وَاِذْ اَخَذْنَا مِيْثَاقَ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ لَا تَعْبُدُوْنَ اِلَّا اللّٰهَ وَبِالْوَالِدَيْنِ اِحْسَانًا وَّذِى الْقُرْبٰى وَالْيَتٰمٰى وَالْمَسٰكِيْنِ وَقُوْلُوْا لِلنَّاسِ حُسْنًا وَّاَقِيْمُوا الصَّلٰوةَ وَاٰتُوا الزَّكٰوةَۗ ثُمَّ تَوَلَّيْتُمْ اِلَّا قَلِيْلًا مِّنْكُمْ وَاَنْتُمْ مُّعْرِضُوْنَ
wa iż akhażnā mīṡāqa banī isrā'īla lā ta‘budūna illallāha wa bil-wālidaini iḥsānaw wa żil-qurbā wal-yatāmā wal-masākīni wa qūlū lin-nāsi ḥusnaw wa aqīmuṣ-ṣalāta wa ātuz-zakāh(ta), ṡumma tawallaitum illā qalīlam minkum wa antum mu‘riḍūn(a).
ഇസ്രായീൽ സന്തതികളിൽ നിന്ന് നാം വാഗ്ദാനം വാങ്ങിയ സന്ദർഭം (ഓർക്കുക): "അല്ലാഹു അല്ലാത്തവരെ നിങ്ങൾ ആരാധിക്കരുത്; മാതാപിതാക്കൾക്കും ബന്ധുക്കൾക്കും അനാഥകൾക്കും ദരിദ്രർക്കും നന്മ ചെയ്യുക; ജനങ്ങളോട് നല്ല വാക്ക് പറയുക; പ്രാർത്ഥന മുറപോലെ നിർവഹിക്കുക; സകാത്ത് നൽകുക." എന്നാൽ പിന്നീട് നിങ്ങളിൽ ഒരു ചെറിയ വിഭാഗമൊഴികെ മറ്റെല്ലാവരും പിന്തിരിഞ്ഞു കളയുകയും നിങ്ങൾ ധിക്കാരികളാവുകയും ചെയ്തു.
وَاِذَا قِيْلَ لَهُمْ اٰمِنُوْا بِمَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ قَالُوْا نُؤْمِنُ بِمَآ اُنْزِلَ عَلَيْنَا وَيَكْفُرُوْنَ بِمَا وَرَاۤءَهٗ وَهُوَ الْحَقُّ مُصَدِّقًا لِّمَا مَعَهُمْ ۗ قُلْ فَلِمَ تَقْتُلُوْنَ اَنْۢبِيَاۤءَ اللّٰهِ مِنْ قَبْلُ اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَ
wa iżā qīla lahum āminū bimā anzalallāhu qālū nu'minu bimā unzila ‘alainā wa yakfurūna bimā warā'ah(ū), wa huwal-ḥaqqu muṣaddiqal limā ma‘ahum, qul falima taqtulūna ambiyā'allāhi min qablu in kuntum mu'minīn(a).
"അല്ലാഹു അവതരിപ്പിച്ചതിൽ (ഖുർആനിൽ) വിശ്വസിക്കൂ" എന്ന് അവരോട് പറയപ്പെട്ടാൽ അവർ പറയും, "ഞങ്ങൾക്ക് അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ടതിൽ ഞങ്ങൾ വിശ്വസിക്കുന്നു." അവരുടെ പക്കലുള്ളതിനെ ന്യായീകരിക്കുന്ന സത്യം (ഖുർആൻ) ആണെങ്കിലും, പിന്നീടുള്ളതിനെ അവർ നിഷേധിക്കുന്നു. (മുഹമ്മദ് നബിയോട്) ചോദിക്കുക: "നിങ്ങൾ വിശ്വാസികളാണെങ്കിൽ എന്തിനാണ് മുമ്പ് അല്ലാഹുവിന്റെ പ്രവാചകന്മാരെ നിങ്ങൾ കൊന്നത്?"
اِذْ قَالَ لَهٗ رَبُّهٗٓ اَسْلِمْۙ قَالَ اَسْلَمْتُ لِرَبِّ الْعٰلَمِيْنَ
iż qāla lahū rabbuhū aslim, qāla aslamtu lirabbil-‘ālamīn(a).
അല്ലാഹു അദ്ദേഹത്തോട് (ഇബ്രാഹീമിനോട്) "കീഴടങ്ങുക" എന്ന് പറഞ്ഞ സന്ദർഭം (ഓർക്കുക). അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു: "ഞാൻ ലോകങ്ങളുടെ രക്ഷിതാവിന് കീഴ്പ്പെട്ടിരിക്കുന്നു."
وَوَصّٰى بِهَآ اِبْرٰهٖمُ بَنِيْهِ وَيَعْقُوْبُۗ يٰبَنِيَّ اِنَّ اللّٰهَ اصْطَفٰى لَكُمُ الدِّيْنَ فَلَا تَمُوْتُنَّ اِلَّا وَاَنْتُمْ مُّسْلِمُوْنَ ۗ
wa waṣṣā bihā ibrāhīmu banīhi wa ya‘qūb(u), yā baniyya innallāhaṣṭafā lakumud-dīna falā tamūtunna illā wa antum muslimūn(a).
ഇബ്രാഹീമും യഅ്ഖൂബും തന്റെ സന്തതികൾക്ക് ഈ വചനം വസ്വിയ്യത്ത് ചെയ്തു. എന്റെ മക്കളേ, തീർച്ചയായും അല്ലാഹു നിങ്ങൾക്ക് ഈ മതം തിരഞ്ഞെടുത്തു തന്നിരിക്കുന്നു. അതിനാൽ നിങ്ങൾ മുസ്ലീങ്ങളായിട്ടല്ലാതെ മരിക്കരുത്.
اَمْ كُنْتُمْ شُهَدَاۤءَ اِذْ حَضَرَ يَعْقُوْبَ الْمَوْتُۙ اِذْ قَالَ لِبَنِيْهِ مَا تَعْبُدُوْنَ مِنْۢ بَعْدِيْۗ قَالُوْا نَعْبُدُ اِلٰهَكَ وَاِلٰهَ اٰبَاۤىِٕكَ اِبْرٰهٖمَ وَاِسْمٰعِيْلَ وَاِسْحٰقَ اِلٰهًا وَّاحِدًاۚ وَنَحْنُ لَهٗ مُسْلِمُوْنَ
am kuntum syuhadā'a iż ḥaḍara ya‘qūbal-maut(u), iż qāla libanīhi mā ta‘budūna mim ba‘dī, qālū na‘budu ilāhaka wa ilāha ābā'ika ibrāhīma wa ismā‘īla wa isḥāqa ilāhaw wāḥidā(n), wa naḥnu lahū muslimūn(a).
യഅ്ഖൂബിന് മരണം വന്നെത്തിയപ്പോൾ അദ്ദേഹം തന്റെ മക്കളോട് ചോദിച്ചു: "ഞാൻ മരിച്ചതിനുശേഷം നിങ്ങൾ എന്തിനെയാണ് ആരാധിക്കുക?" അവർ പറഞ്ഞു: "നിങ്ങളുടെ ദൈവത്തെയും നിങ്ങളുടെ പിതാക്കന്മാരായ അബ്രഹാമിന്റെയും ഇസ്മാഈലിന്റെയും ഇസ്ഹാഖിന്റെയും ദൈവമായ സർവ്വശക്തനായ ദൈവത്തെയും ഞങ്ങൾ ആരാധിക്കും. ഞങ്ങൾ അവന് കീഴ്പ്പെട്ടിരിക്കുന്നു."
وَقَالُوْا كُوْنُوْا هُوْدًا اَوْ نَصٰرٰى تَهْتَدُوْا ۗ قُلْ بَلْ مِلَّةَ اِبْرٰهٖمَ حَنِيْفًا ۗوَمَا كَانَ مِنَ الْمُشْرِكِيْنَ
wa qālū kūnū hūdan au naṣārā tahtadū, qul bal millata ibrāhīma ḥanīfā(n), wa mā kāna minal-musyrikīn(a).
അവർ പറഞ്ഞു: "നിങ്ങൾ ജൂതന്മാരോ ക്രിസ്ത്യാനികളോ ആകട്ടെ, തീർച്ചയായും നിങ്ങൾ നേർവഴിയിലാകും." പറയുക: "(അല്ല!) പക്ഷേ, (ഞങ്ങൾ പിന്തുടരുന്നത്) ഇബ്രാഹീമിന്റെ നേരായ മാർഗമാണ്. അദ്ദേഹം അല്ലാഹുവിൽ പങ്കുചേർക്കുന്നവരിൽ പെട്ടവനല്ല."
