وَاِذْ يَرْفَعُ اِبْرٰهٖمُ الْقَوَاعِدَ مِنَ الْبَيْتِ وَاِسْمٰعِيْلُۗ رَبَّنَا تَقَبَّلْ مِنَّا ۗ اِنَّكَ اَنْتَ السَّمِيْعُ الْعَلِيْمُ
wa iż yarfa‘u ibrāhīmul-qawā‘ida minal-baiti wa ismā‘īl(u), rabbanā taqabbal minnā, innaka antas-samī‘ul-‘alīm(u).
Man (umbur) shighe u Ibrahim kende ityough ki Tempel sha vea Ismail la, (er lu eren msen) la, "Tere wase, ngohol (mrumun u sha mhôôn) hen a vese. Sha mimi yô, We u ngu Or u ungwan akaa cii, u fan akaa cii."
وَاِذْ بَوَّأْنَا لِاِبْرٰهِيْمَ مَكَانَ الْبَيْتِ اَنْ لَّا تُشْرِكْ بِيْ شَيْـًٔا وَّطَهِّرْ بَيْتِيَ لِلطَّاۤىِٕفِيْنَ وَالْقَاۤىِٕمِيْنَ وَالرُّكَّعِ السُّجُوْدِ
wa iż bawwa'nā li'ibrāhīma makānal-baiti allā tusyrik bī syai'aw wa ṭahhir baitiya liṭ-ṭā'ifīna wal-qā'imīna war-rukka‘is-sujūd(i).
Man (umbur), zum u Se ver Ibrahim ken Iyou i Allah (sha u kaan ser) "De eren kwagh a Mo ga shi wanger Iyou Yam sha ci u mba ve eren tawaf la, man mba ve civir man mba ve gure inya man mba ve gure inya la."