وَلَمَّا بَرَزُوْا لِجَالُوْتَ وَجُنُوْدِهٖ قَالُوْا رَبَّنَآ اَفْرِغْ عَلَيْنَا صَبْرًا وَّثَبِّتْ اَقْدَامَنَا وَانْصُرْنَا عَلَى الْقَوْمِ الْكٰفِرِيْنَ ۗ
wa lammā barazū lijālūta wa junūdihī qālū rabbanā afrig ‘alainā ṣabraw wa ṡabbit aqdāmanā wanṣurnā ‘alal-qaumil-kāfirīn(a).
און ווען זיי זענען פאָרויסגעגאַנגען קעגן דזשאַלוט און זיין אַרמיי, האָבן זיי געבעטן, "אונדזער גאָט, געב אונדז געדולד, שטאַרק אונדזערע טריט און העלף אונדז זיך שטעלן קעגן די נישט-גלייבנדיקע."
اِذْ هَمَّتْ طَّۤاىِٕفَتٰنِ مِنْكُمْ اَنْ تَفْشَلَاۙ وَاللّٰهُ وَلِيُّهُمَا ۗ وَعَلَى اللّٰهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُوْنَ
iż hammat-ṭā'ifatāni minkum an tafsyalā, wallāhu waliyyuhumā, wa ‘alallāhi falyatawakkalil-mu'minūn(a).
ווען צוויי גרופעס פון אייך האבן געוואלט זיך צוריקציען צוליב מורא, בשעת אללא איז געווען זייער העלפער, זאלן די גלויביגע שטעלן זייער צוטרוי אין אללא.
وَاللّٰهُ اَعْلَمُ بِاَعْدَاۤىِٕكُمْ ۗوَكَفٰى بِاللّٰهِ وَلِيًّا ۙوَّكَفٰى بِاللّٰهِ نَصِيْرًا
wallāhu a‘lamu bi'a‘dā'ikum, wa kafā billāhi waliyyaw wa kafā billāhi naṣīrā(n).
און אַלאַה ווייסט בעסער וועגן דיינע שונאים. אַלאַה איז גענוג צו זיין אַ באַשיצער און אַלאַה איז גענוג צו זיין אַ העלפער (פֿאַר דיר).
قَالَ رَجُلَانِ مِنَ الَّذِيْنَ يَخَافُوْنَ اَنْعَمَ اللّٰهُ عَلَيْهِمَا ادْخُلُوْا عَلَيْهِمُ الْبَابَۚ فَاِذَا دَخَلْتُمُوْهُ فَاِنَّكُمْ غٰلِبُوْنَ ەۙ وَعَلَى اللّٰهِ فَتَوَكَّلُوْٓا اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَ
qāla rajulāni minal-lażīna yakhāfūna an‘amallāhu ‘alaihimadkhulū ‘alaihimul-bāb(a), fa iżā dakhaltumūhu fa innakum gālibūn(a), wa ‘alallāhi fa tawakkalū in kuntum mu'minīn(a).
האבן געזאגט צוויי מענטשן צווישן די וואס זענען געווען פרום, וועמען אללא האט געגעבן א טובה, "אטאקירט זיי דורך דעם טויער (פון לאנד). אויב איר גייט אריין וועט איר זיכער געווינען. און שטעלט אייער צוטרוי אין אללא אליין, אויב איר זענט גלויביקע."
وَاِنْ يَّمْسَسْكَ اللّٰهُ بِضُرٍّ فَلَا كَاشِفَ لَهٗٓ اِلَّا هُوَ ۗوَاِنْ يَّمْسَسْكَ بِخَيْرٍ فَهُوَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ
iy yamsaskallāhu biḍurrin falā kāsyifa lahū illā huw(a), wa iy yamsaska bikhairin fa huwa ‘alā kulli syai'in qadīr(un).
און אויב אַלאַה ברענגט דיר אַן אומגליק, קען קיינער עס נישט אַוועקנעמען אַחוץ אים. און אויב ער ברענגט דיר גוטס, דאַן האָט ער מאַכט איבער אַלץ.
قُلْ اَرَءَيْتَكُمْ اِنْ اَتٰىكُمْ عَذَابُ اللّٰهِ اَوْ اَتَتْكُمُ السَّاعَةُ اَغَيْرَ اللّٰهِ تَدْعُوْنَۚ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ
qul ara'aitakum in atākum ‘ażābullāhi au atatkumus-sā‘atu agairallāhi tad‘ūn(a), in kuntum ṣādiqīn(a).
זאָג (מוחמד), "ערקלער מיר, אויב גאָטס יסורים דערגרייכן אײַך, צי דער טאָג פֿון תחיית המתים דערגרייכט אײַך, צי איר וועט רופן (געטער) אַנדערש ווי גאָט, אויב איר זײַט אמתדיק!"
