الَّذِيْنَ يَنْقُضُوْنَ عَهْدَ اللّٰهِ مِنْۢ بَعْدِ مِيْثَاقِهٖۖ وَيَقْطَعُوْنَ مَآ اَمَرَ اللّٰهُ بِهٖٓ اَنْ يُّوْصَلَ وَيُفْسِدُوْنَ فِى الْاَرْضِۗ اُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْخٰسِرُوْنَ
allażīna yanquḍūna ‘ahdallāhi mim ba‘di mīṡāqih(ī), wa yaqṭa‘ūna mā amarallāhu bihī ay yūṣala wa yufsidūna fil-arḍ(i), ulā'ika humul-khāsirūn(a).
जो अल्लाह दी वादा दी पुष्टि होने दे बाद तोड़दे हन, ते अल्लाह ने जो अल्लाह ने जोड़े दा हुक्म दित्ता है उस नू तोड़ के धरती ते भ्रष्टाचार फैलांदे हन। हारने वाले उन ही हैं।
اِنَّ الَّذِيْنَ يَشْتَرُوْنَ بِعَهْدِ اللّٰهِ وَاَيْمَانِهِمْ ثَمَنًا قَلِيْلًا اُولٰۤىِٕكَ لَا خَلَاقَ لَهُمْ فِى الْاٰخِرَةِ وَلَا يُكَلِّمُهُمُ اللّٰهُ وَلَا يَنْظُرُ اِلَيْهِمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ وَلَا يُزَكِّيْهِمْ ۖ وَلَهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ
innal-lażīna yasytarūna bi‘ahdillāhi wa aimānihim ṡamanan qalīlan ulā'ika lā khalāqa lahum fil-ākhirati wa lā yukallimuhumullāhu wa lā yanẓuru ilaihim yaumal-qiyāmati wa lā yuzakkīhim, wa lahum ‘ażābun alīm(un).
सचमुच, जो अल्लाह दी वादा ते उन्हां दी कसम दा थोड़ी कीमत ते व्यापार करदे हन, उन्हां दा परलोक विच कोई हिस्सा नहीं होवेगा; अल्लाह ना ही उन्हां नाल गल्ल करग, ना ही कयामत दे दिन उन्हां नूं वेखग, ना ही उन्हां नू शुद्ध कर देसी। उंदे आस् ते इक दुखद सजा ऐ।
فَمَنْ تَوَلّٰى بَعْدَ ذٰلِكَ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْفٰسِقُوْنَ
faman tawallā ba‘da żālika fa ulā'ika humul-fāsiqūn(a).
तो जो उसदे बाद मुड़ जावे, तां ओह दुष्ट हन।
وَكَيْفَ تَأْخُذُوْنَهٗ وَقَدْ اَفْضٰى بَعْضُكُمْ اِلٰى بَعْضٍ وَّاَخَذْنَ مِنْكُمْ مِّيْثَاقًا غَلِيْظًا
wa kaifa ta'khużūnahū wa qad afḍā ba‘ḍukum ilā ba‘ḍiw wa akhażna minkum mīṡāqan galīẓā(n).
ते तुस उसी किय् यां वापस लैगे, जदुं तुस इक-दुए कन् ने (पति-पत्नी दे तौर उप् पर) घनिष्ठ रेह़, ते उनेंगी (तुंदी घ़रेआली) तुंदे थवां इक मजबूत वाचा (ब्याह दा बंधन) लेई लेत्ता ऐ।
فَبِمَا نَقْضِهِمْ مِّيْثَاقَهُمْ وَكُفْرِهِمْ بِاٰيٰتِ اللّٰهِ وَقَتْلِهِمُ الْاَنْۢبِيَاۤءَ بِغَيْرِ حَقٍّ وَّقَوْلِهِمْ قُلُوْبُنَا غُلْفٌ ۗ بَلْ طَبَعَ اللّٰهُ عَلَيْهَا بِكُفْرِهِمْ فَلَا يُؤْمِنُوْنَ اِلَّا قَلِيْلًاۖ
fabimā naqḍihim mīṡāqahum wa kufrihim bi'āyātillāhi wa qatlihimul-ambiyā'a bigairi ḥaqqiw wa qaulihim qulūbunā gulf(un), bal ṭaba‘allāhu ‘alaihā bikufrihim falā yu'minūna illā qalīlā(n).
