يٰبَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ اذْكُرُوْا نِعْمَتِيَ الَّتِيْٓ اَنْعَمْتُ عَلَيْكُمْ وَاَوْفُوْا بِعَهْدِيْٓ اُوْفِ بِعَهْدِكُمْۚ وَاِيَّايَ فَارْهَبُوْنِ
yā banī isrā'īlażkurū ni‘matiyal-latī an‘amtu ‘alaikum wa aufū bi‘ahdī ūfi bi‘ahdikum, wa iyyāya farhabūn(i).
இஸ்ரவேல் மக்களே! நான் உங்களுக்கு அளித்த என் ஆசீர்வாதங்களை நினைவுகூருங்கள். நீங்கள் எனக்கு அளித்த வாக்குறுதியை நிறைவேற்றுங்கள், நான் உங்களுக்கு அளித்த வாக்குறுதியை நிறைவேற்றுவேன், எனக்கு மட்டுமே அஞ்சுங்கள்.
يٰبَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ اذْكُرُوْا نِعْمَتِيَ الَّتِيْٓ اَنْعَمْتُ عَلَيْكُمْ وَاَنِّيْ فَضَّلْتُكُمْ عَلَى الْعٰلَمِيْنَ
yā banī isrā'īlażkurū ni‘matiyal-latī an‘amtu ‘alaikum wa annī faḍḍaltukum ‘alal- ‘ālamīn(a).
இஸ்ரவேல் மக்களே! நான் உங்களுக்கு வழங்கிய அருட்கொடைகளை நினைவுகூருங்கள்; அக்காலத்தில் இவ்வுலகில் இருந்த மற்ற எல்லா மக்களையும் விட நான் உங்களுக்கு மேன்மை அளித்தேன்.
وَاِذْ نَجَّيْنٰكُمْ مِّنْ اٰلِ فِرْعَوْنَ يَسُوْمُوْنَكُمْ سُوْۤءَ الْعَذَابِ يُذَبِّحُوْنَ اَبْنَاۤءَكُمْ وَيَسْتَحْيُوْنَ نِسَاۤءَكُمْ ۗ وَفِيْ ذٰلِكُمْ بَلَاۤءٌ مِّنْ رَّبِّكُمْ عَظِيْمٌ
wa iż najjainākum min āli fir‘auna yasūmūnakum sū'al-‘ażābi yużabbiḥūna abnā'akum wa yastaḥyūna nisā'akum, wa fī żālikum balā'um mir rabbikum ‘aẓīm(un).
மேலும், நாம் உங்களை ஃபிர்அவ்னிடமிருந்தும் அவனது கூட்டாளிகளிடமிருந்தும் காப்பாற்றியதை நினைவுகூருங்கள். அவர்கள் உங்களுக்குக் கடுமையான வேதனையை அளித்தார்கள். அவர்கள் உங்கள் மகன்களைக் கொன்று, உங்கள் மகள்களின் உயிரைக் காப்பாற்றினார்கள். அந்தச் சூழ்நிலையில், அது உங்கள் இறைவனிடமிருந்து வரும் ஒரு பெரும் சோதனையாகும்.
وَاِذْ فَرَقْنَا بِكُمُ الْبَحْرَ فَاَنْجَيْنٰكُمْ وَاَغْرَقْنَآ اٰلَ فِرْعَوْنَ وَاَنْتُمْ تَنْظُرُوْنَ
wa iż faraqnā bikumul-baḥra fa'anjainākum wa agraqnā āla fir‘auna wa antum tanẓurūn(a).
மேலும், உங்களைக் காப்பாற்றுவதற்காக நாம் உங்களுக்காகக் கடலைப் பிளந்ததையும், நீங்கள் பார்த்துக் கொண்டிருக்கையில் (ஃபிர்அவ்னையும்) அவனது ஆதரவாளர்களையும் நாம் மூழ்கடித்ததையும் (நினைவு கூருங்கள்).
ثُمَّ عَفَوْنَا عَنْكُمْ مِّنْۢ بَعْدِ ذٰلِكَ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُوْنَ
Ṡumma ‘afaunā ‘ankum mim ba‘di żālika la‘allakum tasykurūn(a).
அதன் பிறகு, நீங்கள் நன்றியுணர்வு கொள்ள வேண்டும் என்பதற்காக, நாம் உங்களை மன்னித்தோம்.
وَاِذْ اٰتَيْنَا مُوْسَى الْكِتٰبَ وَالْفُرْقَانَ لَعَلَّكُمْ تَهْتَدُوْنَ
wa iż ātainā mūsal-kitāba wal-furqāna la‘allakum tahtadūn(a).
மேலும், நீங்கள் நேர்வழி பெறுவதற்காக, நாம் மூசாவுக்கு வேதத்தையும் ஃபுர்கானையும் வழங்கியதை நினைவுகூருங்கள்.
ثُمَّ بَعَثْنٰكُمْ مِّنْۢ بَعْدِ مَوْتِكُمْ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُوْنَ
Ṡumma ba‘aṡnākum mim ba‘di mautikum la‘allakum tasykurūn(a).
பின்னர், நீங்கள் நன்றி செலுத்துவதற்காக, உங்கள் மரணத்திற்குப் பிறகு உங்களை நாம் உயிர்ப்பித்தோம்.
وَظَلَّلْنَا عَلَيْكُمُ الْغَمَامَ وَاَنْزَلْنَا عَلَيْكُمُ الْمَنَّ وَالسَّلْوٰى ۗ كُلُوْا مِنْ طَيِّبٰتِ مَا رَزَقْنٰكُمْ ۗ وَمَا ظَلَمُوْنَا وَلٰكِنْ كَانُوْٓا اَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُوْنَ
wa ẓallalnā ‘alaikumul-gamāma wa anzalnā ‘alaikumul-manna was-salwā, kulū min ṭayyibāti mā razaqnākum, wa mā ẓalamūnā wa lākin kānū anfusahum yaẓlimūn(a).