بَلْ اِيَّاهُ تَدْعُوْنَ فَيَكْشِفُ مَا تَدْعُوْنَ اِلَيْهِ اِنْ شَاۤءَ وَتَنْسَوْنَ مَا تُشْرِكُوْنَ ࣖ
bal iyyāhu tad‘ūna fa yaksyifu mā tad‘ūna ilaihi in syā'a wa tansauna mā tusyrikūn(a).
(ניין), נאָר צו אים בעטסטו הילף. אויב ער וויל, וועט ער אַוועקנעמען וואָס (געפאַר) דו בעטסט אים, און דו לאָזסט הינטער זיך וואָס דו פֿאַרבינדסט (מיט אַלאַ).
فَلَوْلَآ اِذْ جَاۤءَهُمْ بَأْسُنَا تَضَرَّعُوْا وَلٰكِنْ قَسَتْ قُلُوْبُهُمْ وَزَيَّنَ لَهُمُ الشَّيْطٰنُ مَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ
falau lā iż jā'ahum ba'sunā taḍarra‘ū wa lākin qasat qulūbuhum wa zayyana lahumusy-syaiṭānu mā kānū ya‘malūn(a).
אבער פארוואס האבן זיי נישט געבעטן (צו גאט) מיט ענווה ווען אונזער יסורים זענען אויף זיי געקומען? אין פאַקט, זייערע הערצער זענען געוואָרן האַרט און דער שטן האט געמאכט וואָס זיי טוען שטענדיק אויסזען שיין פֿאַר זיי.
اُدْعُوْا رَبَّكُمْ تَضَرُّعًا وَّخُفْيَةً ۗاِنَّهٗ لَا يُحِبُّ الْمُعْتَدِيْنَۚ
ud‘ū rabbakum taḍarru‘aw wa khufūyah(tan), innahū lā yuḥibbul-mu‘tadīn(a).
דאַוונט צו אייער גאָט מיט אַן עניוותדיקן האַרצן און אַ ווייכער שטימע. טאַקע, ער האָט נישט ליב די וואָס גייען איבער די גרענעצן.
قَالُوْٓا اِنَّآ اِلٰى رَبِّنَا مُنْقَلِبُوْنَۙ
qālū innā ilā rabbinā munqalibūn(a).
זיי (די חכמים) האָבן געענטפערט, "טאַקע וועלן מיר זיך אומקערן צו אונדזער גאָט.
وَلَمَّا سُقِطَ فِيْٓ اَيْدِيْهِمْ وَرَاَوْا اَنَّهُمْ قَدْ ضَلُّوْاۙ قَالُوْا لَىِٕنْ لَّمْ يَرْحَمْنَا رَبُّنَا وَيَغْفِرْ لَنَا لَنَكُوْنَنَّ مِنَ الْخٰسِرِيْنَ
wa lammā suqiṭa fī aidīhim wa ra'au annahum qad ḍallū, qālū la'il lam yarḥamnā rabbunā wa yagfir lanā lanakūnanna minal-khāsirīn(a).
און ווען זיי האָבן באַדויערט זייערע מעשים און איינגעזען אַז זיי זענען אַוועקגעגאַנגען אויף אַ פאַרפירטע וועג, האָבן זיי געזאָגט, "אויב אונדזער גאָט וועט נישט האָבן רחמנות אויף אונדז און אונדז מוחל זיין, וועלן מיר זיכער זיין צווישן די פֿאַרלירער."
وَاخْتَارَ مُوْسٰى قَوْمَهٗ سَبْعِيْنَ رَجُلًا لِّمِيْقَاتِنَا ۚفَلَمَّآ اَخَذَتْهُمُ الرَّجْفَةُ قَالَ رَبِّ لَوْ شِئْتَ اَهْلَكْتَهُمْ مِّنْ قَبْلُ وَاِيَّايَۗ اَتُهْلِكُنَا بِمَا فَعَلَ السُّفَهَاۤءُ مِنَّاۚ اِنْ هِيَ اِلَّا فِتْنَتُكَۗ تُضِلُّ بِهَا مَنْ تَشَاۤءُ وَتَهْدِيْ مَنْ تَشَاۤءُۗ اَنْتَ وَلِيُّنَا فَاغْفِرْ لَنَا وَارْحَمْنَا وَاَنْتَ خَيْرُ الْغٰفِرِيْنَ
wakhtāra mūsā qaumahū sab‘īna rajulal limīqātinā, falammā akhażathumur-rajfatu qāla rabbi lau syi'ta ahlaktahum min qablu wa iyyāy(a), atuhlikunā bimā fa‘alas-sufahā'u minnā, in hiya illā fitnatuk(a), tuḍillu bihā man tasyā'u wa tahdī man tasyā'(u), anta waliyyunā fagfir lanā warḥamnā wa anta khairul-gāfirīn(a).
