وَاِذْ يَرْفَعُ اِبْرٰهٖمُ الْقَوَاعِدَ مِنَ الْبَيْتِ وَاِسْمٰعِيْلُۗ رَبَّنَا تَقَبَّلْ مِنَّا ۗ اِنَّكَ اَنْتَ السَّمِيْعُ الْعَلِيْمُ
wa iż yarfa‘u ibrāhīmul-qawā‘ida minal-baiti wa ismā‘īl(u), rabbanā taqabbal minnā, innaka antas-samī‘ul-‘alīm(u).
Ma (ia manatua) ina ua faatuina e Aperaamo faavae o le Malumalu faatasi ma Ismail, (a o tatalo), "Lo matou Alii e, ia e talia (le alofa) mai ia i matou. E moni, o Oe o Lē Faafofoga Uma, ma Lē Silafia Mea Uma."
وَاِذْ بَوَّأْنَا لِاِبْرٰهِيْمَ مَكَانَ الْبَيْتِ اَنْ لَّا تُشْرِكْ بِيْ شَيْـًٔا وَّطَهِّرْ بَيْتِيَ لِلطَّاۤىِٕفِيْنَ وَالْقَاۤىِٕمِيْنَ وَالرُّكَّعِ السُّجُوْدِ
wa iż bawwa'nā li'ibrāhīma makānal-baiti allā tusyrik bī syai'aw wa ṭahhir baitiya liṭ-ṭā'ifīna wal-qā'imīna war-rukka‘is-sujūd(i).
Ma (ia manatua), ina ua Matou tuuina atu ia Ibrahim i le Maota o Allah (i le fetalai atu), "Aua e te faaaofia se mea ma A'u ma ia e faamamā Lo'u Maota mo i latou e faia le tawaf, ma i latou e tapuai ma i latou e ifo ma faapa'u'ū.