وَقَالَ لَهُمْ نَبِيُّهُمْ اِنَّ اللّٰهَ قَدْ بَعَثَ لَكُمْ طَالُوْتَ مَلِكًا ۗ قَالُوْٓا اَنّٰى يَكُوْنُ لَهُ الْمُلْكُ عَلَيْنَا وَنَحْنُ اَحَقُّ بِالْمُلْكِ مِنْهُ وَلَمْ يُؤْتَ سَعَةً مِّنَ الْمَالِۗ قَالَ اِنَّ اللّٰهَ اصْطَفٰىهُ عَلَيْكُمْ وَزَادَهٗ بَسْطَةً فِى الْعِلْمِ وَالْجِسْمِ ۗ وَاللّٰهُ يُؤْتِيْ مُلْكَهٗ مَنْ يَّشَاۤءُ ۗ وَاللّٰهُ وَاسِعٌ عَلِيْمٌ
wa qāla lahum nabiyyuhum innallāha qad ba‘aṡa lakum ṭālūta malikā(n), qālū annā yakūnu lahul-mulku ‘alainā wa naḥnu aḥaqqu bil-mulki minhu wa lam yu'ta sa‘atam minal-māl(i), qāla innallāhaṣṭafāhu ‘alaikum wa zādahū basṭatan fil-‘ilmi wal-jism(i), wallāhu yu'tī mulkahū may yasyā'(u), wallāhu wāsi‘un ‘alīm(un).
ነቢያቸውም «በእርግጥ አላህ ጧሉትን ንጉሥ አድርጎ ሾመላችሁ» አላቸው። «እኛ ከእርሱ ይልቅ ለመንግሥቱ መብት የነበረን ስንሆንና ብዙ ሀብትም ያልተሰጠው ስንሆን ጧሉት በእኛ ላይ መንግሥቱን እንዴት አገኘ?» ብለው መለሱ። (ነቢዩም) «አላህ ለእናንተ ንጉሥ አድርጎ መረጠው፤ የላቀ እውቀትና አካላዊ ችሎታም ሰጥቶአችኋል።» አሉ። አላህ መንግሥቱን ለሚሻው ሰው ይሰጣል፤ አላህም ሁሉን አዋቂ ነው፤» አሉ።
شَهِدَ اللّٰهُ اَنَّهٗ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَۙ وَالْمَلٰۤىِٕكَةُ وَاُولُوا الْعِلْمِ قَاۤىِٕمًاۢ بِالْقِسْطِۗ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَ الْعَزِيْزُ الْحَكِيْمُ
syahidallāhu annahū lā ilāha illā huw(a), wal-malā'ikatu wa ulul-‘ilmi qā'imam bil-qisṭ(i), lā ilāha illā huwal-‘azīzul-ḥakīm(u).
አላህ ከርሱ በቀር ሌላ አምላክ እንደሌለ ይናገራል፤ (በተመሳሳይም) መላእክትና ፍትሕን የሚጠብቁ የእውቀት ባለቤቶች፤ ከእርሱ በቀር ሌላ አምላክ የለም፤ ሁሉን ቻይና ጥበበኛ።
وَاِذَا جَاۤءَهُمْ اَمْرٌ مِّنَ الْاَمْنِ اَوِ الْخَوْفِ اَذَاعُوْا بِهٖ ۗ وَلَوْ رَدُّوْهُ اِلَى الرَّسُوْلِ وَاِلٰٓى اُولِى الْاَمْرِ مِنْهُمْ لَعَلِمَهُ الَّذِيْنَ يَسْتَنْۢبِطُوْنَهٗ مِنْهُمْ ۗ وَلَوْلَا فَضْلُ اللّٰهِ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَتُهٗ لَاتَّبَعْتُمُ الشَّيْطٰنَ اِلَّا قَلِيْلًا
wa iżā jā'ahum amrum minal-amni awil-khaufi ażā‘ū bih(ī), wa lau ruddūhu ilar-rasūli wa ilā ulil-amri minhum la‘alimahul-lażīna yastambiṭūnahū minhum, wa lau lā faḍlullāhi ‘alaikum wa raḥmatuhū lattaba‘tumusy-syaiṭāna illā qalīlā(n).