און משה האָט אויסגעקליבן זיבעציק מענטשן פֿון זײַן פֿאָלק צו (בעטן אונדז פֿאַר תשובה) אין דער צײַט וואָס מיר האָבן באַשטימט. ווען זיי זענען געטראָפֿן געוואָרן פֿון אַן ערדציטערניש, האָט משה געזאָגט, "אָה, מײַן האַר, אויב דו וואָלסט געוואָלט, וואָלסטו זיי און מיך פֿאַרניכטעט פֿריִער. וועסטו אונדז פֿאַרניכטן צוליב די מעשים פֿון די וואָס פֿעלן פֿאַרשטאַנד צווישן אונדז? דאָס איז בלויז אַ פּרוּוו פֿון דיר, דו פֿאַרפֿירסט מיט דער פּרוּוו וועמען דו ווילסט און דו פֿירסט וועמען דו ווילסט. דו ביסט אונדזער פֿירער, אַזוי פֿאַרגעב אונדז און געב אונדז רחמנות. דו ביסט דער בעסטער פֿאַרגעבער."
۞ وَاكْتُبْ لَنَا فِيْ هٰذِهِ الدُّنْيَا حَسَنَةً وَّفِى الْاٰخِرَةِ اِنَّا هُدْنَآ اِلَيْكَۗ قَالَ عَذَابِيْٓ اُصِيْبُ بِهٖ مَنْ اَشَاۤءُۚ وَرَحْمَتِيْ وَسِعَتْ كُلَّ شَيْءٍۗ فَسَاَكْتُبُهَا لِلَّذِيْنَ يَتَّقُوْنَ وَيُؤْتُوْنَ الزَّكٰوةَ وَالَّذِيْنَ هُمْ بِاٰيٰتِنَا يُؤْمِنُوْنَۚ
waktub lanā fī hāżihid-dun-yā ḥasanataw wa fil-ākhirati innā hudnā ilaik(a), qāla ‘ażābī uṣību bihī man asyā'(u), wa raḥmatī wasi‘at kulla syai'(in), fa sa'aktubuhā lil-lażīna yattaqūna wa yu'tūnaz-zakāta wal-lażīna hum bi'āyātinā yu'minūn(a).
און באַשטימט פֿאַר אונדז גוטסקייט אין דער וועלט און אין דער קומענדיקער וועלט. טאַקע, מיר קומען צוריק (תשובה טאָן) צו דיר. (אַלאַה) זאָגט, "איך וועל אויספֿירן מיין שטראָף אויף וועמען איך וויל און מיין רחמנות באַדעקט אַלץ. אַזוי וועל איך געבן מיין רחמנות צו די וואָס זענען פֿרומע, וואָס צאָלן זכּאַט און די וואָס גלויבן אין אונדזערע פסוקים."
وَاِمَّا يَنْزَغَنَّكَ مِنَ الشَّيْطٰنِ نَزْغٌ فَاسْتَعِذْ بِاللّٰهِ ۗاِنَّهٗ سَمِيْعٌ عَلِيْمٌ
wa immā yanzagannaka minasy-syaiṭāni nazgun fasta‘iż billāh(i), innahū samī‘un ‘alīm(un).
און אויב דער שטן קומט אייך צו פֿאַרפֿירן, נעמט זיך דאָס מקלט אין אַלאַה. ער איז אַל-הערנדיק, אַל-וויסנדיק.
اِذْ يَقُوْلُ الْمُنٰفِقُوْنَ وَالَّذِيْنَ فِيْ قُلُوْبِهِمْ مَّرَضٌ غَرَّ هٰٓؤُلَاۤءِ دِيْنُهُمْۗ وَمَنْ يَّتَوَكَّلْ عَلَى اللّٰهِ فَاِنَّ اللّٰهَ عَزِيْزٌ حَكِيْمٌ
iż yaqūlul-munāfiqūna wal-lażīna fī qulūbihim maraḍun garra hā'ulā'i dīnuhum, wa may yatawakkal ‘alallāhi fa innallāha ‘azīzun ḥakīm(un).
(געדענקט), ווען די צבועים און די וואָס האָבן קראַנקייט אין זייערע הערצער זאָגן, "זיי (די גלויביגע) זענען געוואָרן אָפּגענאַרט אין זייער רעליגיע." (זאָגט אַלאַה), "ווער עס שטעלט זיין צוטרוי אין אַלאַה, זאָל וויסן אַז אַלאַה איז אַלמעכטיק, אַל-קלוג."
قُلْ لَّنْ يُّصِيْبَنَآ اِلَّا مَا كَتَبَ اللّٰهُ لَنَاۚ هُوَ مَوْلٰىنَا وَعَلَى اللّٰهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُوْنَ
qul lay yuṣībanā illā mā kataballāhu lanā, huwa maulānā wa ‘alallāhi falyatawakkalil-mu'minūn(a).
זאָג (מוחמד), "גאָרנישט וועט אונדז פּאַסירן אַחוץ וואָס אַלאַה האָט פֿאַר אונדז באַשטימט. ער איז אונדזער באַשיצער, און אין אַלאַה אַליין שטעלן די גלויביגע זייער צוטרוי."