तो (असीं उन्हां नू सजा दित्ती), क्योंकि उन्हां ने वादा तोड़ दित्ता, क्योंकि उन्हां ने अल्लाह दे निशानां ते काफर कीता, ते क्योंकि उन्हां ने नबीयां नू बिना सही (नजदी कारण) दे मार दित्ता ते क्योंकि उन्हां ने आख्या कि "साडे दिल ते मुहर लगी गई है।" दरअसल अल्लाह ने उंदे दिलें उप्पर मुहर लाया ऐ उंदी कुफर दे कारण, इस करी उंदे च किश गै विश्वास करदे न,
فَبِمَا نَقْضِهِمْ مِّيْثَاقَهُمْ لَعَنّٰهُمْ وَجَعَلْنَا قُلُوْبَهُمْ قٰسِيَةً ۚ يُحَرِّفُوْنَ الْكَلِمَ عَنْ مَّوَاضِعِهٖۙ وَنَسُوْا حَظًّا مِّمَّا ذُكِّرُوْا بِهٖۚ وَلَا تَزَالُ تَطَّلِعُ عَلٰى خَاۤىِٕنَةٍ مِّنْهُمْ اِلَّا قَلِيْلًا مِّنْهُمْ ۖ فَاعْفُ عَنْهُمْ وَاصْفَحْ ۗاِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ الْمُحْسِنِيْنَ
fabimā naqḍihim mīṡāqahum la‘annāhum wa ja‘alnā qulūbahum qāsiyah(tan), yuḥarrifūnal-kalima ‘am mawāḍi‘ih(ī), wa nasū ḥaẓẓam mimmā żukkirū bih(ī), wa lā tazālu taṭṭali‘u ‘alā khā'inatim minhum illā qalīlam minhum fa‘fu ‘anhum waṣfaḥ, innallāha yuḥibbul-muḥsinīn(a).
(पर) किउंकि उन्हां ने अपना वादा तोड़ दित्ता, असीं उन्हां नू गाली दित्ती, ते असीं उन्हां दे दिल कठोर कर दित्ते। उनेंगी (अल्लाह दे) शब्द गी उंदी जगह थमां बदलना पसंद ऐ, ते ओह् (जानबूझकर) किश संदेशें गी भुल्ली जंदे न जिंदे कन्नै उनेंगी चेतावनी दित्ती गेई ही। तुस (हे मुहम्मद) उंदे कोला गद्दारी दिक्खदे रौह्गे सिवाय उंदे च इक छोटे जे समूह (जेह्ड़े धोखा नेईं करदे), इस करी उनेंगी माफ करो ते उनेंगी अकेला छोड़ो। सचमुच अल्लाह भलाई करने आलें कन्ने प्यार करदा ऐ।
وَمَا وَجَدْنَا لِاَكْثَرِهِمْ مِّنْ عَهْدٍۚ وَاِنْ وَّجَدْنَآ اَكْثَرَهُمْ لَفٰسِقِيْنَ
wa mā wajadnā li'akṡarihim min ‘ahd(in), wa iw wajadnā akṡarahum lafāsiqīn(a).
ते अस उंदे च मते सारें गी अपने वादे गी पूरा करदे नेईं पांदे। बल्कि, जो अस्सां पाया ओ ए हे कि उन्हां एचों ज्यादातर सच एच दुष्ट लोग हेन।
فَلَمَّا كَشَفْنَا عَنْهُمُ الرِّجْزَ اِلٰٓى اَجَلٍ هُمْ بَالِغُوْهُ اِذَا هُمْ يَنْكُثُوْنَ
falammā kasyafnā ‘anhumur-rijza ilā ajalin hum bāligūhu iżā hum yankuṡūn(a).
