Q.S Edh-Zhariyat (اَلذَّارِيَات) - 60 Hejmara Ayetan

وَالذّٰرِيٰتِ ذَرْوًاۙ

waż-żāriyāti żarwā(n).

Bi (bayê) ku tozê radike,

فَالْحٰمِلٰتِ وِقْرًاۙ

fal-ḥāmilāti wiqrā(n).

û ewrên ku (baran) tê de hene,

فَالْجٰرِيٰتِ يُسْرًاۙ

fal-jāriyāti yusrā(n).

û (keştiyên) ku bi hêsanî diçin,

فَالْمُقَسِّمٰتِ اَمْرًاۙ

fal-muqassimāti amrā(n).

û (firişteyên) ku karûbarên mirovan parve dikin,

اِنَّمَا تُوْعَدُوْنَ لَصَادِقٌۙ

innamā tū‘adūna laṣādiq(un).

bi rastî, divê tiştê ku ji te re hatiye sozdan rast be,

وَّاِنَّ الدِّيْنَ لَوَاقِعٌۗ

wa innad-dīna lawāqi‘(un).

û bi rastî, (Roja) xelatê bê guman wê were.

وَالسَّمَاۤءِ ذَاتِ الْحُبُكِۙ

was-samā'i żātil-ḥubuk(i).

Bi asîmanê ku rê hene,

اِنَّكُمْ لَفِيْ قَوْلٍ مُّخْتَلِفٍۙ

innakum lafī qaulim mukhtalif(in).

bi rastî, hûn bi rastî di rewşek nerînên cûda de ne,

يُّؤْفَكُ عَنْهُ مَنْ اُفِكَۗ

yu'faku ‘anhu man ufik(a).

ewên ku berê xwe ji wî (Qur'an û Pêxember) dûr xistin.

قُتِلَ الْخَرَّاصُوْنَۙ

qutilal-kharrāṣūn(a).

Nifir li wan bin ku gelek derewan dikin,

الَّذِيْنَ هُمْ فِيْ غَمْرَةٍ سَاهُوْنَۙ

allażīna hum fī gamratin sāhūn(a).

(ango) mirovên ku di nezanî û îhmalkariyê de noq bûne,

يَسْـَٔلُوْنَ اَيَّانَ يَوْمُ الدِّيْنِۗ

yas'alūna ayyāna yaumud-dīn(i).

Wan pirsî: "Roja xelatê kengî ye?"

يَوْمَ هُمْ عَلَى النَّارِ يُفْتَنُوْنَ

yauma hum ‘alan-nāri yuftanūn(a).

(Roja tolhildanê) ew roj e (ku ew ê di agirê dojehê de werin cezakirin).

ذُوْقُوْا فِتْنَتَكُمْۗ هٰذَا الَّذِيْ كُنْتُمْ بِهٖ تَسْتَعْجِلُوْنَ

Żūqū fitnatakum, hāżal-lażī kuntum bihī tasta‘jilūn(a).

(Ji wan re hat gotin): "Tamê cezayê xwe bikin. Ev cezayê ku we berê lezandina wê xwestiye ye."

اِنَّ الْمُتَّقِيْنَ فِيْ جَنّٰتٍ وَّعُيُوْنٍۙ

innal-muttaqīna fī jannātiw wa ‘uyūn(in).

Bi rastî, ewên ku xwedaparêz in, di baxçeyan (bihuştê) û kaniyên avê de ne,

اٰخِذِيْنَ مَآ اٰتٰىهُمْ رَبُّهُمْ ۗ اِنَّهُمْ كَانُوْا قَبْلَ ذٰلِكَ مُحْسِنِيْنَۗ

Ākhiżīna mā ātāhum rabbuhum, innahum kānū qabla żālika muḥsinīn(a).

wan ew tiştê ku Xwedê daye wan girt. Bi rastî, berî wê (li dinyayê) ew mirovên qencîkar bûn;

كَانُوْا قَلِيْلًا مِّنَ الَّيْلِ مَا يَهْجَعُوْنَ

kānū qalīlam minal-laili mā yahja‘ūn(a).

ew bi şev pir kêm radizin;

وَبِالْاَسْحَارِ هُمْ يَسْتَغْفِرُوْنَ

wa bil-asḥāri hum yastagfirūn(a).