وَلَوْ اَنَّهُمْ رَضُوْا مَآ اٰتٰىهُمُ اللّٰهُ وَرَسُوْلُهٗۙ وَقَالُوْا حَسْبُنَا اللّٰهُ سَيُؤْتِيْنَا اللّٰهُ مِنْ فَضْلِهٖ وَرَسُوْلُهٗٓ اِنَّآ اِلَى اللّٰهِ رٰغِبُوْنَ ࣖ
wa lau annahum raḍū mā ātāhumullāhu wa rasūluh(ū), wa qālū ḥasbunallāhu sayu'tīnallāhu min faḍlihī wa rasūluhū innā ilallāhi rāgibūn(a).
און אויב זיי זענען באמת צופֿרידן געווען מיט וואָס גאָט און זיין שליח האָבן זיי געגעבן, און געזאָגט: "גאָט איז גענוג פֿאַר אונדז, וועלן גאָט און זיין שליח אונדז געבן אַ טייל פֿון זיין גוטסקייט. טאַקע, מיר זענען די וואָס האָפֿן אויף גאָט."
وَّعَلَى الثَّلٰثَةِ الَّذِيْنَ خُلِّفُوْاۗ حَتّٰٓى اِذَا ضَاقَتْ عَلَيْهِمُ الْاَرْضُ بِمَا رَحُبَتْ وَضَاقَتْ عَلَيْهِمْ اَنْفُسُهُمْ وَظَنُّوْٓا اَنْ لَّا مَلْجَاَ مِنَ اللّٰهِ اِلَّآ اِلَيْهِۗ ثُمَّ تَابَ عَلَيْهِمْ لِيَتُوْبُوْاۗ اِنَّ اللّٰهَ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِيْمُ ࣖ
wa ‘alaṡ-ṡalāṡatil-lażīna khullifū, ḥattā iżā ḍāqat ‘alaihimul-arḍu bimā raḥubat wa ḍāqat ‘alaihim anfusuhum wa ẓannū allā malja'a minallāhi illā ilaih(i), ṡumma tāba ‘alaihim liyatūbū, innallāha huwat-tawwābur-raḥīm(u).
און צו די דריי וואָס זענען געבליבן הינטער זיך. ביז די ערד האָט זיך אויסגעזען ענג פֿאַר זיי, כאָטש זי איז ברייט, און זייערע נשמות זענען געוואָרן ענג פֿאַר זיי, און זיי האָבן איינגעזען אַז עס איז נישטאָ קיין אָרט פֿאַר גאָט אַחוץ אין אים, דאַן האָט גאָט אָנגענומען זייער תשובה כּדי זיי זאָלן בלייבן אין זייער תשובה. טאַקע, גאָט איז דער וואָס נעמט אָן תשובה, דער רחמנותדיקסטער.
فَاِنْ تَوَلَّوْا فَقُلْ حَسْبِيَ اللّٰهُ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَ ۗ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَهُوَ رَبُّ الْعَرْشِ الْعَظِيْمِ ࣖ
fa in tawallau faqul ḥasbiyallāhu lā ilāha illā huw(a), ‘alaihi tawakkaltu wa huwa rabbul-‘arsyil-‘aẓīm(i).
אַלזאָ אויב זיי קערן זיך אָפּ (פון גלויבן), זאָגט (אָ מוכאַמאַד), "אַלאַה איז גענוג פֿאַר מיר; עס איז נישטאָ קיין גאָט אַחוץ אים. אין אים שטעל איך מיין צוטרוי, און ער איז דער האר פֿון דעם גרויסן טראָן."
هُوَ الَّذِيْ يُسَيِّرُكُمْ فِى الْبَرِّ وَالْبَحْرِۗ حَتّٰٓى اِذَا كُنْتُمْ فِىْ الْفُلْكِۚ وَجَرَيْنَ بِهِمْ بِرِيْحٍ طَيِّبَةٍ وَّفَرِحُوْا بِهَا جَاۤءَتْهَا رِيْحٌ عَاصِفٌ وَّجَاۤءَهُمُ الْمَوْجُ مِنْ كُلِّ مَكَانٍ وَّظَنُّوْٓا اَنَّهُمْ اُحِيْطَ بِهِمْۙ دَعَوُا اللّٰهَ مُخْلِصِيْنَ لَهُ الدِّيْنَ ەۚ لَىِٕنْ اَنْجَيْتَنَا مِنْ هٰذِهٖ لَنَكُوْنَنَّ مِنَ الشّٰكِرِيْنَ
huwal-lażī yusayyirukum fil-barri wal-baḥr(i), ḥattā iżā kuntum fil-fulk(i), wa jaraina bihim birīḥin ṭayyibatiw wa fariḥū bihā jā'athā rīḥun ‘āṣifuw wa jā'ahumul-mauju min kulli makāniw wa ẓannū annahum uḥīṭa bihim, da‘awullāha mukhliṣīna lahud-dīn(a), la'in anjaitanā min hāżihī lanakūnanna minasy-syākirīn(a).