قُوْلُوْٓا اٰمَنَّا بِاللّٰهِ وَمَآ اُنْزِلَ اِلَيْنَا وَمَآ اُنْزِلَ اِلٰٓى اِبْرٰهٖمَ وَاِسْمٰعِيْلَ وَاِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَ وَالْاَسْبَاطِ وَمَآ اُوْتِيَ مُوْسٰى وَعِيْسٰى وَمَآ اُوْتِيَ النَّبِيُّوْنَ مِنْ رَّبِّهِمْۚ لَا نُفَرِّقُ بَيْنَ اَحَدٍ مِّنْهُمْۖ وَنَحْنُ لَهٗ مُسْلِمُوْنَ
qūlū āmannā billāhi wa mā unzila ilainā wa mā unzila ilā ibrāhīma wa ismā‘īla wa isḥāqa wa ya‘qūba wal-asbāṭi wa mā ūtiya mūsā wa ‘īsā wa mā ūtiyan-nabiyyūna mir rabbihim, lā nufarriqu baina aḥadim minhum wa naḥnu lahū muslimūn(a).
പറയുക: അല്ലാഹുവിലും ഞങ്ങൾക്ക് അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ടതിലും, അബ്രാഹാം, ഇസ്മാഈൽ, ഇഷാഖ്, യഅ്ഖൂബ്, അവരുടെ സന്തതികൾ എന്നിവർക്ക് അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ടതിലും, മൂസായ്ക്കും യേശുവിനും നൽകപ്പെട്ടതിലും, പ്രവാചകൻമാർക്ക് അവരുടെ രക്ഷിതാവിങ്കൽ നിന്ന് നൽകപ്പെട്ടതിലും ഞങ്ങൾ വിശ്വസിച്ചിരിക്കുന്നു. അവരിൽ ആർക്കിടയിലും ഞങ്ങൾ ഒരു വിവേചനവും കൽപ്പിക്കുന്നില്ല. ഞങ്ങൾ അവന് കീഴ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
فَاِنْ اٰمَنُوْا بِمِثْلِ مَآ اٰمَنْتُمْ بِهٖ فَقَدِ اهْتَدَوْا ۚوَاِنْ تَوَلَّوْا فَاِنَّمَا هُمْ فِيْ شِقَاقٍۚ فَسَيَكْفِيْكَهُمُ اللّٰهُ ۚوَهُوَ السَّمِيْعُ الْعَلِيْمُ ۗ
fa'in āmanū bimiṡli mā āmantum bihī faqadihtadau, wa in tawallau fa'innamā hum fī syiqāq(in), fasayakfīkahumullāh(u), wa huwas-samī‘ul-‘alīm(u).
നിങ്ങൾ വിശ്വസിച്ചതുപോലെ അവരും വിശ്വസിച്ചിരുന്നുവെങ്കിൽ അവർ തീർച്ചയായും നേർവഴിയിലാകുമായിരുന്നു. എന്നാൽ അവർ പിന്തിരിഞ്ഞുകളഞ്ഞാൽ തീർച്ചയായും അവർ (നിങ്ങളോട്) ശത്രുതയിലാകുന്നു. അപ്പോൾ അല്ലാഹു അവരെ (അവന്റെ സഹായത്താൽ) നിന്നെ മതിയാക്കും. അവൻ എല്ലാം കേൾക്കുന്നവനും എല്ലാം അറിയുന്നവനുമാണ്.
كَانَ النَّاسُ اُمَّةً وَّاحِدَةً ۗ فَبَعَثَ اللّٰهُ النَّبِيّٖنَ مُبَشِّرِيْنَ وَمُنْذِرِيْنَ ۖ وَاَنْزَلَ مَعَهُمُ الْكِتٰبَ بِالْحَقِّ لِيَحْكُمَ بَيْنَ النَّاسِ فِيْمَا اخْتَلَفُوْا فِيْهِ ۗ وَمَا اخْتَلَفَ فِيْهِ اِلَّا الَّذِيْنَ اُوْتُوْهُ مِنْۢ بَعْدِ مَا جَاۤءَتْهُمُ الْبَيِّنٰتُ بَغْيًا ۢ بَيْنَهُمْ ۚ فَهَدَى اللّٰهُ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لِمَا اخْتَلَفُوْا فِيْهِ مِنَ الْحَقِّ بِاِذْنِهٖ ۗ وَاللّٰهُ يَهْدِيْ مَنْ يَّشَاۤءُ اِلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍ
kānan-nāsu ummataw wāḥidah(tan), fa ba‘aṡallāhun-nabiyyīna mubasysyirīna wa munżirīn(a), wa anzala ma‘ahumul-kitāba bil-ḥaqqi liyaḥkuma bainan-nāsi fīmakhtalafū fīh(i), wa makhtalafa fīhi illal-lażīna ūtūhu mim ba‘di mā jā'athumul-bayyinātu bagyam bainahum, fahadallāhul-lażīna āmanū limakhtalafū fīhi minal-ḥaqqi bi'iżnih(ī), wallāhu yahdī may yasyā'u ilā ṣirāṭim mustaqīm(in).
മനുഷ്യർ (മുമ്പ്) ഒരു ജനതയായിരുന്നു. പിന്നീട് അല്ലാഹു പ്രവാചകന്മാരെ സുവിശേഷം അറിയിക്കാനും താക്കീത് നൽകാനും നിയോഗിച്ചു. ജനങ്ങൾക്കിടയിൽ ഭിന്നിച്ച വിഷയങ്ങളിൽ തീർപ്പുകൽപ്പിക്കുന്നതിനായി സത്യമുള്ള വേദവും അവൻ അവരോടൊപ്പം അയച്ചു. ഭിന്നിച്ചവർ വ്യക്തമായ തെളിവുകൾ വന്നതിനുശേഷം, അവർ തമ്മിലുള്ള അസൂയ നിമിത്തം (വേദപുസ്തകം) നൽകപ്പെട്ടവർ മാത്രമാണ്. അതിനാൽ, അല്ലാഹു തന്റെ ഹിതപ്രകാരം, വിശ്വസിക്കുന്നവരെ അവർ തർക്കിക്കുന്ന സത്യത്തിലേക്ക് നയിക്കുന്നു. അല്ലാഹു താൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്നവരെ നേർവഴിയിലേക്ക് നയിക്കുന്നു.
اِنَّ اللّٰهَ رَبِّيْ وَرَبُّكُمْ فَاعْبُدُوْهُ ۗهٰذَا صِرَاطٌ مُّسْتَقِيْمٌ
innallāha rabbī wa rabbukum fa‘budūh(u), hāżā ṣirāṭum mustaqīm(un).
തീർച്ചയായും അല്ലാഹു എന്റെയും നിങ്ങളുടെയും രക്ഷിതാവാകുന്നു. അതിനാൽ അവനെ നിങ്ങൾ ആരാധിക്കുക. ഇതാണ് നേരായ പാത.
۞ فَلَمَّآ اَحَسَّ عِيْسٰى مِنْهُمُ الْكُفْرَ قَالَ مَنْ اَنْصَارِيْٓ اِلَى اللّٰهِ ۗ قَالَ الْحَوَارِيُّوْنَ نَحْنُ اَنْصَارُ اللّٰهِ ۚ اٰمَنَّا بِاللّٰهِ ۚ وَاشْهَدْ بِاَنَّا مُسْلِمُوْنَ
falammā aḥassa ‘īsā minhumul-kufra qāla man anṣārī ilallāh(i), qālal-ḥawāriyyūna naḥnu anṣārullāh(i), āmannā billāh(i), wasyhad bi'annā muslimūn(a).
അങ്ങനെ ഈസായ്ക്ക് അവരുടെ (ഇസ്രായേൽ മക്കളുടെ) അനുസരണക്കേട് തോന്നിയപ്പോൾ അദ്ദേഹം ചോദിച്ചു: "അല്ലാഹുവിന്റെ മതം സ്ഥാപിക്കുന്നതിന് ആരുണ്ട് സഹായി?" ഹവാരിയ്യുകൾ (വിശ്വസ്ത സുഹൃത്തുക്കൾ) മറുപടി പറഞ്ഞു: "ഞങ്ങൾ അല്ലാഹുവിന്റെ സഹായികളാണ്. ഞങ്ങൾ അല്ലാഹുവിൽ വിശ്വസിക്കുന്നു, ഞങ്ങൾ മുസ്ലീങ്ങളാണെന്ന് സാക്ഷ്യം വഹിക്കുന്നു."
