اَلشَّيْطٰنُ يَعِدُكُمُ الْفَقْرَ وَيَأْمُرُكُمْ بِالْفَحْشَاۤءِ ۚ وَاللّٰهُ يَعِدُكُمْ مَّغْفِرَةً مِّنْهُ وَفَضْلًا ۗ وَاللّٰهُ وَاسِعٌ عَلِيْمٌ ۖ
asy-syaiṭānu ya‘idukumul-faqra wa ya'murukum bil-faḥsyā'(i), wallāhu ya‘idukum magfiratam minhu wa faḍlā(n), wallāhu wāsi'un ‘alīm(un).
शैतान थानै गरीबी रो वादो करै है अर थानै घृणित काम करण रो हुकम देवै है, जदकै अल्लाह थानै माफी अर आपरी वरदान रो वादो करै है। अर अल्लाह सर्वव्यापी अर सर्वज्ञ है।
وَلَا يَحْسَبَنَّ الَّذِيْنَ يَبْخَلُوْنَ بِمَآ اٰتٰىهُمُ اللّٰهُ مِنْ فَضْلِهٖ هُوَ خَيْرًا لَّهُمْ ۗ بَلْ هُوَ شَرٌّ لَّهُمْ ۗ سَيُطَوَّقُوْنَ مَا بَخِلُوْا بِهٖ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ ۗ وَلِلّٰهِ مِيْرَاثُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ وَاللّٰهُ بِمَا تَعْمَلُوْنَ خَبِيْرٌ ࣖ
wa lā yaḥsabannal-lażīna yabkhalūna bimā ātāhumullāhu min faḍlihī huwa khairal lahum, bal huwa syarrul lahum, sayuṭawwaqūna mā bakhilū bihī yaumal-qiyāmah(ti), wa lillāhi mīrāṡus-samāwāti wal-arḍ(i), wallāhu bimā ta‘malūna khabīr(un).
अर जका लोग अल्लाह री किरपा सूं दियोड़ी चीजां माथै कंजूस है, बां नै कदैई ओ नीं सोचणो चाइजै कै (कंजूस) बां रै वास्तै आछो है, भलांई (कंजूस) बां रै वास्तै बुरो है। वे जिण (खजाने) रै बारै में सोचै है, वो पुनरुत्थान रै दिन (उणां रै गळै में) लटकायो जावेला। आकाश अर धरती री विरासत (जो है) अल्लाह री है। अल्लाह थारै कामां मांय सावधान है।
ۨالَّذِيْنَ يَبْخَلُوْنَ وَيَأْمُرُوْنَ النَّاسَ بِالْبُخْلِ وَيَكْتُمُوْنَ مَآ اٰتٰىهُمُ اللّٰهُ مِنْ فَضْلِهٖۗ وَاَعْتَدْنَا لِلْكٰفِرِيْنَ عَذَابًا مُّهِيْنًاۚ
al-lażīna yabkhalūna wa ya'murūnan-nāsa bil-bukhli wa yaktumūna mā ātāhumullāhu min faḍlih(ī), wa a‘tadnā lil-kāfirīna ‘ażābam muhīnā(n).
(अर्थात) एक असो मिनख जको कंजूस होवै है अर दूजां नै कंजूस करण रो हुकम देवै है अर अल्लाह रै दियोड़ा वरदान नै छुपावै है। म्हे काफिरां रै वास्तै अपमानजनक सजा री त्यारी करी है।
اَلْمُنٰفِقُوْنَ وَالْمُنٰفِقٰتُ بَعْضُهُمْ مِّنْۢ بَعْضٍۘ يَأْمُرُوْنَ بِالْمُنْكَرِ وَيَنْهَوْنَ عَنِ الْمَعْرُوْفِ وَيَقْبِضُوْنَ اَيْدِيَهُمْۗ نَسُوا اللّٰهَ فَنَسِيَهُمْ ۗ اِنَّ الْمُنٰفِقِيْنَ هُمُ الْفٰسِقُوْنَ
al-munāfiqūna wal-munāfiqātu ba‘ḍuhum mim ba‘ḍ(in), ya'murūna bil-munkari wa yanhauna ‘anil-ma‘rūfi wa yaqbiḍūna aidiyahum, nasullāha fa nasiyahum, innal-munāfiqīna humul-fāsiqūn(a).