மேலும், நாம் உங்களுக்கு மேகங்களால் நிழல் தந்தோம்; உங்களுக்கு மன்னையும் சல்வாவையும் இறக்கினோம். நாம் உங்களுக்கு அளித்த வாழ்வாதாரத்திலிருந்து நல்ல உணவை உண்ணுங்கள். அவர்கள் நமக்கு அநியாயம் செய்யவில்லை, ஆனால் தங்களுக்குத் தாங்களே அநியாயம் செய்துகொண்டார்கள்.
وَاِذْ قُلْنَا ادْخُلُوْا هٰذِهِ الْقَرْيَةَ فَكُلُوْا مِنْهَا حَيْثُ شِئْتُمْ رَغَدًا وَّادْخُلُوا الْبَابَ سُجَّدًا وَّقُوْلُوْا حِطَّةٌ نَّغْفِرْ لَكُمْ خَطٰيٰكُمْ ۗ وَسَنَزِيْدُ الْمُحْسِنِيْنَ
wa iż qulnadkhulū hāżihil-qaryata fakulū minhā ḥaiṡu syi'tum ragadaw wadkhulul- bāba sujjadaw wa qūlū ḥiṭṭatun nagfir lakum khaṭāyākum, wa sanazīdul-muḥsinīn(a).
மேலும், நாம் இவ்வாறு கூறியதை நினைவுகூருங்கள்: “இந்த பூமியில் (பைத்துல்மக்திஸில்) நுழையுங்கள்; அங்கு நீங்கள் விரும்பும் அளவுக்குச் சுவைமிகுந்த உணவுகளை உண்ணுங்கள். அதன் வாயிலில் குனிந்தபடி நுழைந்து, ‘எங்கள் பாவங்களிலிருந்து எங்களைக் காப்பாற்றுவாயாக’ என்று கூறுங்கள்.” நிச்சயமாக நாம் உங்கள் தவறுகளை மன்னிப்போம். மேலும், நன்மை செய்பவர்களுக்கு நாம் அருட்கொடைகளை அதிகரிப்போம்.
۞ وَاِذِ اسْتَسْقٰى مُوْسٰى لِقَوْمِهٖ فَقُلْنَا اضْرِبْ بِّعَصَاكَ الْحَجَرَۗ فَانْفَجَرَتْ مِنْهُ اثْنَتَا عَشْرَةَ عَيْنًا ۗ قَدْ عَلِمَ كُلُّ اُنَاسٍ مَّشْرَبَهُمْ ۗ كُلُوْا وَاشْرَبُوْا مِنْ رِّزْقِ اللّٰهِ وَلَا تَعْثَوْا فِى الْاَرْضِ مُفْسِدِيْنَ
wa iżistasqā mūsā liqaumihī faqulnaḍrib bi‘aṣākal-ḥajar(a), fanfajarat minhuṡnatā ‘asyrata ‘ainā(n), qad ‘alima kullu unāsim masyrabahum, kulū wasyrabū mir rizqillāhi wa lā ta‘ṡau fil-arḍi mufsidīn(a).
மூசா (ரலி) அவர்கள் தம் மக்களுக்காகத் தண்ணீர் கேட்டபோது, நாம், "உமது கைத்தடியால் பாறையை அடியும்!" என்று கூறினோம். உடனே அதிலிருந்து பன்னிரண்டு நீரூற்றுகள் பொங்கி வழிந்தன. ஒவ்வொரு கோத்திரமும் தத்தமது குடிநீர் இடத்தை அறியும். அல்லாஹ் வழங்கிய வாழ்வாதாரத்தை உண்ணுங்கள், பருகுங்கள்; பூமியில் சேதம் விளைவித்துத் தீமை செய்யாதீர்கள்.
وَاِذْ قُلْتُمْ يٰمُوْسٰى لَنْ نَّصْبِرَ عَلٰى طَعَامٍ وَّاحِدٍ فَادْعُ لَنَا رَبَّكَ يُخْرِجْ لَنَا مِمَّا تُنْۢبِتُ الْاَرْضُ مِنْۢ بَقْلِهَا وَقِثَّاۤىِٕهَا وَفُوْمِهَا وَعَدَسِهَا وَبَصَلِهَا ۗ قَالَ اَتَسْتَبْدِلُوْنَ الَّذِيْ هُوَ اَدْنٰى بِالَّذِيْ هُوَ خَيْرٌ ۗ اِهْبِطُوْا مِصْرًا فَاِنَّ لَكُمْ مَّا سَاَلْتُمْ ۗ وَضُرِبَتْ عَلَيْهِمُ الذِّلَّةُ وَالْمَسْكَنَةُ وَبَاۤءُوْ بِغَضَبٍ مِّنَ اللّٰهِ ۗ ذٰلِكَ بِاَنَّهُمْ كَانُوْا يَكْفُرُوْنَ بِاٰيٰتِ اللّٰهِ وَيَقْتُلُوْنَ النَّبِيّٖنَ بِغَيْرِ الْحَقِّ ۗ ذٰلِكَ بِمَا عَصَوْا وَّكَانُوْا يَعْتَدُوْنَ ࣖ
wa iż qultum yā mūsā lan naṣbira ‘alā ṭa‘āmiw wāḥidin fad‘u lanā rabbaka yukhrij lanā mimmā tumbitul-arḍu mim baqlihā wa qiṡṡā'ihā wa fūmihā wa ‘adasihā wa baṣalihā, qāla atastabdilūnal-lażī huwa adnā bil-lażī huwa khair(un), ihbiṭū miṣran fa inna lakum mā sa'altum, wa ḍuribat ‘alaihimuż-żillatu wal-maskanatu wa bā'ū bigaḍabim minallāh(i), żālika bi'annahum kānū yakfurūna bi'āyātillāhi wa yaqtulūnan- nabiyyīna bi gairil-ḥaqq(i), żālika bimā ‘aṣaw wa kānū ya‘tadūn(a).
