وَاِذْ يَرْفَعُ اِبْرٰهٖمُ الْقَوَاعِدَ مِنَ الْبَيْتِ وَاِسْمٰعِيْلُۗ رَبَّنَا تَقَبَّلْ مِنَّا ۗ اِنَّكَ اَنْتَ السَّمِيْعُ الْعَلِيْمُ
wa iż yarfa‘u ibrāhīmul-qawā‘ida minal-baiti wa ismā‘īl(u), rabbanā taqabbal minnā, innaka antas-samī‘ul-‘alīm(u).
А (сактып келиңер даан) кажан Ибрагим Исмаил-биле кады Хүрээниң таваан көдүрүп турда, (мөргүп тургаш): «Дээргивис, бистиң-биле (буянны) хүлээп көр.
وَاِذْ بَوَّأْنَا لِاِبْرٰهِيْمَ مَكَانَ الْبَيْتِ اَنْ لَّا تُشْرِكْ بِيْ شَيْـًٔا وَّطَهِّرْ بَيْتِيَ لِلطَّاۤىِٕفِيْنَ وَالْقَاۤىِٕمِيْنَ وَالرُّكَّعِ السُّجُوْدِ
wa iż bawwa'nā li'ibrāhīma makānal-baiti allā tusyrik bī syai'aw wa ṭahhir baitiya liṭ-ṭā'ifīna wal-qā'imīna war-rukka‘is-sujūd(i).
А (сактып келиңер), кажан Бис Ибрагимни Аллахтың өргээзинге тургузуп каарывыска: «Мээң-биле чүнү-даа холбаштырып, Мээң өргээмни таваф кылып турар улуска, чүдүп турар улуска, мөгейип, мөгейип турар улуска арыглап бериңер».