْمُشْرِكِيْنَ
wa mā kāna ibrāhīmu yahūdiyyaw wa lā naṣrāniyyaw wa lākin kāna ḥanīfam muslimā(n), wa mā kāna minal-musyrikīn(a).
ابراهیم علیه السلام نه یهودي وو او نه عیسوي، بلکې یو مستقیم سړی وو، مسلمان وو او له مشرکانو څخه نه وو.
اِنَّ اَوْلَى النَّاسِ بِاِبْرٰهِيْمَ لَلَّذِيْنَ اتَّبَعُوْهُ وَهٰذَا النَّبِيُّ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا ۗ وَاللّٰهُ وَلِيُّ الْمُؤْمِنِيْنَ
inna aulan-nāsi bi'ibrāhīma lal-lażīnattaba‘ūhu wa hāżan-nabiyyu wal-lażīna āmanū, wallāhu waliyyul-mu'minīn(a).
ابراهیم ته نږدې خلک هغه دي چې د هغه پیروي کوي، او دا پیغمبر (محمد)، او هغه کسان چې ایمان لري. الله د هغو کسانو ملاتړی دی چې ایمان لري.
مَا كَانَ لِبَشَرٍ اَنْ يُّؤْتِيَهُ اللّٰهُ الْكِتٰبَ وَالْحُكْمَ وَالنُّبُوَّةَ ثُمَّ يَقُوْلَ لِلنَّاسِ كُوْنُوْا عِبَادًا لِّيْ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ وَلٰكِنْ كُوْنُوْا رَبَّانِيّٖنَ بِمَا كُنْتُمْ تُعَلِّمُوْنَ الْكِتٰبَ وَبِمَا كُنْتُمْ تَدْرُسُوْنَ ۙ
mā kāna libasyarin ay yu'tiyahullāhul-kitāba wal-ḥukma wan-nubuwwata ṡumma yaqūla lin-nāsi kūnū ‘ibādal lī min dūnillāhi wa lākin kūnū rabbāniyyīna bimā kuntum tu‘allimūnal-kitāba wa bimā kuntum tadrusūn(a).
دا ممکنه نه ده چې یو کس چې الله تعالی کتاب، حکمت او نبوت ورکړی وي، خلکو ته ووایي چې "زما بندګان شئ، نه د الله تعالی بندګان"، بلکې (هغه وایي) "د الله تعالی بندګان شئ، ځکه چې تاسو کتاب تعلیم ورکوئ او ځکه چې تاسو یې زده کوئ!"
وَلَا يَأْمُرَكُمْ اَنْ تَتَّخِذُوا الْمَلٰۤىِٕكَةَ وَالنَّبِيّٖنَ اَرْبَابًا ۗ اَيَأْمُرُكُمْ بِالْكُفْرِ بَعْدَ اِذْ اَنْتُمْ مُّسْلِمُوْنَ ࣖ
wa lā ya'murakum an tattakhiżul-malā'ikata wan-nabiyyīna arbābā(n), aya'murukum bil-kufri ba‘da iż antum muslimūn(a).
او نه (او نه هم د هغه لپاره دا ممکنه ده) چې تاسو ته امر وکړي چې فرښتې او پیغمبران خدای کړئ. ایا دا (مناسب) ده چې تاسو ته ووایي چې له مسلمان کیدو وروسته کافر شئ؟
وَمَنْ يَّبْتَغِ غَيْرَ الْاِسْلَامِ دِيْنًا فَلَنْ يُّقْبَلَ مِنْهُۚ وَهُوَ فِى الْاٰخِرَةِ مِنَ الْخٰسِرِيْنَ
wa may yabtagi gairal-islāmi dīnan falay yuqbala minh(u), wa huwa fil-ākhirati minal khāsirīn(a).
او څوک چې له اسلام پرته بل دین وغواړي، هغه به ونه منل شي، او په آخرت کې به له زیانکارانو څخه وي.
قُلْ صَدَقَ اللّٰهُ ۗ فَاتَّبِعُوْا مِلَّةَ اِبْرٰهِيْمَ حَنِيْفًاۗ وَمَا كَانَ مِنَ الْمُشْرِكِيْنَ
qul ṣadaqallāh(u), fattabi‘ū millata ibrāhīma ḥanīfā(n), wa mā kāna minal-musyrikīn(a).
(محمد صلی الله علیه وسلم) ته ووایه: "الله تعالی رښتیا وایي." نو د ابراهیم علیه السلام د دین مستقیم پیروي وکړئ، او هغه د مشرکانو څخه نه دی.