पर जदों असीं उन्हां तों सजा हटा दित्ती, जिस वेले उन्हां नू पूरा करना सी, तां उन्हां ने अपना वादा तोड़ दित्ता।
فَخَلَفَ مِنْۢ بَعْدِهِمْ خَلْفٌ وَّرِثُوا الْكِتٰبَ يَأْخُذُوْنَ عَرَضَ هٰذَا الْاَدْنٰى وَيَقُوْلُوْنَ سَيُغْفَرُ لَنَاۚ وَاِنْ يَّأْتِهِمْ عَرَضٌ مِّثْلُهٗ يَأْخُذُوْهُۗ اَلَمْ يُؤْخَذْ عَلَيْهِمْ مِّيْثَاقُ الْكِتٰبِ اَنْ لَّا يَقُوْلُوْا عَلَى اللّٰهِ اِلَّا الْحَقَّ وَدَرَسُوْا مَا فِيْهِۗ وَالدَّارُ الْاٰخِرَةُ خَيْرٌ لِّلَّذِيْنَ يَتَّقُوْنَۗ اَفَلَا تَعْقِلُوْنَ
fa khalafa mim ba‘dihim khalfuw wariṡul-kitāba ya'khużūna ‘araḍa hāżal-adnā wa yaqūlūna sayugfaru lanā, wa iy ya'tihim ‘araḍum miṡluhū ya'khużūh(u), alam yu'khaż ‘alaihim mīṡāqul-kitābi allā yaqūlū ‘alallāhi illal-ḥaqqa wa darasū mā fīh(i), wad-dārul-ākhiratu khairul lil-lażīna yattaqūn(a), afalā ta‘qilūn(a).
फिरी उंदे बाद इक पीढ़ी आई जेड़ी तौराह दा वारिस होई गेई ते इस दुनिया दे नीच माल गी लेई लेआ। फिरी उनेंगी ग् लाया, "असें गी माफ करी दित्ता जाग।" ते जेकर इस दुनिया दे समान उंदे कोल औंदा तां ओह बी लेई लैंदे। क्या ओ किताब (तोराह) विच किसे वादे नाल बंधे हन कि ओ अल्लाह दे बारे विच सच्चाई दे सिवाय कुई वी गल्ल नहीं आखन, भले ही उन्हां कूं पता लग ग्ये कि ओस विच क्या हे? अल्लाह दे डरने आलें लेई आखरी दा वास बेहतर ऐ। तां केह़ तुस नेई समझ़े?
الَّذِيْنَ عَاهَدْتَّ مِنْهُمْ ثُمَّ يَنْقُضُوْنَ عَهْدَهُمْ فِيْ كُلِّ مَرَّةٍ وَّهُمْ لَا يَتَّقُوْنَ
allażīna ‘āhatta minhum ṡumma yanquḍūna ‘ahdahum fī kulli marratiw wa hum lā yattaqūn(a).
(अर्थात) ओह जो तुहाडे नाल इक वादा नाल बंधे हन, पर हर वारी वादा करदे हन तां ओह आपणा वादा तोड़दे हन, ते (अल्लाह) तों डरदे नहीं।
وَاِنْ نَّكَثُوْٓا اَيْمَانَهُمْ مِّنْۢ بَعْدِ عَهْدِهِمْ وَطَعَنُوْا فِيْ دِيْنِكُمْ فَقَاتِلُوْٓا اَىِٕمَّةَ الْكُفْرِۙ اِنَّهُمْ لَآ اَيْمَانَ لَهُمْ لَعَلَّهُمْ يَنْتَهُوْنَ
wa in nakaṡū aimānahum mim ba‘di ‘ahdihim wa ṭa‘anū fī dīnikum fa qātilū a'immatal-kufr(i), innahum lā aimāna lahum la‘allahum yantahūn(a).
ते जेकर ओह समझौते दे बाद अपनी कसम तोड़दे ने, ते तुहाडे धर्म दा बेइज्जत करदे ने, फिर उन काफिर नेताएं कन्ने लड़ना। दरअसल, ओ ऐसे लोग हन जो अपने वादे नू पूरा नहीं कर सकदे, उम्मीद है कि ओ रुक जांगन।
اَلَا تُقَاتِلُوْنَ قَوْمًا نَّكَثُوْٓا اَيْمَانَهُمْ وَهَمُّوْا بِاِخْرَاجِ الرَّسُوْلِ وَهُمْ بَدَءُوْكُمْ اَوَّلَ مَرَّةٍۗ اَتَخْشَوْنَهُمْ ۚفَاللّٰهُ اَحَقُّ اَنْ تَخْشَوْهُ اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَ
alā tuqātilūna qauman nakaṡū aimānahum wa hammū bi'ikhrājir-rasūli wa hum bada'ūkum awwala marrah(tin), atakhsyaunahum, fallāhu aḥaqqu an takhsyauhu in kuntum mu'minīn(a).
