يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ اعْبُدُوْا رَبَّكُمُ الَّذِيْ خَلَقَكُمْ وَالَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِكُمْ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُوْنَۙ
yā ayyuhan-nāsu‘budū rabbakumul-lażī khalaqakum wal-lażīna min qablikum la‘allakum tattaqūn(a).
ཀྱེ་མིའི་རིགས། ཁྱེད་དང་ཁྱེད་ཀྱི་སྔོན་གྱི་མི་རྣམས་བསྐྲུན་མཁན་གྱི་གཙོ་བོ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ནས་ཆོས་ཉིད་ཐོབ་པར་བྱོས།
وَاِذْ اَخَذْنَا مِيْثَاقَكُمْ وَرَفَعْنَا فَوْقَكُمُ الطُّوْرَۗ خُذُوْا مَآ اٰتَيْنٰكُمْ بِقُوَّةٍ وَّاذْكُرُوْا مَا فِيْهِ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُوْنَ
wa iż akhażnā mīṡāqakum wa rafa‘nā fauqakumuṭ-ṭūr(a), khużū mā ātainākum biquwwatiw ważkurū mā fīhi la‘allakum tattaqūn(a).
ང་ཚོས་ཁྱེད་ཀྱི་ཁས་ལེན་བླངས་ནས་ཁྱེད་ཀྱི་སྟེང་དུ་རི་(སི་ནའི་)བསྒྲེངས་སྐབས་(དེ་ལྟར་བརྗོད་པའི་སྐབས་) "ང་ཚོས་ཁྱེད་ལ་སྤྲད་པའི་དངོས་པོ་དེ་ལ་དམ་པོར་འཛིན་ནས་དེའི་ནང་དུ་ཡོད་པའི་དངོས་པོ་དྲན་དགོས།
۞ لَيْسَ الْبِرَّاَنْ تُوَلُّوْا وُجُوْهَكُمْ قِبَلَ الْمَشْرِقِ وَالْمَغْرِبِ وَلٰكِنَّ الْبِرَّ مَنْ اٰمَنَ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِ وَالْمَلٰۤىِٕكَةِ وَالْكِتٰبِ وَالنَّبِيّٖنَ ۚ وَاٰتَى الْمَالَ عَلٰى حُبِّهٖ ذَوِى الْقُرْبٰى وَالْيَتٰمٰى وَالْمَسٰكِيْنَ وَابْنَ السَّبِيْلِۙ وَالسَّاۤىِٕلِيْنَ وَفىِ الرِّقَابِۚ وَاَقَامَ الصَّلٰوةَ وَاٰتَى الزَّكٰوةَ ۚ وَالْمُوْفُوْنَ بِعَهْدِهِمْ اِذَا عَاهَدُوْا ۚ وَالصّٰبِرِيْنَ فِى الْبَأْسَاۤءِ وَالضَّرَّاۤءِ وَحِيْنَ الْبَأْسِۗ اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ صَدَقُوْا ۗوَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُتَّقُوْنَ
laisal-birra an tuwallū wujūhakum qibalal-masyriqi wal-magribi wa lākinnal-birra man āmana billāhi wal-yaumil ākhiri wal-malā'ikati wal-kitābi wan-nabiyyīn(a), wa ātal-māla ‘alā ḥubbihī żawil-qurbā wal-yatāmā wal-masākīna wabnas-sabīl(i), was-sā'ilīna wa fir-riqāb(i), wa aqāmaṣ-ṣalāta wa ātaz-zakāh(ta), wal mūfūna bi‘ahdihim iżā ‘āhadū, waṣ-ṣābirīna fil-ba'sā'i waḍ-ḍarrā'i wa ḥīnal-ba's(i), ulā'ikal-lażīna ṣadaqū, wa ulā'ika humul-muttaqūn(a).
