لَا يَسْتَوِى الْقٰعِدُوْنَ مِنَ الْمُؤْمِنِيْنَ غَيْرُ اُولِى الضَّرَرِ وَالْمُجٰهِدُوْنَ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ بِاَمْوَالِهِمْ وَاَنْفُسِهِمْۗ فَضَّلَ اللّٰهُ الْمُجٰهِدِيْنَ بِاَمْوَالِهِمْ وَاَنْفُسِهِمْ عَلَى الْقٰعِدِيْنَ دَرَجَةً ۗ وَكُلًّا وَّعَدَ اللّٰهُ الْحُسْنٰىۗ وَفَضَّلَ اللّٰهُ الْمُجٰهِدِيْنَ عَلَى الْقٰعِدِيْنَ اَجْرًا عَظِيْمًاۙ
lā yastawil-qā‘idūna minal-mu'minīna gairu uliḍ-ḍarari wal-mujāhidūna fī sabīlillāhi bi'amwālihim wa anfusihim, faḍḍalallāhul-mujāhidīna bi amwālihim wa anfusihim ‘alal-qā‘idīna darajah(tan), wa kullaw wa‘adallāhul-ḥusnā, wa faḍḍalallāhul-mujāhidīna ‘alal-qā‘idīna ajran ‘aẓīmā(n).
E ere i te mea hoê â i rotopu i te hoê taata faaroo e parahi ra i raro (o te ore e amui atu i roto i te aroraa) ma te tapo'i ore (te mau fifi) e te hoê taata e tutava ra i te jihad i ni'a i te e'a o Allah na roto i to'na tao'a e to'na oraraa. Ua faateitei Allah i te ti'araa o te feia e tutava ra i te jihad e to ratou mau tao'a e to ratou varua i ni'a i te feia e parahi ra i raro (eiaha e amui atu i roto i te aroraa ma te fifi ore). Te fafau nei Allah i te hoê maitai (utua) (paradaiso) i te taata tata'itahi, e ua haamaitai Allah i te feia e tutava ra i te jihad i ni'a i te feia e parahi ra e te hoê utua rahi,
دَرَجٰتٍ مِّنْهُ وَمَغْفِرَةً وَّرَحْمَةً ۗوَكَانَ اللّٰهُ غَفُوْرًا رَّحِيْمًا ࣖ
darajātim minhu wa magfirataw wa raḥmah(tan), wa kānallāhu gafūrar raḥīmā(n).
(te) e rave rahi mau teteri i ni'a a'e Ia'na, e tae noa'tu i te faaoreraa hara e te aroha. E taata faaore hara o Allah, e e aroha rahi roa'e.
وَمَا لَكُمْ اَلَّا تُنْفِقُوْا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَلِلّٰهِ مِيْرَاثُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ لَا يَسْتَوِيْ مِنْكُمْ مَّنْ اَنْفَقَ مِنْ قَبْلِ الْفَتْحِ وَقَاتَلَۗ اُولٰۤىِٕكَ اَعْظَمُ دَرَجَةً مِّنَ الَّذِيْنَ اَنْفَقُوْا مِنْۢ بَعْدُ وَقَاتَلُوْاۗ وَكُلًّا وَّعَدَ اللّٰهُ الْحُسْنٰىۗ وَاللّٰهُ بِمَا تَعْمَلُوْنَ خَبِيْرٌ ࣖ
wa mā lakum allā tunfiqū fī sabīlillāhi wa lillāhi mīrāṡus-samāwāti wal-arḍ(i), lā yastawī minkum man anfaqa min qablil-fatḥi wa qātal(a), ulā'ika a‘ẓamu darajatam minal-lażīna anfaqū mim ba‘du wa qātalū, wa kullaw wa‘adallāhul-ḥusnā, wallāhu bimā ta‘malūna khabīr(un).
E no te aha outou e ore ai e faaohipa i ta outou mau tao'a i nia i te e'a o Allah, i te mea e, no Allah te faufaa ai'a atoa o te ra'i e te fenua? E ere te reira i te hoê â huru e te feia e haamâu'a ra (ta ratou mau tao'a i ni'a i te e'a o Allah) i rotopu ia outou e e aro na mua a'e i te haruraa (o Mecca). E mea teitei a'e to ratou ti'araa i te feia e haamâu'a ra (ta ratou moni) e e aro i muri iho. E ua fafau Allah ia ratou tata'itahi i te hoê (utu'a) maitai a'e. E ua ite Allah i ta outou e rave ra.