قُلْ يٰٓاَهْلَ الْكِتٰبِ تَعَالَوْا اِلٰى كَلِمَةٍ سَوَاۤءٍۢ بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمْ اَلَّا نَعْبُدَ اِلَّا اللّٰهَ وَلَا نُشْرِكَ بِهٖ شَيْـًٔا وَّلَا يَتَّخِذَ بَعْضُنَا بَعْضًا اَرْبَابًا مِّنْ دُوْنِ اللّٰهِ ۗ فَاِنْ تَوَلَّوْا فَقُوْلُوا اشْهَدُوْا بِاَنَّا مُسْلِمُوْنَ
qul yā ahlal-kitābi ta‘ālau ilā kalimatin sawā'im bainanā wa bainakum allā na‘buda illallāha wa lā nusyrika bihī syai'aw wa lā yattakhiża ba‘ḍunā ba‘ḍan arbābam min dūnillāh(i), fa in tawallau fa qūlusyhadū bi'annā muslimūn(a).
(നബിയേ,) പറയുക: വേദക്കാരേ, ഞങ്ങൾക്കും നിങ്ങൾക്കും ഇടയിൽ പൊതുവായി അംഗീകരിക്കപ്പെട്ട ഒരു വാക്യത്തിലേക്ക് നിങ്ങൾ വരൂ. അതായത് അല്ലാഹുവെയല്ലാതെ നാം ആരാധിക്കരുത്, അവനോട് ആരെയും പങ്കുചേർക്കരുത്, അല്ലാഹുവിനു പുറമെ ആരെയും നമ്മുടെ ഇടയിൽ രക്ഷിതാക്കളായി സ്വീകരിക്കരുത്. അവർ പിന്തിരിയുകയാണെങ്കിൽ (അവരോട്) പറയുക: ഞങ്ങൾ മുസ്ലിംകളാണെന്ന് നിങ്ങൾ സാക്ഷ്യം വഹിക്കുക.
مَاكَانَ اِبْرٰهِيْمُ يَهُوْدِيًّا وَّلَا نَصْرَانِيًّا وَّلٰكِنْ كَانَ حَنِيْفًا مُّسْلِمًاۗ وَمَا كَانَ مِنَ الْمُشْرِكِيْنَ
wa mā kāna ibrāhīmu yahūdiyyaw wa lā naṣrāniyyaw wa lākin kāna ḥanīfam muslimā(n), wa mā kāna minal-musyrikīn(a).
ഇബ്രാഹീം ഒരു ജൂതനോ ക്രിസ്ത്യാനിയോ ആയിരുന്നില്ല, മറിച്ച് അദ്ദേഹം ഒരു നേരായ മനുഷ്യനും മുസ്ലീവുമായിരുന്നു, അദ്ദേഹം ബഹുദൈവാരാധകരിൽ പെട്ടവനായിരുന്നില്ല.
اِنَّ اَوْلَى النَّاسِ بِاِبْرٰهِيْمَ لَلَّذِيْنَ اتَّبَعُوْهُ وَهٰذَا النَّبِيُّ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا ۗ وَاللّٰهُ وَلِيُّ الْمُؤْمِنِيْنَ
inna aulan-nāsi bi'ibrāhīma lal-lażīnattaba‘ūhu wa hāżan-nabiyyu wal-lażīna āmanū, wallāhu waliyyul-mu'minīn(a).
ഇബ്രാഹീമിനോട് ഏറ്റവും അടുത്ത ആളുകൾ അദ്ദേഹത്തെ പിന്തുടർന്നവരും, ഈ പ്രവാചകനും (മുഹമ്മദ് നബി) വിശ്വസിച്ചവരുമാണ്. അല്ലാഹു വിശ്വസിച്ചവരുടെ രക്ഷാധികാരിയാകുന്നു.
مَا كَانَ لِبَشَرٍ اَنْ يُّؤْتِيَهُ اللّٰهُ الْكِتٰبَ وَالْحُكْمَ وَالنُّبُوَّةَ ثُمَّ يَقُوْلَ لِلنَّاسِ كُوْنُوْا عِبَادًا لِّيْ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ وَلٰكِنْ كُوْنُوْا رَبَّانِيّٖنَ بِمَا كُنْتُمْ تُعَلِّمُوْنَ الْكِتٰبَ وَبِمَا كُنْتُمْ تَدْرُسُوْنَ ۙ
mā kāna libasyarin ay yu'tiyahullāhul-kitāba wal-ḥukma wan-nubuwwata ṡumma yaqūla lin-nāsi kūnū ‘ibādal lī min dūnillāhi wa lākin kūnū rabbāniyyīna bimā kuntum tu‘allimūnal-kitāba wa bimā kuntum tadrusūn(a).
അല്ലാഹു വേദവും ജ്ഞാനവും പ്രവാചകത്വവും നൽകിയിട്ടുള്ള ഒരാൾക്ക് ജനങ്ങളോട് "എന്റെ ആരാധകരായിരിക്കുക, അല്ലാഹുവിന്റെ ആരാധകരാകരുത്" എന്ന് പറയാൻ കഴിയില്ല, മറിച്ച് (അദ്ദേഹം പറയുന്നു) "നിങ്ങൾ വേദം പഠിപ്പിക്കുകയും അത് പഠിക്കുകയും ചെയ്യുന്നതിനാൽ അല്ലാഹുവിന്റെ അടിമകളാകുക!"
وَلَا يَأْمُرَكُمْ اَنْ تَتَّخِذُوا الْمَلٰۤىِٕكَةَ وَالنَّبِيّٖنَ اَرْبَابًا ۗ اَيَأْمُرُكُمْ بِالْكُفْرِ بَعْدَ اِذْ اَنْتُمْ مُّسْلِمُوْنَ ࣖ
wa lā ya'murakum an tattakhiżul-malā'ikata wan-nabiyyīna arbābā(n), aya'murukum bil-kufri ba‘da iż antum muslimūn(a).
മലക്കുകളെയും പ്രവാചകന്മാരെയും ദൈവമാക്കാൻ നിങ്ങളോട് കൽപ്പിക്കാൻ അവന് കഴിയില്ല (അല്ലെങ്കിൽ സാധ്യമല്ല). നിങ്ങൾ മുസ്ലീമായതിനുശേഷം അവിശ്വാസിയാകാൻ അവൻ നിങ്ങളോട് പറയുന്നത് (ഉചിതമാണോ)?
وَمَنْ يَّبْتَغِ غَيْرَ الْاِسْلَامِ دِيْنًا فَلَنْ يُّقْبَلَ مِنْهُۚ وَهُوَ فِى الْاٰخِرَةِ مِنَ الْخٰسِرِيْنَ
wa may yabtagi gairal-islāmi dīnan falay yuqbala minh(u), wa huwa fil-ākhirati minal khāsirīn(a).
ഇസ്ലാം അല്ലാത്ത മറ്റൊരു മതം ആരെങ്കിലും ആഗ്രഹിക്കുന്ന പക്ഷം അവൻ ഒരിക്കലും സ്വീകരിക്കപ്പെടുകയില്ല. പരലോകത്ത് അവൻ നഷ്ടക്കാരുടെ കൂട്ടത്തിലായിരിക്കുകയും ചെയ്യും.
قُلْ صَدَقَ اللّٰهُ ۗ فَاتَّبِعُوْا مِلَّةَ اِبْرٰهِيْمَ حَنِيْفًاۗ وَمَا كَانَ مِنَ الْمُشْرِكِيْنَ
qul ṣadaqallāh(u), fattabi‘ū millata ibrāhīma ḥanīfā(n), wa mā kāna minal-musyrikīn(a).
(മുഹമ്മദ് നബിയേ,) പറയുക: "അല്ലാഹു പറയുന്നതെല്ലാം സത്യമാണ്." അതിനാൽ ഇബ്രാഹീമിന്റെ നേരായ മാർഗം നിങ്ങൾ പിന്തുടരുക. അദ്ദേഹം ബഹുദൈവാരാധകരിൽ പെട്ടവനല്ല.
رَبَّنَآ اِنَّنَا سَمِعْنَا مُنَادِيًا يُّنَادِيْ لِلْاِيْمَانِ اَنْ اٰمِنُوْا بِرَبِّكُمْ فَاٰمَنَّا ۖرَبَّنَا فَاغْفِرْ لَنَا ذُنُوْبَنَا وَكَفِّرْ عَنَّا سَيِّاٰتِنَا وَتَوَفَّنَا مَعَ الْاَبْرَارِۚ
rabbanā innanā sami‘nā munādiyay yunādī lil-īmāni an āminū birabbikum fa āmannā, rabbanā fagfir lanā żunūbanā wa kaffir ‘annā sayyi'ātinā wa tawaffanā ma‘al-abrār(i).