ስለ ደህንነት ወይም ስለ ፍርሃት ዜና ቢደርስባቸው (ወዲያውኑ) ያሰራጫሉ። (እንዲያውም) ከነሱ መካከል ለረሱልና ለኡሊል አምሪ ቢያስረክቡት፣ እውነቱን ለማወቅ የሚፈልጉ ሰዎች (በይፋ) ከነሱ (ረሱልና ኡሊል አምሪ) ማወቅ ይችሉ ነበር። የአላህ ችሮታና እዝነት በእናንተ ላይ ባይኖር ኖሮ፣ ከናንተ መካከል ጥቂቶች (ከእናንተ መካከል) በስተቀር ሰይጣንን በተከተላችሁ ነበር።
لَوْلَا يَنْهٰىهُمُ الرَّبّٰنِيُّوْنَ وَالْاَحْبَارُ عَنْ قَوْلِهِمُ الْاِثْمَ وَاَكْلِهِمُ السُّحْتَۗ لَبِئْسَ مَا كَانُوْا يَصْنَعُوْنَ
lau lā yanhāhumur-rabbāniyyūna wal-aḥbāru ‘an qaulihimul-iṡma wa aklihimus-suḥt(a), labi'sa mā kānū yaṣna‘ūn(a).
ቀሳውስትና ቀሳውስት የሐሰት ቃላትን ከመናገርና ሐራም ነገሮችን ከመብላት ለምን አይከለክሏቸውም? ያደረጉት ነገር በጣም ያሳዝናል።
وَكَذٰلِكَ نُصَرِّفُ الْاٰيٰتِ وَلِيَقُوْلُوْا دَرَسْتَ وَلِنُبَيِّنَهٗ لِقَوْمٍ يَّعْلَمُوْنَ
wa każālika nuṣarriful-āyāti wa liyaqūlū darasta wa linubayyinahū liqaumiy ya‘lamūn(a).
እንደዚሁም አጋሪዎቹ «እነዚህን አንቀጾች (ከመጽሐፉ ሰዎች) ተምራችኋል» እንዲሉና ቁርኣንንም ለሚያውቁ ሰዎች እንድናብራራ አንቀጾቻችንን ደጋግመን ገለጽን።
وَاِذْ قَالَتْ اُمَّةٌ مِّنْهُمْ لِمَ تَعِظُوْنَ قَوْمًاۙ ۨاللّٰهُ مُهْلِكُهُمْ اَوْ مُعَذِّبُهُمْ عَذَابًا شَدِيْدًاۗ قَالُوْا مَعْذِرَةً اِلٰى رَبِّكُمْ وَلَعَلَّهُمْ يَتَّقُوْنَ
wa iż qālat ummatum minhum lima ta‘iẓūna qaumā(n), allāhu muhlikuhum au mu‘ażżibuhum ‘ażāban syadīdā(n), qālū ma‘żiratan ilā rabbikum wa la‘allahum yattaqūn(a).
ከነሱም መካከል አንድ ሕዝብ «አላህ በከባድ ቅጣት የሚጠፋባቸውን ወይም የሚቀጣቸውን ሕዝቦች ለምን ትመክራላችሁ» ባሉ ጊዜ (አስታውሱ)። «በጌታህ ላይ ያለ ተጠያቂነት ምክንያት (ያለ ተጠያቂነት) እንዲኖረን እና እነሱም ይታዘዙ ዘንድ» ብለው መለሱ።
قُلْ اٰمِنُوْا بِهٖٓ اَوْ لَا تُؤْمِنُوْاۗ اِنَّ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْعِلْمَ مِنْ قَبْلِهٖٓ اِذَا يُتْلٰى عَلَيْهِمْ يَخِرُّوْنَ لِلْاَذْقَانِ سُجَّدًاۙ
qul āminū bihī au lā tu'minū, innal-lażīna ūtul-‘ilma min qablihī iżā yutlā ‘alaihim yakhirrūna lil-ażqāni sujjadā(n).