བཟང་སྤྱོད་ནི་ཁྱོད་ཀྱི་གདོང་ཤར་ནུབ་ཕྱོགས་སུ་བསྒྱུར་མི་རུང་། བཟང་སྤྱོད་ནི་(བཟང་སྤྱོད་)ཨ་ལཱ་ཧ་དང་། མཐའ་མའི་ཉིན་མོ། ལྷ་མོ། དེབ། ལུང་སྟོན་པ་བཅས་ལ་ཡིད་ཆེས་བྱེད་མཁན་དང་། ཁོང་ཚོས་དགའ་བའི་རྒྱུ་ནོར་དེ་སྤུན་མཆེད་དང་། དྭ་ཕྲུག། དབུལ་ཕོངས། ཁས་ལེན་བྱེད་སྐབས་ཁས་ལེན་བྱེད་པ་དང་། དབུལ་ཕོངས་དང་སྡུག་བསྔལ་དང་དམག་འཁྲུག་གི་དུས་སུ་བཟོད་སྒོམ་བྱེད་མཁན་གྱི་མི། ཁོང་ཚོ་ནི་བདེན་པ་བདེན་པའི་མི་རིགས་ཤིག་ཡིན་ཞིང་།
وَلَكُمْ فِى الْقِصَاصِ حَيٰوةٌ يّٰٓاُولِى الْاَلْبَابِ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُوْنَ
wa lakum fil-qiṣāṣi ḥayātuy yā ulil-albābi la‘allakum tattaqūn(a).
ཁྱེད་རང་ཚོའི་ཆེད་དུ་མི་ཚེའི་ཆེད་དུ་(ཁི་སཱས་)མི་ཚེའི་འགན་ལེན་ཡོད།
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا كُتِبَ عَلَيْكُمُ الصِّيَامُ كَمَا كُتِبَ عَلَى الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِكُمْ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُوْنَۙ
yā ayyuhal-lażīna āmanū kutiba ‘alaikumuṣ-ṣiyāmu kamā kutiba ‘alal-lażīna min qablikum la‘allakum tattaqūn(a).
ཀྱེ་དད་པ་ཅན་ཁྱེད། ཁྱེད་རང་ཚོའི་སྔོན་གྱི་མི་རྣམས་ལ་བཀའ་གནང་བ་ལྟར་ཟས་བཅད་དེ་ཁྱེད་རང་ཚོ་ཆོས་ལྡན་དུ་འགྱུར་བའི་ཆེད་དུ་བཀའ་གནང་བ་རེད།
اُحِلَّ لَكُمْ لَيْلَةَ الصِّيَامِ الرَّفَثُ اِلٰى نِسَاۤىِٕكُمْ ۗ هُنَّ لِبَاسٌ لَّكُمْ وَاَنْتُمْ لِبَاسٌ لَّهُنَّ ۗ عَلِمَ اللّٰهُ اَنَّكُمْ كُنْتُمْ تَخْتَانُوْنَ اَنْفُسَكُمْ فَتَابَ عَلَيْكُمْ وَعَفَا عَنْكُمْ ۚ فَالْـٰٔنَ بَاشِرُوْهُنَّ وَابْتَغُوْا مَا كَتَبَ اللّٰهُ لَكُمْ ۗ وَكُلُوْا وَاشْرَبُوْا حَتّٰى يَتَبَيَّنَ لَكُمُ الْخَيْطُ الْاَبْيَضُ مِنَ الْخَيْطِ الْاَسْوَدِ مِنَ الْفَجْرِۖ ثُمَّ اَتِمُّوا الصِّيَامَ اِلَى الَّيْلِۚ وَلَا تُبَاشِرُوْهُنَّ وَاَنْتُمْ عٰكِفُوْنَۙ فِى الْمَسٰجِدِ ۗ تِلْكَ حُدُوْدُ اللّٰهِ فَلَا تَقْرَبُوْهَاۗ كَذٰلِكَ يُبَيِّنُ اللّٰهُ اٰيٰتِهٖ لِلنَّاسِ لَعَلَّهُمْ يَتَّقُوْنَ
uḥilla lakum lailataṣ-ṣiyāmir-rafaṡu ilā nisā'ikum, hunna libāsul lakum wa antum libāsul lahunn(a), ‘alimallāhu annakum kuntum takhtānūna anfusakum fatāba ‘alaikum wa ‘afā ‘ankum, fal-āna bāsyirūhunna wabtagū mā kataballāhu lakum, wa kulū wasyrabū ḥattā yatabayyana lakumul-khaiṭul-abyaḍu minal-khaiṭil-aswadi minal-fajr(i), ṡumma atimmuṣ-ṣiyāma ilal-lail(i), wa lā tubāsyirūhunna wa antum ‘ākifūna fil-masājid(i) tilka ḥudūdullāhi falā taqrabūhā, każālika yubayyinullāhu āyātihī lin-nāsi la‘allahum yattaqūn(a).