पाखंडी, मिनख अर लुगाई, एक दूजा रै सागै (एक ई) है, वे गलत काम करण रो हुकम देवै है अर भलाई नै रोकै है अर वे आपरा हाथ पकड़ै है (कंजूस)। वे अल्लाह नै भूलग्या है, सो अल्लाह भी बांनै भूलग्या है। साची, पाखंडी ही दुष्ट है।
فَلَمَّآ اٰتٰىهُمْ مِّنْ فَضْلِهٖ بَخِلُوْا بِهٖ وَتَوَلَّوْا وَّهُمْ مُّعْرِضُوْنَ
falammā ātāhum min faḍlihī bakhilū bihī wa tawallau wa hum mu‘riḍūn(a).
जद अल्लाह बांनै आपरी वरदान दी, तो बै कंजूस होग्या अर पाछै हटग्या अर सदा विद्रोही रैया।
وَلَا تَجْعَلْ يَدَكَ مَغْلُوْلَةً اِلٰى عُنُقِكَ وَلَا تَبْسُطْهَا كُلَّ الْبَسْطِ فَتَقْعُدَ مَلُوْمًا مَّحْسُوْرًا
wa lā taj‘al yadaka maglūlatan ilā ‘unuqika wa lā tabsuṭhā kullal-basṭi fa taq‘uda malūmam maḥsūrā(n).
अर आपरा हाथां नै आपरै गळै सूं बेड़ी मत बांधो अर बांनै (बहुत उदार) मत खींचो नींतर थै बेइज्जती अर पछतावा करण आळा हो जावोला।
قُلْ لَّوْ اَنْتُمْ تَمْلِكُوْنَ خَزَاۤىِٕنَ رَحْمَةِ رَبِّيْٓ اِذًا لَّاَمْسَكْتُمْ خَشْيَةَ الْاِنْفَاقِۗ وَكَانَ الْاِنْسَانُ قَتُوْرًا ࣖ
qul lau antum tamlikūna khazā'ina raḥmati rabbī iżal la'amsaktum khasy-yatal-infāq(i), wa kānal-insānu qatūrā(n).
(मुहम्मद) कैवो, "अगर थारै कनै म्हारै प्रभु री किरपा रै खजानै माथै नियंत्रण होतो तो थै उणनै खर्च करण रै डर सूं राख लेता।" अर मिनख घणा कंजूस हुया करै है।
وَالَّذِيْنَ اِذَآ اَنْفَقُوْا لَمْ يُسْرِفُوْا وَلَمْ يَقْتُرُوْا وَكَانَ بَيْنَ ذٰلِكَ قَوَامًا
wal-lażīna iżā anfaqū lam yusrifū wa lam yaqturū wa kāna baina żālika qawāmā(n).
अर (परम दयालु ईश्वर रा सेवकां नै लेय'र) वै लोग जका जद (धन) खर्च करै है तो बो अति नीं हुवै है अर ना ई बै (भी) कंजूस हुवै है, जका दोनूं ई उचित है,
وَاِذَا قِيْلَ لَهُمْ اَنْفِقُوْا مِمَّا رَزَقَكُمُ اللّٰهُ ۙقَالَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لِلَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اَنُطْعِمُ مَنْ لَّوْ يَشَاۤءُ اللّٰهُ اَطْعَمَهٗٓ ۖاِنْ اَنْتُمْ اِلَّا فِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ
wa iżā qīla lahum anfiqū mimmā razaqakumullāh(u), qālal-lażīna kafarū lil-lażīna āmanū anuṭ‘imu mal lau yasyā'ullāhu aṭ‘amah(ū), in antum illā fī ḍalālim mubīn(in).