(ሙሐመድ) በላቸው፡- «በእርሱ (ቁርኣን) እመኑ ወይም ማመን የለብዎትም (ለአላህም ተመሳሳይ ነው)። እነዚያ ቀደምት እውቀት የተሰጣቸው (ቁርኣን) በእነሱ ላይ በተነበበ ጊዜ ፊታቸውን ዝቅ አድርገው ይሰግዳሉ።»
وَمَآ اَرْسَلْنَا قَبْلَكَ اِلَّا رِجَالًا نُّوْحِيْٓ اِلَيْهِمْ فَسْـَٔلُوْٓا اَهْلَ الذِّكْرِ اِنْ كُنْتُمْ لَا تَعْلَمُوْنَ
wa mā arsalnā qablaka illā rijālan nūḥī ilaihim fas'alū ahlaż-żikri in kuntum lā ta‘lamūn(a).
ከአንተም በፊት (ሙሐመድን) ወደነሱ የምናወርድላቸውን ወንዶችን እንጂ አልላክንም፤ የማታውቁም ብትሆኑ እውቀት ያለውን ሰው ጠይቁ።
وَّلِيَعْلَمَ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْعِلْمَ اَنَّهُ الْحَقُّ مِنْ رَّبِّكَ فَيُؤْمِنُوْا بِهٖ فَتُخْبِتَ لَهٗ قُلُوْبُهُمْۗ وَاِنَّ اللّٰهَ لَهَادِ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍ
wa liya‘lamal-lażīna ūtul-‘ilma annahul-ḥaqqu mir rabbika fa yu'minū bihī fa tukhbita lahū qulūbuhum, wa innallāha lahādil-lażīna āmanū ilā ṣirāṭim mustaqīm(in).
እነዚያም እውቀትን የተሰጡት (ቁርኣን) ከጌታህ የተገኘ እውነት መሆኑን እንዲያምኑ፣ ከዚያም እንዲያምኑ፣ ልቦቻቸውም ለእርሱ እንዲታዘዙ ነው። አላህም በቀጥተኛው መንገድ ለሚያምኑት በእርግጥ መሪ ነው።
قَالَ الَّذِيْ عِنْدَهٗ عِلْمٌ مِّنَ الْكِتٰبِ اَنَا۠ اٰتِيْكَ بِهٖ قَبْلَ اَنْ يَّرْتَدَّ اِلَيْكَ طَرْفُكَۗ فَلَمَّا رَاٰهُ مُسْتَقِرًّا عِنْدَهٗ قَالَ هٰذَا مِنْ فَضْلِ رَبِّيْۗ لِيَبْلُوَنِيْٓ ءَاَشْكُرُ اَمْ اَكْفُرُۗ وَمَنْ شَكَرَ فَاِنَّمَا يَشْكُرُ لِنَفْسِهٖۚ وَمَنْ كَفَرَ فَاِنَّ رَبِّيْ غَنِيٌّ كَرِيْمٌ
qālal-lażī ‘indahū ‘ilmum minal-kitābi ana ātīka bihī qabla ay yartadda ilaika ṭarfuk(a), falammā ra'āhu mustaqirran ‘indahū qāla hāżā min faḍli rabbī, liyabluwanī a'asykuru am akfur(u), wa man syakara fa'innamā yasykuru linafsih(ī), wa man kafara fa'inna rabbī ganiyyun karīm(un).
ከመጽሐፉ እውቀት ያለው ሰው «ዓይኖችህ ሳያበሩ ዙፋኑን ወደ አንተ አመጣለሁ» አለ። (ሱለይማንም) ዙፋኑን በፊቱ ባየ ጊዜ «ይህ ከጌታዬ ችሮታ ነው፣ አመስጋኝ ወይም እክድ መሆኔን (በረከቶቹን) ሊፈትነኝ ነው። ያመሰገነም ለራሱ (በጎነቱ) አመስጋኝ ነው፤ የካደም ሰው ጌታዬ እጅግ ባለጸጋና የተከበረ ነው።» አለ።
فَتِلْكَ بُيُوْتُهُمْ خَاوِيَةً ۢبِمَا ظَلَمُوْاۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيَةً لِّقَوْمٍ يَّعْلَمُوْنَ
fatilka buyūtuhum khāwiyatam bimā ẓalamū, inna fī żālika la'āyatal liqaumiy ya‘lamūn(a).