மேலும், நீங்கள், “மூஸே! ஒரே வகையான உணவை மட்டும் உண்டு எங்களால் தாங்கிக்கொள்ள முடியாது. எனவே, பூமி விளைவிக்கும் மூலிகைகள், வெள்ளரிகள், பூண்டு, பருப்பு வகைகள், வெங்காயம் ஆகியவற்றை எங்களுக்குத் தருமாறு உங்கள் இறைவனிடம் கேளுங்கள்” என்று கூறியதை நினைவுகூருங்கள். அதற்கு அவர் (மூஸே), “நல்லதற்குப் பதிலாகத் தீமையைக் கேட்கிறீர்களா? ஒரு நகரத்திற்குச் செல்லுங்கள்; நீங்கள் கேட்பது நிச்சயமாக உங்களுக்குக் கிடைக்கும்” என்றார். பின்னர் அவர்கள் இழிவினாலும் வறுமையினாலும் தாக்கப்பட்டனர்; மேலும் அவர்கள் (மீண்டும்) அல்லாஹ்வின் கோபத்திற்கு ஆளானார்கள். அவர்கள் அல்லாஹ்வின் அடையாளங்களை மறுத்ததாலும், நியாயமின்றி நபிமார்களைக் கொன்றதாலும் அது (நிகழ்ந்தது). அவர்கள் கீழ்ப்படியாமலும் வரம்பு மீறியும் இருந்ததே அதற்குக் காரணம்.
ثُمَّ تَوَلَّيْتُمْ مِّنْۢ بَعْدِ ذٰلِكَ فَلَوْلَا فَضْلُ اللّٰهِ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَتُهٗ لَكُنْتُمْ مِّنَ الْخٰسِرِيْنَ
Ṡumma tawallaitum mim ba‘di żālika falau lā faḍlullāhi ‘alaikum wa raḥmatuhū lakuntum minal-khāsirīn(a).
அதன் பிறகு நீங்கள் புறக்கணித்துச் சென்றீர்கள். ஆகவே, உங்கள் மீது அல்லாஹ் காட்டிய அருளும் கருணையும் மட்டும் இல்லாமலிருந்திருந்தால், நீங்கள் நிச்சயமாக நஷ்டமடைந்தவர்களில் ஒருவராக ஆகியிருப்பீர்கள்.
يٰبَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ اذْكُرُوْا نِعْمَتِيَ الَّتِيْٓ اَنْعَمْتُ عَلَيْكُمْ وَاَنِّيْ فَضَّلْتُكُمْ عَلَى الْعٰلَمِيْنَ
yā banī isrā'īlażkurū ni‘matiyal-latī an‘amtu ‘alaikum wa annī faḍḍaltukum ‘alal-‘ālamīn(a).
இஸ்ரவேல் மக்களே! நான் உங்களுக்கு வழங்கிய அருட்கொடைகளை நினைவுகூருங்கள்; அக்காலத்தில் இவ்வுலகில் இருந்த மற்ற எல்லா மக்களையும் விட நான் உங்களுக்கு மேன்மைப்படுத்தினேன்.
اَمْ يَحْسُدُوْنَ النَّاسَ عَلٰى مَآ اٰتٰىهُمُ اللّٰهُ مِنْ فَضْلِهٖۚ فَقَدْ اٰتَيْنَآ اٰلَ اِبْرٰهِيْمَ الْكِتٰبَ وَالْحِكْمَةَ وَاٰتَيْنٰهُمْ مُّلْكًا عَظِيْمًا
am yaḥsudūnan-nāsa ‘alā mā ātāhumullāhu min faḍlih(ī), faqad ātainā āla ibrāhīmal-kitāba wal-ḥikmata wa ātaināhum mulkan ‘aẓīmā(n).
அல்லது, அல்லாஹ் முஹம்மது அவர்களுக்கு வழங்கிய அருட்கொடையின் காரணமாக அவர்கள் அவர்மீது பொறாமை கொள்கிறார்களா? நிச்சயமாக, நாம் இப்ராஹீமின் குடும்பத்தினருக்கு வேதத்தையும் ஞானத்தையும் வழங்கினோம்; மேலும் அவர்களுக்கு ஒரு மாபெரும் அரசையும் (ஆற்றலையும்) வழங்கினோம்.
يَسْـَٔلُكَ اَهْلُ الْكِتٰبِ اَنْ تُنَزِّلَ عَلَيْهِمْ كِتٰبًا مِّنَ السَّمَاۤءِ فَقَدْ سَاَلُوْا مُوْسٰٓى اَكْبَرَ مِنْ ذٰلِكَ فَقَالُوْٓا اَرِنَا اللّٰهَ جَهْرَةً فَاَخَذَتْهُمُ الصَّاعِقَةُ بِظُلْمِهِمْۚ ثُمَّ اتَّخَذُوا الْعِجْلَ مِنْۢ بَعْدِ مَا جَاۤءَتْهُمُ الْبَيِّنٰتُ فَعَفَوْنَا عَنْ ذٰلِكَ ۚ وَاٰتَيْنَا مُوْسٰى سُلْطٰنًا مُّبِيْنًا
yas'aluka ahlul-kitābi an tunazzila ‘alaihim kitābam minas-samā'i faqad sa'alū mūsā akbara min żālika fa qālū arinallāha jahratan fa akhażathumuṣ-ṣā‘iqatu bi ẓulmihim, ṡummattakhażul-‘ijla mim ba‘di mā jā'athumul-bayyinātu fa ‘afaunā ‘an żālik(a), wa ātainā mūsā sulṭānam mubīnā(n).
