اَمْ حَسِبْتَ اَنَّ اَصْحٰبَ الْكَهْفِ وَالرَّقِيْمِ كَانُوْا مِنْ اٰيٰتِنَا عَجَبًا

am ḥasibta anna aṣḥābal-kahfi war-raqīmi kānū min āyātinā ‘ajabā(n).

আপুনি ভাবেনে যে গুহাবোৰত বাস কৰা লোকসকল, আৰু (যিসকলৰ) ৰাকিম আছে, তেওঁলোক আমাৰ (মহত্ত্বৰ) আচৰিত চিনবোৰৰ ভিতৰত অন্যতম?

اِذْ اَوَى الْفِتْيَةُ اِلَى الْكَهْفِ فَقَالُوْا رَبَّنَآ اٰتِنَا مِنْ لَّدُنْكَ رَحْمَةً وَّهَيِّئْ لَنَا مِنْ اَمْرِنَا رَشَدًا

iż awal-fityatu ilal-kahfi fa qālū rabbanā ātinā mil ladunka raḥmataw wa hayyi' lanā min amrinā rasyadā(n).

(মনত ৰাখিব) যেতিয়া যুৱকসকলে গুহাত আশ্ৰয় লৈছিল, তেতিয়া তেওঁলোকে প্ৰাৰ্থনা কৰিছিল, "হে আমাৰ প্ৰভু। আপোনাৰ পৰা আমাক দয়া কৰক আৰু আমাৰ কামত আমাৰ বাবে সম্পূৰ্ণ পোনপটীয়া পথ প্ৰদৰ্শন কৰক।"

فَضَرَبْنَا عَلٰٓى اٰذَانِهِمْ فِى الْكَهْفِ سِنِيْنَ عَدَدًاۙ

faḍarabnā ‘alā āżānihim fil-kahfi sinīna ‘adadā(n).

গতিকে আমি কেইবাবছৰ ধৰি গুহাটোত তেওঁলোকৰ কাণ বন্ধ কৰি দিলোঁ।

ثُمَّ بَعَثْنٰهُمْ لِنَعْلَمَ اَيُّ الْحِزْبَيْنِ اَحْصٰى لِمَا لَبِثُوْٓا اَمَدًا ࣖ

Ṡumma ba‘aṡnāhum lina‘lama ayyul-ḥizbaini aḥṣā limā labiṡū amadā(n).

তাৰ পিছত আমি তেওঁলোকক জগাই দিলোঁ, যাতে আমি জানিব পাৰোঁ যে দুটা গোটৰ ভিতৰত কোনটো গোটে তেওঁলোক কিমান দিন (গুহাত) থাকিল সেইটো গণনা কৰাত অধিক সঠিক।

نَحْنُ نَقُصُّ عَلَيْكَ نَبَاَهُمْ بِالْحَقِّۗ اِنَّهُمْ فِتْيَةٌ اٰمَنُوْا بِرَبِّهِمْ وَزِدْنٰهُمْ هُدًىۖ

naḥnu naquṣṣu ‘alaika naba'ahum bil-ḥaqq(i), innahum fityatun āmanū birabbihim wa zidnāhum hudā(n).

আমি আপোনালোকক (মহম্মদ) তেওঁলোকৰ কাহিনী সঁচাকৈ কওঁ। সঁচাকৈয়ে তেওঁলোক নিজৰ প্ৰভুক বিশ্বাস কৰা ডেকা, আৰু আমি তেওঁলোকক হিদায়ত যোগ কৰিছো।

وَّرَبَطْنَا عَلٰى قُلُوْبِهِمْ اِذْ قَامُوْا فَقَالُوْا رَبُّنَا رَبُّ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ لَنْ نَّدْعُوَا۟ مِنْ دُوْنِهٖٓ اِلٰهًا لَّقَدْ قُلْنَآ اِذًا شَطَطًا

wa rabaṭnā ‘alā qulūbihim iż qāmū fa qālū rabbunā rabbus-samāwāti wal-arḍi lan nad‘uwa min dūnihī ilāhal laqad qulnā iżan syaṭaṭā(n).

