فَمَنْ حَاۤجَّكَ فِيْهِ مِنْۢ بَعْدِ مَا جَاۤءَكَ مِنَ الْعِلْمِ فَقُلْ تَعَالَوْا نَدْعُ اَبْنَاۤءَنَا وَاَبْنَاۤءَكُمْ وَنِسَاۤءَنَا وَنِسَاۤءَكُمْ وَاَنْفُسَنَا وَاَنْفُسَكُمْۗ ثُمَّ نَبْتَهِلْ فَنَجْعَلْ لَّعْنَتَ اللّٰهِ عَلَى الْكٰذِبِيْنَ
faman ḥājjaka fīhi mim ba‘di mā jā'aka minal-‘ilmi faqul ta‘ālau nad‘u abnā'anā wa abnā'akum wa nisā'anā wa nisā'akum wa anfusanā wa anfusakum, ṡumma nabtahil fanaj‘al la‘natallāhi ‘alal-kāżibīn(a).
நீங்கள் அறிவு பெற்ற பிறகு, இந்த விஷயத்தில் உங்களுடன் எவரேனும் தர்க்கம் செய்தால், (முஹம்மதே!) நீர் கூறுவீராக: “நாம் நமது பிள்ளைகளையும் உங்கள் பிள்ளைகளையும், நமது மனைவியரையும் உங்கள் மனைவியரையும், நம்மையும் உங்களையும் கூட அழைப்போம்; பின்னர் நாம் ஒரு வேறுபாட்டை உண்டாக்குவோம். அப்போது பொய்யர்கள் மீது அல்லாஹ்வின் சாபம் விழும்.”
وَمِنْهُمْ مَّنْ يَّسْتَمِعُ اِلَيْكَ ۚوَجَعَلْنَا عَلٰى قُلُوْبِهِمْ اَكِنَّةً اَنْ يَّفْقَهُوْهُ وَفِيْٓ اٰذَانِهِمْ وَقْرًا ۗوَاِنْ يَّرَوْا كُلَّ اٰيَةٍ لَّا يُؤْمِنُوْا بِهَا ۗحَتّٰٓى اِذَا جَاۤءُوْكَ يُجَادِلُوْنَكَ يَقُوْلُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اِنْ هٰذَآ اِلَّآ اَسَاطِيْرُ الْاَوَّلِيْنَ
wa minhum may yastami‘u ilaik(a), wa ja‘alnā ‘alā qulūbihim akinnatan ay yafqahūhu wa fī āżānihim waqrā(n), wa iy yarau kulla āyatil lā yu'minū bihā, ḥattā iżā jā'ūka yujādilūnaka yaqūlul-lażīna kafarū in hāżā illā asāṭīrul-awwalīn(a).
மேலும் அவர்களில், உமது (முஹம்மதே!) ஓதுவதைக் கேட்பவர்களும் உள்ளனர்; அதை அவர்கள் புரிந்துகொள்ளாதபடிக்கு, நாம் அவர்களின் உள்ளங்களை மூடி, அவர்களின் காதுகளை அடைத்துவிட்டோம். சத்தியத்தின் எல்லா அடையாளங்களையும் அவர்கள் கண்டாலும்கூட, அவர்கள் அதை நம்ப மாட்டார்கள். ஆகவே, உம்மை மறுப்பதற்காக அவர்கள் உம்மிடம் வரும்போது, நிராகரிப்பாளர்கள், "இது (குர்ஆன்) முற்கால மக்கள் புனைந்த ஒரு கட்டுக்கதையைத் தவிர வேறில்லை" என்று கூறுகிறார்கள்.
وَهُمْ يَنْهَوْنَ عَنْهُ وَيَنْـَٔوْنَ عَنْهُ ۚوَاِنْ يُّهْلِكُوْنَ اِلَّآ اَنْفُسَهُمْ وَمَا يَشْعُرُوْنَ
wa hum yanhauna ‘anhu wa yan'auna ‘anh(u), wa iy yuhlikūna illā anfusahum wa mā yasy‘urūn(a).