வேதக்காரர்கள் (முஹம்மதே!) உம்மிடம், வானத்திலிருந்து தங்களுக்கு ஒரு வேதத்தை இறக்குமாறு கேட்கிறார்கள். நிச்சயமாக, அவர்கள் மூசாவிடம் அதைவிட மேலான ஒன்றைக் கேட்டார்கள். அவர்கள், “அல்லாஹ்வை மெய்யாகவே எங்களுக்குக் காட்டுவீராக” என்று கூறினார்கள். எனவே, அவர்களுடைய கொடுங்கோன்மையின் காரணமாக அவர்கள் மின்னலால் தாக்கப்பட்டார்கள். பின்னர், தெளிவான சான்றுகளைக் கண்ட பிறகும், அவர்கள் கன்றை வணங்கினார்கள். ஆயினும்கூட, நாம் அவர்களை மன்னித்து, மூசாவுக்கு உண்மையான அதிகாரத்தை வழங்கினோம்.
۞ وَلَقَدْ اَخَذَ اللّٰهُ مِيْثَاقَ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَۚ وَبَعَثْنَا مِنْهُمُ اثْنَيْ عَشَرَ نَقِيْبًاۗ وَقَالَ اللّٰهُ اِنِّيْ مَعَكُمْ ۗ لَىِٕنْ اَقَمْتُمُ الصَّلٰوةَ وَاٰتَيْتُمُ الزَّكٰوةَ وَاٰمَنْتُمْ بِرُسُلِيْ وَعَزَّرْتُمُوْهُمْ وَاَقْرَضْتُمُ اللّٰهَ قَرْضًا حَسَنًا لَّاُكَفِّرَنَّ عَنْكُمْ سَيِّاٰتِكُمْ وَلَاُدْخِلَنَّكُمْ جَنّٰتٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُۚ فَمَنْ كَفَرَ بَعْدَ ذٰلِكَ مِنْكُمْ فَقَدْ ضَلَّ سَوَاۤءَ السَّبِيْلِ
wa laqad akhażallāhu mīṡāqa banī isrā'īl(a), wa ba‘aṡnā minhumuṡnai ‘asyara naqībā(n), wa qālallāhu innī ma‘akum, la'in aqamtumuṣ-ṣalāta wa ātaitumuz-zakāta wa āmantum birusulī wa ‘azzartumūhum wa aqraḍtumullāha qarḍan ḥasanal la'ukaffiranna ‘ankum sayyi'ātikum wa la'udkhilannakum jannātin tajrī min taḥtihal-anhār(u), faman kafara ba‘da żālika minkum faqad ḍalla sawā'as-sabīl(i).
மேலும் நிச்சயமாக, அல்லாஹ் இஸ்ரவேல் மக்களின் மீது உடன்படிக்கை எடுத்து, அவர்களில் பன்னிரண்டு தலைவர்களை நியமித்தான். மேலும் அல்லாஹ், “நான் உங்களுடன் இருக்கிறேன்” என்று கூறினான். நிச்சயமாக, நீங்கள் தொழுகைகளை நிறைவேற்றி, ஜகாத் செலுத்தி, என் தூதர்களை நம்பி, அவர்களுக்கு உதவி செய்து, அல்லாஹ்வுக்கு ஒரு நல்ல கடனைக் கொடுத்தால், நான் நிச்சயமாக உங்கள் தவறுகளை அழித்து, ஆறுகள் ஓடும் சுவர்க்கத்தில் உங்களை அனுமதிப்பேன். ஆனால், அதன் பிறகு உங்களில் எவர் நிராகரிப்பாரோ, அவர் நிச்சயமாக நேரான பாதையிலிருந்து வழிதவறிச் சென்றுவிட்டார்.
يٰٓاَهْلَ الْكِتٰبِ قَدْ جَاۤءَكُمْ رَسُوْلُنَا يُبَيِّنُ لَكُمْ كَثِيْرًا مِّمَّا كُنْتُمْ تُخْفُوْنَ مِنَ الْكِتٰبِ وَيَعْفُوْا عَنْ كَثِيْرٍەۗ قَدْ جَاۤءَكُمْ مِّنَ اللّٰهِ نُوْرٌ وَّكِتٰبٌ مُّبِيْنٌۙ
yā ahlal-kitābi qad jā'akum rasūlunā yubayyinu lakum kaṡīram mimmā kuntum tukhfūna minal-kitābi wa ya‘fū ‘an kaṡīr(in), qad jā'akum minallāhi nūruw wa kitābum mubīn(un).
வேதக்காரர்களே! நிச்சயமாக நமது தூதர் உங்களிடம் வந்து, நீங்கள் மறைத்திருந்த வேதத்திலிருந்தும், அவர் விட்டுவிட்டிருந்த பல காரியங்களையும் உங்களுக்கு விளக்கினார். நிச்சயமாக அல்லாஹ்விடமிருந்து உங்களுக்கு ஓர் ஒளியும், தெளிவான வேதமும் வந்துள்ளது.