û di dawiya şevê de wan ji Xwedê bexşandin xwest.

وَفِيْٓ اَمْوَالِهِمْ حَقٌّ لِّلسَّاۤىِٕلِ وَالْمَحْرُوْمِ

wa fī amwālihim ḥaqqul lis-sā'ili wal-maḥrūm(i).

Û di milkê wan de maf ji bo feqîrên ku dixwazin û feqîrên ku naxwazin hene.

وَفِى الْاَرْضِ اٰيٰتٌ لِّلْمُوْقِنِيْنَۙ

wa fil-arḍi āyātul lil-mūqinīn(a).

Û li ser erdê ji bo yên ku bawer dikin nîşanên (mezinahiya Xwedê) hene,

وَفِيْٓ اَنْفُسِكُمْ ۗ اَفَلَا تُبْصِرُوْنَ

wa fī anfusikum, afalā tubṣirūn(a).

û (her wiha) di hundirê xwe de jî. Ma hûn nabînin?

وَفِى السَّمَاۤءِ رِزْقُكُمْ وَمَا تُوْعَدُوْنَ

wa fis-samā'i rizqukum wa mā tū‘adūn(a).

Û li asîman (sedemên) rizqê we û tiştê ku ji we re hatiye sozdan hene.

فَوَرَبِّ السَّمَاۤءِ وَالْاَرْضِ اِنَّهٗ لَحَقٌّ مِّثْلَ مَآ اَنَّكُمْ تَنْطِقُوْنَ ࣖ

fa wa rabbis-samā'i wal-arḍi innahū laḥaqqum miṡla mā annakum tanṭiqūn(a).

Loma bi Xwedayê asîmanan û erdê, bi rastî ew tiştê ku te soz daye, bê guman dê wekî ku te gotî be.

هَلْ اَتٰىكَ حَدِيْثُ ضَيْفِ اِبْرٰهِيْمَ الْمُكْرَمِيْنَۘ

hal atāka ḥadīṡu ḍaifi ibrāhīmal-mukramīn(a).

Ma çîroka mêvanên Îbrahîm (firişteyan) yên ku hatine rûmetdarkirin gihîştiye te (Muhemmed)?

اِذْ دَخَلُوْا عَلَيْهِ فَقَالُوْا سَلٰمًا ۗقَالَ سَلٰمٌۚ قَوْمٌ مُّنْكَرُوْنَ

iż dakhalū ‘alaihi fa qālū salāmā(n), qāla salām(un), qaumum munkarūn(a).

(Bi bîr bîne) dema ku ew ketin mala wî û gotin: “Selaman” (silav li we be), Îbrahîm got: “Selamun” (silav li we be). (Ew) mirovên ku wî nas nedikirin bûn.

فَرَاغَ اِلٰٓى اَهْلِهٖ فَجَاۤءَ بِعِجْلٍ سَمِيْنٍۙ

farāga ilā ahlihī fa jā'a bi‘ijlin samīn(in).

(Îbrahîm) bi dizî çû cem malbata xwe, paşê goştê golikekî qelew (biraştî) anî,

فَقَرَّبَهٗٓ اِلَيْهِمْۚ قَالَ اَلَا تَأْكُلُوْنَ

fa qarrabahū ilaihim, qāla alā ta'kulūn(a).

paşê ew da wan (lê ew nexwestin bixwin). Îbrahîm got: "Çima hûn naxwin."

فَاَوْجَسَ مِنْهُمْ خِيْفَةً ۗقَالُوْا لَا تَخَفْۗ وَبَشَّرُوْهُ بِغُلٰمٍ عَلِيْمٍ

fa aujasa minhum khīfah(tan), qālū lā takhaf, wa basysyarūhu bigulāmin ‘alīm(in).

