وَاِذْ يَرْفَعُ اِبْرٰهٖمُ الْقَوَاعِدَ مِنَ الْبَيْتِ وَاِسْمٰعِيْلُۗ رَبَّنَا تَقَبَّلْ مِنَّا ۗ اِنَّكَ اَنْتَ السَّمِيْعُ الْعَلِيْمُ
wa iż yarfa‘u ibrāhīmul-qawā‘ida minal-baiti wa ismā‘īl(u), rabbanā taqabbal minnā, innaka antas-samī‘ul-‘alīm(u).
Yɛ (an wla kpɛn su) kɛ Ibrahim nin Ismail be jrannin Ɲanmiɛn sua’n i bo ase’n, (kɛ ɔ́ srɛ́’n), "E Min, sɔ (aklunye) e sa nun. Nanwlɛ, a ti ndɛ kwlaa tifuɛ, a si like kwlaa."
وَاِذْ بَوَّأْنَا لِاِبْرٰهِيْمَ مَكَانَ الْبَيْتِ اَنْ لَّا تُشْرِكْ بِيْ شَيْـًٔا وَّطَهِّرْ بَيْتِيَ لِلطَّاۤىِٕفِيْنَ وَالْقَاۤىِٕمِيْنَ وَالرُّكَّعِ السُّجُوْدِ
wa iż bawwa'nā li'ibrāhīma makānal-baiti allā tusyrik bī syai'aw wa ṭahhir baitiya liṭ-ṭā'ifīna wal-qā'imīna war-rukka‘is-sujūd(i).
Yɛ (an wla kpɛn su), kɛ E fali Ibrahim e sieli i Allah i sua’n nun’n (kɛ é sé’n), “Nán amun nin min be san nun like fi naan amun yo min sua’n i sanwun be nga be yo tawaf’n, ɔ nin be nga be su Ɲanmiɛn’n, ɔ nin be nga be koto’n, ɔ nin be nga be koto’n be ti.”