وَاِذْ قَالَ مُوْسٰى لِقَوْمِهٖ يٰقَوْمِ اذْكُرُوْا نِعْمَةَ اللّٰهِ عَلَيْكُمْ اِذْ جَعَلَ فِيْكُمْ اَنْۢبِيَاۤءَ وَجَعَلَكُمْ مُّلُوْكًاۙ وَّاٰتٰىكُمْ مَّا لَمْ يُؤْتِ اَحَدًا مِّنَ الْعٰلَمِيْنَ
wa iż qāla mūsā liqaumihī yā qaumiżkurū ni‘matallāhi ‘alaikum iż ja‘ala fīkum ambiyā'a wa ja‘alakum mulūkā(n), wa ātākum mā lam yu'ti aḥadam minal-‘ālamīn(a).
மேலும், மூசா (ரலி) அவர்கள் தம் மக்களிடம், "என் மக்களே! அல்லாஹ் உங்களுக்கு மத்தியில் நபிமார்களை நியமித்து, உங்களைச் சுதந்திரமான மக்களாக ஆக்கி, மற்ற மக்களில் யாருக்கும் ஒருபோதும் வழங்கப்படாததை உங்களுக்கு வழங்கியதன் மூலம், உங்கள் மீது அவன் காட்டிய அருட்கொடையை நினைவுகூருங்கள்" என்று கூறியதை நினைவுகூருங்கள்.
وَحَسِبُوْٓا اَلَّا تَكُوْنَ فِتْنَةٌ فَعَمُوْا وَصَمُّوْا ثُمَّ تَابَ اللّٰهُ عَلَيْهِمْ ثُمَّ عَمُوْا وَصَمُّوْا كَثِيْرٌ مِّنْهُمْۗ وَاللّٰهُ بَصِيْرٌۢ بِمَا يَعْمَلُوْنَ
wa ḥasibū allā takūna fitnatun fa ‘amū wa ṣammū ṡumma tāballāhu ‘alaihim ṡumma ‘amū wa ṣammū kaṡīrum minhum, wallāhu baṣīrum bimā ya‘malūn(a).
மேலும், (நபிமார்களைக் கொல்வதால்) தங்களுக்கு எந்தத் துன்பமும் நேராது என்று அவர்கள் எண்ணியதால், அவர்கள் குருடர்களாகவும் செவிடர்களாகவும் ஆனார்கள். பின்னர் அல்லாஹ் அவர்களின் பாவமன்னிப்பை ஏற்றுக்கொண்டான். அவர்களில் பலரும் குருடர்களாகவும் செவிடர்களாகவும் ஆனார்கள். அவர்கள் செய்வதை அல்லாஹ் நன்கு காண்பவன்.
قَالَ اَغَيْرَ اللّٰهِ اَبْغِيْكُمْ اِلٰهًا وَّهُوَ فَضَّلَكُمْ عَلَى الْعٰلَمِيْنَ
qāla agairallāhi abgīkum ilāhaw wa huwa faḍḍalakum ‘alal-‘ālamīn(a).
அவர் (மூசா) கூறினார், "அக்காலத்தில் எல்லா மக்களையும் விட உங்களுக்கு முன்னுரிமை அளித்தவன் அல்லாஹ்வாகிய அவனே என்றபோதிலும், நான் உங்களுக்காக அல்லாஹ்வைத் தவிர வேறு இறைவனைத் தேடுவது பொருத்தமானதா?"
وَاِذْ اَنْجَيْنٰكُمْ مِّنْ اٰلِ فِرْعَوْنَ يَسُوْمُوْنَكُمْ سُوْۤءَ الْعَذَابِۚ يُقَتِّلُوْنَ اَبْنَاۤءَكُمْ وَيَسْتَحْيُوْنَ نِسَاۤءَكُمْۗ وَفِيْ ذٰلِكُمْ بَلَاۤءٌ مِّنْ رَّبِّكُمْ عَظِيْمٌ ࣖ
wa iż anjainākum min āli fir‘auna yasūmūnakum sū'al-‘ażāb(i), yuqattilūna abnā'akum wa yastaḥyūna nisā'akum wa fī żālikum balā'um mir rabbikum ‘aẓīm(un).
மேலும் (இஸ்ரவேலின் மக்களே!) உங்களுக்குக் கடுமையான வேதனைகளை அளித்த (ஃபிர்அவ்னிடமிருந்தும்) அவனுடைய கூட்டத்தாரிடமிருந்தும் நாம் உங்களைக் காப்பாற்றியபோது, அவர்கள் உங்கள் மகன்களைக் கொன்று, உங்கள் மகள்களின் உயிர்களைக் காப்பாற்றினார்கள். அந்தச் சூழலில், அது உங்கள் இறைவனிடமிருந்து வரும் ஒரு பெரும் சோதனையாகும்.
وَقَطَّعْنٰهُمُ اثْنَتَيْ عَشْرَةَ اَسْبَاطًا اُمَمًاۗ وَاَوْحَيْنَآ اِلٰى مُوْسٰٓى اِذِ اسْتَسْقٰىهُ قَوْمُهٗٓ اَنِ اضْرِبْ بِّعَصَاكَ الْحَجَرَۚ فَانْۢبَجَسَتْ مِنْهُ اثْنَتَا عَشْرَةَ عَيْنًاۗ قَدْ عَلِمَ كُلُّ اُنَاسٍ مَّشْرَبَهُمْۗ وَظَلَّلْنَا عَلَيْهِمُ الْغَمَامَ وَاَنْزَلْنَا عَلَيْهِمُ الْمَنَّ وَالسَّلْوٰىۗ كُلُوْا مِنْ طَيِّبٰتِ مَا رَزَقْنٰكُمْۗ وَمَا ظَلَمُوْنَا وَلٰكِنْ كَانُوْٓا اَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُوْنَ
wa qaṭṭa‘nāhumuṡnatai ‘asyrata asbāṭan umamā(n), wa auḥainā ilā mūsā iżistasqāhu qaumuhū aniḍrib bi‘aṣākal-ḥajar(a), fambajasat minhuṡnatā ‘asyrata ‘ainā(n), qad ‘alima kullu unāsim masyrabahum, wa ẓallalnā ‘alaihimul-gamāma wa anzalnā ‘alaihimul-manna was-salwā, kulū min ṭayyibāti mā razaqnākum, wa mā ẓalamūnā wa lākin kānū anfusahum yaẓlimūn(a).
