يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوا ارْكَعُوْا وَاسْجُدُوْا وَاعْبُدُوْا رَبَّكُمْ وَافْعَلُوا الْخَيْرَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُوْنَ ۚ۩
yā ayyuhal-lażīna āmanurka‘ū wasjudū wa‘budū rabbakum waf‘alul-khaira la‘allakum tufliḥūn(a).
Эй һеҙ, иман килтергән кешеләр! Раббыңа баш эй, сәждә ҡыл һәм ғибәҙәт ҡыл; һәм изгелек эшлә, бәхетле булһын өсөн.
الَّذِيْ يَرٰىكَ حِيْنَ تَقُوْمُ
allażī yarāka ḥīna taqūm(u).
Кем һине күреп торғанда (намаҙ уҡырға),
وَتَقَلُّبَكَ فِى السّٰجِدِيْنَ
wa taqallubaka fis-sājidīn(a).
һәм (ҡара) сәждә ҡылғандар араһында тән хәрәкәттәрегеҙҙең үҙгәргәне.
اَمَّنْ هُوَ قَانِتٌ اٰنَاۤءَ الَّيْلِ سَاجِدًا وَّقَاۤىِٕمًا يَّحْذَرُ الْاٰخِرَةَ وَيَرْجُوْا رَحْمَةَ رَبِّهٖۗ قُلْ هَلْ يَسْتَوِى الَّذِيْنَ يَعْلَمُوْنَ وَالَّذِيْنَ لَا يَعْلَمُوْنَ ۗ اِنَّمَا يَتَذَكَّرُ اُولُوا الْاَلْبَابِ ࣖ
amman huwa qānitun ānā'al-laili sājidaw wa qā'imay yaḥżarul-ākhirata wa yarjū raḥmata rabbih(ī), qul hal yastawil-lażīna ya‘lamūna wal-lażīna lā ya‘lamūn(a), innamā yatażakkaru ulul-albāb(i).
(Һин бәхетлерәк булған мөшрикме) йәки теге донъянан (ғазаптан) ҡурҡып, Раббыһының рәхмәтенә өмөтләнеп, төндә сәждә ҡылып, баҫып ғибәҙәт ҡылыусымы? Әйт: «Белгәндәр менән белмәгәндәр бер үкме?» Ысынында, һабаҡтарҙы айыҡ аҡыллы кешеләр генә ҡабул итә ала.
مُحَمَّدٌ رَّسُوْلُ اللّٰهِ ۗوَالَّذِيْنَ مَعَهٗٓ اَشِدَّاۤءُ عَلَى الْكُفَّارِ رُحَمَاۤءُ بَيْنَهُمْ تَرٰىهُمْ رُكَّعًا سُجَّدًا يَّبْتَغُوْنَ فَضْلًا مِّنَ اللّٰهِ وَرِضْوَانًا ۖ سِيْمَاهُمْ فِيْ وُجُوْهِهِمْ مِّنْ اَثَرِ السُّجُوْدِ ۗذٰلِكَ مَثَلُهُمْ فِى التَّوْرٰىةِ ۖوَمَثَلُهُمْ فِى الْاِنْجِيْلِۚ كَزَرْعٍ اَخْرَجَ شَطْـَٔهٗ فَاٰزَرَهٗ فَاسْتَغْلَظَ فَاسْتَوٰى عَلٰى سُوْقِهٖ يُعْجِبُ الزُّرَّاعَ لِيَغِيْظَ بِهِمُ الْكُفَّارَ ۗوَعَدَ اللّٰهُ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ مِنْهُمْ مَّغْفِرَةً وَّاَجْرًا عَظِيْمًا ࣖ
muḥammadur rasūlullāh(i), wal-lażīna ma‘ahū asyiddā'u ‘alal-kuffāri ruḥamā'u bainahum tarāhum rukka‘an sujjaday yabtagūna faḍlam minallāhi wa riḍwānā(n), sīmāhum fī wujūhihim min aṡaris-sujūd(i), żālika maṡaluhum fit-taurāh(ti), wa maṡaluhum fil-injīl(i), kazar‘in akhraja syaṭ'ahū fa āzarahū fastaglaẓa fastawā ‘alā sūqihī yu‘jibuz-zurrā‘a liyagīẓa bihimul-kuffār(a), wa‘adallāhul-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti minhum magfirataw wa ajran ‘aẓīmā(n).
Мөхәммәт Аллаһтың илсеһе булған һәм уның менән бергә булғандар кафырҙарға ҡарата ҡаты, әммә бер-береһенә ҡарата шәфҡәтле булған. Һин уларҙың Аллаһтың рәхмәтен, Уның ризалығын эҙләп, баш эйеп, сәждә ҡылғандарын күрәһең. Уларҙың йөҙҙәрендә сәждә билдәләре күренде. Бына шундай уларҙы Тәүраттағы үҙенсәлектәре (асылған) һәм Һөйөнөслө Хәбәрҙәге сифаттары (асылған), атап әйткәндә, үҫенте ебәргән орлоҡ кеүек, шунан үҫенте көсәйә, һуңынан ҙур һәм һабаҡ өҫтөндә тура өҫкә күтәрелә; үҫемлек үҙен ултыртыусыларҙы ҡыуандыра, сөнки Аллаһ Тәғәлә кафырҙарҙың күңелдәрен асыуландырырға теләй (мөьминдәрҙең ҡөҙрәте менән). Аллаһы Тәғәлә улар араһында иман килтереп, изге эштәр ҡылғандарға ярлыҡау һәм ҙур әжер вәғәҙә итә.