يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ اعْبُدُوْا رَبَّكُمُ الَّذِيْ خَلَقَكُمْ وَالَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِكُمْ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُوْنَۙ
yā ayyuhan-nāsu‘budū rabbakumul-lażī khalaqakum wal-lażīna min qablikum la‘allakum tattaqūn(a).
О адæм! Кув дæ Хицауæн, кæцы дæ сфæлдыста æмæ дæ размæ чи уыд, уыдонæн, цæмæй дæ къухы бафта дингæнæгдзинад.
وَاِذْ اَخَذْنَا مِيْثَاقَكُمْ وَرَفَعْنَا فَوْقَكُمُ الطُّوْرَۗ خُذُوْا مَآ اٰتَيْنٰكُمْ بِقُوَّةٍ وَّاذْكُرُوْا مَا فِيْهِ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُوْنَ
wa iż akhażnā mīṡāqakum wa rafa‘nā fauqakumuṭ-ṭūr(a), khużū mā ātainākum biquwwatiw ważkurū mā fīhi la‘allakum tattaqūn(a).
Æмæ (хъуыды ма кæнут) уæ зæрдæвæрд куы райстам æмæ уæ уæлæ хох (Синаи) куы сæвæрдтам, уæд (дзургæйæ): «Цы уын радтам, ууыл фидар хæцут æмæ дзы цы ис, уый уæ зæрдыл дарут, цæмæй æрцæуат дингæнæгдзинадмæ».
۞ لَيْسَ الْبِرَّاَنْ تُوَلُّوْا وُجُوْهَكُمْ قِبَلَ الْمَشْرِقِ وَالْمَغْرِبِ وَلٰكِنَّ الْبِرَّ مَنْ اٰمَنَ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِ وَالْمَلٰۤىِٕكَةِ وَالْكِتٰبِ وَالنَّبِيّٖنَ ۚ وَاٰتَى الْمَالَ عَلٰى حُبِّهٖ ذَوِى الْقُرْبٰى وَالْيَتٰمٰى وَالْمَسٰكِيْنَ وَابْنَ السَّبِيْلِۙ وَالسَّاۤىِٕلِيْنَ وَفىِ الرِّقَابِۚ وَاَقَامَ الصَّلٰوةَ وَاٰتَى الزَّكٰوةَ ۚ وَالْمُوْفُوْنَ بِعَهْدِهِمْ اِذَا عَاهَدُوْا ۚ وَالصّٰبِرِيْنَ فِى الْبَأْسَاۤءِ وَالضَّرَّاۤءِ وَحِيْنَ الْبَأْسِۗ اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ صَدَقُوْا ۗوَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُتَّقُوْنَ
laisal-birra an tuwallū wujūhakum qibalal-masyriqi wal-magribi wa lākinnal-birra man āmana billāhi wal-yaumil ākhiri wal-malā'ikati wal-kitābi wan-nabiyyīn(a), wa ātal-māla ‘alā ḥubbihī żawil-qurbā wal-yatāmā wal-masākīna wabnas-sabīl(i), was-sā'ilīna wa fir-riqāb(i), wa aqāmaṣ-ṣalāta wa ātaz-zakāh(ta), wal mūfūna bi‘ahdihim iżā ‘āhadū, waṣ-ṣābirīna fil-ba'sā'i waḍ-ḍarrā'i wa ḥīnal-ba's(i), ulā'ikal-lażīna ṣadaqū, wa ulā'ika humul-muttaqūn(a).
Уæздандзинад у дæ цæсгом скæсæн æмæ ныгуылæнырдæм здæхын нæу, фæлæ уæздандзинад у (уæздандзинад) уыдон, кæцытæ æууæндынц Аллахы, Фæстаг боныл, зæдтыл, чингуытæ æмæ пехуымпартыл æмæ сæ уарзон хъæздыгдзинæдтæ дæттынц хæстæджытæн, сидзæртæн, мæгуыртæн, балцы чи ис, уыцы адæмæн (мусафир), курæг адæмæн, æмæ сæ сæрибар лæггадгæнджытæн, кæцытæ æххæст кæнынц сæ куывдтытæ æмæ закаттæ зæрдæвæрдтæ кæд зæрдæвæрдтæ, æмæ мæгуырдзинады, хъизæмæртты æмæ хæсты рæстæджы фæразон чи у, ахæм адæм. Уыдон сты рæстзæрдæ адæм, æмæ уыдон сты дингæнæг адæм.
وَلَكُمْ فِى الْقِصَاصِ حَيٰوةٌ يّٰٓاُولِى الْاَلْبَابِ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُوْنَ
wa lakum fil-qiṣāṣi ḥayātuy yā ulil-albābi la‘allakum tattaqūn(a).
Æмæ къисасы ис (гаранти) сымахæн, о æмбаргæ адæм, цæмæй уат дингæнæг.