ഞങ്ങളുടെ രക്ഷിതാവേ, സത്യവിശ്വാസത്തിലേക്ക് (നിന്റെ രക്ഷിതാവിൽ വിശ്വസിക്കണമേ) എന്ന് വിളിച്ചവരെ ഞങ്ങൾ കേട്ടു, അങ്ങനെ ഞങ്ങൾ വിശ്വസിച്ചു. ഞങ്ങളുടെ രക്ഷിതാവേ, ഞങ്ങളുടെ പാപങ്ങൾ നീ പൊറുത്തുതരികയും ഞങ്ങളുടെ തെറ്റുകൾ മായ്ച്ചുകളയുകയും ചെയ്യേണമേ. ധർമ്മനിഷ്ഠ പാലിക്കുന്നവരോടൊപ്പം ഞങ്ങളെയും നീ കൊല്ലേണമേ.
وَمَنْ اَحْسَنُ دِيْنًا مِّمَّنْ اَسْلَمَ وَجْهَهٗ لِلّٰهِ وَهُوَ مُحْسِنٌ وَّاتَّبَعَ مِلَّةَ اِبْرٰهِيْمَ حَنِيْفًا ۗوَاتَّخَذَ اللّٰهُ اِبْرٰهِيْمَ خَلِيْلًا
wa man aḥsanu dīnam mimman aslama wajhahū lillāhi wa huwa muḥsinuw wattaba‘a millata ibrāhīma ḥanīfā(n), wattakhażallāhu ibrāhīma khalīlā(n).
അല്ലാഹുവിന് ആത്മാർത്ഥമായി കീഴ്പ്പെടുകയും, സൽകർമ്മങ്ങൾ പ്രവർത്തിക്കുകയും, ഇബ്രാഹീമിൻറെ നേരായ മാർഗം പിന്തുടരുകയും ചെയ്തവനേക്കാൾ ഉത്തമ മതക്കാരൻ ആരുണ്ട്? അല്ലാഹു ഇബ്രാഹീമിനെ (തൻറെ) പ്രിയങ്കരനായി തെരഞ്ഞെടുത്തിരിക്കുന്നു.
لَقَدْ كَفَرَ الَّذِيْنَ قَالُوْٓا اِنَّ اللّٰهَ هُوَ الْمَسِيْحُ ابْنُ مَرْيَمَ ۗوَقَالَ الْمَسِيْحُ يٰبَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ اعْبُدُوا اللّٰهَ رَبِّيْ وَرَبَّكُمْ ۗاِنَّهٗ مَنْ يُّشْرِكْ بِاللّٰهِ فَقَدْ حَرَّمَ اللّٰهُ عَلَيْهِ الْجَنَّةَ وَمَأْوٰىهُ النَّارُ ۗوَمَا لِلظّٰلِمِيْنَ مِنْ اَنْصَارٍ
laqad kafaral-lażīna qālū innallāha huwal-masīḥubnu maryam(a), wa qālal-masīḥu yā banī isrā'īla‘budullāha rabbī wa rabbakum, innahū may yusyrik billāhi faqad ḥarramallāhu ‘alaihil-jannata wa ma'wāhun nār(u), wa mā liẓ-ẓālimīna min anṣār(in).
"നിശ്ചയമായും അല്ലാഹു മർയമിന്റെ മകൻ മസീഹ് തന്നെയാണ്" എന്ന് പറഞ്ഞവർ തീർച്ചയായും അവിശ്വാസികളായിരിക്കുന്നു. "ഇസ്രായേൽ സന്തതികളേ, എന്റെയും നിങ്ങളുടെയും രക്ഷിതാവായ അല്ലാഹുവിനെ നിങ്ങൾ ആരാധിക്കുവിൻ" എന്ന് മസീഹ് പറഞ്ഞിട്ടും. തീർച്ചയായും, അല്ലാഹുവിനോട് ആരെങ്കിലും പങ്കുചേർത്താൽ, അല്ലാഹു അവന് സ്വർഗം നിഷിദ്ധമാക്കിയിരിക്കുന്നു. അവന്റെ സങ്കേതം നരകമാണ്. അക്രമികളായ ആളുകൾക്ക് സഹായിയായി ആരും തന്നെയില്ല.
مَا قُلْتُ لَهُمْ اِلَّا مَآ اَمَرْتَنِيْ بِهٖٓ اَنِ اعْبُدُوا اللّٰهَ رَبِّيْ وَرَبَّكُمْ ۚوَكُنْتُ عَلَيْهِمْ شَهِيْدًا مَّا دُمْتُ فِيْهِمْ ۚ فَلَمَّا تَوَفَّيْتَنِيْ كُنْتَ اَنْتَ الرَّقِيْبَ عَلَيْهِمْ ۗوَاَنْتَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ شَهِيْدٌ
mā qultu lahum illā mā amartanī bihī ani‘budullāha rabbī wa rabbakum, wa kuntu ‘alaihim syahīdam mā dumtu fīhim, falammā tawaffaitanī kunta antar-raqība ‘alaihim, wa anta ‘alā kulli syai'in syahīd(un).
"എന്റെയും നിങ്ങളുടെയും രക്ഷിതാവായ അല്ലാഹുവെ നിങ്ങൾ ആരാധിക്കണം" എന്ന നീ എന്നോട് കൽപ്പിച്ച കാര്യം മാത്രമേ ഞാൻ അവരോട് പറഞ്ഞിട്ടുള്ളൂ. ഞാൻ അവർക്കിടയിൽ ഉണ്ടായിരുന്നിടത്തോളം കാലം ഞാൻ അവർക്കെതിരെ സാക്ഷിയായിരുന്നു. അങ്ങനെ നീ എന്റെ മരണശേഷം, നീ അവരെ നിരീക്ഷിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. നീ എല്ലാ കാര്യങ്ങൾക്കും സാക്ഷിയാണ്.
قُلْ اَغَيْرَ اللّٰهِ اَتَّخِذُ وَلِيًّا فَاطِرِ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَهُوَ يُطْعِمُ وَلَا يُطْعَمُ ۗ قُلْ اِنِّيْٓ اُمِرْتُ اَنْ اَكُوْنَ اَوَّلَ مَنْ اَسْلَمَ وَلَا تَكُوْنَنَّ مِنَ الْمُشْرِكِيْنَ
qul agairallāhi attakhiżu waliyyan fāṭiris-samāwāti wal-arḍi wa huwa yuṭ‘imu wa lā yuṭ‘am(u), qul innī umirtu an akūna awwala man aslama wa lā takūnanna minal-musyrikīn(a).
(മുഹമ്മദ് നബിയോട്) പറയുക: "ആകാശങ്ങളും ഭൂമിയും സൃഷ്ടിച്ച അല്ലാഹുവല്ലാത്തവരെ ഞാൻ രക്ഷാധികാരിയായി സ്വീകരിക്കുകയോ? അവൻ ആഹാരം നൽകുന്നു. അവൻ ആഹാരം നൽകുന്നില്ല." പറയുക: "അല്ലാഹുവിന് ആദ്യമായി കീഴ്പെടാൻ ഞാൻ കൽപിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ബഹുദൈവാരാധകരുടെ കൂട്ടത്തിൽ ഒരിക്കലും ചേരരുത്."
قُلْ اِنِّيْ نُهِيْتُ اَنْ اَعْبُدَ الَّذِيْنَ تَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ ۗ قُلْ لَّآ اَتَّبِعُ اَهْوَاۤءَكُمْۙ قَدْ ضَلَلْتُ اِذًا وَّمَآ اَنَا۠ مِنَ الْمُهْتَدِيْنَ
qul innī nuhītu an a‘budal-lażīna tad‘ūna min dūnillāh(i), qul lā attabi‘u ahwā'akum, qad ḍalaltu iżaw wa mā ana minal-muhtadīn(a).
(നബിയേ,) പറയുക: "അല്ലാഹുവിന് പുറമെ നിങ്ങൾ ആരാധിക്കുന്ന ദൈവങ്ങളെ ആരാധിക്കുന്നതിൽ നിന്ന് എനിക്ക് വിലക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു." പറയുക: "നിങ്ങളുടെ തന്നിഷ്ടങ്ങളെ ഞാൻ പിന്തുടരുകയില്ല. അങ്ങനെ ചെയ്താൽ ഞാൻ വഴിതെറ്റിപ്പോവുകയും സൻമാർഗം പ്രാപിച്ചവരുടെ കൂട്ടത്തിലാകുകയുമില്ല."
۞ وَاِذْ قَالَ اِبْرٰهِيْمُ لِاَبِيْهِ اٰزَرَ اَتَتَّخِذُ اَصْنَامًا اٰلِهَةً ۚاِنِّيْٓ اَرٰىكَ وَقَوْمَكَ فِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ
wa iż qāla ibrāhīmu li'abīhi āzara atattakhiżu aṣnāman ālihah(tan), innī arāka wa qaumaka fī ḍalālim mubīn(in).