மேலும், அவர்கள் (பிறர்) குர்ஆனைக் கேட்பதைத் தடுக்கிறார்கள்; அவர்களே அதிலிருந்து தங்களைத் தூர விலக்கிக் கொள்கிறார்கள்; தாங்கள் அறியாமலேயே தங்களைத் தாங்களே அழித்துக் கொள்கிறார்கள்.
قَدْ نَعْلَمُ اِنَّهٗ لَيَحْزُنُكَ الَّذِيْ يَقُوْلُوْنَ فَاِنَّهُمْ لَا يُكَذِّبُوْنَكَ وَلٰكِنَّ الظّٰلِمِيْنَ بِاٰيٰتِ اللّٰهِ يَجْحَدُوْنَ
qad na‘lamu innahū layaḥzunukal-lażī yaqūlūna fa innahum lā yukażżibūnaka wa lākinnaẓ-ẓālimīna bi'āyātillāhi yajhadūn(a).
நிச்சயமாக, அவர்கள் கூறுவது உமக்கு வருத்தமளிக்கிறது என்பதை நாம் அறிவோம் (முஹம்மதே!). (வருந்தாதீர்), ஏனெனில் அவர்கள் உம்மிடம் பொய் கூறவில்லை; மாறாக, அநியாயக்காரர்கள் அல்லாஹ்வின் வசனங்களை மறுக்கிறார்கள்.
وَاِنْ كَانَ كَبُرَ عَلَيْكَ اِعْرَاضُهُمْ فَاِنِ اسْتَطَعْتَ اَنْ تَبْتَغِيَ نَفَقًا فِى الْاَرْضِ اَوْ سُلَّمًا فِى السَّمَاۤءِ فَتَأْتِيَهُمْ بِاٰيَةٍ ۗوَلَوْ شَاۤءَ اللّٰهُ لَجَمَعَهُمْ عَلَى الْهُدٰى فَلَا تَكُوْنَنَّ مِنَ الْجٰهِلِيْنَ
wa in kāna kabura ‘alaika i‘rāḍuhum fa inistaṭa‘ta an tabtagiya nafaqan fil-arḍi au sullaman fis-samā'i fa ta'tiyahum bi'āyah(tin), wa lau syā'allāhu lajama‘ahum ‘alal-hudā falā takūnanna minal-jāhilīn(a).
(முஹம்மதே!) அவர்கள் உம்மை விட்டு விலகிச் செல்வது உமக்குக் கடினமாக இருக்குமானால், உம்மால் பூமியில் ஒரு துளையையோ அல்லது வானத்திற்கு ஒரு ஏணியையோ ஏற்படுத்தி அவர்களுக்கு ஒரு அற்புதத்தை நிகழ்த்த முடியுமானால், (அதைச் செய்). அல்லாஹ் நாடியிருந்தால், அவன் அவர்கள் அனைவரையும் கட்டளைகளைப் பின்பற்றச் செய்திருப்பான். எனவே, நீர் ஒருபோதும் முட்டாள்களில் ஒருவராக இருக்க வேண்டாம்.
قُلْ اِنِّيْ عَلٰى بَيِّنَةٍ مِّنْ رَّبِّيْ وَكَذَّبْتُمْ بِهٖۗ مَا عِنْدِيْ مَا تَسْتَعْجِلُوْنَ بِهٖۗ اِنِ الْحُكْمُ اِلَّا لِلّٰهِ ۗيَقُصُّ الْحَقَّ وَهُوَ خَيْرُ الْفٰصِلِيْنَ
qul innī ‘alā bayyinatim mir rabbī wa każżabtum bih(ī), mā ‘indī mā tasta‘jilūna bih(ī), inil-ḥukmu illā lillāh(i), yaquṣṣul-ḥaqqa wa huwa khairul-fāṣilīn(a).