ער איז דער גאָט וואָס האָט אייך געמאַכט קענען גיין אויף לאַנד, (און זעגלען) אויף ים. אַזוי אַז ווען איר זענט אין שיף, און עס (דער שיף) גליטשט טראָגנדיק זיי (די מענטשן אין אים) מיט אַ גוטן ווינט וואָס בלאָזט, און זיי זענען צופרידן צוליב דעם; פּלוצעם איז געקומען אַ שטורעם און כוואַליעס האָבן זיי געטראָפן פון אַלע ווינקלען, און זיי האָבן געמיינט אַז זיי זענען אַרומגערינגלט (געפאַר), אַזוי האָבן זיי געבעטן ערנסט צו אַלאַ אַליין. (זאָגנדיק), "אויב איר ראַטעוועט אונדז פון דעם (געפאַר), וועלן מיר זיכער זיין צווישן די וואָס זענען דאַנקבאַר."
اِنِّيْ تَوَكَّلْتُ عَلَى اللّٰهِ رَبِّيْ وَرَبِّكُمْ ۗمَا مِنْ دَاۤبَّةٍ اِلَّا هُوَ اٰخِذٌۢ بِنَاصِيَتِهَا ۗاِنَّ رَبِّيْ عَلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍ
innī tawakkaltu ‘alallāhi rabbī wa rabbikum, mā min dābbatin illā huwa ākhiżum bināṣiyatihā, inna rabbī ‘alā ṣirāṭim mustaqīm(in).
טאַקע, איך שטעל מיין צוטרוי אין אַלאַה, מיין האר און אייער האר. נישט קיין איין באַוועגלעכער באַשעפעניש האט לעבן, אָבער ער איז דער וואָס האַלט דעם שטערן (הערשט איבער אים). טאַקע, מיין האר איז אויף דעם גלייכן (גערעכטן) וועג.
قَالَ لَوْ اَنَّ لِيْ بِكُمْ قُوَّةً اَوْ اٰوِيْٓ اِلٰى رُكْنٍ شَدِيْدٍ
qāla lau anna lī bikum quwwatan au āwī ilā ruknin syadīd(in).
ער (לוט) האט געזאגט, "אויב איך וואלט געהאט די שטארקייט (דיך אפצוווארפן) אדער איך וואלט געקענט זוכן א מקלט אין א שטארקער משפחה (נאטירלעך וואלט איך דאס געטאן)."
وَلِلّٰهِ غَيْبُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَاِلَيْهِ يُرْجَعُ الْاَمْرُ كُلُّهٗ فَاعْبُدْهُ وَتَوَكَّلْ عَلَيْهِۗ وَمَا رَبُّكَ بِغَافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُوْنَ ࣖ
wa lillāhi gaibus-samāwāti wal-arḍi wa ilaihi yurja‘ul-amru kulluhū fa‘budhu wa tawakkal ‘alaih(i), wa mā rabbuka bigāfilin ‘ammā ta‘malūn(a).
און צו גאָט געהערן די סודות פון הימלען און ערד, און צו אים קומען אַלע ענינים צוריק. אַזוי דינט אים און שטעלט אייער צוטרוי אין אים. און אייער גאָט וועט נישט זיין אומבאַוואוסטזיניק וועגן וואָס איר טוט.
وَقَالَ يٰبَنِيَّ لَا تَدْخُلُوْا مِنْۢ بَابٍ وَّاحِدٍ وَّادْخُلُوْا مِنْ اَبْوَابٍ مُّتَفَرِّقَةٍۗ وَمَآ اُغْنِيْ عَنْكُمْ مِّنَ اللّٰهِ مِنْ شَيْءٍۗ اِنِ الْحُكْمُ اِلَّا لِلّٰهِ ۗعَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَعَلَيْهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُتَوَكِّلُوْنَ
wa qāla yā baniyya lā tadkhulū mim bābiw wāḥidiw wadkhulū min abwābim mutafarriqah(tin), wa mā ugnī ‘ankum minallāhi min syai'(in), inil-ḥukmu illā lillāh(i), ‘alaihi tawakkaltu wa ‘alaihi falyatawakkalil-mutawakkilūn(a).
און ער (יעקב) האט געזאגט, "מיינע קינדער! גייט נישט אריין פון איין טויער, און גייט אריין פון פארשידענע טויערן; אבער, איך קען אייך נישט פארטיידיגן אפילו אין די מינדסטע פון גאט'ס (גורל). יענע באשלוס איז נאר פאר גאט. אין אים לייג איך מיין צוטרוי און אין אים לייגן אויך די וואס לייגן זייער צוטרוי."
قَالَ اِنَّمَآ اَشْكُوْا بَثِّيْ وَحُزْنِيْٓ اِلَى اللّٰهِ وَاَعْلَمُ مِنَ اللّٰهِ مَا لَا تَعْلَمُوْنَ
qāla innamā asykū baṡṡī wa ḥuznī ilallāhi wa a‘lamu minallāhi mā lā ta‘lamūn(a).