আৰু আমি তেওঁলোকৰ হৃদয় শক্তিশালী কৰিলোঁ যেতিয়া তেওঁলোকে থিয় হ'ল আৰু তেওঁলোকে ক'লে, "আমাৰ প্ৰভু আকাশ-পৃথিৱীৰ প্ৰভু; আমি তেওঁৰ বাহিৰে আন কোনো দেৱতাক আহ্বান নকৰোঁ। সঁচাকৈয়ে আমি যদি তেনেকুৱা কৰিলোঁহেঁতেন তেন্তে আমি সত্যৰ পৰা বহু দূৰৈৰ কথা উচ্চাৰণ কৰিলোঁহেঁতেন।"

هٰٓؤُلَاۤءِ قَوْمُنَا اتَّخَذُوْا مِنْ دُوْنِهٖٓ اٰلِهَةًۗ لَوْلَا يَأْتُوْنَ عَلَيْهِمْ بِسُلْطٰنٍۢ بَيِّنٍۗ فَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرٰى عَلَى اللّٰهِ كَذِبًاۗ

hā'ulā'i qaumunattakhażū min dūnihī ālihah(tan), lau lā ya'tūna ‘alaihim bisulṭānim bayyin(in), faman aẓlamu mimmaniftarā ‘alallāhi każibā(n).

তেওঁৰ বাহিৰেও দেৱতা (পূজা কৰিবলৈ) বনোৱা আমাৰ লোক। তেওঁলোকে কিয় স্পষ্ট কাৰণ (তেওঁলোকৰ বিশ্বাসৰ বাবে) উলিয়াব নোৱাৰে? গতিকে আল্লাহৰ বিৰুদ্ধে মিছা কথা কোৱা মানুহতকৈ অন্যায় কোন?

وَاِذِ اعْتَزَلْتُمُوْهُمْ وَمَا يَعْبُدُوْنَ اِلَّا اللّٰهَ فَأْوٗٓا اِلَى الْكَهْفِ يَنْشُرْ لَكُمْ رَبُّكُمْ مِّنْ رَّحْمَتِهٖ وَيُهَيِّئْ لَكُمْ مِّنْ اَمْرِكُمْ مِّرْفَقًا

wa iżi‘tazaltumūhum wa mā ya‘budūna illallāha fa'wū ilal-kahfi yansyur lakum rabbukum mir raḥmatihī wa yuhayyi' lakum min amrikum mirfaqā(n).

আৰু যদি আপুনি তেওঁলোকক আৰু তেওঁলোকে আল্লাহৰ বাহিৰেও যি পূজা কৰে তাক ত্যাগ কৰে, তেন্তে গুহাত আশ্ৰয় লওক, আৰু আপোনাৰ প্ৰভুৱে তোমালোকক তেওঁৰ কিছু ৰহমত প্ৰদান কৰিব আৰু তোমালোকৰ কামত উপযোগী কিবা এটা যোগান ধৰিব।

۞ وَتَرَى الشَّمْسَ اِذَا طَلَعَتْ تَّزٰوَرُ عَنْ كَهْفِهِمْ ذَاتَ الْيَمِيْنِ وَاِذَا غَرَبَتْ تَّقْرِضُهُمْ ذَاتَ الشِّمَالِ وَهُمْ فِيْ فَجْوَةٍ مِّنْهُۗ ذٰلِكَ مِنْ اٰيٰتِ اللّٰهِ ۗمَنْ يَّهْدِ اللّٰهُ فَهُوَ الْمُهْتَدِ وَمَنْ يُّضْلِلْ فَلَنْ تَجِدَ لَهٗ وَلِيًّا مُّرْشِدًا ࣖ

wa tarasy-syamsa iżā ṭala‘at tazāwaru ‘an kahfihim żātal-yamīni wa iżā garabat taqriḍuhum żātasy-syimāli wa hum fī fajwatim minh(u), żālika min āyātillāh(i), may yahdillāhu fa huwal-muhtadi wa may yuḍlil falan tajida lahū waliyyam mursyidā(n).

আৰু আপুনি সূৰ্য্য উদয় হ’লে দেখা পাব, তেওঁলোকৰ গুহাৰ পৰা সোঁফালে হেলান দি, আৰু অস্ত হ’লে, তেওঁলোকৰ পৰা আঁতৰত বাওঁফালে, তেওঁলোক ভিতৰত (গুহাটোৰ) বহল ঠাইত থকাৰ সময়ত। এইবোৰ (আল্লাহৰ মহত্ত্বৰ) কিছুমান লক্ষণ। যিজনক আল্লাহৰ দ্বাৰা হিদায়ত কৰা হয়, তেন্তে তেওঁৱেই হিদায়ত; আৰু যাক তেওঁ বিপথে পৰিচালিত কৰে, তেওঁক পথ প্ৰদৰ্শন কৰিব পৰা সহায়ক বিচাৰি নাপাবা।