(முஹம்மதே!) நீர் கூறுவீராக: "நான் என் இறைவனிடமிருந்து பெற்ற உண்மையான செய்தியின் (குர்ஆனின்) மீது இருக்கிறேன்; நீங்களோ அதை மறுக்கிறீர்கள். (தண்டனையை) இறக்குவது என் அதிகாரத்திற்கு உட்பட்டதல்ல; அதன் வருகையை விரைவுபடுத்த வேண்டும் என்று நீங்கள் கோருகிறீர்கள். (சட்டத்தை) நிலைநாட்டுவது அல்லாஹ்வின் உரிமை மட்டுமே. அவனே உண்மையை விளக்குகிறான், அவனே சிறந்த முடிவெடுப்பவன்."
وَكَذَّبَ بِهٖ قَوْمُكَ وَهُوَ الْحَقُّۗ قُلْ لَّسْتُ عَلَيْكُمْ بِوَكِيْلٍ ۗ
wa każżaba bihī qaumuka wa huwal-ḥaqq(u), qul lastu ‘alaikum biwakīl(in).
மேலும், அந்தத் தண்டனை உண்மையானதாக இருந்தபோதிலும், உங்கள் மக்கள் அதை மறுக்கிறார்கள். (முஹம்மதே!) நீர் கூறுவீராக: “நான் உங்களுக்குப் பொறுப்பாளர் அல்ல.”
قُلْ يٰقَوْمِ اعْمَلُوْا عَلٰى مَكَانَتِكُمْ اِنِّيْ عَامِلٌۚ فَسَوْفَ تَعْلَمُوْنَۙ مَنْ تَكُوْنُ لَهٗ عَاقِبَةُ الدَّارِۗ اِنَّهٗ لَا يُفْلِحُ الظّٰلِمُوْنَ
qul yā qaumi‘malū ‘alā makānatikum innī ‘āmil(un), fa saufa ta‘lamūn(a), man takūnu lahū ‘āqibatud-dār(i), innahū lā yufliḥuẓ-ẓālimūn(a).
(முஹம்மதே!) நீர் கூறுவீராக: "என் மக்களே! உங்கள் நிலைக்கு ஏற்ப செயல்படுங்கள், நானும் அவ்வாறே செய்கிறேன். மறுமையில் யாருக்குச் சிறந்த இடம் கிடைக்கும் என்பதைப் பின்னர் நீங்கள் அறிவீர்கள். நிச்சயமாக, அநியாயம் செய்பவர்களுக்கு அதிர்ஷ்டம் இருக்காது."
سَيَقُوْلُ الَّذِيْنَ اَشْرَكُوْا لَوْ شَاۤءَ اللّٰهُ مَآ اَشْرَكْنَا وَلَآ اٰبَاۤؤُنَا وَلَا حَرَّمْنَا مِنْ شَيْءٍۗ كَذٰلِكَ كَذَّبَ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْ حَتّٰى ذَاقُوْا بَأْسَنَاۗ قُلْ هَلْ عِنْدَكُمْ مِّنْ عِلْمٍ فَتُخْرِجُوْهُ لَنَاۗ اِنْ تَتَّبِعُوْنَ اِلَّا الظَّنَّ وَاِنْ اَنْتُمْ اِلَّا تَخْرُصُوْنَ
sayaqūlul-lażīna asyrakū lau syā'allāhu mā asyraknā wa lā ābā'unā wa lā ḥarramnā min syai'(in), każālika każżabal-lażīna min qablihim ḥattā żāqū ba'sanā, qul hal ‘indakum min ‘ilmin fa tukhrijūhu lanā, in tattabi‘ūna illaẓ-ẓanna wa in antum illā takhruṣūn(a).