ער (יעקב) האָט געזאָגט, "איך באַקלאָג זיך נאָר צו גאָט וועגן מײַנע צרות און טרויער, און איך ווייס פֿון גאָט וואָס דו ווייסט נישט.
كَذٰلِكَ اَرْسَلْنٰكَ فِيْٓ اُمَّةٍ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهَآ اُمَمٌ لِّتَتْلُوَا۟ عَلَيْهِمُ الَّذِيْٓ اَوْحَيْنَآ اِلَيْكَ وَهُمْ يَكْفُرُوْنَ بِالرَّحْمٰنِۗ قُلْ هُوَ رَبِّيْ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَۚ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَاِلَيْهِ مَتَابِ
każālika arsalnāka fī ummatin qad khalat min qablihā umamul litatluwa ‘alaihimul-lażī auḥainā ilaika wa hum yakfurūna bir-raḥmān(i), qul huwa rabbī lā ilāha illā huw(a), ‘alaihi tawakkaltu wa ilaihi matāb(i).
אזוי, האבן מיר דיר (מוחמד) געשיקט צו א פאלק פון וועמען עטליכע מענטשן זענען אוועק, כדי דו זאלסט זיי אויסזאגן (דעם קוראן) וואס מיר האבן דיר אנטפלעקט, אפילו ווען זיי גלייבן נישט אין גאט, דעם רחמנות'דיגן. זאג, "ער איז מיין האר, עס איז נישטא קיין גאט נאר אים; אין אים אליין שטעל איך מיין בטחון און אין אים אליין טו איך תשובה."
وَمَا بِكُمْ مِّنْ نِّعْمَةٍ فَمِنَ اللّٰهِ ثُمَّ اِذَا مَسَّكُمُ الضُّرُّ فَاِلَيْهِ تَجْـَٔرُوْنَۚ
wa mā bikum min ni‘matin fa minallāhi ṡumma iżā massakumuḍ-ḍurru fa ilaihi taj'arūn(a).
און אַלע ברכות וואָס זענען אויף דיר (קומען) פֿון אַלאַה, און ווען דו ביסט געפּלאָגט מיט צרות, דאַן בעטסטו אים פֿאַר הילף.
وَاتْلُ مَآ اُوْحِيَ اِلَيْكَ مِنْ كِتَابِ رَبِّكَۗ لَا مُبَدِّلَ لِكَلِمٰتِهٖۗ وَلَنْ تَجِدَ مِنْ دُوْنِهٖ مُلْتَحَدًا
watlu mā ūḥiya ilaika min kitābi rabbik(a), lā mubaddila likalimātih(ī), wa lan tajida min dūnihī multaḥadā(n).
און זאָג (מוחמד) וואָס איז דיר געוואָרן גילוי, דאָס בוך פֿון דיין האַר (דער קוראַן). גאָרנישט קען ענדערן זיינע משפטים. און דו וועסט נישט קענען געפֿינען קיין באַשיצונג אַחוץ אין אים.
وَاَعْتَزِلُكُمْ وَمَا تَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ وَاَدْعُوْا رَبِّيْۖ عَسٰٓى اَلَّآ اَكُوْنَ بِدُعَاۤءِ رَبِّيْ شَقِيًّا
wa a‘tazilukum wa mā tad‘ūna min dūnillāhi wa ad‘ū rabbī, ‘asā allā akūna bidu‘ā'i rabbī syaqiyyā(n).
און איך וועל זיך אָפּטיילן פֿון דיר און פֿון וואָס דו דינעןסט אַחוץ אַלאַ, און איך וועל דאַוונען צו מיין האַר, איך האָף אַז איך וועל נישט ווערן אַנטוישט פֿון דאַוונען צו מיין האַר."
قٰلَ رَبِّ احْكُمْ بِالْحَقِّۗ وَرَبُّنَا الرَّحْمٰنُ الْمُسْتَعَانُ عَلٰى مَا تَصِفُوْنَ ࣖ
qāla rabbiḥkum bil-ḥaqq(i), wa rabbunar-raḥmānul-musta‘ānu ‘alā mā taṣifūn(a).
ער (מוחמד) האט געזאגט, "אוי מיין האר, גיב באשלוסן גערעכט. און אונדזער האר איז דער רחמנות'דיגסטער, פון וועמען מיר בעטן הילף פאר אלעס וואס דו זאגסט."
قَالَ رَبِّ انْصُرْنِيْ بِمَا كَذَّبُوْنِ
qāla rabbinṣurnī bimā każżabūn(i).
ער (נח) האָט מתפלל געווען, "אָה, מײַן גאָט, העלף מיר ווײַל זיי האָבן מיר געלויגן."
وَقُلْ رَّبِّ اَنْزِلْنِيْ مُنْزَلًا مُّبٰرَكًا وَّاَنْتَ خَيْرُ الْمُنْزِلِيْنَ
wa qur rabbi anzilnī munzalam mubārakaw wa anta khairul-munzilīn(a).
און דאַוונט, "אָה, מײַן גאָט, שטעל מיך אין אַ געבענטשטן אָרט, און דו ביסט דער בעסטער פֿון געבער."
