اَلْحَمْدُ لِلّٰهِ رَبِّ الْعٰلَمِيْنَۙ
al-ḥamdu lillāhi rabbil-‘ālamīn(a).
ཀུན་དབང་གཙོ་བོ་དཀོན་མཆོག་ལུ་བསྟོད་པ་ཕུལ།།
وَاِذْ قَالَ رَبُّكَ لِلْمَلٰۤىِٕكَةِ اِنِّيْ جَاعِلٌ فِى الْاَرْضِ خَلِيْفَةً ۗ قَالُوْٓا اَتَجْعَلُ فِيْهَا مَنْ يُّفْسِدُ فِيْهَا وَيَسْفِكُ الدِّمَاۤءَۚ وَنَحْنُ نُسَبِّحُ بِحَمْدِكَ وَنُقَدِّسُ لَكَ ۗ قَالَ اِنِّيْٓ اَعْلَمُ مَا لَا تَعْلَمُوْنَ
wa iż qāla rabbuka lil-malā'ikati innī jā‘ilun fil-arḍi khalīfah(tan), qālū ataj‘alu fīhā may yufsidu fīhā wa yasfikud-dimā'(a), wa naḥnu nusabbiḥu biḥamdika wa nuqaddisu lak(a), qāla innī a‘lamu mā lā ta‘lamūn(a).
དེ་ལས་ ཁྱོད་ཀྱི་གཙོ་བོ་གིས་ མཁའ་འགྲོ་ཚུ་ལུ་ ང་གིས་འཛམ་གླིང་ནང་ ཀ་ལི་ཕ་བཟོ་ནི་གི་ འཆར་གཞི་ཡོད་ཟེར་ གསུངས་པའི་སྐབས་ལུ་ སེམས་ཁར་དྲན་དགོ། ང་བཅས་ཀྱིས་ ཁྱོད་ལུ་བསྟོད་པ་རྐྱབ་སྟེ་ ཁྱོད་ཀྱི་མིང་འདི་ བཀྲ་ཤིས་བདེ་ལེགས་བཟོ་བའི་སྐབས་ ཁྱོད་ཀྱིས་ དེ་ཁར་ གཏོར་བཤིག་གཏང་མི་དང་ ཁྲག་བཏང་མི་ཚུ་ བཟོ་འོང་ག་ཟེར་ སླབ་ནུག། ཁྱེད་ཀྱིས་མ་ཤེས་མི་འདི་ང་གིས་ཤེས་ཟེར་གསུངས་ནུག།།
۞ لَيْسَ الْبِرَّاَنْ تُوَلُّوْا وُجُوْهَكُمْ قِبَلَ الْمَشْرِقِ وَالْمَغْرِبِ وَلٰكِنَّ الْبِرَّ مَنْ اٰمَنَ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِ وَالْمَلٰۤىِٕكَةِ وَالْكِتٰبِ وَالنَّبِيّٖنَ ۚ وَاٰتَى الْمَالَ عَلٰى حُبِّهٖ ذَوِى الْقُرْبٰى وَالْيَتٰمٰى وَالْمَسٰكِيْنَ وَابْنَ السَّبِيْلِۙ وَالسَّاۤىِٕلِيْنَ وَفىِ الرِّقَابِۚ وَاَقَامَ الصَّلٰوةَ وَاٰتَى الزَّكٰوةَ ۚ وَالْمُوْفُوْنَ بِعَهْدِهِمْ اِذَا عَاهَدُوْا ۚ وَالصّٰبِرِيْنَ فِى الْبَأْسَاۤءِ وَالضَّرَّاۤءِ وَحِيْنَ الْبَأْسِۗ اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ صَدَقُوْا ۗوَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُتَّقُوْنَ
laisal-birra an tuwallū wujūhakum qibalal-masyriqi wal-magribi wa lākinnal-birra man āmana billāhi wal-yaumil ākhiri wal-malā'ikati wal-kitābi wan-nabiyyīn(a), wa ātal-māla ‘alā ḥubbihī żawil-qurbā wal-yatāmā wal-masākīna wabnas-sabīl(i), was-sā'ilīna wa fir-riqāb(i), wa aqāmaṣ-ṣalāta wa ātaz-zakāh(ta), wal mūfūna bi‘ahdihim iżā ‘āhadū, waṣ-ṣābirīna fil-ba'sā'i waḍ-ḍarrā'i wa ḥīnal-ba's(i), ulā'ikal-lażīna ṣadaqū, wa ulā'ika humul-muttaqūn(a).