இணைவைப்பவர்கள் கூறுவார்கள், “அல்லாஹ் நாடியிருந்தால், நாங்கள் அவனுக்கு இணைவைக்க மாட்டோம்; எங்கள் முன்னோர்களும் அவ்வாறு செய்ததில்லை; நாங்கள் எதையும் தடை செய்திருக்கவும் மாட்டோம்.” அவ்வாறே, அவர்களுக்கு முன்னிருந்து நமது தண்டனையைச் சுவைக்கும் வரை பொய் சொன்னவர்களும் (தூதர்களும்) கூறுவார்கள். (முஹம்மதே!) நீர் கூறுவீராக: “எங்களுக்கு எடுத்துரைக்கக்கூடிய அறிவு ஏதேனும் உங்களிடம் உள்ளதா? நீங்கள் பின்பற்றுவது வெறும் யூகமே, நீங்கள் சிந்திப்பது மட்டுமே.”
قُلْ هَلُمَّ شُهَدَاۤءَكُمُ الَّذِيْنَ يَشْهَدُوْنَ اَنَّ اللّٰهَ حَرَّمَ هٰذَاۚ فَاِنْ شَهِدُوْا فَلَا تَشْهَدْ مَعَهُمْۚ وَلَا تَتَّبِعْ اَهْوَاۤءَ الَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَا وَالَّذِيْنَ لَا يُؤْمِنُوْنَ بِالْاٰخِرَةِ وَهُمْ بِرَبِّهِمْ يَعْدِلُوْنَ ࣖ
qul halumma syuhadā'akumul-lażīna yasyhadūna annallāha ḥarrama hāżā, fa in syahidū falā tasyhad ma‘ahum, wa lā tattabi‘ ahwā'al-lażīna każżabū bi'āyātinā wal-lażīna lā yu'minūna bil-ākhirati wa hum birabbihim ya‘dilūn(a).
(முஹம்மதே!) நீர் கூறுவீராக: "அல்லாஹ் இதைத் தடைசெய்தான் என்று நிரூபிக்கக்கூடிய உமது சாட்சிகளைக் கொண்டு வாருங்கள். அவர்கள் சாட்சி கூறினால், நீங்களும் அவர்களுடன் சாட்சி கூறாதீர்கள். நமது வசனங்களை மறுப்பவர்கள், மறுமையை நம்பாதவர்கள், அல்லாஹ்வுக்கு இணை வைப்பவர்கள் ஆகியோரின் விருப்பங்களைப் பின்பற்றாதீர்கள்."
اَنْ تَقُوْلُوْٓا اِنَّمَآ اُنْزِلَ الْكِتٰبُ عَلٰى طَاۤىِٕفَتَيْنِ مِنْ قَبْلِنَاۖ وَاِنْ كُنَّا عَنْ دِرَاسَتِهِمْ لَغٰفِلِيْنَۙ
an taqūlū innamā unzilal-kitābu ‘alā ṭā'ifataini min qablinā, wa in kunnā ‘an dirāsatihim lagāfilīn(a).
(நாம் குர்ஆனை இறக்கினோம்) நீங்கள், “இந்த வேதம் எங்களுக்கு முன் இரு கூட்டத்தினருக்கு (யூதர்கள் மற்றும் கிறிஸ்தவர்கள்) மட்டுமே அருளப்பட்டது; மேலும், அவர்கள் ஓதுவதை நாங்கள் கவனிப்பதில்லை,” என்று கூறாமல் இருப்பதற்காகவே.
اَوْ تَقُوْلُوْا لَوْ اَنَّآ اُنْزِلَ عَلَيْنَا الْكِتٰبُ لَكُنَّآ اَهْدٰى مِنْهُمْۚ فَقَدْ جَاۤءَكُمْ بَيِّنَةٌ مِّنْ رَّبِّكُمْ وَهُدًى وَّرَحْمَةٌ ۚفَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنْ كَذَّبَ بِاٰيٰتِ اللّٰهِ وَصَدَفَ عَنْهَا ۗسَنَجْزِى الَّذِيْنَ يَصْدِفُوْنَ عَنْ اٰيٰتِنَا سُوْۤءَ الْعَذَابِ بِمَا كَانُوْا يَصْدِفُوْنَ
au taqūlū lau annā unzila ‘alainal-kitābu lakunnā ahdā minhum, faqad jā'akum bayyinatum mir rabbikum wa hudaw wa raḥmah(tun), faman aẓlamu mimman każżaba bi'āyātillāhi wa ṣadafa ‘anhā, sanajzil-lażīna yaṣdifūna ‘an āyātinā sū'al-‘ażābi bimā kānū yaṣdifūn(a).