ቤቶቻቸውም በበደላቸው ምክንያት ፈርሰዋል። በእርግጥም በዚህ ውስጥ ለሚያውቁ ሕዝቦች ምልክት አለ።
وَلَمَّا بَلَغَ اَشُدَّهٗ وَاسْتَوٰىٓ اٰتَيْنٰهُ حُكْمًا وَّعِلْمًاۗ وَكَذٰلِكَ نَجْزِى الْمُحْسِنِيْنَ
wa lammā balaga asyuddahū wastawā ātaināhu ḥukmaw wa ‘ilmā(n), wa każālika najzil-muḥsinīn(a).
(ሙሳ) ካደገና አእምሮውን ካጠናቀቀ በኋላ ጥበብንና እውቀትን ሰጠነው። እንደዚሁም በጎ ሠሪዎችን እንመነዳለን።
وَقَالَ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْعِلْمَ وَيْلَكُمْ ثَوَابُ اللّٰهِ خَيْرٌ لِّمَنْ اٰمَنَ وَعَمِلَ صَالِحًا ۚوَلَا يُلَقّٰىهَآ اِلَّا الصّٰبِرُوْنَ
wa qālal-lażīna ūtul-‘ilma wailakum ṡawābullāhi khairul liman āmana wa ‘amila ṣāliḥā(n), wa lā yulaqqāhā illaṣ-ṣābirūn(a).
ነገር ግን እውቀት ያላቸው ሰዎች "ወዮላችሁ! የአላህ ምንዳ ለእነዚያ ላመኑትና መልካም ሥራዎችን ለሚሠሩት የተሻለ መሆኑን እወቁ፤ (ታላቅ ሽልማትም) የሚገኘው በትዕግስት ላላቸው ብቻ መሆኑን እወቁ" ይላሉ።
مَثَلُ الَّذِيْنَ اتَّخَذُوْا مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ اَوْلِيَاۤءَ كَمَثَلِ الْعَنْكَبُوْتِۚ اِتَّخَذَتْ بَيْتًاۗ وَاِنَّ اَوْهَنَ الْبُيُوْتِ لَبَيْتُ الْعَنْكَبُوْتِۘ لَوْ كَانُوْا يَعْلَمُوْنَ
maṡalul-lażīnattakhażū min dūnillāhi auliyā'a kamaṡalil-‘ankabūt(i), ittakhażat baitā(n), wa inna auhanal-buyūti labaitul-‘ankabūt(i), lau kānū ya‘lamūn(a).
የእነዚያ ከአላህ ሌላ ረዳቶችን የያዙ ሰዎች ምሳሌ ቤትን እንደሠራች ሸረሪት ነው። በእርግጥም በጣም ደካማው ቤት የሸረሪቶች ቤት ነው፤ ቢያውቁ ኖሮ።
وَتِلْكَ الْاَمْثَالُ نَضْرِبُهَا لِلنَّاسِۚ وَمَا يَعْقِلُهَآ اِلَّا الْعٰلِمُوْنَ
wa tilkal-amṡālu naḍribuhā lin-nās(i), wa mā ya‘qiluhā illal-‘ālimūn(a).
እነዚህንም ምሳሌዎች ለሰዎች ፈጠርን፤ ከእውቀት ባለቤቶች በስተቀር ማንም አያውቃቸውም።
بَلْ هُوَ اٰيٰتٌۢ بَيِّنٰتٌ فِيْ صُدُوْرِ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْعِلْمَۗ وَمَا يَجْحَدُ بِاٰيٰتِنَآ اِلَّا الظّٰلِمُوْنَ
bal huwa āyātum bayyinātun fī ṣudūril-lażīna ūtul-‘ilm(a), wa mā yajḥadu bi'āyātinā illaẓ-ẓālimūn(a).
እንደ እውነቱ ከሆነ (ቁርኣን) በእውቀት ባለቤቶች ልብ ውስጥ ግልጽ የሆኑ አንቀጾች ናቸው። አንቀጾቻችንን የሚክዱ በዳዮች ብቻ ናቸው።
وَمَا هٰذِهِ الْحَيٰوةُ الدُّنْيَآ اِلَّا لَهْوٌ وَّلَعِبٌۗ وَاِنَّ الدَّارَ الْاٰخِرَةَ لَهِيَ الْحَيَوَانُۘ لَوْ كَانُوْا يَعْلَمُوْنَ
wa mā hāżihil-ḥayātud-dun-yā illā lahwuw wa la‘ib(un), wa innad-dāral-ākhirata lahiyal-ḥayawān(u), lau kānū ya‘lamūn(a).