رَبَّنَآ اِنَّنَا سَمِعْنَا مُنَادِيًا يُّنَادِيْ لِلْاِيْمَانِ اَنْ اٰمِنُوْا بِرَبِّكُمْ فَاٰمَنَّا ۖرَبَّنَا فَاغْفِرْ لَنَا ذُنُوْبَنَا وَكَفِّرْ عَنَّا سَيِّاٰتِنَا وَتَوَفَّنَا مَعَ الْاَبْرَارِۚ
rabbanā innanā sami‘nā munādiyay yunādī lil-īmāni an āminū birabbikum fa āmannā, rabbanā fagfir lanā żunūbanā wa kaffir ‘annā sayyi'ātinā wa tawaffanā ma‘al-abrār(i).
ای زموږ ربه! موږ هغه کسان واورېدل چې د ایمان لپاره یې غږ کاوه، (یعنې) "په خپل رب ایمان راوړئ"، نو موږ هم ایمان راوړ. ای زموږ ربه! زموږ ګناهونه وبخښه او زموږ ګناهونه وبښه او موږ د هغو کسانو سره ووژنه چې تقوا لري.
وَمَنْ اَحْسَنُ دِيْنًا مِّمَّنْ اَسْلَمَ وَجْهَهٗ لِلّٰهِ وَهُوَ مُحْسِنٌ وَّاتَّبَعَ مِلَّةَ اِبْرٰهِيْمَ حَنِيْفًا ۗوَاتَّخَذَ اللّٰهُ اِبْرٰهِيْمَ خَلِيْلًا
wa man aḥsanu dīnam mimman aslama wajhahū lillāhi wa huwa muḥsinuw wattaba‘a millata ibrāhīma ḥanīfā(n), wattakhażallāhu ibrāhīma khalīlā(n).
او د هغه چا څخه غوره دین څوک لري چې په اخلاص سره ځان الله ته وسپاري، په داسې حال کې چې نیک عملونه کوي، او د ابراهیم علیه السلام د دین پیروي کوي؟ او الله تعالی ابراهیم علیه السلام د خپل محبوب په توګه غوره کړی دی.
لَقَدْ كَفَرَ الَّذِيْنَ قَالُوْٓا اِنَّ اللّٰهَ هُوَ الْمَسِيْحُ ابْنُ مَرْيَمَ ۗوَقَالَ الْمَسِيْحُ يٰبَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ اعْبُدُوا اللّٰهَ رَبِّيْ وَرَبَّكُمْ ۗاِنَّهٗ مَنْ يُّشْرِكْ بِاللّٰهِ فَقَدْ حَرَّمَ اللّٰهُ عَلَيْهِ الْجَنَّةَ وَمَأْوٰىهُ النَّارُ ۗوَمَا لِلظّٰلِمِيْنَ مِنْ اَنْصَارٍ
laqad kafaral-lażīna qālū innallāha huwal-masīḥubnu maryam(a), wa qālal-masīḥu yā banī isrā'īla‘budullāha rabbī wa rabbakum, innahū may yusyrik billāhi faqad ḥarramallāhu ‘alaihil-jannata wa ma'wāhun nār(u), wa mā liẓ-ẓālimīna min anṣār(in).
په حقیقت کې، هغه کسان چې وايي: "بې له شکه، الله تعالی مسیح د مریم زوی دی، کافر شوي دي." که څه هم مسیح (پخپله) ویلي وو، "ای بني اسرائیلو! د الله تعالی عبادت وکړئ، زما او ستاسو رب." په حقیقت کې، څوک چې له الله تعالی سره شریک ونیسي، نو په حقیقت کې الله تعالی پر هغه جنت حرام کړی دی، او د هغه ځای دوزخ دی. او د ظالمانو لپاره هیڅ مرستندوی نشته.
مَا قُلْتُ لَهُمْ اِلَّا مَآ اَمَرْتَنِيْ بِهٖٓ اَنِ اعْبُدُوا اللّٰهَ رَبِّيْ وَرَبَّكُمْ ۚوَكُنْتُ عَلَيْهِمْ شَهِيْدًا مَّا دُمْتُ فِيْهِمْ ۚ فَلَمَّا تَوَفَّيْتَنِيْ كُنْتَ اَنْتَ الرَّقِيْبَ عَلَيْهِمْ ۗوَاَنْتَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ شَهِيْدٌ
mā qultu lahum illā mā amartanī bihī ani‘budullāha rabbī wa rabbakum, wa kuntu ‘alaihim syahīdam mā dumtu fīhim, falammā tawaffaitanī kunta antar-raqība ‘alaihim, wa anta ‘alā kulli syai'in syahīd(un).
ما هغوی ته یوازې هغه څه ویلي چې تا راته امر کړی وو (یعنې) "د الله عبادت وکړئ، زما او ستاسو رب"، او زه د دوی په وړاندې شاهد وم، تر هغه چې زه د دوی په منځ کې وم. نو وروسته له هغه چې ته زما له مړینې لاړې، ته د دوی څارونکی وې. او ته د ټولو شیانو شاهد یې.