அல்லது, “வேதம் எங்களுக்கு அருளப்பட்டிருந்தால், அவர்களை விட நாங்கள் மேலான வழிகாட்டலைப் பெற்றிருப்போம்” என்று நீங்கள் கூறாமல் இருப்பதைத் தடுப்போம். நிச்சயமாக, உங்கள் இறைவனிடமிருந்து உங்களுக்குத் தெளிவான விளக்கமும், வழிகாட்டுதலும், கருணையும் வந்துள்ளது. அல்லாஹ்வின் வசனங்களை மறுத்து, அவற்றிலிருந்து புறக்கணிப்பவனை விடப் பெரும் அநியாயக்காரன் யார்? எதிர்காலத்தில், நமது வசனங்களிலிருந்து புறக்கணிப்பவர்களுக்கு நாம் கடுமையான தண்டனையை வழங்குவோம், ஏனெனில் அவர்கள் எப்போதும் புறக்கணித்து விடுகிறார்கள்.
اِشْتَرَوْا بِاٰيٰتِ اللّٰهِ ثَمَنًا قَلِيْلًا فَصَدُّوْا عَنْ سَبِيْلِهٖۗ اِنَّهُمْ سَاۤءَ مَاكَانُوْا يَعْمَلُوْنَ
isytarau bi'āyātillāhi ṡaman qalīlan fa ṣaddū ‘an sabīlih(ī), innahum sā'a mā kānū ya‘malūn(a).
அவர்கள் அல்லாஹ்வின் வசனங்களை அற்ப விலைக்கு விற்று, மக்களை அல்லாஹ்வின் பாதையிலிருந்து தடுக்கிறார்கள். நிச்சயமாக, அவர்கள் செய்வது தீமையானது.
وَاِذَا تُتْلٰى عَلَيْهِمْ اٰيَاتُنَا بَيِّنٰتٍۙ قَالَ الَّذِيْنَ لَا يَرْجُوْنَ لِقَاۤءَنَا ائْتِ بِقُرْاٰنٍ غَيْرِ هٰذَآ اَوْ بَدِّلْهُ ۗ قُلْ مَا يَكُوْنُ لِيْٓ اَنْ اُبَدِّلَهٗ مِنْ تِلْقَاۤئِ نَفْسِيْ ۚاِنْ اَتَّبِعُ اِلَّا مَا يُوْحٰٓى اِلَيَّ ۚ اِنِّيْٓ اَخَافُ اِنْ عَصَيْتُ رَبِّيْ عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيْمٍ
wa iżā tutlā ‘alaihim āyātunā bayyināt(in), qālal-lażīna lā yarjūna liqā'ana'ti biqur'ānin gairi hāżā au baddilh(u), qul mā yakūnu lī an ubaddilahū min tilqā'i nafsī, in attabi‘u illā mā yūḥā ilayy(a), innī akhāfu in ‘aṣaitu rabbī ‘ażāba yaumin ‘aẓīm(in).
மேலும், நமது வசனங்கள் அவர்களுக்குத் தெளிவாக ஓதிக் காட்டப்பட்டபோது, நம்மைச் சந்திப்போம் என எதிர்பார்க்காதவர்கள், "இந்தக் குர்ஆனைத் தவிர வேறு ஒரு நூலைக் கொண்டு வாருங்கள் அல்லது இதற்குப் பதிலாக வேறொன்றைக் கொண்டு வாருங்கள்" என்று கூறினார்கள். (முஹம்மதே!) நீர் கூறுவீராக: "என் விருப்பப்படி இதை மாற்றுவது எனக்குப் பொருத்தமானதல்ல. எனக்கு அருளப்பட்டதை மட்டுமே நான் பின்பற்றுகிறேன். என் இறைவனுக்கு நான் மாறுசெய்தால், அந்த மாபெரும் நாளின் (மறுமை நாளின்) தண்டனைக்கு நான் உண்மையாகவே அஞ்சுகிறேன்."