نُسَارِعُ لَهُمْ فِى الْخَيْرٰتِۗ بَلْ لَّا يَشْعُرُوْنَ
nusāri‘u lahum fil-khairāt(i), bal lā yasy‘urūn(a).
מיר געבן זיי גלייך גוטע זאכן? (ניין), אבער זיי רעאליזירן עס נישט.
قُلْ لِّمَنِ الْاَرْضُ وَمَنْ فِيْهَآ اِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُوْنَ
qul limanil-arḍu wa man fīhā in kuntum ta‘lamūn(a).
זאָג (מוחמד), "צו וועמען געהערט די ערד, און אַלץ וואָס איז אין איר, אויב איר ווייסט?"
وَقَالَ الرَّسُوْلُ يٰرَبِّ اِنَّ قَوْمِى اتَّخَذُوْا هٰذَا الْقُرْاٰنَ مَهْجُوْرًا
wa qālar-rasūlu yā rabbi inna qaumittakhażū hāżal-qur'āna mahjūrā(n).
און דער שליח (מוחמד) האט געזאגט, "אוי מיין האר, טאקע מיין פאלק האט דעם קוראן פארנאכלעסיגט."
وَالَّذِيْنَ يَقُوْلُوْنَ رَبَّنَا اصْرِفْ عَنَّا عَذَابَ جَهَنَّمَۖ اِنَّ عَذَابَهَا كَانَ غَرَامًا ۖ
wal-lażīna yaqūlūna rabbanaṣrif ‘annā ‘ażāba jahannam(a), inna ‘ażābahā kāna garāmā(n).
און די וואָס זאָגן, "אונדזער גאָט, נעמט אַוועק די יסורים פֿון גיהנום פֿון אונדז, ווייל טאַקע וועט איר יסורים ברענגען אייביקע פֿאַרניכטונג,"
قَالَ رَبِّ اِنِّيْٓ اَخَافُ اَنْ يُّكَذِّبُوْنِ ۗ
qāla rabbi innī akhāfu ay yukażżibūn(i).
ער (משה) האָט געזאָגט, "אָה מיין גאָט, טאַקע, איך האָב מורא אַז זיי וועלן מיר ליגן,
قَالَ كَلَّا ۗاِنَّ مَعِيَ رَبِّيْ سَيَهْدِيْنِ
qāla kallā, inna ma‘iya rabbī sayahdīn(i).
ער (משה) האָט געענטפערט, "קיינמאָל וועל איך (קיינמאָל) נישט איבערגעכאפט ווערן; טאַקע מיין גאָט איז מיט מיר, ער וועט מיך פירן."
قَالَ رَبِّ اِنَّ قَوْمِيْ كَذَّبُوْنِۖ
qāla rabbi inna qaumī każżabūn(i).
ער (נח) האָט געזאָגט, "אָה מײַן גאָט, טאַקע מײַן פֿאָלק האָט מיר געלויגן;
اَمَّنْ يُّجِيْبُ الْمُضْطَرَّ اِذَا دَعَاهُ وَيَكْشِفُ السُّوْۤءَ وَيَجْعَلُكُمْ خُلَفَاۤءَ الْاَرْضِۗ ءَاِلٰهٌ مَّعَ اللّٰهِ ۗقَلِيْلًا مَّا تَذَكَّرُوْنَۗ
am may yujībul-muḍṭarra iżā da‘āhu wa yaksyifus-sū'a wa yaj‘alukum khulafā'a fil-arḍ(i), a'ilāhum ma‘allāh(i), qalīlam mā tażakkarūn(a).
איז עס נישט ער (אַלאַה) וואָס נעמט אָן (די תּפֿילה פֿון) מענטשן וואָס זענען אין צרות ווען זיי דאַוונען צו אים, און נעמט אַוועק די נויט און מאַכט אײַך (מענטשן) כאַליפֿן (פֿירער) אויף דער ערד? איז דאָ (נאָך אַ) גאָט חוץ אַלאַה? איר געדענקט זייער ווייניק (פֿון אַלאַהס טובות).
فَخَرَجَ مِنْهَا خَاۤىِٕفًا يَّتَرَقَّبُ ۖقَالَ رَبِّ نَجِّنِيْ مِنَ الْقَوْمِ الظّٰلِمِيْنَ ࣖ
fakharaja minhā khā'ifay yataraqqab(u), qāla rabbi najjinī minal-qaumiẓ-ẓālimīn(a).
אַזוי איז ער (משה) אַרויסגעקומען פֿון שטאָט אין מורא, וואַך (אויב עמעצער האָט אים איבערגעכאַפּט אָדער געכאפט), האָט ער מתפּלל געווען, "אָה, מײַן גאָט, ראַטעווע מיך פֿון די אומרעכטע מענטשן."