འདོན་སྤེལ།: ༢༠༡༠/༠༣/༠༣ རིག་པ།(༠) འདི་ཡང་ གཟའ་ཉི་མའི་ཉིན། དབུལ་ཕོངས་དང་སྡུག་བསྔལ་དང་དམག་འཁྲུག་གི་སྐབས་ལུ་བཟོད་སྒོམ་འབད་མི་ཚུ། །དེ་དག་ནི་དྲང་སྲོང་དང་དེ་དག་ནི་ཆོས་ཅན་ནོ།
اَللّٰهُ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَۚ اَلْحَيُّ الْقَيُّوْمُ ەۚ لَا تَأْخُذُهٗ سِنَةٌ وَّلَا نَوْمٌۗ لَهٗ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِۗ مَنْ ذَا الَّذِيْ يَشْفَعُ عِنْدَهٗٓ اِلَّا بِاِذْنِهٖۗ يَعْلَمُ مَا بَيْنَ اَيْدِيْهِمْ وَمَا خَلْفَهُمْۚ وَلَا يُحِيْطُوْنَ بِشَيْءٍ مِّنْ عِلْمِهٖٓ اِلَّا بِمَا شَاۤءَۚ وَسِعَ كُرْسِيُّهُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَۚ وَلَا يَـُٔوْدُهٗ حِفْظُهُمَاۚ وَهُوَ الْعَلِيُّ الْعَظِيْمُ
allāhu lā ilāha illā huw(a), al-ḥayyul-qayyūm(u), lā ta'khużuhū sinatuw wa lā naum(un), lahū mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍ(i), man żal-lażī yasyfa‘u ‘indahū illā bi'iżnih(ī), ya‘lamu mā baina aidīhim wa mā khalfahum, wa lā yuḥīṭūna bisyai'im min ‘ilmihī illā bimā syā'(a), wasi‘a kursiyyuhus-samāwāti wal-arḍ(a), wa lā ya'ūduhū ḥifẓuhumā, wa huwal-‘aliyyul-‘aẓīm(u).
ཨཱལ་ལཱ་ ཁོ་ལས་ལྷག་པའི་ལྷ་མེད། ༼ཁོ་རའི་སྲོག་ཆགས་ཚུ་༽ འཕྲོ་མཐུད་དེ་རང་ བདག་འཛིན་འཐབ་མི་ སྲོག་ལྡན་འདི་ གཉིད་ལམ་དང་ གཉིད་ལམ་ཡང་མེན། ཞིང་ཁམས་དང་ས་གཞི་ནང་ཡོད་མི་ཚུ་ག་ར་ ཁོ་གི་ཨིན། ཁོ་གི་གནང་བ་མེད་པར་ མི་གཅིག་གིས་ཡང་ ཁོ་གི་ཕྱོགས་ལུ་ སྨོན་ལམ་བཏབ་མི་ཚུགས། ཁོ་གིས་ ཁོང་གི་གདོང་ཁར་ཡོད་མི་དང་ རྒྱབ་ཁར་ཡོད་མི་ཚུ་ ཤེས་ཏེ་ ཁོ་གིས་ ག་ཅི་འབད་དགོཔ་ཨིན་ན་ མ་གཏོགས་ ཁོ་གི་ཤེས་ཡོན་ལས་ ག་ནི་ཡང་ མི་ཤེས། ཁོང་གི་བཞུགས་ཁྲི་གིས་ གནམ་ས་དང་ས་གཞི་ཚུ་ ཁྱབ་སྟེ་ཡོདཔ་ཨིན། དེ་ལས་ ཁོ་གིས་ གཉིས་ཆ་ར་ བདག་འཛིན་འཐབ་ནི་ལུ་ ལཱ་ཁག་མི་མཐོང་ དེ་ལས་ ཁོ་ མཐོ་ཤོས་དང་ མཐོ་ཤོས་ཅིག་ཨིན།
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اٰمِنُوْا بِاللّٰهِ وَرَسُوْلِهٖ وَالْكِتٰبِ الَّذِيْ نَزَّلَ عَلٰى رَسُوْلِهٖ وَالْكِتٰبِ الَّذِيْٓ اَنْزَلَ مِنْ قَبْلُ ۗوَمَنْ يَّكْفُرْ بِاللّٰهِ وَمَلٰۤىِٕكَتِهٖ وَكُتُبِهٖ وَرُسُلِهٖ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِ فَقَدْ ضَلَّ ضَلٰلًا ۢ بَعِيْدًا
yā ayyuhal-lażīna āmanū āminū billāhi wa rasūlihī wal-kitābil-lażī nazzala ‘alā rasūlihī wal-kitābil-lażī anzala min qabl(u), wa may yakfur billāhi wa malā'ikatihī wa kutubihī wa rusulihī wal-yaumil-ākhiri faqad ḍalla ḍalālam ba‘īdā(n).