بَلْ كَذَّبُوْا بِمَا لَمْ يُحِيْطُوْا بِعِلْمِهٖ وَلَمَّا يَأْتِهِمْ تَأْوِيْلُهٗۗ كَذٰلِكَ كَذَّبَ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْ فَانْظُرْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الظّٰلِمِيْنَ
bal każżabū bimā lam yuḥīṭū bi‘ilmihī wa lammā ya'tihim ta'wīluh(ū), każālika każżabal-lażīna min qablihim fanẓur kaifa kāna ‘āqibatuẓ-ẓālimīn(a).
உண்மையில், அவர்கள் தாங்கள் இன்னும் முழுமையாக அறியாததையும், அதற்கான விளக்கத்தைப் பெறாததையும் மறுக்கிறார்கள். அவ்வாறே, அவர்களுக்கு முன் வாழ்ந்த மக்களும் (இறைத்தூதரை) மறுத்திருந்தார்கள். எனவே, அநீதிமான்களின் விளைவுகளில் கவனம் செலுத்துங்கள்.
وَاِنْ كَذَّبُوْكَ فَقُلْ لِّيْ عَمَلِيْ وَلَكُمْ عَمَلُكُمْۚ اَنْتُمْ بَرِيْۤـُٔوْنَ مِمَّآ اَعْمَلُ وَاَنَا۠ بَرِيْۤءٌ مِّمَّا تَعْمَلُوْنَ
wa in każżabūka faqul lī ‘amalī wa lakum ‘amalukum, antum barī'ūna mimmā a‘malu wa ana barī'um mimmā ta‘malūn(a).
(முஹம்மதே!) அவர்கள் உம்மைத் தொடர்ந்து மறுத்தால், நீர் கூறுவீராக: “எனக்கு என் செயல்கள், உங்களுக்கு உங்கள் செயல்கள். நான் செய்வதற்கு நீங்கள் பொறுப்பல்ல, நீங்கள் செய்வதற்கு நான் பொறுப்பல்ல.”
۞ وَيَسْتَنْۢبِـُٔوْنَكَ اَحَقٌّ هُوَ ۗ قُلْ اِيْ وَرَبِّيْٓ اِنَّهٗ لَحَقٌّ ۗوَمَآ اَنْتُمْ بِمُعْجِزِيْنَ ࣖ
wa yastambi'ūnaka aḥaqqun huw(a), qul ī wa rabbī innahū laḥaqq(un), wa mā antum bimu‘jizīn(a).
மேலும் அவர்கள் (முஹம்மதே!) உம்மிடம், "அது (வாக்குத்தத்தம்) உண்மையா?" என்று கேட்பார்கள். நீர் கூறுவீராக, "ஆம், என் இறைவனின் மீது ஆணையாக, நிச்சயமாக (அந்தத் தண்டனை) உறுதியானது. மேலும், உங்களால் அதிலிருந்து ஒருபோதும் தப்பிக்க முடியாது."
وَيَقُوْلُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لَوْلَآ اُنْزِلَ عَلَيْهِ اٰيَةٌ مِّنْ رَّبِّهٖۗ قُلْ اِنَّ اللّٰهَ يُضِلُّ مَنْ يَّشَاۤءُ وَيَهْدِيْٓ اِلَيْهِ مَنْ اَنَابَۖ
wa yaqūlul-lażīna kafarū lau lā unzila ‘alaihi āyatum mir rabbih(ī), qul innallāha yuḍillu may yasyā'u wa yahdī ilaihi man anāb(a).
மேலும் நிராகரிப்பவர்கள் கூறுகிறார்கள், "அவருடைய இறைவனிடமிருந்து அவருக்கு (முஹம்மதுக்கு) ஏன் ஒரு அத்தாட்சி (அற்புதம்) இறக்கப்படவில்லை?" (முஹம்மது கூறுகிறார்): "நிச்சயமாக அல்லாஹ் தான் நாடியவரை வழிதவறச் செய்கிறான் மற்றும் அவனிடம் பாவமன்னிப்புக் கோருபவர்களுக்கு நேர்வழி காட்டுகிறான்."