قُلْ اَغَيْرَ اللّٰهِ اَتَّخِذُ وَلِيًّا فَاطِرِ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَهُوَ يُطْعِمُ وَلَا يُطْعَمُ ۗ قُلْ اِنِّيْٓ اُمِرْتُ اَنْ اَكُوْنَ اَوَّلَ مَنْ اَسْلَمَ وَلَا تَكُوْنَنَّ مِنَ الْمُشْرِكِيْنَ
qul agairallāhi attakhiżu waliyyan fāṭiris-samāwāti wal-arḍi wa huwa yuṭ‘imu wa lā yuṭ‘am(u), qul innī umirtu an akūna awwala man aslama wa lā takūnanna minal-musyrikīn(a).
ووایه (محمد صلی الله علیه وسلم)، "ایا زه د هغه الله پرته بل څوک سرپرست ونیسم چې اسمانونه او ځمکه یې پیدا کړي دي، که څه هم هغه خواړه ورکوي او هغه ته خواړه نه ورکول کیږي؟" ووایه، "په حقیقت کې، ما ته امر شوی چې لومړی د (الله) اطاعت ومنم او هیڅکله د مشرکانو له ډلې سره یوځای نه شم."
قُلْ اِنِّيْ نُهِيْتُ اَنْ اَعْبُدَ الَّذِيْنَ تَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ ۗ قُلْ لَّآ اَتَّبِعُ اَهْوَاۤءَكُمْۙ قَدْ ضَلَلْتُ اِذًا وَّمَآ اَنَا۠ مِنَ الْمُهْتَدِيْنَ
qul innī nuhītu an a‘budal-lażīna tad‘ūna min dūnillāh(i), qul lā attabi‘u ahwā'akum, qad ḍalaltu iżaw wa mā ana minal-muhtadīn(a).
ووایه (ای محمده)، "زه د هغو معبودانو عبادت کولو څخه منع شوی یم چې تاسو یې له الله پرته عبادت کوئ." ووایه، "زه ستاسو د غوښتنو پیروي نه کوم. که زه دا کار وکړم، نو خامخا به ګمراه شم، او زه به د هغو کسانو څخه نه شم چې لارښوونه یې منونکي دي."
۞ وَاِذْ قَالَ اِبْرٰهِيْمُ لِاَبِيْهِ اٰزَرَ اَتَتَّخِذُ اَصْنَامًا اٰلِهَةً ۚاِنِّيْٓ اَرٰىكَ وَقَوْمَكَ فِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ
wa iż qāla ibrāhīmu li'abīhi āzara atattakhiżu aṣnāman ālihah(tan), innī arāka wa qaumaka fī ḍalālim mubīn(in).
او (یاد کړه) کله چې ابراهیم خپل پلار آزر ته وویل: "ایا دا مناسبه ده چې ته دا بتونه معبودان جوړ کړې؟ په حقیقت کې زه ته او ستا قوم په څرګنده ګمراهۍ کې ګورم."
اِنِّيْ وَجَّهْتُ وَجْهِيَ لِلَّذِيْ فَطَرَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ حَنِيْفًا وَّمَآ اَنَا۠ مِنَ الْمُشْرِكِيْنَۚ
innī wajjahtu wajhiya lil-lażī faṭaras-samāwāti wal-arḍa ḥanīfaw wa mā ana minal-musyrikīn(a).
زه خپل مخ هغه (الله) ته ګرځوم چې اسمانونه او ځمکه یې پیدا کړي دي په بشپړ اطاعت سره د حق دین پیروي کوم، او زه د مشرکانو څخه نه یم.
قُلْ اِنَّنِيْ هَدٰىنِيْ رَبِّيْٓ اِلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍ ەۚ دِيْنًا قِيَمًا مِّلَّةَ اِبْرٰهِيْمَ حَنِيْفًاۚ وَمَا كَانَ مِنَ الْمُشْرِكِيْنَ
qul innanī hadānī rabbī ilā ṣirāṭim mustaqīm(in), dīnan qiyamam millata ibrāhīma ḥanīfā(n), wa mā kāna minal-musyrikīn(a).
ووایه (محمد صلی الله علیه وسلم)، "بېشکه، زما رب ما ته سمه لاره ښودلې ده، ریښتینی دین، د ابراهیم علیه السلام سم دین. هغه (ابراهیم علیه السلام) د مشرکانو څخه نه دی."
لَقَدْ اَرْسَلْنَا نُوْحًا اِلٰى قَوْمِهٖ فَقَالَ يٰقَوْمِ اعْبُدُوا اللّٰهَ مَا لَكُمْ مِّنْ اِلٰهٍ غَيْرُهٗۗ اِنِّيْٓ اَخَافُ عَلَيْكُمْ عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيْمٍ
laqad arsalnā nūḥan ilā qaumihī fa qāla yā qaumi‘budullāha mā lakum min ilāhin gairuh(ū), innī akhāfu ‘alaikum ‘ażāba yaumin ‘aẓīm(in).