وَتَحْسَبُهُمْ اَيْقَاظًا وَّهُمْ رُقُوْدٌ ۖوَّنُقَلِّبُهُمْ ذَاتَ الْيَمِيْنِ وَذَاتَ الشِّمَالِ ۖوَكَلْبُهُمْ بَاسِطٌ ذِرَاعَيْهِ بِالْوَصِيْدِۗ لَوِ اطَّلَعْتَ عَلَيْهِمْ لَوَلَّيْتَ مِنْهُمْ فِرَارًا وَّلَمُلِئْتَ مِنْهُمْ رُعْبًا

wa taḥsabuhum aiqāẓaw wa hum ruqūd(un), wa nuqallibuhum żātal-yamīni wa żātasy-syimāl(i), wa kalbuhum bāsiṭun żirā‘aihi bil-waṣīd(i), lawiṭṭala‘ta ‘alaihim lawallaita minhum firāraw wa lamuli'ta minhum ru‘bā(n).

আৰু আপুনি ভাবিছে যে তেওঁলোক শুই থকা নাই, কিন্তু তেওঁলোক শুই আছে; আৰু আমি তেওঁলোকক সোঁফালে আৰু বাওঁফালে আগলৈ পিছলৈ ঘূৰাই দিলোঁ, আনহাতে তেওঁলোকৰ কুকুৰটোৱে গুহাৰ দুৱাৰৰ সন্মুখত বাহু দুটা মেলি দিলে। আৰু যদি আপুনি তেওঁলোকক দেখিছিল, তেন্তে অৱশ্যেই আপুনি তেওঁলোকৰ পৰা আঁতৰি আহিব (আঁতৰি) আৰু আপুনি নিশ্চয় তেওঁলোকৰ প্ৰতি ভয়ত ভৰি পৰিব।

وَكَذٰلِكَ بَعَثْنٰهُمْ لِيَتَسَاۤءَلُوْا بَيْنَهُمْۗ قَالَ قَاۤىِٕلٌ مِّنْهُمْ كَمْ لَبِثْتُمْۗ قَالُوْا لَبِثْنَا يَوْمًا اَوْ بَعْضَ يَوْمٍۗ قَالُوْا رَبُّكُمْ اَعْلَمُ بِمَا لَبِثْتُمْۗ فَابْعَثُوْٓا اَحَدَكُمْ بِوَرِقِكُمْ هٰذِهٖٓ اِلَى الْمَدِيْنَةِ فَلْيَنْظُرْ اَيُّهَآ اَزْكٰى طَعَامًا فَلْيَأْتِكُمْ بِرِزْقٍ مِّنْهُ وَلْيَتَلَطَّفْ وَلَا يُشْعِرَنَّ بِكُمْ اَحَدًا

wa każālika ba‘aṡnāhum liyatasā'alū bainahum, qāla qā'ilum minhum kam labiṡtum, qālū labiṡnā yauman au ba‘ḍa yaum(in), qālū rabbukum a‘lamu bimā labiṡtum, fab‘aṡū aḥadakum biwariqikum hāżihī ilal-madīnati falyanẓur ayyuhā azkā ṭa‘āman falya'tikum birizqim minhu walyatalaṭṭaf wa lā yusy‘iranna bikum aḥadā(n).

আৰু এইদৰে আমি তেওঁলোকক জগাই দিলোঁ, যাতে তেওঁলোকে ইজনে সিজনক প্ৰশ্ন কৰে। এজনে ক'লে, "আপুনি কিমান দিন (ইয়াত) আছে?" তেওঁলোকে উত্তৰ দিলে, “আমি (ইয়াত) এদিন বা আধা দিন।” ক'লে (আন এজনে), "তোমালোকৰ ঈশ্বৰে সৰ্বোত্তমভাৱে জানে তোমালোক (ইয়াত) কিমান দিন আছে। গতিকে তোমালোকৰ মাজৰ এজনক কওক যে তোমালোকৰ ৰূপৰ মুদ্ৰাবোৰ লৈ চহৰলৈ যাওক, আৰু তেওঁ চাওঁক কোনটো খাদ্য ভাল, আৰু তাৰ কিছু অংশ তোমালোকৰ বাবে লৈ আহিব, আৰু তেওঁ কোমল হওক আৰু কেতিয়াও তোমালোকৰ বিষয়ে কাকো নকওক।"

اِنَّهُمْ اِنْ يَّظْهَرُوْا عَلَيْكُمْ يَرْجُمُوْكُمْ اَوْ يُعِيْدُوْكُمْ فِيْ مِلَّتِهِمْ وَلَنْ تُفْلِحُوْٓا اِذًا اَبَدًا

innahum iy yaẓharū ‘alaikum yarjumūkum au yu‘īdūkum fī millatihim wa lan tufliḥū iżan abadā(n).