ཀྱེ་དད་པ་ཅན་ཁྱོད། དཀོན་མཆོག་དང་ཁོ་གི་སྐུ་ཚབ་ (མུ་ཧ་མཱད་) དང་ ཁོ་གི་སྐུ་ཚབ་ལུ་ བཀའ་གནང་མི་ ཀི་དེབ་ (ཀུ་རཱན་) དེ་ལས་ དེ་གི་ཧེ་མ་ བཀའ་གནང་མི་ ཀི་དེབ་ཚུ་ལུ་ དད་པ་བསྐྱེད་དགོ། ག་ར་འབད་རུང་ ཨཱལ་ལཱ་དང་ ཁོ་གི་ཕོ་ཉ་ཚུ་ ཁོ་གི་ཀི་དེབ་ཚུ་ ཁོ་གི་སྐུ་ཚབ་ཚུ་ དེ་ལས་ མཐའ་མའི་ཉིནམ་ལུ་ མ་དད་པ་བསྐྱེད་པ་ཅིན་ ངོ་མ་རང་ མི་དེ་ གནམ་མེད་ས་མེད་ ཐག་རིང་སར་ ལམ་འཛོལ་སོང་ནུག།
وَلِلّٰهِ يَسْجُدُ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِ مِنْ دَاۤبَّةٍ وَّالْمَلٰۤىِٕكَةُ وَهُمْ لَا يَسْتَكْبِرُوْنَ
wa lillāhi yasjudu mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍi min dābbatiw wal-malā'ikatu wa hum yastakbirūn(a).
དེ་ལས་ ཞིང་ཁམས་དང་ས་གཞི་ནང་ཡོད་མི་ག་ར་གིས་ ཨ་ལཱ་ལུ་རྐྱངམ་གཅིག་ ཕྱག་འཚལ་དོ་ཡོདཔ་ད་ དེ་ཡང་ འགུལ་སྐྱོད་འབད་མི་ ༼སྲོག་ལྡན་༽ དང་ ༼དེ་བཟུམ་སྦེ་༽ མཁའ་འགྲོ་ཚུ་ག་ར་ཨིནམ་ལས་ ཁོང་གིས་ ༼མཁའ་འགྲོ་ཚུ་༽ བསྟོད་པ་རྐྱབ་མི་བཏུབ།
وَاِنَّا عَلٰٓى اَنْ نُّرِيَكَ مَا نَعِدُهُمْ لَقٰدِرُوْنَ
wa innā ‘alā an nuriyaka mā na‘iduhum laqādirūn(a).
དེ་ལས་ ང་བཅས་ལུ་ ཁྱོད་ལུ་ (མུ་ཧ་མཱད་) ག་ཅི་གིས་ ཉེན་བརྡ་འབད་ཡི་ག་ སྟོན་ནིའི་དབང་ཚད་ཡོད།
وَالصّٰۤفّٰتِ صَفًّاۙ
waṣ-ṣāffāti ṣaffā(n).
༼ཕོ་ཉའི་ཆ་རོགས་ཚུ་༽ གྱལ་རིམ་ནང་བསྒྲིགས་ཏེ་ཡོདཔ་ཨིན།
هُوَ الْاَوَّلُ وَالْاٰخِرُ وَالظَّاهِرُ وَالْبَاطِنُۚ وَهُوَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيْمٌ
huwal-awwalu wal-ākhiru waẓ-ẓāhiru wal-bāṭin(u), wa huwa bikulli syai'in ‘alīm(un).
ཁོ་འདི་འགོ་བཙུགས་དང་མཇུག་ ཕྱི་དང་ནང་ཨིན། དེ་ལས་ཁོ་ ག་ར་མཁྱེན་མི་ཨིན།
قُلْ هُوَ اللّٰهُ اَحَدٌۚ
qul huwallāhu aḥad(un).
༼མུ་ཧ་མཱད་༽ ཟེར་སླབ་སྟེ་ “ཁོ་འདི་ དབང་ཤུགས་ཅན་གྱི་ཨཱལ་ལཱ་ཨིན།
وَلَمْ يَكُنْ لَّهٗ كُفُوًا اَحَدٌ ࣖ
wa lam yakul lahū kufuwan aḥad(un).
དེ་ལས་ཁོ་དང་འདྲ་མཉམ་ག་ནི་ཡང་མེདཔ་ཨིན།”