Îbrahîm ji wan tirsiya. Wan got: "Netirsin!" Û mizgîniya jidayikbûna zarokekî (Îshaq) pir baş dan wî.

فَاَقْبَلَتِ امْرَاَتُهٗ فِيْ صَرَّةٍ فَصَكَّتْ وَجْهَهَا وَقَالَتْ عَجُوْزٌ عَقِيْمٌ

fa aqbalatimra'atuhū fī ṣarratin fa ṣakkat wajhahā wa qālat ‘ajūzun ‘aqīm(un).

Paşê jina wî bi qîrîn (matmayî) hat û li rûyê xwe da û got, "(Ez) jineke pîr a bêzar im."

قَالُوْا كَذٰلِكِۙ قَالَ رَبُّكِ ۗاِنَّهٗ هُوَ الْحَكِيْمُ الْعَلِيْمُ ۔

qālū każālik(i), qāla rabbuk(i), innahū huwal-ḥakīmul-‘alīm(u).

Ewan gotin: "Xudayê we wiha dibêje. Bi rastî ew bi rastî jîr û zana ye."

۞ قَالَ فَمَا خَطْبُكُمْ اَيُّهَا الْمُرْسَلُوْنَۚ

qāla famā khaṭbukum ayyuhal-mursalūn(a).

(Îbrahîm) got: "Ey pêxemberno, karê we çi ye?"

قَالُوْآ اِنَّآ اُرْسِلْنَآ اِلٰى قَوْمٍ مُّجْرِمِيْنَۙ

qālū innā ursilnā ilā qaumim mujrimīn(a).

Wan bersiv da: "Bi rastî, em ji bo miletekî gunehkar (gelê Lût) hatine şandin,"

لِنُرْسِلَ عَلَيْهِمْ حِجَارَةً مِّنْ طِيْنٍۙ

linursila ‘alaihim ḥijāratam min ṭīn(in).

da ku em wan bi kevirên ji axa (hişk) lêxin,

مُّسَوَّمَةً عِنْدَ رَبِّكَ لِلْمُسْرِفِيْنَ

musawwamatan ‘inda rabbika lil-musrifīn(a).

ji aliyê Rebbê te ve hatiye nîşankirin da ku (ji holê rake) yên ku sînor derbas dikin.”

فَاَخْرَجْنَا مَنْ كَانَ فِيْهَا مِنَ الْمُؤْمِنِيْنَۚ

fa akhrajnā man kāna fīhā minal-mu'minīn(a).

Paşê me ew kesên ku di wê (erdê gelê Lût) de bawermend bûn, derxistin.

فَمَا وَجَدْنَا فِيْهَا غَيْرَ بَيْتٍ مِّنَ الْمُسْلِمِيْنَۚ

famā wajadnā fīhā gaira baitim minal-muslimīn(a).

Loma me di wê (erdê) de ji bilî malekî misilmanan (Lût) tiştek nedît.

وَتَرَكْنَا فِيْهَآ اٰيَةً لِّلَّذِيْنَ يَخَافُوْنَ الْعَذَابَ الْاَلِيْمَۗ

wa taraknā fīhā āyatal lil-lażīna yakhāfūnal-‘ażābal-alīm(a).

Û Me di wê (erdê) de ji bo yên ku ji ezabê bi êş ditirsin nîşanek hişt.

وَفِيْ مُوْسٰىٓ اِذْ اَرْسَلْنٰهُ اِلٰى فِرْعَوْنَ بِسُلْطٰنٍ مُّبِيْنٍ

wa fī mūsā iż arsalnāhu ilā fir‘auna bisulṭānim mubīn(in).

Û di Mûsa de (nîşanên hêza Xwedê hebûn) dema ku me ew bi mûcîzeyên rastîn şand ba Fîrewn.

فَتَوَلّٰى بِرُكْنِهٖ وَقَالَ سٰحِرٌ اَوْ مَجْنُوْنٌ

fa tawallā biruknihī wa qāla sāḥirun au majnūn(un).