तुस उन लोकें कन्ने कीं नेई लड़दे जिनेंगी अपनी कसम (वादे) तोड़ी दित्ती ही, ते रसूलुल्लाह गी कड्डने दी योजना बनाई ऐ, ते उनें लोकें कन्ने जिनेंगी पैह़लैं तुंदे कन् ने लड़ेया हा? क्या तुस उंदे कोला डरदे ओ, जदूं के अल्लाह ऐ जिस थमां तुसेंगी डरने दा ज्यादा हक ऐ, जेकर तुस मुसलमान ओ?
فَاَعْقَبَهُمْ نِفَاقًا فِيْ قُلُوْبِهِمْ اِلٰى يَوْمِ يَلْقَوْنَهٗ بِمَآ اَخْلَفُوا اللّٰهَ مَا وَعَدُوْهُ وَبِمَا كَانُوْا يَكْذِبُوْنَ
fa a‘qabahum nifāqan fī qulūbihim ilā yaumi yalqaunahū bimā akhlafullāha mā wa‘adūhu wa bimā kānū yakżibūn(a).
इस करिए अल्लाह ने उंदे दिलें च उस दिन तकर पाखंड रोप दित्ता जिसलै तकर ओह उंदे कन्ने मिलदे हे, कीजे उनेंगी उंदे कन्ने कीते गेदे वादा गी तोड़ी दित्ता हा ते कीजे ओ झूठ बोलदे हे।
وَالَّذِيْنَ يَنْقُضُوْنَ عَهْدَ اللّٰهِ مِنْ ۢ بَعْدِ مِيْثَاقِهٖ وَيَقْطَعُوْنَ مَآ اَمَرَ اللّٰهُ بِهٖٓ اَنْ يُّوْصَلَ وَيُفْسِدُوْنَ فِى الْاَرْضِۙ اُولٰۤىِٕكَ لَهُمُ اللَّعْنَةُ وَلَهُمْ سُوْۤءُ الدَّارِ
wal-lażīna yanquḍūna ‘ahdallāhi mim ba‘di mīṡāqihī wa yaqṭa‘ūna mā amarallāhu bihī ay yūṣala wa yufsidūna fil-arḍ(i), ulā'ika lahumul-la‘natu wa lahum sū'ud-dār(i).
ते जेड़े अल्लाह दी वादे गी तोड़ने दे बाद उसी तोड़दे न, ते जिसगी अल्लाह ने आज्ञा दित्ती ऐ उसी तोड़दे न ते धरती उप्पर बदमाशी करदे न, उंदे आस्ते अभिशाप ते बुरा निवास (नरक) ऐ।
وَاَوْفُوْا بِعَهْدِ اللّٰهِ اِذَا عَاهَدْتُّمْ وَلَا تَنْقُضُوا الْاَيْمَانَ بَعْدَ تَوْكِيْدِهَا وَقَدْ جَعَلْتُمُ اللّٰهَ عَلَيْكُمْ كَفِيْلًا ۗاِنَّ اللّٰهَ يَعْلَمُ مَا تَفْعَلُوْنَ
wa aufū bi‘ahdillāhi iżā ‘āhattum wa lā tanquḍul-aimāna ba‘da taukīdihā wa qad ja‘altumullāha ‘alaikum kafīlā(n), innallāha ya‘lamu mā taf‘alūn(a).
ते जदूं तुस वादा करदे ओ तां अल्लाह कन्ने अपना वादा पूरा करो ते कसम गी नेईं तोड़ो, उसदी गवाही दे बाद, जिसलै के तुसें अल्लाह गी अपना गवाह बनाई दित्ता ऐ (उस कसम दा)। सचमुच अल्लाह जानदा है कि तुसीं की करदे हो।
وَلَا تَكُوْنُوْا كَالَّتِيْ نَقَضَتْ غَزْلَهَا مِنْۢ بَعْدِ قُوَّةٍ اَنْكَاثًاۗ تَتَّخِذُوْنَ اَيْمَانَكُمْ دَخَلًا ۢ بَيْنَكُمْ اَنْ تَكُوْنَ اُمَّةٌ هِيَ اَرْبٰى مِنْ اُمَّةٍ ۗاِنَّمَا يَبْلُوْكُمُ اللّٰهُ بِهٖۗ وَلَيُبَيِّنَنَّ لَكُمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ مَا كُنْتُمْ فِيْهِ تَخْتَلِفُوْنَ
wa lā takūnū kal-latī naqaḍat gazlahā mim ba‘di quwwatin ankāṡā(n), tattakhiżūna aimānakum dakhalam bainakum an takūna ummatun hiya arbā min ummah(tin), innamā yablūkumullāhu bih(ī), wa layubayyinanna lakum yaumal-qiyāmati mā kuntum fīhi takhtalifūn(a).