மேலும், நாம் அவர்களைப் பன்னிரண்டு கோத்திரங்களாகப் பிரித்தோம்; அவை ஒவ்வொன்றும் எண்ணிக்கையில் பெரியவையாக இருந்தன. அவருடைய மக்கள் மூசாவிடம் தண்ணீர் கேட்டபோது, நாம் அவருக்கு இவ்வாறு வெளிப்படுத்தினோம்: “உமது கைத்தடியால் பாறையை அடியுங்கள்!” அவ்வாறே, அந்தப் பாறையிலிருந்து பன்னிரண்டு நீரூற்றுகள் பீறிட்டு வெளிவந்தன. ஒவ்வொரு கோத்திரமும் தமது குடிநீர் இடத்தை அறிந்திருக்கிறது. மேலும், நாம் அவர்களை மேகங்களால் நிழலிட்டு, அவர்களுக்கு மன் மற்றும் சல்வாவை இறக்கினோம். (நாம் கூறினோம்), “நாம் உங்களுக்கு வழங்கிய வாழ்வாதாரத்திலிருந்து நன்றாக உண்ணுங்கள்.” அவர்கள் நமக்கு அநியாயம் செய்யவில்லை, ஆனால் அவர்கள்தான் எப்போதும் தங்களுக்குத் தாங்களே அநியாயம் செய்துகொள்பவர்கள்.
وَاِذْ قِيْلَ لَهُمُ اسْكُنُوْا هٰذِهِ الْقَرْيَةَ وَكُلُوْا مِنْهَا حَيْثُ شِئْتُمْ وَقُوْلُوْا حِطَّةٌ وَّادْخُلُوا الْبَابَ سُجَّدًا نَّغْفِرْ لَكُمْ خَطِيْۤـٰٔتِكُمْۗ سَنَزِيْدُ الْمُحْسِنِيْنَ
wa iżā qīla lahumuskunū hāżihil-qaryata wa kulū minhā ḥaiṡu syi'tum wa qūlū ḥiṭṭatuw wadkhulul-bāba sujjadan nagfir lakum khaṭī'ātikum, sanazīdul-muḥsinīn(a).
மேலும், அவர்களிடம் (இஸ்ரவேலின் சந்ததியினரிடம்) இவ்வாறு கூறப்பட்டதை நினைவுகூருங்கள்: “இந்தப் பூமியில் (பைத்துல்மக்தீஸில்) வசித்து, நீங்கள் விரும்பும் இடத்தில் (அதன் விளைபொருட்களை) உண்ணுங்கள்.” மேலும் கூறுங்கள், “எங்கள் பாவங்களிலிருந்து எங்களைக் காப்பாற்றுங்கள்; பணிந்தவாறே வாயிலுக்குள் நுழையுங்கள், நாம் உங்கள் தவறுகளை மன்னிப்போம்.” பின்னர், நன்மை செய்பவர்களுக்கு நாம் (நற்கூலிகளை) அதிகரிப்போம்.
وَلَقَدْ بَوَّأْنَا بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ مُبَوَّاَ صِدْقٍ وَّرَزَقْنٰهُمْ مِّنَ الطَّيِّبٰتِ ۚفَمَا اخْتَلَفُوْا حَتّٰى جَاۤءَهُمُ الْعِلْمُ ۗاِنَّ رَبَّكَ يَقْضِيْ بَيْنَهُمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ فِيْمَا كَانُوْا فِيْهِ يَخْتَلِفُوْنَ
wa laqad bawwa'nā banī isrā'īla mubawwa'a ṣidqiw wa razaqnāhum minaṭ-ṭayyibāt(i), famākhtalafū ḥattā jā'ahumul-‘ilm(u), inna rabbaka yaqḍī bainahum yaumal-qiyāmati fīmā kānū fīhi yakhtalifūn(a).
மேலும் நிச்சயமாக, நாம் இஸ்ரவேல் மக்களின் சந்ததியினரை ஒரு நல்ல இருப்பிடத்தில் குடியமர்த்தி, அவர்களுக்கு நல்ல வாழ்வாதாரத்தையும் வழங்கினோம். எனவே, அவர்களுக்கு அறிவு வந்த பிறகே தவிர (இது தோராவில் கூறப்பட்டுள்ளது), அவர்கள் தர்க்கம் செய்தனர். நிச்சயமாக, அவர்கள் தர்க்கம் செய்த விஷயங்கள் குறித்து உங்கள் இறைவன் மறுமை நாளில் அவர்களுக்கு மத்தியில் தீர்ப்பளிப்பான்.
وَاِذْ قَالَ مُوْسٰى لِقَوْمِهِ اذْكُرُوْا نِعْمَةَ اللّٰهِ عَلَيْكُمْ اِذْ اَنْجٰىكُمْ مِّنْ اٰلِ فِرْعَوْنَ يَسُوْمُوْنَكُمْ سُوْۤءَ الْعَذَابِ وَيُذَبِّحُوْنَ اَبْنَاۤءَكُمْ وَيَسْتَحْيُوْنَ نِسَاۤءَكُمْ ۗوَفِيْ ذٰلِكُمْ بَلَاۤءٌ مِّنْ رَّبِّكُمْ عَظِيْمٌ ࣖ
wa iż qāla mūsā liqaumihiżkurū ni‘matallāhi ‘alaikum iż anjākum min āli fir‘auna yasūmūnakum sū'al-‘ażābi wa yużabbiḥūna abnā'akum wa yastaḥyūna nisā'akum, wa fī żālikum balā'um mir rabbikum ‘aẓīm(un).