په حقیقت کې موږ نوح علیه السلام د هغه قوم ته ولیږه، نو هغه وویل: "ای زما قومه! د الله عبادت وکړئ! ستاسو لپاره له هغه پرته بل معبود نشته. په حقیقت کې، زه ویره لرم چې تاسو به د هغه سختې ورځې (قیامت) په عذاب اخته شئ."
۞ وَاِلٰى عَادٍ اَخَاهُمْ هُوْدًاۗ قَالَ يٰقَوْمِ اعْبُدُوا اللّٰهَ مَا لَكُمْ مِّنْ اِلٰهٍ غَيْرُهٗۗ اَفَلَا تَتَّقُوْنَ
wa ilā ‘ādin akhāḥum hūdā(n), qāla yā qaumi‘budullāha mā lakum min ilāhin gairuh(ū), afalā tattaqūn(a).
او د عاد قوم ته مو د هغوی ورور هود ولیږه، هغه وویل: "ای زما قومه! د الله عبادت وکړئ! ستاسو لپاره له هغه پرته بل معبود نشته. نو ولې تاسو له الله نه نه وېرېږئ؟"
قَالُوْٓا اَجِئْتَنَا لِنَعْبُدَ اللّٰهَ وَحْدَهٗ وَنَذَرَ مَا كَانَ يَعْبُدُ اٰبَاۤؤُنَاۚ فَأْتِنَا بِمَا تَعِدُنَآ اِنْ كُنْتَ مِنَ الصّٰدِقِيْنَ
qālū aji'tanā lina‘budallāha waḥdahū wa nażara mā kāna ya‘budu ābā'unā, fa'tinā bimā ta‘idunā in kunta minaṣ ṣādiqīn(a).
هغوی وویل: "ایا ته موږ ته د دې لپاره راغلی یې چې یوازې د الله عبادت وکړې او هغه څه پرېږدې چې زموږ پلرونو یې عبادت کاوه؟ نو که ته رښتیا وایې، نو خپل ګواښ موږ ته ثابت کړه!"
وَاِلٰى ثَمُوْدَ اَخَاهُمْ صٰلِحًاۘ قَالَ يٰقَوْمِ اعْبُدُوا اللّٰهَ مَا لَكُمْ مِّنْ اِلٰهٍ غَيْرُهٗۗ قَدْ جَاۤءَتْكُمْ بَيِّنَةٌ مِّنْ رَّبِّكُمْۗ هٰذِهٖ نَاقَةُ اللّٰهِ لَكُمْ اٰيَةً فَذَرُوْهَا تَأْكُلْ فِيْٓ اَرْضِ اللّٰهِ وَلَا تَمَسُّوْهَا بِسُوْۤءٍ فَيَأْخُذَكُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ
wa ilā ṡamūda akhāhum ṣāliḥā(n), qāla yā qaumi‘budullāha mā lakum min ilāhin gairuh(ū), qad jā'atkum bayyinatum mir rabbikum, hāżihī nāqatullāhi lakum āyatan fa żarūhā ta'kul fī arḍillāhi wa lā tamassūhā bisū'in fa ya'khużakum ‘ażābun alīm(un).
او د ثمود قوم ته مو د دوی ورور صالح ولیږه. هغه وویل: "ای زما قومه! د الله عبادت وکړئ! ستاسو لپاره له هغه پرته بل معبود نشته. په حقیقت کې، ستاسو د رب له خوا تاسو ته یو څرګند دلیل راغلی دی. دا (اوښه) د الله له لوري ستاسو لپاره یوه نښه ده. پریږدئ چې دا د الله په ځمکه کې وخوري، زیان مه رسوئ، که نه نو په پایله کې به تاسو دردناک عذاب سره مخ شئ."
وَاِلٰى مَدْيَنَ اَخَاهُمْ شُعَيْبًاۗ قَالَ يٰقَوْمِ اعْبُدُوا اللّٰهَ مَا لَكُمْ مِّنْ اِلٰهٍ غَيْرُهٗۗ قَدْ جَاۤءَتْكُمْ بَيِّنَةٌ مِّنْ رَّبِّكُمْ فَاَوْفُوا الْكَيْلَ وَالْمِيْزَانَ وَلَا تَبْخَسُوا النَّاسَ اَشْيَاۤءَهُمْ وَلَا تُفْسِدُوْا فِى الْاَرْضِ بَعْدَ اِصْلَاحِهَاۗ ذٰلِكُمْ خَيْرٌ لَّكُمْ اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَۚ
wa ilā madyana akhāhum syu‘aibā(n), qāla yā qaumi‘budullāha mā lakum min ilāhin gairuh(ū), qad jā'atkum bayyinatum mir rabbikum fa auful-kaila wal-mīzāna wa lā tabkhasun-nāsa asy-yā'ahum wa lā tufsidū fil-arḍi ba‘da iṣlāḥihā, żālikum khairul lakum in kuntum mu'minīn(a).