ते उस जनानी दे समान नेईं बनो जेह्ड़ी अपने कस्सिये कताए दे धागे गी उलझदी ऐ, तां जे ओह् फिरी बिखरी जा। तुस अपनी कसम (समझौता) गी अपने आपै च धोखेबाजी दा औजार बनांदे ओ, कीजे इक समूह ऐ जेह्ड़ा दुए समूह कोला बी मता ऐ। अल्लाह तुहानूं सिर्फ उह ही परख रिहा है, ते ज़रूर कयामत दे दिन तुहानूं समझा देवेगा कि तुसीं पहलां विवाद कीता सी।
وَلَا تَتَّخِذُوْٓا اَيْمَانَكُمْ دَخَلًا ۢ بَيْنَكُمْ فَتَزِلَّ قَدَمٌۢ بَعْدَ ثُبُوْتِهَا وَتَذُوْقُوا السُّوْۤءَ بِمَا صَدَدْتُّمْ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۚوَلَكُمْ عَذَابٌ عَظِيْمٌ
wa lā tattakhiżū aimānakum dakhalam bainakum fa tazilla qadamum ba‘da ṡubūtihā wa tażūqus-sū'a bimā ṣadattum ‘an sabīlillāh(i), wa lakum ‘ażābun ‘aẓīm(un).
ते अपनी कसम गी तुंदे च धोखेबाजी दा औजार नेईं बनाओ, जिसदे कारण (तुंदे) पैर मजबूती कन्नै स्थापित होने दे बाद फिसल जंदे न, ते तुसेंगी (दुनिया च) बुराई दा अनुभव होग कीजे तुस (इंसानें गी) अल्लाह दे रस्ते च बाधा पांदे ओ, ते तुसेंगी इक बड्डी सजा मिलग।
وَلَا تَشْتَرُوْا بِعَهْدِ اللّٰهِ ثَمَنًا قَلِيْلًاۗ اِنَّمَا عِنْدَ اللّٰهِ هُوَ خَيْرٌ لَّكُمْ اِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُوْنَ
wa lā tasytarū bi‘ahdillāhi ṡamanan qalīlā(n), innamā ‘indallāhi huwa khairul lakum in kuntum ta‘lamūn(a).
ते अल्लाह नाल (अल्लाह नाल) वादा सस्ती कीमत ते न बेचो, क्योंकि वाकई अल्लाह दे नाल जो है, ओह तुहाडे वास्ते बेहतर है, अगर तुसीं सिर्फ जानदे हो।
فَلَمَّا كَشَفْنَا عَنْهُمُ الْعَذَابَ اِذَا هُمْ يَنْكُثُوْنَ
falammā kasyafnā ‘anhumul-‘ażāba iżā hum yankuṡūn(a).
इस करिए जदूं अस उंदे कोला सजा हटाई दित्ती तां उनेंगी फौरन अपना वादा तोड़ी दित्ता।
اِنَّ الَّذِيْنَ يُبَايِعُوْنَكَ اِنَّمَا يُبَايِعُوْنَ اللّٰهَ ۗيَدُ اللّٰهِ فَوْقَ اَيْدِيْهِمْ ۚ فَمَنْ نَّكَثَ فَاِنَّمَا يَنْكُثُ عَلٰى نَفْسِهٖۚ وَمَنْ اَوْفٰى بِمَا عٰهَدَ عَلَيْهُ اللّٰهَ فَسَيُؤْتِيْهِ اَجْرًا عَظِيْمًا ࣖ
innal-lażīna yubāyi‘ūnaka innamā yubāyi‘ūnallāh(a), yadullāhi fauqa aidīhim, faman nakaṡa fa'innamā yankuṡu ‘alā nafsih(ī), wa man aufā bimā ‘āhada ‘alaihullāha fa sayu'tīhi ajran ‘aẓīmā(n).
कि जो तुहाडे (मुहम्मद) नाल वफादारी करदे हन, असल विच ओह सिर्फ अल्लाह नाल ही वफादारी करदे हन। अल्लाह दा हत्थ उन्हां दे हत्थ ते है, तां जो कोई वादा तोड़दा है, फिर सचमुच ओह अपना (वादे) तोड़दा है; औय जो अल्लाह से अऩना वादा ऩूया कयता शै तो उवे फडा इनाम दे गा।