የዚህች ዓለም ሕይወት ቀልድና ጨዋታ ብቻ ነው። በእርግጥም የኋለኛው ሕይወት ምድር እውነተኛ ሕይወት ናት፣ ቢያውቁ ኖሮ።
وَمِنَ النَّاسِ وَالدَّوَاۤبِّ وَالْاَنْعَامِ مُخْتَلِفٌ اَلْوَانُهٗ كَذٰلِكَۗ اِنَّمَا يَخْشَى اللّٰهَ مِنْ عِبَادِهِ الْعُلَمٰۤؤُاۗ اِنَّ اللّٰهَ عَزِيْزٌ غَفُوْرٌ
wa minan-nāsi wad-dawābbi wal-an‘āmi mukhtalifun alwānuhū każālik(a), innamā yakhsyallāha min ‘ibādihil-ulamā'(u), innallāha ‘azīzun gafūr(un).
እንዲሁም በሰዎች መካከል፣ ሕያው የሆኑ ተንቀሳቃሽ ፍጥረታትና እንስሳት የተለያዩ ቀለሞች (እና ዓይነቶች) አሏቸው። አላህን ከሚፈሩት ባሮች መካከል ኡለማዎች ብቻ ናቸው። በእርግጥም አላህ ቻይና መሐሪ ነው።
اَمَّنْ هُوَ قَانِتٌ اٰنَاۤءَ الَّيْلِ سَاجِدًا وَّقَاۤىِٕمًا يَّحْذَرُ الْاٰخِرَةَ وَيَرْجُوْا رَحْمَةَ رَبِّهٖۗ قُلْ هَلْ يَسْتَوِى الَّذِيْنَ يَعْلَمُوْنَ وَالَّذِيْنَ لَا يَعْلَمُوْنَ ۗ اِنَّمَا يَتَذَكَّرُ اُولُوا الْاَلْبَابِ ࣖ
amman huwa qānitun ānā'al-laili sājidaw wa qā'imay yaḥżarul-ākhirata wa yarjū raḥmata rabbih(ī), qul hal yastawil-lażīna ya‘lamūna wal-lażīna lā ya‘lamūn(a), innamā yatażakkaru ulul-albāb(i).
(እናንተ አጋሪዎች ይበልጥ እድለኞች ናችሁን?) ወይስ እናንተ በመጨረሻው ዓለም (በመጨረሻው ዓለም) ፍርሃትና የጌታቸውን ችሮታ የምትከጅሉ በሌሊት ሰጋጆችና ቆመዎች ሆናችሁ የምትሰግዱ ናችሁን? «እነዚያ የሚያውቁትና የማያውቁት እኩል ናቸውን?» በላቸው። በእርግጥ አእምሮ ያላቸው ብቻ ናቸው።
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِذَا قِيْلَ لَكُمْ تَفَسَّحُوْا فِى الْمَجٰلِسِ فَافْسَحُوْا يَفْسَحِ اللّٰهُ لَكُمْۚ وَاِذَا قِيْلَ انْشُزُوْا فَانْشُزُوْا يَرْفَعِ اللّٰهُ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مِنْكُمْۙ وَالَّذِيْنَ اُوْتُوا الْعِلْمَ دَرَجٰتٍۗ وَاللّٰهُ بِمَا تَعْمَلُوْنَ خَبِيْرٌ
yā ayyuhal-lażīna āmanū iżā qīla lakum tafassaḥū fil-majālisi fafsaḥū yafsaḥillāhu lakum, wa iżā qīlansyuzū fansyuzū yarfa‘illāhul-lażīna āmanū minkum, wal-lażīna ūtul-‘ilma darajāt(in), wallāhu bimā ta‘malūna khabīr(un).
እናንተ ያመናችሁ ሆይ! «በጉባኤዎች ውስጥ ቦታ ስጡ» ቢላችሁ፣ አላህ በእርግጥ ያስፋፋችኋል። «ተነሡ» በተባለም ጊዜ ተነሱ፤ አላህ ከእናንተ ውስጥ እነዚያን ያመኑትንና እውቀትን የተሰጡትን ሰዎች ደረጃ በጥቂት ደረጃዎች ከፍ ያደርጋል። አላህም በምትሠሩት ሁሉ ውስጥ ዐዋቂ ነው።