يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ اعْبُدُوْا رَبَّكُمُ الَّذِيْ خَلَقَكُمْ وَالَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِكُمْ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُوْنَۙ
yā ayyuhan-nāsu‘budū rabbakumul-lażī khalaqakum wal-lażīna min qablikum la‘allakum tattaqūn(a).
ऐ लोक ! अपने प्रभू दी पूजा कर, जिन्हां ने तुहानू ते तेरे तों पहलां पैदा कीते हन, तांजे तुहानू भक्ति दी प्राप्ति होवे।
وَاِذْ اَخَذْنَا مِيْثَاقَكُمْ وَرَفَعْنَا فَوْقَكُمُ الطُّوْرَۗ خُذُوْا مَآ اٰتَيْنٰكُمْ بِقُوَّةٍ وَّاذْكُرُوْا مَا فِيْهِ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُوْنَ
wa iż akhażnā mīṡāqakum wa rafa‘nā fauqakumuṭ-ṭūr(a), khużū mā ātainākum biquwwatiw ważkurū mā fīhi la‘allakum tattaqūn(a).
ते (याद करो) जदूं अस तुंदा वादा लेता ते अस तुंदे उप्पर पहाड़ (सिनै) गी उप्पर चुक्की लेआ (एह् आखदे होई) "जेह्ड़ा असें तुसेंगी दित्ता ऐ उसी मजबूती कन्नै पकड़ो ते उस च जेह्ड़ा ऐ उसी याद करो, तां जे तुस धर्मपरायणता हासल करी सकदे ओ।"
۞ لَيْسَ الْبِرَّاَنْ تُوَلُّوْا وُجُوْهَكُمْ قِبَلَ الْمَشْرِقِ وَالْمَغْرِبِ وَلٰكِنَّ الْبِرَّ مَنْ اٰمَنَ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِ وَالْمَلٰۤىِٕكَةِ وَالْكِتٰبِ وَالنَّبِيّٖنَ ۚ وَاٰتَى الْمَالَ عَلٰى حُبِّهٖ ذَوِى الْقُرْبٰى وَالْيَتٰمٰى وَالْمَسٰكِيْنَ وَابْنَ السَّبِيْلِۙ وَالسَّاۤىِٕلِيْنَ وَفىِ الرِّقَابِۚ وَاَقَامَ الصَّلٰوةَ وَاٰتَى الزَّكٰوةَ ۚ وَالْمُوْفُوْنَ بِعَهْدِهِمْ اِذَا عَاهَدُوْا ۚ وَالصّٰبِرِيْنَ فِى الْبَأْسَاۤءِ وَالضَّرَّاۤءِ وَحِيْنَ الْبَأْسِۗ اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ صَدَقُوْا ۗوَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُتَّقُوْنَ
laisal-birra an tuwallū wujūhakum qibalal-masyriqi wal-magribi wa lākinnal-birra man āmana billāhi wal-yaumil ākhiri wal-malā'ikati wal-kitābi wan-nabiyyīn(a), wa ātal-māla ‘alā ḥubbihī żawil-qurbā wal-yatāmā wal-masākīna wabnas-sabīl(i), was-sā'ilīna wa fir-riqāb(i), wa aqāmaṣ-ṣalāta wa ātaz-zakāh(ta), wal mūfūna bi‘ahdihim iżā ‘āhadū, waṣ-ṣābirīna fil-ba'sā'i waḍ-ḍarrā'i wa ḥīnal-ba's(i), ulā'ikal-lażīna ṣadaqū, wa ulā'ika humul-muttaqūn(a).
सदाचार तुंदा मुंह पूरब ते पश्चिम बक्खी नेईं घुमाना ऐ, पर सदाचार ओह ऐ जेह्ड़ा अल्लाह, आखरी दिन, फरिश्ते, किताबें, ते नबीएं उप्पर विश्वास करदे न ते अपनी प्यारी दौलत रिश्तेदारें, अनाथें, गरीबें गी, उनें लोकें गी दिंदे न जेह्ड़े सफर पर न (मुसाफिर), भिखारी, ते अपने नौकरें गी मुक्त करने आस्तै, जेह्ड़े नमाज करदे न ते जकात दिंदे न, जेह्ड़े लोक अपने वादे गी कदूं पूरा करदे न वादे, ते गरीबी, दुखें ते युद्ध दे समें च धैर्य रखने आह्ले लोक। सच्चे लोक हन, ते पुण्य वाले हन।
وَلَكُمْ فِى الْقِصَاصِ حَيٰوةٌ يّٰٓاُولِى الْاَلْبَابِ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُوْنَ
wa lakum fil-qiṣāṣi ḥayātuy yā ulil-albābi la‘allakum tattaqūn(a).
ते किसास विच तुहाडे वास्ते जीवन (गारंटी) है, हे समझदार लोग, ताकि तुसीं पुण्यात्मा हो सकदे हो।
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا كُتِبَ عَلَيْكُمُ الصِّيَامُ كَمَا كُتِبَ عَلَى الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِكُمْ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُوْنَۙ
yā ayyuhal-lażīna āmanū kutiba ‘alaikumuṣ-ṣiyāmu kamā kutiba ‘alal-lażīna min qablikum la‘allakum tattaqūn(a).