மேலும், மூசா (ரலி) அவர்கள் தம் மக்களிடம், "ஃபிர்அவ்னின் ஆதரவாளர்களிடமிருந்து அல்லாஹ் உங்களைக் காப்பாற்றியபோது, அவன் உங்களுக்குச் செய்த அருட்கொடையை நினைவுகூருங்கள்; அவர்கள் உங்களுக்குக் கடுமையான வேதனைகளை அளித்தார்கள், உங்கள் மகன்களைக் கொன்றார்கள், உங்கள் மகள்களை விட்டுவைத்தார்கள்; ஏனெனில் அது உங்கள் இறைவனிடமிருந்து வந்த ஒரு பெரும் சோதனையாக இருந்தது" என்று கூறியதை நினைவுகூருங்கள்.
وَقَضَيْنَآ اِلٰى بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ فِى الْكِتٰبِ لَتُفْسِدُنَّ فِى الْاَرْضِ مَرَّتَيْنِ وَلَتَعْلُنَّ عُلُوًّا كَبِيْرًا
wa qaḍainā ilā banī isrā'īla fil-kitābi latufsidunna fil-arḍi marrataini wa lata‘lunna ‘uluwwan kabīrā(n).
மேலும், இஸ்ரவேல் மக்களின் சந்ததியினருக்கு எதிராக வேதத்தில் நாம் இவ்வாறு தீர்ப்பளித்தோம்: "நீங்கள் இவ்வுலகில் நிச்சயமாக இருமுறை தீமை செய்வீர்கள்; மேலும், மிகுந்த ஆணவத்துடன் தற்பெருமை கொள்வீர்கள்."
يٰبَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ قَدْ اَنْجَيْنٰكُمْ مِّنْ عَدُوِّكُمْ وَوٰعَدْنٰكُمْ جَانِبَ الطُّوْرِ الْاَيْمَنَ وَنَزَّلْنَا عَلَيْكُمُ الْمَنَّ وَالسَّلْوٰى
yā banī isrā'īla qad anjainākum min ‘aduwwikum wa wā‘adnākum jānibaṭ-ṭūril-aimana wa nazzalnā ‘alaikumul-mannā was-salwā.
இஸ்ரவேலின் மக்களே! நிச்சயமாக, நாம் உங்களை உங்கள் எதிரிகளிடமிருந்து காப்பாற்றினோம்; மேலும், (சினாய் மலையின்) வலது பக்கத்தில் (தொழுவதற்காக) உங்களுடன் ஒரு உடன்படிக்கை செய்தோம்; அத்துடன், உங்களுக்கு மன் மற்றும் சல்வாவையும் இறக்கி அருளினோம்.
كُلُوْا مِنْ طَيِّبٰتِ مَا رَزَقْنٰكُمْۙ وَلَا تَطْغَوْا فِيْهِ فَيَحِلَّ عَلَيْكُمْ غَضَبِيْۚ وَمَنْ يَّحْلِلْ عَلَيْهِ غَضَبِيْ فَقَدْ هَوٰى
kulū min ṭayyibāti mā razaqnākum, wa lā taṭgau fīhi fa yaḥilla ‘alaikum gaḍabī, wa may yaḥlil ‘alaihi gaḍabī faqad hawā.
நாம் உங்களுக்கு வழங்கிய நல்ல உணவுகளை உண்ணுங்கள்; வரம்பை மீறாதீர்கள். அவ்வாறு செய்தால், என் கோபம் உங்கள் மீது இறங்கிவிடும். என் கோபத்தால் தாக்கப்படுபவர், நிச்சயமாக அழிந்து போவார்.
فَتَقَطَّعُوْٓا اَمْرَهُمْ بَيْنَهُمْ زُبُرًاۗ كُلُّ حِزْبٍۢ بِمَا لَدَيْهِمْ فَرِحُوْنَ
fa taqaṭṭa‘ū amrahum bainahum zuburā(n), kullu ḥizbim bimā ladaihim fariḥūn(a).
பின்னர் அவர்கள் தங்கள் (மத) விவகாரங்களில் பல குழுக்களாகப் பிரிந்தனர். ஒவ்வொரு குழுவும் தங்களுக்கு உள்ளவற்றைக் குறித்துப் பெருமிதம் கொள்கிறது.
كَذٰلِكَۚ وَاَوْرَثْنٰهَا بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ ۗ
każālik(a), wa auraṡnāhā banī isrā'īl(a).
இவ்வாறாக, நாம் அனைத்தையும் இஸ்ரவேல் மக்களின் மீது வழங்கினோம்.
وَنُرِيْدُ اَنْ نَّمُنَّ عَلَى الَّذِيْنَ اسْتُضْعِفُوْا فِى الْاَرْضِ وَنَجْعَلَهُمْ اَىِٕمَّةً وَّنَجْعَلَهُمُ الْوٰرِثِيْنَ ۙ
wa nurīdu an namunna ‘alal-lażīnastuḍ‘ifū fil-arḍi wa naj‘alahum a'immataw wa naj‘alahumul-wāriṡīn(a).
மேலும், பூமியில் (எகிப்தில்) ஒடுக்கப்பட்டவர்களுக்கு நாம் அருள்புரிவோம்; அவர்களைத் தலைவர்களாகவும், (பூமியின்) வாரிசுகளாகவும் ஆக்குவோம்.