ཁྱོད་རང་གི་ཆུང་མ་དང་མཉམ་དུ་མཚན་མོ་སྨྱུང་གནས་སྲུང་ན་འགྲིག་གི་རེད། དེ་ཚོ་ཁྱོད་ཚོའི་ཆེད་དུ་གོས་ཡིན་ལ་ཁྱོད་ཚོ་ཁོ་ཚོའི་ཆེད་དུ་གོས་ཡིན། ཁྱེད་ཚོས་རང་ཉིད་ལ་བཀག་འགོག་བྱེད་མི་ཐུབ་པ་ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིས་ཤེས་ཀྱི་ཡོད་ཀྱང་། ཁོང་གིས་ཁྱེད་ཀྱི་འགྱོད་པ་ངོས་ལེན་བྱས་ཏེ་ཁྱེད་ལ་དགོངས་ཡང་གནང་ཡོད། ད་ལྟ་ཁོང་ཚོ་དང་མཉམ་དུ་བར་འདུམ་བྱས་ནས་ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིས་ཁྱེད་ལ་བཀའ་གནང་བ་དེ་འཚོལ་རོགས། ཁྱེད་རང་ལ་(ཁྱད་པར་)སྐུད་པ་དཀར་པོ་དང་སྐུད་པ་ནག་པོ་སྟེ་ཞོགས་པར་གསལ་བར་མ་གྱུར་བར་དུ་ཟ་ཞིང་འཐུང་། དེ་ནས་དགོང་མོ་བར་དུ་སྨྱུང་གནས་མཇུག་སྒྲིལ་དགོས། འོན་ཀྱང་ཁྱེད་རང་ཚོས་ཁ་ཆེའི་ལྷ་ཁང་ནང་དུ་ཨི་ཁཱ་ཧྥ་བྱེད་སྐབས་ཁོང་ཚོར་ཐེ་གཏོགས་མ་བྱེད། དེ་ནི་ཨ་ལཱ་ཧ་ཡི་བཀའ་ཁྲིམས་ཡིན་པས་དེ་ལ་ཉེ་འགྲམ་དུ་མ་འབྱོར། དེ་ལྟར་ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིས་ཁོང་གི་ཚིག་དུམ་རྣམས་མི་རྣམས་ལ་འགྲེལ་བཤད་རྒྱག་པས་ཁོང་ཚོས་ཆོས་ལུགས་ལ་དད་པ་ཐོབ་ཐུབ།
۞ وَاِذْ نَتَقْنَا الْجَبَلَ فَوْقَهُمْ كَاَنَّهٗ ظُلَّةٌ وَّظَنُّوْٓا اَنَّهٗ وَاقِعٌۢ بِهِمْۚ خُذُوْا مَآ اٰتَيْنٰكُمْ بِقُوَّةٍ وَّاذْكُرُوْا مَا فِيْهِ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُوْنَ ࣖ
wa iż nataqnal-jabala fauqahum ka'annahum ẓullatuw wa ẓannū annahū wāqi‘um bihim, khużū mā ātainākum biquwwatiw ważkurū mā fīhi la‘allakum tattaqūn(a).
དེ་ནས་(དྲན་དགོས།) ང་ཚོས་རི་དེ་ཁོང་ཚོའི་སྟེང་ལ་འཕྱར་སྐབས་(རི་དེ་)སྤྲིན་གྱིས་གྱིབ་མ་བརྒྱབ་པ་དང་ཁོང་ཚོས་(རི་དེ་)ཁོང་ཚོའི་སྟེང་ལ་ལྷུང་རྒྱུ་ཡིན་པ་གཏན་ཁེལ་བྱེད་ཀྱི་ཡོད། ང་ཚོས་ཁོང་ཚོར་"ང་ཚོས་ཁྱེད་ཚོར་སྤྲད་པའི་དངོས་པོ་དེ་ལ་དམ་པོར་འཛིན་ནས་དེའི་ནང་དུ་ཡོད་པའི་དངོས་པོ་དེ་དག་རྟག་ཏུ་དྲན་དགོས།