সঁচাকৈ যদি তেওঁলোকে আপোনাৰ অৱস্থান জানিলে নিশ্চয় তেওঁলোকে আপোনাক শিলগুটি মাৰিব বা নিজৰ ধৰ্মলৈ ঘূৰি আহিবলৈ বাধ্য কৰিব আৰু তেনে ক্ষেত্ৰত আপুনি কেতিয়াও সফল নহ’ব।”

وَكَذٰلِكَ اَعْثَرْنَا عَلَيْهِمْ لِيَعْلَمُوْٓا اَنَّ وَعْدَ اللّٰهِ حَقٌّ وَّاَنَّ السَّاعَةَ لَا رَيْبَ فِيْهَاۚ اِذْ يَتَنَازَعُوْنَ بَيْنَهُمْ اَمْرَهُمْ فَقَالُوا ابْنُوْا عَلَيْهِمْ بُنْيَانًاۗ رَبُّهُمْ اَعْلَمُ بِهِمْۗ قَالَ الَّذِيْنَ غَلَبُوْا عَلٰٓى اَمْرِهِمْ لَنَتَّخِذَنَّ عَلَيْهِمْ مَّسْجِدًا

wa każālika a‘ṡarnā ‘alaihim liya‘lamū anna wa‘dallāhi ḥaqquw wa annas-sā‘ata lā raiba fīhā, iż yatanāza‘ūna bainahum amrahum fa qālubnū ‘alaihim bun-yānā(n), rabbuhum a‘lamu bihim, qālal-lażīna galabū ‘alā amrihim lanattakhiżanna ‘alaihim masjidā(n).

আৰু সেইবাবে (আৰু) আমি তেওঁলোকৰ লগত (মানুহক) দেখুৱালোঁ, যাতে তেওঁলোকে জানে যে আল্লাহৰ প্ৰতিজ্ঞা সত্য, আৰু (আগমন) কিয়ামতৰ দিনত ইয়াত কোনো সন্দেহ নাই। যেতিয়া তেওঁলোকে নিজৰ বিষয়ত বিবাদ কৰিছিল, তেতিয়া তেওঁলোকে কৈছিল, "তেওঁলোকৰ (গুহা)ৰ ওপৰত এটা অট্টালিকা স্থাপন কৰক, তেওঁলোকৰ প্ৰভুৱে তেওঁলোকৰ বিষয়ে ভালদৰে জানে।" তেওঁলোকৰ কাম-কাজৰ ওপৰত কৰ্তৃত্ব থকা ব্যক্তিজনে ক'লে, "আমি নিশ্চয় ইয়াৰ ওপৰত এটা পূজাগৃহ নিৰ্মাণ কৰিম।"

سَيَقُوْلُوْنَ ثَلٰثَةٌ رَّابِعُهُمْ كَلْبُهُمْۚ وَيَقُوْلُوْنَ خَمْسَةٌ سَادِسُهُمْ كَلْبُهُمْ رَجْمًاۢ بِالْغَيْبِۚ وَيَقُوْلُوْنَ سَبْعَةٌ وَّثَامِنُهُمْ كَلْبُهُمْ ۗقُلْ رَّبِّيْٓ اَعْلَمُ بِعِدَّتِهِمْ مَّا يَعْلَمُهُمْ اِلَّا قَلِيْلٌ ەۗ فَلَا تُمَارِ فِيْهِمْ اِلَّا مِرَاۤءً ظَاهِرًا ۖوَّلَا تَسْتَفْتِ فِيْهِمْ مِّنْهُمْ اَحَدًا ࣖ

sayaqūlūna ṡalāṡatur rābi‘uhum kalbuhum, wa yaqūlūna khamsatun sādisuhum kalbuhum rajmam bil-gaib(i), wa yaqūlūna sab‘atuw wa ṡāminuhum kalbuhum, qur rabbī a‘lamu bi‘iddatihim mā ya‘lamuhum illā qalīl(un), falā tumāri fīhim illā mirā'an ẓāhirā(n), wa lā tastafti fīhim minhum aḥadā(n).