Lê (Firewn) û leşkerê wî zivirîn û gotin: "Ew sêrbaz e yan jî dîn e."

فَاَخَذْنٰهُ وَجُنُوْدَهٗ فَنَبَذْنٰهُمْ فِى الْيَمِّ وَهُوَ مُلِيْمٌۗ

fa akhażnāhu wa junūdahū fanabażnāhum fil-yammi wa huwa mulīm(un).

Me ew û artêşa wî îşkence kirin, paşê me ew di rewşeke rezîl de avêtin deryayê.

وَفِيْ عَادٍ اِذْ اَرْسَلْنَا عَلَيْهِمُ الرِّيْحَ الْعَقِيْمَۚ

wa fī ‘ādin iż arsalnā ‘alaihimur-rīḥal-‘aqīm(a).

Û (her wiha) di (çîroka) gelê Ad de, dema ku me bayekî wêranker bi ser wan de şand,

مَا تَذَرُ مِنْ شَيْءٍ اَتَتْ عَلَيْهِ اِلَّا جَعَلَتْهُ كَالرَّمِيْمِۗ

mā tażaru min syai'in atat ‘alaihi illā ja‘alathu kar-ramīm(i).

(Ba) tiştekî ku lê dixe nahêle, lê wê dike wek toz.

وَفِيْ ثَمُوْدَ اِذْ قِيْلَ لَهُمْ تَمَتَّعُوْا حَتّٰى حِيْنٍ

wa fī ṡamūda iż qīla lahum tamatta‘ū ḥattā ḥīn(in).

Û di çîroka gelê Samûd de, dema ku ji wan re hat gotin: "Heta dema diyarkirî kêfê bikin."

فَعَتَوْا عَنْ اَمْرِ رَبِّهِمْ فَاَخَذَتْهُمُ الصّٰعِقَةُ وَهُمْ يَنْظُرُوْنَ

fa‘atau ‘an amri rabbihim fa akhażathumuṣ-ṣā‘iqatu wa hum yanẓurūn(a).

Paşê wan bi quretî li dijî fermana Xwedayê xwe tevgeriyan, dema ku ew lê dinihêrîn, birûsk li wan ket.

فَمَا اسْتَطَاعُوْا مِنْ قِيَامٍ وَّمَا كَانُوْا مُنْتَصِرِيْنَۙ

famastaṭā‘ū min qiyāmiw wa mā kānū muntaṣirīn(a).

Ji ber vê yekê ew nekarîn rabin û alîkarî jî negirtin,

وَقَوْمَ نُوْحٍ مِّنْ قَبْلُ ۗ اِنَّهُمْ كَانُوْا قَوْمًا فٰسِقِيْنَ ࣖ

wa qauma nūḥim min qabl(u), innahum kānū qauman fāsiqīn(a).

Û berî wê (Me) komalê Nûh jî helak kir. Bi rastî ew komeke pîs in.

وَالسَّمَاۤءَ بَنَيْنٰهَا بِاَيْىدٍ وَّاِنَّا لَمُوْسِعُوْنَ

was-samā'a banaināhā bi'aidiw wa innā lamūsi‘ūn(a).

Û me bi hêza xwe asîman ava kirin û bi rastî jî me ew fireh kirin.

وَالْاَرْضَ فَرَشْنٰهَا فَنِعْمَ الْمٰهِدُوْنَ

wal-arḍa farasynāhā fa ni‘mal-māhidūn(a).

Û Me erd belav kir; paşê (Em) çêtirînên ku hatine belavkirin in.

وَمِنْ كُلِّ شَيْءٍ خَلَقْنَا زَوْجَيْنِ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُوْنَ

wa min kulli syai'in khalaqnā zaujaini la‘allakum tażakkarūn(a).

Û me her tişt cot-cot afirandine da ku hûn (mezinahiya Xwedê) bi bîr bînin.

فَفِرُّوْٓا اِلَى اللّٰهِ ۗاِنِّيْ لَكُمْ مِّنْهُ نَذِيْرٌ مُّبِيْنٌۚ

fa firrū ilallāh(i), innī lakum minhu nażīrum mubīn(un).