وَلَمَّا تَوَجَّهَ تِلْقَاۤءَ مَدْيَنَ قَالَ عَسٰى رَبِّيْٓ اَنْ يَّهْدِيَنِيْ سَوَاۤءَ السَّبِيْلِ
wa lammā tawajjaha tilqā'a madyana qāla ‘asā rabbī ay yahdiyanī sawā'as-sabīl(i).
און ווען ער איז געגאַנגען צום לאַנד מדיאַן, האָט ער ווידער מתפלל געווען, "זאָל מײַן גאָט מיך פֿירן צום ריכטיקן וועג."
فَسَقٰى لَهُمَا ثُمَّ تَوَلّٰىٓ اِلَى الظِّلِّ فَقَالَ رَبِّ اِنِّيْ لِمَآ اَنْزَلْتَ اِلَيَّ مِنْ خَيْرٍ فَقِيْرٌ
fasaqā lahumā ṡumma tawallā ilaẓ-ẓilli faqāla rabbi innī limā anzalta ilayya min khairin faqīr(un).
האָט ער (משה) געגעבן די צוויי פרויען (בהמות) וואַסער, דערנאָך איז ער צוריקגעקומען צו אַ שאָטנדיק אָרט און מתפלל געווען, "אָה מיין גאָט, איך דאַרף טאַקע עפּעס גוטס (עסן) וואָס דו האָסט מיר אַראָפּגעשיקט."
قَالَ رَبِّ اِنِّيْ قَتَلْتُ مِنْهُمْ نَفْسًا فَاَخَافُ اَنْ يَّقْتُلُوْنِ
qāla rabbi innī qataltu minhum nafsan fa'akhāfu ay yaqtulūn(i).
ער (משה) האָט געזאָגט, "אָה מיין גאָט, איך האָב טאַקע געהרגעט עמעצן פֿון זייער גרופּע, אַזוי איך שרעק זיך אַז זיי וועלן מיך הרגענען.
قَالَ رَبِّ انْصُرْنِيْ عَلَى الْقَوْمِ الْمُفْسِدِيْنَ ࣖ
qāla rabbinṣurnī ‘alal-qaumil-mufsidīn(a).
ער (לוט) האָט מתפלל געווען, "אָה, מײַן גאָט, העלף מיר (דורך באַשטראָפן) די גרופּע וואָס האָט געטאָן דעם שאָדן."
وَاِذَا مَسَّ النَّاسَ ضُرٌّ دَعَوْا رَبَّهُمْ مُّنِيْبِيْنَ اِلَيْهِ ثُمَّ اِذَآ اَذَاقَهُمْ مِّنْهُ رَحْمَةً اِذَا فَرِيْقٌ مِّنْهُمْ بِرَبِّهِمْ يُشْرِكُوْنَۙ
wa iżā massan-nāsa ḍurrun da‘au rabbahum munībīna ilaihi ṡumma iżā ażāqahum minhu raḥmatan iżā farīqum minhum birabbihim yusyrikūn(a).
און ווען מענטשן ווערן געטראָפן דורך אַ געפאַר, רופן זיי זייער גאָט זיך אומצוקערן (תשובה טאָן) צו אים, און ווען ער גיט זיי אַ ביסל פון זיין גנאַדע, פּלוצעם פֿאַרבינדן עטלעכע פון זיי שותפים מיט אַלאַה.
وَّتَوَكَّلْ عَلَى اللّٰهِ ۗوَكَفٰى بِاللّٰهِ وَكِيْلًا
wa tawakkal ‘alallāh(i), wa kafā billāhi wakīlā(n).
און לייגט אייער צוטרוי אין אַלאַה. און אַלאַה איז גענוג ווי אַ היטער.
لِّيَسْـَٔلَ الصّٰدِقِيْنَ عَنْ صِدْقِهِمْ ۚوَاَعَدَّ لِلْكٰفِرِيْنَ عَذَابًا اَلِيْمًا ࣖ
liyas'alaṣ-ṣādiqīna ‘an ṣidqihim, wa a‘adda lil-kāfirīna ‘ażāban alīmā(n).
כּדי ער זאָל פרעגן די צדיקים וועגן זייער גערעכטיקייט. ער גיט אַ ווייטיקדיקע שטראָף פֿאַר די נישט-גלויביקע.
وَاِنِّيْ عُذْتُ بِرَبِّيْ وَرَبِّكُمْ اَنْ تَرْجُمُوْنِۚ
wa innī ‘użtu birabbī wa rabbikum an tarjumūn(i).
און טאַקע זוכ איך באַשיצונג אין מיין האר און אייער האר, פֿון אייערע דרשות צו שטיינערן מיך,
فَفِرُّوْٓا اِلَى اللّٰهِ ۗاِنِّيْ لَكُمْ مِّنْهُ نَذِيْرٌ مُّبِيْنٌۚ
fa firrū ilallāh(i), innī lakum minhu nażīrum mubīn(un).
קערט זיך צוריק שנעל צו (פֿאָלגט) אַלאַה. טאַקע, איך בין אַ קלאָרער וואָרנער פֿון אַלאַה צו אײַך.