ഇബ്രാഹീം തന്റെ പിതാവായ ആസറിനോട് പറഞ്ഞ സന്ദർഭം (ഓർക്കുക). "ആ വിഗ്രഹങ്ങളെ നീ ദൈവങ്ങളായി സ്വീകരിക്കുകയാണോ? തീർച്ചയായും നിന്നെയും നിന്റെ ജനതയെയും ഞാൻ വ്യക്തമായ വഴികേടിലാണെന്ന് കാണുന്നു."
اِنِّيْ وَجَّهْتُ وَجْهِيَ لِلَّذِيْ فَطَرَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ حَنِيْفًا وَّمَآ اَنَا۠ مِنَ الْمُشْرِكِيْنَۚ
innī wajjahtu wajhiya lil-lażī faṭaras-samāwāti wal-arḍa ḥanīfaw wa mā ana minal-musyrikīn(a).
ആകാശങ്ങളും ഭൂമിയും സൃഷ്ടിച്ചവനായ അല്ലാഹുവിലേക്ക് ഞാൻ മുഖം തിരിച്ചിരിക്കുന്നു. സത്യമതത്തിന് പൂർണ്ണമായ കീഴ്വണക്കം പാലിച്ചുകൊണ്ട്. ഞാൻ ബഹുദൈവാരാധകരിൽ പെട്ടവനല്ല.
قُلْ اِنَّنِيْ هَدٰىنِيْ رَبِّيْٓ اِلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍ ەۚ دِيْنًا قِيَمًا مِّلَّةَ اِبْرٰهِيْمَ حَنِيْفًاۚ وَمَا كَانَ مِنَ الْمُشْرِكِيْنَ
qul innanī hadānī rabbī ilā ṣirāṭim mustaqīm(in), dīnan qiyamam millata ibrāhīma ḥanīfā(n), wa mā kāna minal-musyrikīn(a).
(നബിയേ,) പറയുക: തീർച്ചയായും എന്റെ രക്ഷിതാവ് എന്നെ നേരായ പാതയിലേക്ക് നയിച്ചിരിക്കുന്നു. സത്യമതത്തിലേക്ക്. ഇബ്രാഹീമിന്റെ നേരായ മതത്തിലേക്ക്. അദ്ദേഹം (ഇബ്രാഹീം) ബഹുദൈവാരാധകരിൽ പെട്ടവനല്ല.
لَقَدْ اَرْسَلْنَا نُوْحًا اِلٰى قَوْمِهٖ فَقَالَ يٰقَوْمِ اعْبُدُوا اللّٰهَ مَا لَكُمْ مِّنْ اِلٰهٍ غَيْرُهٗۗ اِنِّيْٓ اَخَافُ عَلَيْكُمْ عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيْمٍ
laqad arsalnā nūḥan ilā qaumihī fa qāla yā qaumi‘budullāha mā lakum min ilāhin gairuh(ū), innī akhāfu ‘alaikum ‘ażāba yaumin ‘aẓīm(in).
തീർച്ചയായും നാം നൂഹിനെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ജനതയിലേക്ക് അയക്കുകയുണ്ടായി. എന്നിട്ട് അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു: എന്റെ ജനങ്ങളേ, നിങ്ങൾ അല്ലാഹുവിനെ ആരാധിക്കുവിൻ. അവനല്ലാതെ നിങ്ങൾക്ക് ഒരു ദൈവവുമില്ല. ഭയങ്കരമായ (അന്ത്യ) ദിവസത്തിൽ നിങ്ങൾക്ക് ശിക്ഷ അനുഭവപ്പെടുമെന്ന് ഞാൻ ഭയപ്പെടുന്നു.
۞ وَاِلٰى عَادٍ اَخَاهُمْ هُوْدًاۗ قَالَ يٰقَوْمِ اعْبُدُوا اللّٰهَ مَا لَكُمْ مِّنْ اِلٰهٍ غَيْرُهٗۗ اَفَلَا تَتَّقُوْنَ
wa ilā ‘ādin akhāḥum hūdā(n), qāla yā qaumi‘budullāha mā lakum min ilāhin gairuh(ū), afalā tattaqūn(a).
ആദ് ജനതയിലേക്ക് അവരുടെ സഹോദരൻ ഹൂദിനെയും (നാം അയച്ചു.) അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു: എന്റെ ജനങ്ങളേ, നിങ്ങൾ അല്ലാഹുവിനെ ആരാധിക്കുവിൻ. അവനല്ലാതെ നിങ്ങൾക്ക് ഒരു ദൈവവുമില്ല. എന്നിരിക്കെ നിങ്ങൾ അല്ലാഹുവെ ഭയപ്പെടാത്തതെന്താണ്?
قَالُوْٓا اَجِئْتَنَا لِنَعْبُدَ اللّٰهَ وَحْدَهٗ وَنَذَرَ مَا كَانَ يَعْبُدُ اٰبَاۤؤُنَاۚ فَأْتِنَا بِمَا تَعِدُنَآ اِنْ كُنْتَ مِنَ الصّٰدِقِيْنَ
qālū aji'tanā lina‘budallāha waḥdahū wa nażara mā kāna ya‘budu ābā'unā, fa'tinā bimā ta‘idunā in kunta minaṣ ṣādiqīn(a).
അവർ പറഞ്ഞു: "നീ ഞങ്ങളുടെ അടുത്ത് വന്നിരിക്കുന്നത് അല്ലാഹുവിനെ മാത്രം ആരാധിക്കാനും, ഞങ്ങളുടെ പിതാക്കൾ ആരാധിച്ചിരുന്നതിനെ ഉപേക്ഷിക്കാനും വേണ്ടിയാണോ? അതിനാൽ നീ സത്യവാൻമാരാണെങ്കിൽ ഞങ്ങൾക്ക് നീ നൽകിയ ഭീഷണിക്ക് തെളിവ് നൽകുക."
وَاِلٰى ثَمُوْدَ اَخَاهُمْ صٰلِحًاۘ قَالَ يٰقَوْمِ اعْبُدُوا اللّٰهَ مَا لَكُمْ مِّنْ اِلٰهٍ غَيْرُهٗۗ قَدْ جَاۤءَتْكُمْ بَيِّنَةٌ مِّنْ رَّبِّكُمْۗ هٰذِهٖ نَاقَةُ اللّٰهِ لَكُمْ اٰيَةً فَذَرُوْهَا تَأْكُلْ فِيْٓ اَرْضِ اللّٰهِ وَلَا تَمَسُّوْهَا بِسُوْۤءٍ فَيَأْخُذَكُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ
wa ilā ṡamūda akhāhum ṣāliḥā(n), qāla yā qaumi‘budullāha mā lakum min ilāhin gairuh(ū), qad jā'atkum bayyinatum mir rabbikum, hāżihī nāqatullāhi lakum āyatan fa żarūhā ta'kul fī arḍillāhi wa lā tamassūhā bisū'in fa ya'khużakum ‘ażābun alīm(un).
സമൂദ് ജനതയിലേക്ക് അവരുടെ സഹോദരൻ സ്വാലിഹിനെയും (നാം അയച്ചു.) അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു: എന്റെ ജനങ്ങളേ, നിങ്ങൾ അല്ലാഹുവിനെ ആരാധിക്കുവിൻ. അവനല്ലാതെ നിങ്ങൾക്ക് ഒരു ദൈവവുമില്ല. തീർച്ചയായും നിങ്ങളുടെ രക്ഷിതാവിങ്കൽ നിന്ന് നിങ്ങൾക്ക് വ്യക്തമായ തെളിവ് വന്നിട്ടുണ്ട്. അല്ലാഹുവിങ്കൽ നിന്നുള്ള ഈ ഒട്ടകം നിങ്ങൾക്കൊരു ദൃഷ്ടാന്തമാണ്. അത് അല്ലാഹുവിന്റെ ഭൂമിയിൽ തിന്നട്ടെ. അതിനെ ഉപദ്രവിക്കരുത്. അങ്ങനെ ചെയ്തില്ലെങ്കിൽ നിങ്ങൾക്ക് വേദനാജനകമായ ശിക്ഷ ഉണ്ടാകും.
وَاِلٰى مَدْيَنَ اَخَاهُمْ شُعَيْبًاۗ قَالَ يٰقَوْمِ اعْبُدُوا اللّٰهَ مَا لَكُمْ مِّنْ اِلٰهٍ غَيْرُهٗۗ قَدْ جَاۤءَتْكُمْ بَيِّنَةٌ مِّنْ رَّبِّكُمْ فَاَوْفُوا الْكَيْلَ وَالْمِيْزَانَ وَلَا تَبْخَسُوا النَّاسَ اَشْيَاۤءَهُمْ وَلَا تُفْسِدُوْا فِى الْاَرْضِ بَعْدَ اِصْلَاحِهَاۗ ذٰلِكُمْ خَيْرٌ لَّكُمْ اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَۚ
wa ilā madyana akhāhum syu‘aibā(n), qāla yā qaumi‘budullāha mā lakum min ilāhin gairuh(ū), qad jā'atkum bayyinatum mir rabbikum fa auful-kaila wal-mīzāna wa lā tabkhasun-nāsa asy-yā'ahum wa lā tufsidū fil-arḍi ba‘da iṣlāḥihā, żālikum khairul lakum in kuntum mu'minīn(a).