او د مدین خلکو ته موږ د دوی ورور شعیب علیه السلام ولیږه. هغه وویل: "ای زما قومه! د الله عبادت وکړئ، ستاسو لپاره له هغه پرته بل معبود نشته. په حقیقت کې، ستاسو د رب له خوا روښانه دلیل راغلی دی. اندازه او تله سمه کړئ او هیچا ته هیڅ زیان مه رسوئ. ځمکه وروسته له هغه چې ښه جوړه شوې وه، زیان مه رسوئ. دا ستاسو لپاره غوره ده که تاسو مومنان یاست."
وَجَاوَزْنَا بِبَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ الْبَحْرَ فَاَتَوْا عَلٰى قَوْمٍ يَّعْكُفُوْنَ عَلٰٓى اَصْنَامٍ لَّهُمْ ۚقَالُوْا يٰمُوْسَى اجْعَلْ لَّنَآ اِلٰهًا كَمَا لَهُمْ اٰلِهَةٌ ۗقَالَ اِنَّكُمْ قَوْمٌ تَجْهَلُوْنَ
wa jāwaznā bibanī isrā'īlal-baḥra fa atau ‘alā qaumiy ya‘kufūna ‘alā aṣnāmil lahum, qālū yā mūsaj‘al lanā ilāhan kamā lahum ālihah(tun), qāla innakum qaumun tajhalūn(a).
او موږ بني اسرائيل د هغه سمندر (د سره سمندر شمالي برخه) څخه وژغورل. کله چې دوی یو قوم ته راغلل چې د بتانو عبادت یې کاوه، نو دوی (بني اسرائيلو) وویل: "ای موسی! زموږ لپاره یو معبود (بت) جوړ کړه لکه څنګه چې دوی ډیری معبودان (بتونه) لري." (موسی) ځواب ورکړ: "په حقیقت کې، تاسو احمق خلک یاست."
قَالَ اَغَيْرَ اللّٰهِ اَبْغِيْكُمْ اِلٰهًا وَّهُوَ فَضَّلَكُمْ عَلَى الْعٰلَمِيْنَ
qāla agairallāhi abgīkum ilāhaw wa huwa faḍḍalakum ‘alal-‘ālamīn(a).
هغه (موسی علیه السلام) وویل: ایا دا زما لپاره مناسبه ده چې زه ستاسو لپاره له الله پرته بل معبود ولټوم، سره له دې چې هغه هغه څوک دی چې تاسو یې (په هغه وخت کې) پر ټولو خلکو غوره کړي یاست؟
اِتَّخَذُوْٓا اَحْبَارَهُمْ وَرُهْبَانَهُمْ اَرْبَابًا مِّنْ دُوْنِ اللّٰهِ وَالْمَسِيْحَ ابْنَ مَرْيَمَۚ وَمَآ اُمِرُوْٓا اِلَّا لِيَعْبُدُوْٓا اِلٰهًا وَّاحِدًاۚ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَۗ سُبْحٰنَهٗ عَمَّا يُشْرِكُوْنَ
ittakhażū aḥbārahum wa ruhbānahum arbābam min dūnillāhi wal-masīḥabna maryam(a), wa mā umirū illā liya‘budū ilāhaw wāḥidā(n), lā ilāha illā huw(a), subḥānahū ‘ammā yusyrikūn(a).
دوی له الله پرته پرهېزګاران (يهودان) او خپل راهبان (عيسويان) معبودان وګرځول او (همدارنګه) د مريم زوی مسيح (ع)، سره له دې چې دوی ته يوازې د هغه لوی خدای عبادت کول ويل شوي چې له هغه پرته بل معبود نشته. هغه له هغه څه څخه پاک دی چې دوی يې سره شريکوي.
قُلْ يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ اِنْ كُنْتُمْ فِيْ شَكٍّ مِّنْ دِيْنِيْ فَلَآ اَعْبُدُ الَّذِيْنَ تَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ وَلٰكِنْ اَعْبُدُ اللّٰهَ الَّذِيْ يَتَوَفّٰىكُمْ ۖ وَاُمِرْتُ اَنْ اَكُوْنَ مِنَ الْمُؤْمِنِيْنَۙ
qul yā ayyuhan nāsu in kuntum fī syakkim min dīnī falā a‘budul-lażīna ta‘budūna min dūnillāhi wa lākin a‘budullāhal-lażī yatawaffākum, wa umirtu an akūna minal-mu'minīn(a).
(ای محمده!) ووایه: "ای انسانانو! که تاسو زما د دین په اړه اوس هم شک لرئ، نو (پوه شئ چې) زه د هغو کسانو عبادت نه کوم چې تاسو یې له الله پرته عبادت کوئ، مګر زه د هغه الله عبادت کوم چې تاسو ته مرګ درکوي، او ما ته امر شوی چې زه د مومنانو له ډلې څخه شم."
