اَلْحَمْدُ لِلّٰهِ رَبِّ الْعٰلَمِيْنَۙ
al-ḥamdu lillāhi rabbil-‘ālamīn(a).
ثنا او ستاینه د الله لپاره ده، چې د ټولو کائیناتو پالونکی دی،
وَاِذْ قَالَ رَبُّكَ لِلْمَلٰۤىِٕكَةِ اِنِّيْ جَاعِلٌ فِى الْاَرْضِ خَلِيْفَةً ۗ قَالُوْٓا اَتَجْعَلُ فِيْهَا مَنْ يُّفْسِدُ فِيْهَا وَيَسْفِكُ الدِّمَاۤءَۚ وَنَحْنُ نُسَبِّحُ بِحَمْدِكَ وَنُقَدِّسُ لَكَ ۗ قَالَ اِنِّيْٓ اَعْلَمُ مَا لَا تَعْلَمُوْنَ
wa iż qāla rabbuka lil-malā'ikati innī jā‘ilun fil-arḍi khalīfah(tan), qālū ataj‘alu fīhā may yufsidu fīhā wa yasfikud-dimā'(a), wa naḥnu nusabbiḥu biḥamdika wa nuqaddisu lak(a), qāla innī a‘lamu mā lā ta‘lamūn(a).
او (یاد کړه) کله چې ستا رب ملائکو ته وویل: "زه په ځمکه کې یو خلیفه جوړوم." هغوی وویل: "ایا ته به هلته یو څوک وټاکې چې فساد وکړي او وینه به توی کړي، پداسې حال کې چې موږ ستا ستاینه کوو او ستا نوم پاکوو؟" هغه وویل: "په حقیقت کې زه هغه څه پوهیږم چې تاسو نه پوهیږئ."
۞ لَيْسَ الْبِرَّاَنْ تُوَلُّوْا وُجُوْهَكُمْ قِبَلَ الْمَشْرِقِ وَالْمَغْرِبِ وَلٰكِنَّ الْبِرَّ مَنْ اٰمَنَ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِ وَالْمَلٰۤىِٕكَةِ وَالْكِتٰبِ وَالنَّبِيّٖنَ ۚ وَاٰتَى الْمَالَ عَلٰى حُبِّهٖ ذَوِى الْقُرْبٰى وَالْيَتٰمٰى وَالْمَسٰكِيْنَ وَابْنَ السَّبِيْلِۙ وَالسَّاۤىِٕلِيْنَ وَفىِ الرِّقَابِۚ وَاَقَامَ الصَّلٰوةَ وَاٰتَى الزَّكٰوةَ ۚ وَالْمُوْفُوْنَ بِعَهْدِهِمْ اِذَا عَاهَدُوْا ۚ وَالصّٰبِرِيْنَ فِى الْبَأْسَاۤءِ وَالضَّرَّاۤءِ وَحِيْنَ الْبَأْسِۗ اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ صَدَقُوْا ۗوَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُتَّقُوْنَ
laisal-birra an tuwallū wujūhakum qibalal-masyriqi wal-magribi wa lākinnal-birra man āmana billāhi wal-yaumil ākhiri wal-malā'ikati wal-kitābi wan-nabiyyīn(a), wa ātal-māla ‘alā ḥubbihī żawil-qurbā wal-yatāmā wal-masākīna wabnas-sabīl(i), was-sā'ilīna wa fir-riqāb(i), wa aqāmaṣ-ṣalāta wa ātaz-zakāh(ta), wal mūfūna bi‘ahdihim iżā ‘āhadū, waṣ-ṣābirīna fil-ba'sā'i waḍ-ḍarrā'i wa ḥīnal-ba's(i), ulā'ikal-lażīna ṣadaqū, wa ulā'ika humul-muttaqūn(a).
نیکي دا نه ده چې خپل مخ ختیځ او لویدیځ ته واړوئ، بلکې نیکي هغه ده چې په الله، د قیامت په ورځ، پرښتو، کتابونو او پیغمبرانو ایمان لري او خپلې خوښې شتمنۍ خپلوانو، یتیمانو، مسکینانو، مسافرو، سوالګرو، او د خپلو غلامانو آزادولو، لمونځ کوونکو او زکات ورکوونکو، او د ژمنې پر مهال خپلو ژمنو ته وفادار پاتې کېږي، او هغه خلک چې په فقر، مصیبت او د جګړې په وخت کې صبر کوي. دوی ریښتیني خلک دي، او دوی پرهیزګاران دي.