পিছলৈ (কিছুমান মানুহে) ক'ব, "(তেওঁলোকৰ সংখ্যা) তিনি (মানুহ), চতুৰ্থজন কুকুৰ," আৰু (আন কিছুমানে) ক'ব, "(তেওঁলোকৰ সংখ্যা) পাঁচ (মানুহ), ষষ্ঠজন কুকুৰ," অলৌকিকতাৰ বিষয়ে অনুমান হিচাপে; আৰু (আন এজনে) ক'লে, "(তেওঁলোকৰ সংখ্যা) সাতজন (মানুহ), অষ্টমজন কুকুৰ।" কওক (মহম্মদ), "মোৰ ৰবতাই তেওঁলোকৰ সংখ্যা সৰ্বোত্তমভাৱে জানে; কেইজনমানৰ বাহিৰে তেওঁলোকৰ (সংখ্যা) কোনেও নাজানে।" গতিকে আপুনি (মহম্মদে) সেইবোৰৰ বিষয়ে তৰ্ক নকৰিবনে, বাহ্যিক যুক্তিৰ বাহিৰে আৰু সেইবোৰৰ বিষয়ে (যুৱকসকলক) কাকো সোধা নাই।

وَلَا تَقُوْلَنَّ لِشَا۟يْءٍ اِنِّيْ فَاعِلٌ ذٰلِكَ غَدًاۙ

wa lā taqūlanna lisyai'in innī fā‘ilun żālika gadā(n).

আৰু কোনো কথাৰ বিষয়ে কেতিয়াও নকওক, “কাইলৈ ৰাতিপুৱা মই নিশ্চয় তেনেকুৱা কৰিম,”

اِلَّآ اَنْ يَّشَاۤءَ اللّٰهُ ۖوَاذْكُرْ رَّبَّكَ اِذَا نَسِيْتَ وَقُلْ عَسٰٓى اَنْ يَّهْدِيَنِ رَبِّيْ لِاَقْرَبَ مِنْ هٰذَا رَشَدًا

illā ay yasyā'allāh(u), ważkur rabbaka iżā nasīta wa qul ‘asā ay yahdiyani rabbī li'aqraba min hāżā rasyadā(n).

বাদে (ক'লে), "ঈশ্বৰে ইচ্ছা কৰিলে।" আৰু যদি আপুনি পাহৰি যায় আৰু কয়, "আশাকৰোঁ মোৰ প্ৰভুৱে মোক পথ প্ৰদৰ্শন কৰিব যাতে মই ইয়াতকৈও (সত্যৰ) ওচৰত হওঁ।"

وَلَبِثُوْا فِيْ كَهْفِهِمْ ثَلٰثَ مِائَةٍ سِنِيْنَ وَازْدَادُوْا تِسْعًا

wa labiṡū fī kahfihim ṡalāṡa mi'atin sinīna wazdādū tis‘ā(n).

আৰু তেওঁলোকে তিনিশ বছৰ প্লাছ ন বছৰ গুহাটোত বাস কৰিলে।

قُلِ اللّٰهُ اَعْلَمُ بِمَا لَبِثُوْا ۚ لَهٗ غَيْبُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ اَبْصِرْ بِهٖ وَاَسْمِعْۗ مَا لَهُمْ مِّنْ دُوْنِهٖ مِنْ وَّلِيٍّۗ وَلَا يُشْرِكُ فِيْ حُكْمِهٖٓ اَحَدًا

qulillāhu a‘lamu bimā labiṡū, lahū gaibus-samāwāti wal-arḍ(i), abṣir bihī wa asmi‘, mā lahum min dūnihī miw waliyy(in), wa lā yusyriku fī ḥukmihī aḥadā(n).

কওক, "আল্লাহে ভালকৈ জানে যে তেওঁলোক কিমান দিন (গুহাত) থাকিল; তেওঁৰ ওচৰত আকাশ আৰু পৃথিৱীত লুকাই থকা সকলো বস্তু আছে। তেওঁৰ দৃষ্টি কিমান উজ্জ্বল আৰু তেওঁৰ শ্ৰৱণ ক্ষমতা কিমান চোকা; তেওঁলোকৰ বাবে তেওঁৰ বাহিৰে আন কোনো ৰক্ষক নাই; আৰু তেওঁ সিদ্ধান্ত নিৰ্ণয় কৰাত কাকো নিজৰ অংশীদাৰ হিচাপে লোৱা নাই।"