अर जद बांनै कैयो जावै है, "अल्लाह थानै दियोड़ा रोजी रो थोड़ो-घणो हिस्सो खर्च करो" तो काफिर लोगां नै कैवै है, "कांई म्हारै वास्तै उचित है कै म्हे बां लोगां नै खिलावां जिका अल्लाह चावै तो बांनै खिलावैला? थै साची में साफ गलती कर रैया हो।"
اِنْ يَّسْـَٔلْكُمُوْهَا فَيُحْفِكُمْ تَبْخَلُوْا وَيُخْرِجْ اَضْغَانَكُمْ
iy yas'alkumūhā fa yuḥfikum tabkhalū wa yukhrij aḍgānakum.
जे वो थानै धन मांगैला अर पछै थारै माथै दबाव बणावैला (सब देबा तांई) तो थैं निश्चित रूप सूं कंजूस होवोला अर वो थारी ईर्ष्या दिखावैला।
هٰٓاَنْتُمْ هٰٓؤُلَاۤءِ تُدْعَوْنَ لِتُنْفِقُوْا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِۚ فَمِنْكُمْ مَّنْ يَّبْخَلُ ۚوَمَنْ يَّبْخَلْ فَاِنَّمَا يَبْخَلُ عَنْ نَّفْسِهٖ ۗوَاللّٰهُ الْغَنِيُّ وَاَنْتُمُ الْفُقَرَاۤءُ ۗوَاِنْ تَتَوَلَّوْا يَسْتَبْدِلْ قَوْمًا غَيْرَكُمْۙ ثُمَّ لَا يَكُوْنُوْٓا اَمْثَالَكُمْ ࣖ
hā antum hā'ulā'i tud‘auna litunfiqū fī sabīlillāh(i), fa minkum may yabkhal(u), wa may yabkhal fa innamā yabkhalu ‘an nafsih(ī), wallāhul-ganiyyu wa antumul-fuqarā'(u), wa in tatawallau yastabdil qauman gairakum, ṡumma lā yakūnū amṡālakum.
याद राखजो, थै वै लोग हो जिका नै अल्लाह रै मारग माथै (आपरी दौलत) खर्च करण रो न्योतो दियो गयो है। फेर थारै मांय भी अस्या है जका कंजूस है अर जको कंजूस है वो खुद रै प्रति साचाणी कंजूस है। अर अल्लाह सबसूं अमीर है अर थनै (उणरी किरपा) री जरूरत है। अर जे थै (सही राह सूं) मुड़ जावोला तो वो (थारी) जगां दूजा लोगां नै ले लेसी अर वे थारै जिसा (अवज्ञान) नीं होवैला।
وَاَعْطٰى قَلِيْلًا وَّاَكْدٰى
wa a‘ṭā qalīlaw wa akdā.
अर बो थोड़ो-घणो (जिका वादा करियो गयो हो) दियो अर पछै बाकी रो रकम राख लियो।
ۨالَّذِيْنَ يَبْخَلُوْنَ وَيَأْمُرُوْنَ النَّاسَ بِالْبُخْلِ ۗوَمَنْ يَّتَوَلَّ فَاِنَّ اللّٰهَ هُوَ الْغَنِيُّ الْحَمِيْدُ
allażīna yabkhalūna wa ya'murūnan-nāsa bil-bukhl(i), wa may yatawalla fa'innallāha huwal-ganiyyul-ḥamīd(u).
यानी वै लोग जका कंजूस है अर दूजा लोगां नै कंजूस होवण रो हुकम देवै है। कोई भी (अल्लाह री हुकमां सूं) मुड़ जावै है, तो निश्चित रूप सूं अल्लाह, वो सबसूं अमीर अर सबसूं स्तुति जोग है।
وَالَّذِيْنَ تَبَوَّءُو الدَّارَ وَالْاِيْمَانَ مِنْ قَبْلِهِمْ يُحِبُّوْنَ مَنْ هَاجَرَ اِلَيْهِمْ وَلَا يَجِدُوْنَ فِيْ صُدُوْرِهِمْ حَاجَةً مِّمَّآ اُوْتُوْا وَيُؤْثِرُوْنَ عَلٰٓى اَنْفُسِهِمْ وَلَوْ كَانَ بِهِمْ خَصَاصَةٌ ۗوَمَنْ يُّوْقَ شُحَّ نَفْسِهٖ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُفْلِحُوْنَۚ
wal-lażīna tabawwa'ud-dāra wal-īmāna min qablihim yuḥibbūna man hājara ilaihim wa lā yajidūna fī ṣudūrihim ḥājatam mimmā ūtū wa yu'ṡirūna ‘alā anfusihim wa lau kāna bihim khaṣāṣah(tun), wa may yūqa syuḥḥa nafsihī fa ulā'ika humul-mufliḥūn(a).