മദ്‌യങ്കാരിലേക്ക് അവരുടെ സഹോദരനായ ശുഐബിനെ നാം അയച്ചു. അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു: എന്റെ ജനങ്ങളേ, നിങ്ങൾ അല്ലാഹുവിനെ ആരാധിക്കുക. അവനല്ലാതെ നിങ്ങൾക്ക് ഒരു ദൈവവുമില്ല. നിങ്ങളുടെ രക്ഷിതാവിങ്കൽ നിന്ന് വ്യക്തമായ തെളിവ് നിങ്ങൾക്ക് വന്നിട്ടുണ്ട്. അളവിലും തൂക്കത്തിലും കൃത്യത വരുത്തുക. ആർക്കും ഒരു ദ്രോഹവും വരുത്തരുത്. ഭൂമി നന്നാക്കിയതിന് ശേഷം നിങ്ങൾ അതിൽ നാശനഷ്ടമുണ്ടാക്കരുത്. നിങ്ങൾ വിശ്വാസികളാണെങ്കിൽ അതാണ് നിങ്ങൾക്ക് നല്ലത്.
وَجَاوَزْنَا بِبَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ الْبَحْرَ فَاَتَوْا عَلٰى قَوْمٍ يَّعْكُفُوْنَ عَلٰٓى اَصْنَامٍ لَّهُمْ ۚقَالُوْا يٰمُوْسَى اجْعَلْ لَّنَآ اِلٰهًا كَمَا لَهُمْ اٰلِهَةٌ ۗقَالَ اِنَّكُمْ قَوْمٌ تَجْهَلُوْنَ
wa jāwaznā bibanī isrā'īlal-baḥra fa atau ‘alā qaumiy ya‘kufūna ‘alā aṣnāmil lahum, qālū yā mūsaj‘al lanā ilāhan kamā lahum ālihah(tun), qāla innakum qaumun tajhalūn(a).
ഇസ്രായേൽ സന്തതികളെ നാം കടലിനു കുറുകെ (ചെങ്കടലിന്റെ വടക്കൻ ഭാഗം) രക്ഷപ്പെടുത്തി. വിഗ്രഹങ്ങളെ ആരാധിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന ഒരു ജനതയുടെ അടുക്കൽ അവർ ചെന്നപ്പോൾ അവർ (ഇസ്രായേൽ സന്തതികൾ) പറഞ്ഞു: "ഹേ മൂസാ, അവർക്ക് ഒന്നിലധികം ദൈവങ്ങളുള്ളതുപോലെ ഞങ്ങൾക്കും ഒരു ദൈവത്തെ (വിഗ്രഹത്തെ) നീ ഉണ്ടാക്കിത്തരണം." (മൂസാ) മറുപടി പറഞ്ഞു: "തീർച്ചയായും നിങ്ങൾ വിഡ്ഢികളായ ഒരു ജനതയാണ്."
قَالَ اَغَيْرَ اللّٰهِ اَبْغِيْكُمْ اِلٰهًا وَّهُوَ فَضَّلَكُمْ عَلَى الْعٰلَمِيْنَ
qāla agairallāhi abgīkum ilāhaw wa huwa faḍḍalakum ‘alal-‘ālamīn(a).
അദ്ദേഹം (മൂസാ) ചോദിച്ചു: അല്ലാഹു അല്ലാത്തവരെ ഞാൻ നിങ്ങൾക്ക് ദൈവമായി അന്വേഷിക്കുകയോ? (അന്ന്) ജനങ്ങളിൽ വെച്ച് നിങ്ങളെക്കാൾ മുൻഗണന നൽകിയവനാണല്ലോ അവൻ.
اِتَّخَذُوْٓا اَحْبَارَهُمْ وَرُهْبَانَهُمْ اَرْبَابًا مِّنْ دُوْنِ اللّٰهِ وَالْمَسِيْحَ ابْنَ مَرْيَمَۚ وَمَآ اُمِرُوْٓا اِلَّا لِيَعْبُدُوْٓا اِلٰهًا وَّاحِدًاۚ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَۗ سُبْحٰنَهٗ عَمَّا يُشْرِكُوْنَ
ittakhażū aḥbārahum wa ruhbānahum arbābam min dūnillāhi wal-masīḥabna maryam(a), wa mā umirū illā liya‘budū ilāhaw wāḥidā(n), lā ilāha illā huw(a), subḥānahū ‘ammā yusyrikūn(a).
അല്ലാഹുവിന് പുറമെയുള്ള ദൈവഭക്തരായ ജൂതന്മാരെയും അവരുടെ സന്യാസിമാരെയും മർയമിന്റെ മകൻ മസീഹിനെയും അവർ ദൈവങ്ങളാക്കി. എന്നാൽ സർവ്വശക്തനായ ദൈവത്തെ ആരാധിക്കാൻ മാത്രമേ അവരോട് പറയപ്പെട്ടിട്ടുള്ളൂ. അവനല്ലാതെ ഒരു ദൈവവുമില്ല. അവർ പങ്കുചേർക്കുന്നതിൽ നിന്ന് അവൻ എത്രയോ പരിശുദ്ധൻ!
قُلْ يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ اِنْ كُنْتُمْ فِيْ شَكٍّ مِّنْ دِيْنِيْ فَلَآ اَعْبُدُ الَّذِيْنَ تَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ وَلٰكِنْ اَعْبُدُ اللّٰهَ الَّذِيْ يَتَوَفّٰىكُمْ ۖ وَاُمِرْتُ اَنْ اَكُوْنَ مِنَ الْمُؤْمِنِيْنَۙ
qul yā ayyuhan nāsu in kuntum fī syakkim min dīnī falā a‘budul-lażīna ta‘budūna min dūnillāhi wa lākin a‘budullāhal-lażī yatawaffākum, wa umirtu an akūna minal-mu'minīn(a).
(നബിയേ,) പറയുക: മനുഷ്യരേ, എന്റെ മതത്തെ സംബന്ധിച്ച് നിങ്ങൾക്ക് ഇപ്പോഴും സംശയമുണ്ടെങ്കിൽ (അറിയുക): അല്ലാഹുവിന് പുറമെ നിങ്ങൾ ആരാധിക്കുന്നവയെ ഞാൻ ആരാധിക്കുകയില്ല. പക്ഷെ, നിങ്ങളെ മരിപ്പിക്കുന്നവനായ അല്ലാഹുവിനെ ഞാൻ ആരാധിക്കുന്നു. സത്യവിശ്വാസികളുടെ കൂട്ടത്തിലായിരിക്കാനാണ് ഞാൻ കൽപിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്.
اَلَّا تَعْبُدُوْٓا اِلَّا اللّٰهَ ۗاِنَّنِيْ لَكُمْ مِّنْهُ نَذِيْرٌ وَّبَشِيْرٌۙ
allā ta‘budū illallāh(a), innanī lakum minhu nażīruw wa basyīr(un).
അല്ലാഹുവിനെയല്ലാതെ മറ്റാരെയും നിങ്ങൾ ആരാധിക്കരുത്. തീർച്ചയായും ഞാൻ (മുഹമ്മദ് നബി) ഒരു മുന്നറിയിപ്പുകാരനും അവങ്കൽ നിന്നുള്ള സന്തോഷവാർത്ത അറിയിക്കുന്നവനുമാണ്.
اَنْ لَّا تَعْبُدُوْٓا اِلَّا اللّٰهَ ۖاِنِّيْٓ اَخَافُ عَلَيْكُمْ عَذَابَ يَوْمٍ اَلِيْمٍ
allā ta‘budū illallāh(a), innī akhāfu ‘alaikum ‘ażāba yaumin alīm(in).
അല്ലാഹുവിനെയല്ലാതെ മറ്റാരെയും നിങ്ങൾ ആരാധിക്കരുത്. വേദനാജനകമായ ഒരു ദിവസം നിങ്ങൾക്ക് ശിക്ഷ ലഭിക്കുമെന്ന് ഞാൻ തീർച്ചയായും ഭയപ്പെടുന്നു.
