وَاِذْ يَرْفَعُ اِبْرٰهٖمُ الْقَوَاعِدَ مِنَ الْبَيْتِ وَاِسْمٰعِيْلُۗ رَبَّنَا تَقَبَّلْ مِنَّا ۗ اِنَّكَ اَنْتَ السَّمِيْعُ الْعَلِيْمُ
wa iż yarfa‘u ibrāhīmul-qawā‘ida minal-baiti wa ismā‘īl(u), rabbanā taqabbal minnā, innaka antas-samī‘ul-‘alīm(u).
او (یاد کړئ) کله چې ابراهیم علیه السلام او اسماعیل علیه السلام د بیت المقدس بنسټونه پورته کول، (په داسې حال کې چې دعا یې کوله) "زموږ ربه، زموږ څخه (صدقه) قبوله کړه، په حقیقت کې ته اورېدونکی او پوه یې."
وَاِذْ بَوَّأْنَا لِاِبْرٰهِيْمَ مَكَانَ الْبَيْتِ اَنْ لَّا تُشْرِكْ بِيْ شَيْـًٔا وَّطَهِّرْ بَيْتِيَ لِلطَّاۤىِٕفِيْنَ وَالْقَاۤىِٕمِيْنَ وَالرُّكَّعِ السُّجُوْدِ
wa iż bawwa'nā li'ibrāhīma makānal-baiti allā tusyrik bī syai'aw wa ṭahhir baitiya liṭ-ṭā'ifīna wal-qā'imīna war-rukka‘is-sujūd(i).
او (یاد کړئ) کله چې موږ ابراهیم علیه السلام د الله په کور کې ځای پر ځای کړ (او ورته مو وویل: زما سره هیڅ شی مه شریکوه او زما کور د طواف کوونکو، عبادت کوونکو، رکوع کوونکو او سجده کوونکو لپاره پاک کړه.