اَلَّا تَعْبُدُوْٓا اِلَّا اللّٰهَ ۗاِنَّنِيْ لَكُمْ مِّنْهُ نَذِيْرٌ وَّبَشِيْرٌۙ
allā ta‘budū illallāh(a), innanī lakum minhu nażīruw wa basyīr(un).
ترڅو تاسو د الله پرته د بل چا عبادت ونه کړئ، په حقیقت کې زه (محمد) ستاسو لپاره د هغه له لوري یو خبردارونکی او د خوښۍ زیری ورکوونکی یم.
اَنْ لَّا تَعْبُدُوْٓا اِلَّا اللّٰهَ ۖاِنِّيْٓ اَخَافُ عَلَيْكُمْ عَذَابَ يَوْمٍ اَلِيْمٍ
allā ta‘budū illallāh(a), innī akhāfu ‘alaikum ‘ażāba yaumin alīm(in).
ترڅو تاسو د الله پرته د بل چا عبادت ونه کړئ. زه په رښتیا سره ویره لرم چې تاسو به په یوه ډیره دردناکه ورځ کې عذاب سره مخ شئ.
وَاِلٰى عَادٍ اَخَاهُمْ هُوْدًا ۗقَالَ يٰقَوْمِ اعْبُدُوا اللّٰهَ مَا لَكُمْ مِّنْ اِلٰهٍ غَيْرُهٗ ۗاِنْ اَنْتُمْ اِلَّا مُفْتَرُوْنَ
wa ilā ‘ādin akhāhum hūdā(n), qāla yā qaumi‘budullāha mā lakum min ilāhin gairuh(ū), in antum illā muftarūn(a).
او د عاد قوم ته مو د هغوی ورور هود ولیږه، هغه وویل: "ای زما قومه! د الله عبادت وکړئ، ستاسو لپاره له هغه پرته بل معبود نشته. (دا ټول وخت) تاسو یوازې په دروغو جوړ شوي یاست."
۞ وَاِلٰى ثَمُوْدَ اَخَاهُمْ صٰلِحًا ۘ قَالَ يٰقَوْمِ اعْبُدُوا اللّٰهَ مَا لَكُمْ مِّنْ اِلٰهٍ غَيْرُهٗ ۗهُوَ اَنْشَاَكُمْ مِّنَ الْاَرْضِ وَاسْتَعْمَرَكُمْ فِيْهَا فَاسْتَغْفِرُوْهُ ثُمَّ تُوْبُوْٓا اِلَيْهِ ۗاِنَّ رَبِّيْ قَرِيْبٌ مُّجِيْبٌ
wa ilā ṡamūda akhāhum ṣālihā(n), qāla yā qaumi‘budullāḥa mā lakum min ilāhin gairuh(ū), huwa ansya'akum minal-arḍi wasta‘marakum fīhā fastagfirūhu ṡumma tūbū ilaih(i), inna rabbī qarībum mujīb(un).
او د ثمود قوم ته مو د هغوی ورور صالح ولیږه. هغه وویل: "ای زما قومه! د الله عبادت وکړئ، ستاسو لپاره له هغه پرته بل معبود نشته. هغه تاسو له ځمکې (خاورې) څخه پیدا کړي یاست او تاسو یې شتمن کړي یاست، نو له هغه څخه بخښنه وغواړئ، بیا هغه ته توبه وباسئ، په حقیقت کې زما رب ډېر نږدې دی (د هغه رحمت) او (د خپلو بندګانو دعاګانې) قبلوي."
۞ وَاِلٰى مَدْيَنَ اَخَاهُمْ شُعَيْبًا ۗقَالَ يٰقَوْمِ اعْبُدُوا اللّٰهَ مَا لَكُمْ مِّنْ اِلٰهٍ غَيْرُهٗ ۗوَلَا تَنْقُصُوا الْمِكْيَالَ وَالْمِيْزَانَ اِنِّيْٓ اَرٰىكُمْ بِخَيْرٍ وَّاِنِّيْٓ اَخَافُ عَلَيْكُمْ عَذَابَ يَوْمٍ مُّحِيْطٍ
wa ilā madyana akhāhum syu‘aibā(n), qāla yā qaumi‘budullāha mā lakum min ilāhin gairuh(ū), wa lā tanquṣul-mikyāla wal-mīzāna innī arākum bikhairiw wa innī akhāfu ‘alaikum ‘ażāba yaumim muḥīṭ(in).
او د مدین (خلکو) ته مو د دوی ورور شعیب علیه السلام ولیږه، هغه وویل: "ای زما قومه! د الله عبادت وکړئ، ستاسو لپاره له هغه پرته بل معبود نشته. او پیمانه او تله مه کموئ. بېشکه زه تاسو په ښه حالت کې (خوشحاله) وینم. او بېشکه زه ویره لرم چې د هلاکت (قیامت) په ورځ به تاسو ته عذاب راشي."