Loma bi lez vegerin bal Xuda ve. Bi rastî ez ji Xuda ji bo we hişyarkerekî eşkere me.

وَلَا تَجْعَلُوْا مَعَ اللّٰهِ اِلٰهًا اٰخَرَۗ اِنِّيْ لَكُمْ مِّنْهُ نَذِيْرٌ مُّبِيْنٌ

wa lā taj‘alū ma‘allāhi ilāhan ākhar(a), innī lakum minhu nażīrum mubīn(un).

Û ji bilî Xwedê xwedayên din neafirînin. Bi rastî ez ji Xwedê ji we re hişyariyek eşkere me.

كَذٰلِكَ مَآ اَتَى الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْ مِّنْ رَّسُوْلٍ اِلَّا قَالُوْا سَاحِرٌ اَوْ مَجْنُوْنٌ

każālika mā atal-lażīna min qablihim mir rasūlin illā qālū sāḥirun au majnūn(un).

Bi vî awayî, her gava pêxemberek ji yên berî wan re dihat, wan (gelê wî) digot: "Ew sêrbaz e an jî dîn e."

اَتَوَاصَوْا بِهٖۚ بَلْ هُمْ قَوْمٌ طَاغُوْنَۚ

atawāṣau bih(ī), bal hum qaumun ṭāgūn(a).

Ma ew li ser tiştên ku dibêjin şîretan li hev dikin? Bi rastî, ew miletekî ku ji sînoran derbas dibin in.

فَتَوَلَّ عَنْهُمْ فَمَآ اَنْتَ بِمَلُوْمٍ

fa tawalla ‘anhum famā anta bimalūm(in).

Ji ber vê yekê pişta xwe bide wan, êdî tu dê bêqusûr bibî.

وَذَكِّرْ فَاِنَّ الذِّكْرٰى تَنْفَعُ الْمُؤْمِنِيْنَ

wa żakkir fa innaż-żikra tanfa‘ul-mu'minīn(a).

Û hişyariyan bidomînin, çimkî bi rastî hişyarî ji bo bawermendan sûdmend in.

وَمَا خَلَقْتُ الْجِنَّ وَالْاِنْسَ اِلَّا لِيَعْبُدُوْنِ

wa mā khalaqtul-jinna wal-insa illā liya‘budūn(i).

Min cin û mirov tenê ji bo ku ji min re îbadet bikin afirandine.

مَآ اُرِيْدُ مِنْهُمْ مِّنْ رِّزْقٍ وَّمَآ اُرِيْدُ اَنْ يُّطْعِمُوْنِ

mā urīdu minhum mir rizqiw wa mā urīdu ay yuṭ‘imūn(i).

Ez ji wan ti rizq naxwazim û ez naxwazim ew xwarin bidin Min.

اِنَّ اللّٰهَ هُوَ الرَّزَّاقُ ذُو الْقُوَّةِ الْمَتِيْنُ

innallāha huwar-razzāqu żul-quwwatil-matīn(u).

Bi rastî Xwedê, ew e ku dide rizqê û xwedî hêz e.

فَاِنَّ لِلَّذِيْنَ ظَلَمُوْا ذَنُوْبًا مِّثْلَ ذَنُوْبِ اَصْحٰبِهِمْ فَلَا يَسْتَعْجِلُوْنِ

fa inna lil-lażīna ẓalamū żanūbam miṡla żanūbi aṣḥābihim falā yasta‘jilūn(i).

Loma bi rastî ji bo sitemkaran parek (ji cezayê) wekî para hevalên wan (berê) heye; bila ew ji min lezkirinê nexwazin.

فَوَيْلٌ لِّلَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْ يَّوْمِهِمُ الَّذِيْ يُوْعَدُوْنَ ࣖ

fa wailul lil-lażīna kafarū miy yaumihimul-lażī yū‘adūn(a).

Loma wey li wan ên ku di roja ku ji wan re soz hatiye dayîn (Roja Qiyametê) de kafir bûne.