हे विश्वास करने आले! व्रत तुंदे आस्तै बी उस्सै चाल्ली निर्धारित ऐ जि'यां तुंदे कोला पैह्ले दे लोकें आस्तै निर्धारित कीता गेदा हा तां जे तुस धर्मी बनी जाओ।
اُحِلَّ لَكُمْ لَيْلَةَ الصِّيَامِ الرَّفَثُ اِلٰى نِسَاۤىِٕكُمْ ۗ هُنَّ لِبَاسٌ لَّكُمْ وَاَنْتُمْ لِبَاسٌ لَّهُنَّ ۗ عَلِمَ اللّٰهُ اَنَّكُمْ كُنْتُمْ تَخْتَانُوْنَ اَنْفُسَكُمْ فَتَابَ عَلَيْكُمْ وَعَفَا عَنْكُمْ ۚ فَالْـٰٔنَ بَاشِرُوْهُنَّ وَابْتَغُوْا مَا كَتَبَ اللّٰهُ لَكُمْ ۗ وَكُلُوْا وَاشْرَبُوْا حَتّٰى يَتَبَيَّنَ لَكُمُ الْخَيْطُ الْاَبْيَضُ مِنَ الْخَيْطِ الْاَسْوَدِ مِنَ الْفَجْرِۖ ثُمَّ اَتِمُّوا الصِّيَامَ اِلَى الَّيْلِۚ وَلَا تُبَاشِرُوْهُنَّ وَاَنْتُمْ عٰكِفُوْنَۙ فِى الْمَسٰجِدِ ۗ تِلْكَ حُدُوْدُ اللّٰهِ فَلَا تَقْرَبُوْهَاۗ كَذٰلِكَ يُبَيِّنُ اللّٰهُ اٰيٰتِهٖ لِلنَّاسِ لَعَلَّهُمْ يَتَّقُوْنَ
uḥilla lakum lailataṣ-ṣiyāmir-rafaṡu ilā nisā'ikum, hunna libāsul lakum wa antum libāsul lahunn(a), ‘alimallāhu annakum kuntum takhtānūna anfusakum fatāba ‘alaikum wa ‘afā ‘ankum, fal-āna bāsyirūhunna wabtagū mā kataballāhu lakum, wa kulū wasyrabū ḥattā yatabayyana lakumul-khaiṭul-abyaḍu minal-khaiṭil-aswadi minal-fajr(i), ṡumma atimmuṣ-ṣiyāma ilal-lail(i), wa lā tubāsyirūhunna wa antum ‘ākifūna fil-masājid(i) tilka ḥudūdullāhi falā taqrabūhā, każālika yubayyinullāhu āyātihī lin-nāsi la‘allahum yattaqūn(a).
तुहाडे वास्ते रात नू अपनी घरेआली नाल मिल के रोजा रखना जायज है। ओह तुंदे लेई कपड़े न, ते तुस उंदे आस्ते कपड़े ओ। अल्लाह जानदा है कि तुसीं अपने आप नू रोक नहीं सकदे, पर ओह तुहाडे पछतावा नू स्वीकार करदा है ते तुहानूं माफ करदा है। तो हुण उन्हां नाल हस्तक्षेप करो ते जो अल्लाह ने तुहाडे वास्ते तय कीता है, उह ही ढूंढो। खाओ-पीओ, जदूं तकर तुसेंगी सफेद धागे ते काले धागे च (अंतर) साफ नेईं होई जा, अर्थात भोर। फिर (आने) शाम तक व्रत पूरा करो। पर जदूं तुस मस्जिद च इकाफ करदे ओ तां उंदे च हस्तक्षेप नेईं करो। यही अल्लाह दा फरमान है, इस करिए इसदे कोल मत जाओ। इस चाल्ली अल्लाह लोकें गी अपनी आयत समझांदा ऐ, तां जे ओह् धर्मपरायणता हासल करी सकन।
۞ وَاِذْ نَتَقْنَا الْجَبَلَ فَوْقَهُمْ كَاَنَّهٗ ظُلَّةٌ وَّظَنُّوْٓا اَنَّهٗ وَاقِعٌۢ بِهِمْۚ خُذُوْا مَآ اٰتَيْنٰكُمْ بِقُوَّةٍ وَّاذْكُرُوْا مَا فِيْهِ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُوْنَ ࣖ
wa iż nataqnal-jabala fauqahum ka'annahum ẓullatuw wa ẓannū annahū wāqi‘um bihim, khużū mā ātainākum biquwwatiw ważkurū mā fīhi la‘allakum tattaqūn(a).
ते (याद रखो) जदूं असीं उंदे उप्पर पहाड़ उप्पर चुक्की लेआ तां इयां लगदा हा जे (पहाड़) गी बादल ने छां पाई लेआ हा ते उनेंगी पक्का यकीन हा जे (पहाड़) उंदे उप्पर पौग। (और असीं उन्हा नू आखया), "जो असीं तुहानूं दित्ता है, उस नू मजबूती नाल पकड़ो, ते उस विच जो है उस नू हमेशा याद रखो (अभ्यास) तां कि तुसीं धर्मी लोक बण सकदे हो।"