قَالَ لَا يَأْتِيْكُمَا طَعَامٌ تُرْزَقٰنِهٖٓ اِلَّا نَبَّأْتُكُمَا بِتَأْوِيْلِهٖ قَبْلَ اَنْ يَّأْتِيَكُمَا ۗذٰلِكُمَا مِمَّا عَلَّمَنِيْ رَبِّيْۗ اِنِّيْ تَرَكْتُ مِلَّةَ قَوْمٍ لَّا يُؤْمِنُوْنَ بِاللّٰهِ وَهُمْ بِالْاٰخِرَةِ هُمْ كٰفِرُوْنَۙ
qāla lā ya'tīkumā ṭa‘āmun turzaqānihī illā nabba'tukumā bita'wīlihī qabla ay ya'tiyakumā, żālikumā mimmā ‘allamanī rabbī, innī taraktu millata qaumil lā yu'minūna billāhi wa hum bil-ākhirati hum kāfirūn(a).
هغه (یوسف) وویل: "هر هغه خواړه چې تاسو دواړو ته به ورکړل شي، زه توانیدلی یم چې تکویل تشریح کړم، مخکې له دې چې (خواړه) تاسو ته ورسیږي. دا د هغه څه یوه برخه ده چې خدای ماته ښوولې ده. په حقیقت کې، ما د هغو کسانو دین پریښود چې په الله ایمان نه لري، په حقیقت کې دوی په آخرت باور نلري."
وَاتَّبَعْتُ مِلَّةَ اٰبَاۤءِيْٓ اِبْرٰهِيْمَ وَاِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَۗ مَا كَانَ لَنَآ اَنْ نُّشْرِكَ بِاللّٰهِ مِنْ شَيْءٍۗ ذٰلِكَ مِنْ فَضْلِ اللّٰهِ عَلَيْنَا وَعَلَى النَّاسِ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَشْكُرُوْنَ
wattaba‘tu millata ābā'ī ibrāhīma wa isḥāqa wa ya‘qūb(a), mā kāna lanā an nusyrika billāhi min syai'(in), żālika min faḍlillāhi ‘alainā wa ‘alan-nāsi wa lākinna akṡaran-nāsi lā yasykurūn(a).
او زه د خپلو پلرونو ابراهیم، اسحاق او یعقوب د دین پیروي کوم. دا زموږ (پیغمبرانو) لپاره مناسب نه ده چې له الله سره هیڅ شی شریک کړو. دا د الله له فضل څخه دی چې پر موږ او پر ټولو انسانانو دی؛ خو ډېری خلک شکر نه باسي.
يٰصَاحِبَيِ السِّجْنِ ءَاَرْبَابٌ مُّتَفَرِّقُوْنَ خَيْرٌ اَمِ اللّٰهُ الْوَاحِدُ الْقَهَّارُۗ
yā ṣāḥibayis-sijni a'arbābum mutafarriqūna khairun amillāhul-wāḥidul-qahhār(u).
اې د زندان دوه بندیانې! کوم یو ښه دی، مختلف خدایان یا قادر مطلق خدای؟
مَا تَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِهٖٓ اِلَّآ اَسْمَاۤءً سَمَّيْتُمُوْهَآ اَنْتُمْ وَاٰبَاۤؤُكُمْ مَّآ اَنْزَلَ اللّٰهُ بِهَا مِنْ سُلْطٰنٍۗ اِنِ الْحُكْمُ اِلَّا لِلّٰهِ ۗاَمَرَ اَلَّا تَعْبُدُوْٓا اِلَّآ اِيَّاهُ ۗذٰلِكَ الدِّيْنُ الْقَيِّمُ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَعْلَمُوْنَ
mā ta‘budūna min dūnihī illā asmā'an sammaitumūhā antum wa ābā'ukum mā anzalallāhu bihā min sulṭān(in), inil-ḥukmu illā lillāh(i), amara allā ta‘budū illā iyyāh(u), żālikad-dīnul-qayyimu wa lākinna akṡaran-nāsi lā ya‘lamūn(a).
هغه څه چې تاسو یې له هغه پرته عبادت کوئ یوازې هغه نومونه دي چې تاسو او ستاسو پلرونو ایښي دي. الله تعالی د هغوی په اړه هیڅ سند نه دی نازل کړی. حکم یوازې د الله تعالی دی. هغه امر کړی چې له هغه پرته د بل چا عبادت مه کوئ. دا سم دین دی، مګر ډیری خلک نه پوهیږي.
قُلْ هٰذِهٖ سَبِيْلِيْٓ اَدْعُوْٓا اِلَى اللّٰهِ ۗعَلٰى بَصِيْرَةٍ اَنَا۠ وَمَنِ اتَّبَعَنِيْ ۗوَسُبْحٰنَ اللّٰهِ وَمَآ اَنَا۠ مِنَ الْمُشْرِكِيْنَ
qul hāżihī sabīlī ad‘ū ilallāh(i), ‘alā baṣīratin ana wa manittaba‘anī, wa subḥānallāhi wa mā ana minal-musyrikīn(a).