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا كُتِبَ عَلَيْكُمُ الصِّيَامُ كَمَا كُتِبَ عَلَى الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِكُمْ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُوْنَۙ
yā ayyuhal-lażīna āmanū kutiba ‘alaikumuṣ-ṣiyāmu kamā kutiba ‘alal-lażīna min qablikum la‘allakum tattaqūn(a).
Уырнджытæ! Ком дарын уын нысангонд у, уæ размæ чи уыд, уыдонæн куыд фыст уыд, афтæ, цæмæй уат дингæнæг,
اُحِلَّ لَكُمْ لَيْلَةَ الصِّيَامِ الرَّفَثُ اِلٰى نِسَاۤىِٕكُمْ ۗ هُنَّ لِبَاسٌ لَّكُمْ وَاَنْتُمْ لِبَاسٌ لَّهُنَّ ۗ عَلِمَ اللّٰهُ اَنَّكُمْ كُنْتُمْ تَخْتَانُوْنَ اَنْفُسَكُمْ فَتَابَ عَلَيْكُمْ وَعَفَا عَنْكُمْ ۚ فَالْـٰٔنَ بَاشِرُوْهُنَّ وَابْتَغُوْا مَا كَتَبَ اللّٰهُ لَكُمْ ۗ وَكُلُوْا وَاشْرَبُوْا حَتّٰى يَتَبَيَّنَ لَكُمُ الْخَيْطُ الْاَبْيَضُ مِنَ الْخَيْطِ الْاَسْوَدِ مِنَ الْفَجْرِۖ ثُمَّ اَتِمُّوا الصِّيَامَ اِلَى الَّيْلِۚ وَلَا تُبَاشِرُوْهُنَّ وَاَنْتُمْ عٰكِفُوْنَۙ فِى الْمَسٰجِدِ ۗ تِلْكَ حُدُوْدُ اللّٰهِ فَلَا تَقْرَبُوْهَاۗ كَذٰلِكَ يُبَيِّنُ اللّٰهُ اٰيٰتِهٖ لِلنَّاسِ لَعَلَّهُمْ يَتَّقُوْنَ
uḥilla lakum lailataṣ-ṣiyāmir-rafaṡu ilā nisā'ikum, hunna libāsul lakum wa antum libāsul lahunn(a), ‘alimallāhu annakum kuntum takhtānūna anfusakum fatāba ‘alaikum wa ‘afā ‘ankum, fal-āna bāsyirūhunna wabtagū mā kataballāhu lakum, wa kulū wasyrabū ḥattā yatabayyana lakumul-khaiṭul-abyaḍu minal-khaiṭil-aswadi minal-fajr(i), ṡumma atimmuṣ-ṣiyāma ilal-lail(i), wa lā tubāsyirūhunna wa antum ‘ākifūna fil-masājid(i) tilka ḥudūdullāhi falā taqrabūhā, każālika yubayyinullāhu āyātihī lin-nāsi la‘allahum yattaqūn(a).
Бар ис сымахæн æхсæвы иумæ ком дарын уæ усимæ. Уыдон сымахæн сты дарæс, сымах та уыдонæн уæлæдарæс. Аллах зоны, уæ бон кæй нæу уæхи бауромын, фæлæ уæ фæсмон райсы æмæ уын ныххатыр кæны. Уæдæ ныр семæ бахъавут æмæ агурут, Аллах уын цы снысан кодта, уый. Хæрут æмæ нуазут, цалынмæ уын бæрæг уа (хицæндзинад) урс æфсæйнаг æмæ сау æфсæйнагæй, ома райсомæй. Уый фæстæ ком æххæст кæнут, цалынмæ (æрцæуа) изæр. Фæлæ сæ ма хъыгдар, мæзджыды куы кæнай къаф. Уый у Аллахы бардзырд, уымæ гæсгæ йæм ма хæстæг кæнут. Афтæмæй Аллах адæмæн æмбарын кæны йæ стихтæ, цæмæй æххæст кæной дингæнæгдзинад.
۞ وَاِذْ نَتَقْنَا الْجَبَلَ فَوْقَهُمْ كَاَنَّهٗ ظُلَّةٌ وَّظَنُّوْٓا اَنَّهٗ وَاقِعٌۢ بِهِمْۚ خُذُوْا مَآ اٰتَيْنٰكُمْ بِقُوَّةٍ وَّاذْكُرُوْا مَا فِيْهِ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُوْنَ ࣖ
wa iż nataqnal-jabala fauqahum ka'annahum ẓullatuw wa ẓannū annahū wāqi‘um bihim, khużū mā ātainākum biquwwatiw ważkurū mā fīhi la‘allakum tattaqūn(a).
Æмæ (хъуыды ма кæнут) хох сæ уæлæ куы систаиккам, уæд цыма (хох) мигъæй æмбæрзт уыд æмæ фидарæй зыдтой, (хох) сыл кæй æрхаудзæн, уый. (Æмæ сын загътам): «Цы уын радтам, ууыл фидар хæцут, æмæ дзы цы ис, уый æдзухдæр уæ зæрдыл дарут, цæмæй суат дингæнæг адæм».