وَنُمَكِّنَ لَهُمْ فِى الْاَرْضِ وَنُرِيَ فِرْعَوْنَ وَهَامٰنَ وَجُنُوْدَهُمَا مِنْهُمْ مَّا كَانُوْا يَحْذَرُوْنَ
wa numakkina lahum fil-arḍi wa nuriya fir‘auna wa hāmāna wa junūdahumā minhum mā kānū yaḥżarūn(a).
மேலும், நாம் பூமியில் அவர்களின் நிலையை உறுதிப்படுத்தினோம்; ஃபிர்அவ்னுக்கும், ஹாமனுக்கும், அவனது படைக்கும் அவர்களிடமிருந்து எப்பொழுதும் அவர்கள் அஞ்சியதோ, அதையே நாம் காட்டினோம்.
كَمْ تَرَكُوْا مِنْ جَنّٰتٍ وَّعُيُوْنٍۙ
kam tarakū min jannātiw wa ‘uyūn(in).
அவர்கள் எத்தனை தோட்டங்களையும் நீரூற்றுகளையும் விட்டுச் சென்றார்கள்,
وَّزُرُوْعٍ وَّمَقَامٍ كَرِيْمٍۙ
wa zurū‘iw wa maqāmin karīm(in).
அழகான தோட்டங்கள் மற்றும் குடியிருப்புகளுடன் சேர்த்து,
وَّنَعْمَةٍ كَانُوْا فِيْهَا فٰكِهِيْنَۙ
wa na‘matin kānū fīhā fākihīn(a).
மேலும் அங்கு அவர்கள் அனுபவிக்கக்கூடிய இன்பங்கள்,
كَذٰلِكَ ۗوَاَوْرَثْنٰهَا قَوْمًا اٰخَرِيْنَۚ
każālik(a), wa auraṡnāhā qauman ākharīn(a).
இவ்வாறாக, நாம் (அனைத்தையும்) மற்ற மக்களுக்கு விட்டுச்சென்றோம்.
وَلَقَدْ نَجَّيْنَا بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ مِنَ الْعَذَابِ الْمُهِيْنِۙ
wa laqad najjainā banī isrā'īla minal-‘ażābil-muhīn(i).
மேலும் நிச்சயமாக, இஸ்ரவேல் மக்களின் சந்ததியினரை இழிவான வேதனையிலிருந்து நாம் காப்பாற்றினோம்.
مِنْ فِرْعَوْنَ ۗاِنَّهٗ كَانَ عَالِيًا مِّنَ الْمُسْرِفِيْنَ
min fir‘aun(a), innahū kāna ‘āliyam minal-musrifīn(a).
பார்வோனின் சித்திரவதையிலிருந்து, உண்மையில், அவன் வரம்புகளை மீறியவர்கள் உட்பட ஒரு ஆணவக்காரனாக இருந்தான்.
وَلَقَدِ اخْتَرْنٰهُمْ عَلٰى عِلْمٍ عَلَى الْعٰلَمِيْنَ ۚ
wa laqadikhtarnāhum ‘alā ‘ilmin ‘alal-‘ālamīn(a).
மேலும் நிச்சயமாக, அக்காலத்தில் இருந்த எல்லா சமூகங்களையும் விட நமது அறிவைக் கொண்டு நாம் அவர்களை (இஸ்ரவேலின் சந்ததியினரை) தேர்ந்தெடுத்தோம்.
وَلَقَدْ اٰتَيْنَا بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ الْكِتٰبَ وَالْحُكْمَ وَالنُّبُوَّةَ وَرَزَقْنٰهُمْ مِّنَ الطَّيِّبٰتِ وَفَضَّلْنٰهُمْ عَلَى الْعٰلَمِيْنَ ۚ
wa laqad ātainā banī isrā'īlal-kitāba wal-ḥukma wan-nubuwwata wa razaqnāhum minaṭ-ṭayyibāti wa faḍḍalnāhum ‘alal-‘ālamīn(a).
மேலும் நிச்சயமாக, இஸ்ரவேல் மக்களுக்கு நாம் வேதத்தையும் (தோராத்தையும்), ஆற்றலையும், இறைத்தூதுத்துவத்தையும் வழங்கினோம்; அவர்களுக்கு நல்ல வாழ்வாதாரத்தை அளித்தோம்; மேலும் (அக்காலத்தில்) இருந்த சகல சமூகங்களை விட அவர்களுக்கு மேன்மை அளித்தோம்.
وَاٰتَيْنٰهُمْ بَيِّنٰتٍ مِّنَ الْاَمْرِۚ فَمَا اخْتَلَفُوْٓا اِلَّا مِنْۢ بَعْدِ مَا جَاۤءَهُمُ الْعِلْمُ بَغْيًاۢ بَيْنَهُمْ ۗاِنَّ رَبَّكَ يَقْضِيْ بَيْنَهُمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ فِيْمَا كَانُوْا فِيْهِ يَخْتَلِفُوْنَ
wa ātaināhum bayyinātim minal-amr(i), fa makhtalafū illā mim ba‘di mā jā'ahumul-‘ilmu bagyam bainahum, inna rabbaka yaqḍī bainahum yaumal-qiyāmati fīmā kānū fīhi yakhtalifūn(a).
மேலும், (மார்க்க) விவகாரங்கள் குறித்து அவர்களுக்கு நாம் தெளிவான விளக்கங்களை அளித்தோம்; ஆகவே, அவர்களுக்கு அறிவு வந்த பின்னரும், அவர்களுக்குள் நிலவும் பொறாமையின் காரணமாக அன்றி, அவர்கள் வேறுபடுவதில்லை . நிச்சயமாக, அவர்கள் எப்பொழுதும் தர்க்கம் செய்து வந்த விஷயங்கள் குறித்து, உங்கள் இறைவன் மறுமை நாளில் அவர்களுக்குத் தீர்ப்பு வழங்குவான்.