وَاِذْ يَرْفَعُ اِبْرٰهٖمُ الْقَوَاعِدَ مِنَ الْبَيْتِ وَاِسْمٰعِيْلُۗ رَبَّنَا تَقَبَّلْ مِنَّا ۗ اِنَّكَ اَنْتَ السَّمِيْعُ الْعَلِيْمُ
wa iż yarfa‘u ibrāhīmul-qawā‘ida minal-baiti wa ismā‘īl(u), rabbanā taqabbal minnā, innaka antas-samī‘ul-‘alīm(u).
Һәм (исеңдә тот) Ибраһим пәйгамбәр Исмәгыйль белән бергә гыйбадәтханәнең нигезен күтәргәч, (дуа кылганда): "Ий Раббыбыз, бездән (сәдакаларны) кабул ит! Син, әлбәттә, ишетүче һәм белүчесең", – дип дога кылдылар.
وَاِذْ بَوَّأْنَا لِاِبْرٰهِيْمَ مَكَانَ الْبَيْتِ اَنْ لَّا تُشْرِكْ بِيْ شَيْـًٔا وَّطَهِّرْ بَيْتِيَ لِلطَّاۤىِٕفِيْنَ وَالْقَاۤىِٕمِيْنَ وَالرُّكَّعِ السُّجُوْدِ
wa iż bawwa'nā li'ibrāhīma makānal-baiti allā tusyrik bī syai'aw wa ṭahhir baitiya liṭ-ṭā'ifīna wal-qā'imīna war-rukka‘is-sujūd(i).
Һәм (исегезгә төшерегез), Ибраһимне Аллаһ йортына урнаштырган вакытыбызны (шулай ук): "Миңа бернәрсәне дә тиңдәш итмә һәм Минем йортымны тәваф кылучылар, гыйбадәт кылучылар, рөкүгъ һәм сәҗдә кылучылар өчен пакьлә", - дидек.