(اې محمده) ووایه: "دا زما لاره ده: زه او هغه کسان چې زما پیروي کوي په یقین سره د الله لوري ته بلنه ورکوو. الله پاک دی او زه د مشرکانو څخه نه یم."
وَالَّذِيْنَ اٰتَيْنٰهُمُ الْكِتٰبَ يَفْرَحُوْنَ بِمَآ اُنْزِلَ اِلَيْكَ وَمِنَ الْاَحْزَابِ مَنْ يُّنْكِرُ بَعْضَهٗ ۗ قُلْ اِنَّمَآ اُمِرْتُ اَنْ اَعْبُدَ اللّٰهَ وَلَآ اُشْرِكَ بِهٖ ۗاِلَيْهِ اَدْعُوْا وَاِلَيْهِ مَاٰبِ
wal-lażīna ātaināhumul-kitāba yafraḥūna bimā unzila ilaika wa minal-aḥzābi may yunkiru ba‘ḍah(ū), qul innamā umirtu an a‘budallāha wa lā usyrika bih(ī), ilaihi ad‘ū wa ilaihi ma'āb(i).
او هغه کسان چې موږ ورته کتاب ورکړی دی په هغه څه خوشحاله دي چې تا ته نازل شوي دي (ای محمده)، او ځینې (یهودي او عیسویان) شته چې د هغې ځینې برخې ردوي. ووایه: "ما ته یوازې امر شوی چې د الله عبادت وکړم او له هغه سره هیڅ شی شریک نه کړم. زه د هغه لوري ته (خلک) بلم او د هغه لوري ته بیرته ګرځېږم."
وَاِذْ قَالَ اِبْرٰهِيْمُ رَبِّ اجْعَلْ هٰذَا الْبَلَدَ اٰمِنًا وَّاجْنُبْنِيْ وَبَنِيَّ اَنْ نَّعْبُدَ الْاَصْنَامَ ۗ
wa iż qāla ibrāhīmu rabbij‘al hāżal-balada āminaw wajnubnī wa baniyya an na‘budal-aṣnām(a).
او (یاد کړئ)، کله چې ابراهیم علیه السلام دعا وکړه، "ای خدایه، دا هیواد (مکه) یو خوندي هیواد وګرځوه او ما او زما ماشومان او لمسیان د بتانو له عبادت څخه وساته."
يُنَزِّلُ الْمَلٰۤىِٕكَةَ بِالرُّوْحِ مِنْ اَمْرِهٖ عَلٰى مَنْ يَّشَاۤءُ مِنْ عِبَادِهٖٓ اَنْ اَنْذِرُوْٓا اَنَّهٗ لَآ اِلٰهَ اِلَّآ اَنَا۠ فَاتَّقُوْنِ
yunazzilul-malā'ikata bir-rūḥi min amrihī ‘alā may yasyā'u min ‘ibādihī an anżirū annahū lā ilāha illā ana fattaqūn(i).
هغه پرښتې رالېږلې چې د خپلو بندګانو څخه چا ته چې وغواړي وحي راوړي، یعنې "زما بندګانو ته یادونه وکړئ چې زما پرته بل معبود نشته، نو له ما څخه ووېرېږئ."
وَلَقَدْ بَعَثْنَا فِيْ كُلِّ اُمَّةٍ رَّسُوْلًا اَنِ اعْبُدُوا اللّٰهَ وَاجْتَنِبُوا الطَّاغُوْتَۚ فَمِنْهُمْ مَّنْ هَدَى اللّٰهُ وَمِنْهُمْ مَّنْ حَقَّتْ عَلَيْهِ الضَّلٰلَةُ ۗ فَسِيْرُوْا فِى الْاَرْضِ فَانْظُرُوْا كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُكَذِّبِيْنَ
wa laqad ba‘aṡnā fī kulli ummatir rasūlan ani‘budullāha wajtanibuṭ-ṭāgūt(a), fa minhum man hadallāhu wa minhum man ḥaqqat ‘alaihiḍ-ḍalālah(tu), fa sīrū fil-arḍi fanẓurū kaifa kāna ‘āqibatul-mukażżibīn(a).
او په یقین سره، موږ هر قوم ته یو رسول لیږلی دی (چې ورته ووایي) چې "د الله عبادت وکړئ او له کفر څخه ځان وساتئ"، نو په دوی کې ځینې هغه دي چې الله ورته لارښوونه کړې او ځینې هغه دي چې په ګمراهۍ کې پاتې دي. نو په ځمکه کې وګرځئ او وګورئ چې د کافرانو (رسولانو) انجام څنګه کیږي.