وَاِلٰى عَادٍ اَخَاهُمْ هُوْدًا ۗقَالَ يٰقَوْمِ اعْبُدُوا اللّٰهَ مَا لَكُمْ مِّنْ اِلٰهٍ غَيْرُهٗ ۗاِنْ اَنْتُمْ اِلَّا مُفْتَرُوْنَ
wa ilā ‘ādin akhāhum hūdā(n), qāla yā qaumi‘budullāha mā lakum min ilāhin gairuh(ū), in antum illā muftarūn(a).
ആദ് ജനതയിലേക്ക് അവരുടെ സഹോദരനായ ഹൂദിനെയും (നാം അയച്ചു.) അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു: എന്റെ ജനങ്ങളേ, നിങ്ങൾ അല്ലാഹുവിനെ ആരാധിക്കുവിൻ. അവനല്ലാതെ നിങ്ങൾക്ക് ഒരു ദൈവവുമില്ല. (ഇത്രയും കാലം) നിങ്ങൾ കെട്ടിച്ചമച്ചു പറഞ്ഞുണ്ടാക്കുക മാത്രമായിരുന്നു.
۞ وَاِلٰى ثَمُوْدَ اَخَاهُمْ صٰلِحًا ۘ قَالَ يٰقَوْمِ اعْبُدُوا اللّٰهَ مَا لَكُمْ مِّنْ اِلٰهٍ غَيْرُهٗ ۗهُوَ اَنْشَاَكُمْ مِّنَ الْاَرْضِ وَاسْتَعْمَرَكُمْ فِيْهَا فَاسْتَغْفِرُوْهُ ثُمَّ تُوْبُوْٓا اِلَيْهِ ۗاِنَّ رَبِّيْ قَرِيْبٌ مُّجِيْبٌ
wa ilā ṡamūda akhāhum ṣālihā(n), qāla yā qaumi‘budullāḥa mā lakum min ilāhin gairuh(ū), huwa ansya'akum minal-arḍi wasta‘marakum fīhā fastagfirūhu ṡumma tūbū ilaih(i), inna rabbī qarībum mujīb(un).
സമൂദ് ഗോത്രത്തിലേക്ക് അവരുടെ സഹോദരൻ സ്വാലിഹിനെയും (നാം അയച്ചു) അയച്ചു. അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു: എന്റെ ജനങ്ങളേ, നിങ്ങൾ അല്ലാഹുവിനെ ആരാധിക്കുക. അവനല്ലാതെ നിങ്ങൾക്ക് ഒരു ദൈവവുമില്ല. അവൻ നിങ്ങളെ ഭൂമിയിൽ നിന്ന് സൃഷ്ടിച്ചു, നിങ്ങൾക്ക് ഐശ്വര്യം നൽകി. അതിനാൽ അവനോട് പാപമോചനം തേടുക. എന്നിട്ട് അവനിലേക്ക് ഖേദിച്ചുമടങ്ങുക. തീർച്ചയായും എന്റെ രക്ഷിതാവ് (അവിടുന്ന്) വളരെ അടുത്തവനും (കരുണയ്ക്ക്) ഉത്തരം നൽകുന്നവനുമാണ്.
۞ وَاِلٰى مَدْيَنَ اَخَاهُمْ شُعَيْبًا ۗقَالَ يٰقَوْمِ اعْبُدُوا اللّٰهَ مَا لَكُمْ مِّنْ اِلٰهٍ غَيْرُهٗ ۗوَلَا تَنْقُصُوا الْمِكْيَالَ وَالْمِيْزَانَ اِنِّيْٓ اَرٰىكُمْ بِخَيْرٍ وَّاِنِّيْٓ اَخَافُ عَلَيْكُمْ عَذَابَ يَوْمٍ مُّحِيْطٍ
wa ilā madyana akhāhum syu‘aibā(n), qāla yā qaumi‘budullāha mā lakum min ilāhin gairuh(ū), wa lā tanquṣul-mikyāla wal-mīzāna innī arākum bikhairiw wa innī akhāfu ‘alaikum ‘ażāba yaumim muḥīṭ(in).
മദ്‌യങ്കാരിലേക്ക് അവരുടെ സഹോദരനായ ശുഐബിനെയും (നാം അയച്ചു.) അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു: എന്റെ ജനങ്ങളേ, നിങ്ങൾ അല്ലാഹുവിനെ ആരാധിക്കുവിൻ. അവനല്ലാതെ നിങ്ങൾക്ക് ഒരു ദൈവവുമില്ല. അളവിലും തൂക്കത്തിലും നിങ്ങൾ കുറവ് വരുത്തരുത്. തീർച്ചയായും ഞാൻ നിങ്ങളെ കാണുന്നത് ക്ഷേമത്തിലാണ്. (അന്ത്യദിനത്തിൽ) നിങ്ങൾക്ക് ശിക്ഷ വന്നെത്തുമെന്ന് ഞാൻ ഭയപ്പെടുന്നു.
قَالَ لَا يَأْتِيْكُمَا طَعَامٌ تُرْزَقٰنِهٖٓ اِلَّا نَبَّأْتُكُمَا بِتَأْوِيْلِهٖ قَبْلَ اَنْ يَّأْتِيَكُمَا ۗذٰلِكُمَا مِمَّا عَلَّمَنِيْ رَبِّيْۗ اِنِّيْ تَرَكْتُ مِلَّةَ قَوْمٍ لَّا يُؤْمِنُوْنَ بِاللّٰهِ وَهُمْ بِالْاٰخِرَةِ هُمْ كٰفِرُوْنَۙ
qāla lā ya'tīkumā ṭa‘āmun turzaqānihī illā nabba'tukumā bita'wīlihī qabla ay ya'tiyakumā, żālikumā mimmā ‘allamanī rabbī, innī taraktu millata qaumil lā yu'minūna billāhi wa hum bil-ākhirati hum kāfirūn(a).
അദ്ദേഹം (യൂസുഫ്) പറഞ്ഞു: "നിങ്ങൾക്ക് രണ്ടുപേർക്കും നൽകപ്പെടുന്ന ഏത് ഭക്ഷണവും, അത് (ഭക്ഷണം) നിങ്ങൾക്ക് എത്തുന്നതിന് മുമ്പ് ഞാൻ അതിന്റെ തക്‌വീൽ വിശദീകരിച്ചു തന്നിട്ടുണ്ട്. അത് ദൈവം എനിക്ക് പഠിപ്പിച്ചുതന്നതിന്റെ ഭാഗമാണ്. വാസ്തവത്തിൽ, അല്ലാഹുവിൽ വിശ്വസിക്കാത്തവരുടെ മതം ഞാൻ ഉപേക്ഷിച്ചിരിക്കുന്നു, വാസ്തവത്തിൽ അവർ പരലോകത്തിൽ വിശ്വസിക്കുന്നില്ല.
وَاتَّبَعْتُ مِلَّةَ اٰبَاۤءِيْٓ اِبْرٰهِيْمَ وَاِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَۗ مَا كَانَ لَنَآ اَنْ نُّشْرِكَ بِاللّٰهِ مِنْ شَيْءٍۗ ذٰلِكَ مِنْ فَضْلِ اللّٰهِ عَلَيْنَا وَعَلَى النَّاسِ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَشْكُرُوْنَ
wattaba‘tu millata ābā'ī ibrāhīma wa isḥāqa wa ya‘qūb(a), mā kāna lanā an nusyrika billāhi min syai'(in), żālika min faḍlillāhi ‘alainā wa ‘alan-nāsi wa lākinna akṡaran-nāsi lā yasykurūn(a).
എന്റെ പൂർവ്വികരായ അബ്രഹാം, ഇസഹാക്ക്, യഅ്ഖൂബ് എന്നിവരുടെ മാർഗമാണ് ഞാൻ പിന്തുടരുന്നത്. അല്ലാഹുവിനോട് യാതൊന്നിനെയും പങ്കുചേർക്കാൻ നമുക്ക് (പ്രവാചകന്മാർക്ക്) അനുവാദമില്ല. അല്ലാഹു നമുക്കും മനുഷ്യർക്കും നൽകിയ അനുഗ്രഹത്തിൽ നിന്നാണ് അത്. പക്ഷേ, മനുഷ്യരിൽ അധികപേരും നന്ദിയുള്ളവരല്ല.
يٰصَاحِبَيِ السِّجْنِ ءَاَرْبَابٌ مُّتَفَرِّقُوْنَ خَيْرٌ اَمِ اللّٰهُ الْوَاحِدُ الْقَهَّارُۗ
yā ṣāḥibayis-sijni a'arbābum mutafarriqūna khairun amillāhul-wāḥidul-qahhār(u).
ഓ രണ്ട് ജയിൽ തടവുകാരേ, ഏതാണ് നല്ലത്, വിവിധ ദൈവങ്ങളോ അതോ സർവ്വശക്തനും സർവ്വശക്തനുമായ ദൈവമോ?