اَللّٰهُ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَۚ اَلْحَيُّ الْقَيُّوْمُ ەۚ لَا تَأْخُذُهٗ سِنَةٌ وَّلَا نَوْمٌۗ لَهٗ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِۗ مَنْ ذَا الَّذِيْ يَشْفَعُ عِنْدَهٗٓ اِلَّا بِاِذْنِهٖۗ يَعْلَمُ مَا بَيْنَ اَيْدِيْهِمْ وَمَا خَلْفَهُمْۚ وَلَا يُحِيْطُوْنَ بِشَيْءٍ مِّنْ عِلْمِهٖٓ اِلَّا بِمَا شَاۤءَۚ وَسِعَ كُرْسِيُّهُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَۚ وَلَا يَـُٔوْدُهٗ حِفْظُهُمَاۚ وَهُوَ الْعَلِيُّ الْعَظِيْمُ
allāhu lā ilāha illā huw(a), al-ḥayyul-qayyūm(u), lā ta'khużuhū sinatuw wa lā naum(un), lahū mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍ(i), man żal-lażī yasyfa‘u ‘indahū illā bi'iżnih(ī), ya‘lamu mā baina aidīhim wa mā khalfahum, wa lā yuḥīṭūna bisyai'im min ‘ilmihī illā bimā syā'(a), wasi‘a kursiyyuhus-samāwāti wal-arḍ(a), wa lā ya'ūduhū ḥifẓuhumā, wa huwal-‘aliyyul-‘aẓīm(u).
الله، چې له هغه پرته بل معبود نشته. هغه قادر مطلق، چې تل د (خپلو مخلوقاتو) پالنه کوي، نه خوب کوي او نه خوب کوي. هغه څه چې په اسمانونو او ځمکه کې دي ټول د هغه دي. هیڅوک د هغه له اجازې پرته د هغه په لوري شفاعت نشي کولی. هغه پوهیږي چې د دوی په وړاندې او د دوی شاته څه دي، او دوی د هغه له پوهې څخه هیڅ نه پوهیږي مګر هغه څه چې وغواړي. د هغه څوکۍ اسمانونه او ځمکه پوښلې ده. او هغه د دواړو ساتنه ستونزمنه نه ګڼي، او هغه تر ټولو لوړ او لوی دی.
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اٰمِنُوْا بِاللّٰهِ وَرَسُوْلِهٖ وَالْكِتٰبِ الَّذِيْ نَزَّلَ عَلٰى رَسُوْلِهٖ وَالْكِتٰبِ الَّذِيْٓ اَنْزَلَ مِنْ قَبْلُ ۗوَمَنْ يَّكْفُرْ بِاللّٰهِ وَمَلٰۤىِٕكَتِهٖ وَكُتُبِهٖ وَرُسُلِهٖ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِ فَقَدْ ضَلَّ ضَلٰلًا ۢ بَعِيْدًا
yā ayyuhal-lażīna āmanū āminū billāhi wa rasūlihī wal-kitābil-lażī nazzala ‘alā rasūlihī wal-kitābil-lażī anzala min qabl(u), wa may yakfur billāhi wa malā'ikatihī wa kutubihī wa rusulihī wal-yaumil-ākhiri faqad ḍalla ḍalālam ba‘īdā(n).
اې هغو کسانو چې ایمان مو راوړی دی! په الله او د هغه په رسول (محمد) او په هغه کتاب (قرآن) چې د هغه په رسول نازل شوی دی او همدارنګه په هغو کتابونو چې مخکې نازل شوي دي، ایمان راوړئ. څوک چې په الله، د هغه په ملایکو، د هغه په کتابونو، د هغه په رسولانو او د اخرت په ورځ کافر شي، نو په حقیقت کې هغه کس ډېر لرې ګمراه شوی دی.
وَلِلّٰهِ يَسْجُدُ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِ مِنْ دَاۤبَّةٍ وَّالْمَلٰۤىِٕكَةُ وَهُمْ لَا يَسْتَكْبِرُوْنَ
wa lillāhi yasjudu mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍi min dābbatiw wal-malā'ikatu wa hum yastakbirūn(a).
او هر هغه څه چې په اسمانونو او ځمکه کې دي، یوازې الله ته سجده کوي، یعنې ټول ژوندي موجودات او (همدارنګه) ملائکې، او دوی (فرښتې) فخر نه کوي.
وَاِنَّا عَلٰٓى اَنْ نُّرِيَكَ مَا نَعِدُهُمْ لَقٰدِرُوْنَ
wa innā ‘alā an nuriyaka mā na‘iduhum laqādirūn(a).
او په یقیني توګه، موږ دا قدرت لرو چې تا ته هغه څه وښیو چې موږ یې دوی ته ګواښ کړی و.
وَالصّٰۤفّٰتِ صَفًّاۙ
waṣ-ṣāffāti ṣaffā(n).
قسم په هغو (ملائکو) چې صفونه سره ګرځي،
هُوَ الْاَوَّلُ وَالْاٰخِرُ وَالظَّاهِرُ وَالْبَاطِنُۚ وَهُوَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيْمٌ
huwal-awwalu wal-ākhiru waẓ-ẓāhiru wal-bāṭin(u), wa huwa bikulli syai'in ‘alīm(un).
هغه پیل، پای، ظاهر او باطن دی؛ او هغه په هرڅه پوه دی.
قُلْ هُوَ اللّٰهُ اَحَدٌۚ
qul huwallāhu aḥad(un).
ووایه (محمد صلی الله علیه وسلم)، "هغه الله جل جلاله دی."
لَمْ يَلِدْ وَلَمْ يُوْلَدْۙ
lam yalid wa lam yūlad.
(الله) نه څوک زېږوي او نه هغه زېږول شوی دی.
وَلَمْ يَكُنْ لَّهٗ كُفُوًا اَحَدٌ ࣖ
wa lam yakul lahū kufuwan aḥad(un).
او د هغه سره هیڅ سیال نشته.