अर लोग (अंसार) जिका मदीना शहर माथै कब्जो कर लियो हो अर बां रै (मुहाजिरीन) रै आवा सूं पैली ईमान राख चुक्या हा, बां नै बां लोगां सूं घणो हेत हो जका बां रै स्थान माथै प्रवास करियो। अर बांनै (मुहाजिरीन) मिल्योड़ी चीजां रै वास्तै आपरै हिवड़ै मांय इच्छावां नीं राखी; अर वे खुद सूं ऊपर (मुहाजिरिन) नै प्राथमिकता देवै है, भलांई वे भी जरूरतमंद हुवै। अर जो भी खुद नै कंजूस सूं बचावै है, वै ही भाग्यशाली लोग है।
فَاتَّقُوا اللّٰهَ مَا اسْتَطَعْتُمْ وَاسْمَعُوْا وَاَطِيْعُوْا وَاَنْفِقُوْا خَيْرًا لِّاَنْفُسِكُمْۗ وَمَنْ يُّوْقَ شُحَّ نَفْسِهٖ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُفْلِحُوْنَ
fattaqullāha mastaṭa‘tum wasma‘ū wa aṭī‘ū wa anfiqū khairal li'anfusikum, wa may yūqa syuḥḥa nafsihī fa ulā'ika humul-mufliḥūn(a).
तो आपरी क्षमता रै मुजब अल्लाह सूं डरो अर सुणो अर आज्ञा मानो; अर खुद रै वास्तै आछी धन लगाओ। अर जो भी खुद नै कंजूस सूं बचावै है, वै ई भाग्यशाली है।
اَنْ لَّا يَدْخُلَنَّهَا الْيَوْمَ عَلَيْكُمْ مِّسْكِيْنٌۙ
allā yadkhulannahal-yauma ‘alaikum miskīn(un).
आज कोई गरीब आदमी थारै बगीचै मांय नीं आण देवै।
وَّاِذَا مَسَّهُ الْخَيْرُ مَنُوْعًاۙ
wa iżā massahul-khairu manū‘ā(n).
अर जद बो भलो (धन) पावै है तो बो कंजूस हो जावै है,
كَلَّا بَلْ لَّا تُكْرِمُوْنَ الْيَتِيْمَۙ
kallā bal lā tukrimūnal-yatīm(a).
कोई बात कोनी! थै अनाथां री भी महिमा कोनी करो,
وَلَا تَحٰۤضُّوْنَ عَلٰى طَعَامِ الْمِسْكِيْنِۙ
wa lā taḥāḍḍūna ‘alā ṭa‘āmil-miskīn(i).
अर थै गरीबां नै भोजन करावण सारू एक दूजा नै नीं बुलावो।
وَاَمَّا مَنْۢ بَخِلَ وَاسْتَغْنٰىۙ
wa ammā man bakhila wastagnā.
अर जका लोग कंजूस है अर खुद नै पर्याप्त समझै है (भगवान री मदद री जरूरत कोनी है),
وَلَا يَحُضُّ عَلٰى طَعَامِ الْمِسْكِيْنِۗ
wa lā yaḥuḍḍu ‘alā ṭa‘āmil-miskīn(i).
अर गरीबां नै खिलाबा नै प्रोत्साहित कोनी करै।
وَيَمْنَعُوْنَ الْمَاعُوْنَ ࣖ
wa yamna‘ūnal-mā‘ūn(a).
अर मदद करण सूं मना कर देवै।