مَا تَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِهٖٓ اِلَّآ اَسْمَاۤءً سَمَّيْتُمُوْهَآ اَنْتُمْ وَاٰبَاۤؤُكُمْ مَّآ اَنْزَلَ اللّٰهُ بِهَا مِنْ سُلْطٰنٍۗ اِنِ الْحُكْمُ اِلَّا لِلّٰهِ ۗاَمَرَ اَلَّا تَعْبُدُوْٓا اِلَّآ اِيَّاهُ ۗذٰلِكَ الدِّيْنُ الْقَيِّمُ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَعْلَمُوْنَ
mā ta‘budūna min dūnihī illā asmā'an sammaitumūhā antum wa ābā'ukum mā anzalallāhu bihā min sulṭān(in), inil-ḥukmu illā lillāh(i), amara allā ta‘budū illā iyyāh(u), żālikad-dīnul-qayyimu wa lākinna akṡaran-nāsi lā ya‘lamūn(a).
അവനെക്കൂടാതെ നിങ്ങൾ ആരാധിക്കുന്നവ നിങ്ങളും നിങ്ങളുടെ പൂർവ്വപിതാക്കളും കെട്ടിച്ചമച്ച പേരുകൾ മാത്രമാണ്. അവയെ സംബന്ധിച്ച് അല്ലാഹു ഒരു പ്രമാണവും അവതരിപ്പിച്ചിട്ടില്ല. വിധികർത്താവ് അല്ലാഹുവിന് മാത്രമാണ്. അവനെയല്ലാതെ മറ്റാരെയും നിങ്ങൾ ആരാധിക്കരുതെന്ന് അവൻ കൽപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു. അതാണ് ശരിയായ മതം, പക്ഷേ മനുഷ്യരിൽ അധികപേരും അറിയുന്നില്ല.
قُلْ هٰذِهٖ سَبِيْلِيْٓ اَدْعُوْٓا اِلَى اللّٰهِ ۗعَلٰى بَصِيْرَةٍ اَنَا۠ وَمَنِ اتَّبَعَنِيْ ۗوَسُبْحٰنَ اللّٰهِ وَمَآ اَنَا۠ مِنَ الْمُشْرِكِيْنَ
qul hāżihī sabīlī ad‘ū ilallāh(i), ‘alā baṣīratin ana wa manittaba‘anī, wa subḥānallāhi wa mā ana minal-musyrikīn(a).
(നബിയേ,) പറയുക: ഇതാണ് എന്റെ വഴി. ഞാൻ അല്ലാഹുവിലേക്ക് ക്ഷണിക്കുന്നു; ഞാനും എന്നെ ദൃഢവിശ്വാസത്തോടെ പിൻപറ്റിയവരും. അല്ലാഹു എത്ര പരിശുദ്ധൻ! ഞാൻ ബഹുദൈവാരാധകരിൽ പെട്ടവനല്ല.
وَالَّذِيْنَ اٰتَيْنٰهُمُ الْكِتٰبَ يَفْرَحُوْنَ بِمَآ اُنْزِلَ اِلَيْكَ وَمِنَ الْاَحْزَابِ مَنْ يُّنْكِرُ بَعْضَهٗ ۗ قُلْ اِنَّمَآ اُمِرْتُ اَنْ اَعْبُدَ اللّٰهَ وَلَآ اُشْرِكَ بِهٖ ۗاِلَيْهِ اَدْعُوْا وَاِلَيْهِ مَاٰبِ
wal-lażīna ātaināhumul-kitāba yafraḥūna bimā unzila ilaika wa minal-aḥzābi may yunkiru ba‘ḍah(ū), qul innamā umirtu an a‘budallāha wa lā usyrika bih(ī), ilaihi ad‘ū wa ilaihi ma'āb(i).
(നബിയേ,) നാം വേദഗ്രന്ഥം നൽകിയിട്ടുള്ളവർ നിനക്ക് അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ടതിൽ സന്തോഷിക്കുന്നു. ചിലരുണ്ട് (യഹൂദരും ക്രിസ്ത്യാനികളും) അതിൽ ചിലത് നിഷേധിക്കുന്നവർ. പറയുക: അല്ലാഹുവിനെ ആരാധിക്കാനും അവനോട് യാതൊന്നിനെയും പങ്കുചേർക്കരുതെന്നും മാത്രമാണ് ഞാൻ കൽപിക്കപ്പെട്ടിട്ടുള്ളത്. അവനിലേക്ക് ഞാൻ ക്ഷണിക്കുകയും അവനിലേക്ക് ഞാൻ മടങ്ങുകയും ചെയ്യുന്നു.
وَاِذْ قَالَ اِبْرٰهِيْمُ رَبِّ اجْعَلْ هٰذَا الْبَلَدَ اٰمِنًا وَّاجْنُبْنِيْ وَبَنِيَّ اَنْ نَّعْبُدَ الْاَصْنَامَ ۗ
wa iż qāla ibrāhīmu rabbij‘al hāżal-balada āminaw wajnubnī wa baniyya an na‘budal-aṣnām(a).
"അല്ലാഹുവേ, ഈ നാടിനെ (മക്കയെ) സുരക്ഷിതമായ ഒരു നാടാക്കേണമേ, എന്നെയും എന്റെ മക്കളെയും പേരക്കുട്ടികളെയും വിഗ്രഹങ്ങളെ ആരാധിക്കുന്നതിൽ നിന്ന് അകറ്റി നിർത്തേണമേ" എന്ന് ഇബ്രാഹീം പ്രാർത്ഥിച്ച സന്ദർഭവും (ഓർക്കുക).
يُنَزِّلُ الْمَلٰۤىِٕكَةَ بِالرُّوْحِ مِنْ اَمْرِهٖ عَلٰى مَنْ يَّشَاۤءُ مِنْ عِبَادِهٖٓ اَنْ اَنْذِرُوْٓا اَنَّهٗ لَآ اِلٰهَ اِلَّآ اَنَا۠ فَاتَّقُوْنِ
yunazzilul-malā'ikata bir-rūḥi min amrihī ‘alā may yasyā'u min ‘ibādihī an anżirū annahū lā ilāha illā ana fattaqūn(i).
തന്റെ ദാസന്മാരിൽ നിന്ന് താൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്നവർക്ക് തന്റെ കൽപനകളും ദൃഷ്ടാന്തങ്ങളും നൽകിക്കൊണ്ടുകൊണ്ടു മലക്കുകളെ അവൻ ഇറക്കി. ഞാനല്ലാതെ ഒരു ദൈവവുമില്ലെന്ന് (എന്റെ ദാസന്മാരെ) ഓർമ്മിപ്പിക്കുക. അതിനാൽ നിങ്ങൾ എന്നെ ഭയപ്പെടുക എന്ന് (അവർ പറഞ്ഞു).
وَلَقَدْ بَعَثْنَا فِيْ كُلِّ اُمَّةٍ رَّسُوْلًا اَنِ اعْبُدُوا اللّٰهَ وَاجْتَنِبُوا الطَّاغُوْتَۚ فَمِنْهُمْ مَّنْ هَدَى اللّٰهُ وَمِنْهُمْ مَّنْ حَقَّتْ عَلَيْهِ الضَّلٰلَةُ ۗ فَسِيْرُوْا فِى الْاَرْضِ فَانْظُرُوْا كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُكَذِّبِيْنَ
wa laqad ba‘aṡnā fī kulli ummatir rasūlan ani‘budullāha wajtanibuṭ-ṭāgūt(a), fa minhum man hadallāhu wa minhum man ḥaqqat ‘alaihiḍ-ḍalālah(tu), fa sīrū fil-arḍi fanẓurū kaifa kāna ‘āqibatul-mukażżibīn(a).
തീർച്ചയായും എല്ലാ സമുദായത്തിലേക്കും നാം ദൂതനെ നിയോഗിച്ചിട്ടുണ്ട്, "നിങ്ങൾ അല്ലാഹുവിനെ ആരാധിക്കുകയും ദൈവനിഷേധത്തിൽ നിന്ന് വിട്ടുനിൽക്കുകയും ചെയ്യുക" എന്ന് ആഹ്വാനം ചെയ്യാൻ. എന്നിട്ട് അവരിൽ അല്ലാഹു നേർവഴിയിലാക്കിയവരും, ദുർമാർഗത്തിൽ ഉറച്ചുനിൽക്കുന്നവരുമുണ്ട്. അതിനാൽ നിങ്ങൾ ഭൂമിയിൽ നടന്ന് സത്യനിഷേധികളുടെ (അപ്പൊസ്തലന്മാരുടെ) പര്യവസാനം എങ്ങനെയാണെന്ന് നോക്കൂ.