وَلَوْ اَنَّ قُرْاٰنًا سُيِّرَتْ بِهِ الْجِبَالُ اَوْ قُطِّعَتْ بِهِ الْاَرْضُ اَوْ كُلِّمَ بِهِ الْمَوْتٰىۗ بَلْ لِّلّٰهِ الْاَمْرُ جَمِيْعًاۗ اَفَلَمْ يَا۟يْـَٔسِ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اَنْ لَّوْ يَشَاۤءُ اللّٰهُ لَهَدَى النَّاسَ جَمِيْعًاۗ وَلَا يَزَالُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا تُصِيْبُهُمْ بِمَا صَنَعُوْا قَارِعَةٌ اَوْ تَحُلُّ قَرِيْبًا مِّنْ دَارِهِمْ حَتّٰى يَأْتِيَ وَعْدُ اللّٰهِ ۗاِنَّ اللّٰهَ لَا يُخْلِفُ الْمِيْعَادَ ࣖ
wa lau anna qur'ānan suyyirat bihil-jibālu au quṭṭi‘at bihil-arḍu au kullima bihil-mautā, bal lillāhil-amru jamī‘ā(n), afalam yai'asil-lażīna āmanū allau yasyā'ullāhu lahadan-nāsa jamī‘ā(n), wa lā yazālul-lażīna kafarū tuṣībuhum bimā ṣana‘ū qāri‘atun au taḥullu qarībam min dārihim ḥattā ya'tiya wa‘dullāh(i), innallāha lā yukhliful-mī‘ād(a).
மலைகளை அசைக்கவோ, பூமியைப் பிளக்கவோ, அல்லது இறந்தவர்கள் பேசவோ கூடிய ஒரு வேதம் (புனித நூல்) இருக்குமானால், அது குர்ஆன் தான் . உண்மையில், எல்லா விஷயங்களும் அல்லாஹ்வுக்கே உரியவை. ஆகவே, அல்லாஹ் நாடினால் (அனைத்து விசுவாசிகளுக்கும்), நிச்சயமாக எல்லா மனிதர்களுக்கும் அவன் வழிகாட்டுவான் என்பதை விசுவாசிகள் அறியார்களா? மேலும், அல்லாஹ்வின் வாக்குறுதி (மக்காவின் வெற்றி) வரும் வரை, நிராகரிப்பாளர்கள் எப்போதும் தங்கள் சொந்த செயல்களால் ஏற்பட்ட பேரழிவுகளாலோ அல்லது தங்கள் வசிப்பிடத்திற்கு அருகில் நிகழ்ந்த பேரழிவுகளாலோ தாக்கப்பட்டனர். நிச்சயமாக, அல்லாஹ் வாக்குறுதிகளை மீறுவதில்லை.
وَيَقُوْلُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لَسْتَ مُرْسَلًا ۗ قُلْ كَفٰى بِاللّٰهِ شَهِيْدًاۢ بَيْنِيْ وَبَيْنَكُمْۙ وَمَنْ عِنْدَهٗ عِلْمُ الْكِتٰبِ ࣖ
wa yaqūlul-lażīna kafarū lasta mursalā(n), qul kafā billāhi syahīdam bainī wa bainakum, wa man ‘indahū ‘ilmul-kitāb(i).
மேலும் நிராகரிப்பவர்கள், "நீர் (முஹம்மது) ஒரு தூதர் அல்ல" என்று கூறுகிறார்கள். நீர் கூறுவீராக: "எனக்கும் உங்களுக்கும் இடையில், அல்லாஹ்வும் வேதத்தின் அறிவை அறிந்தவர்களும் சாட்சிகளாகப் போதுமானவர்கள்."
لَوْمَا تَأْتِيْنَا بِالْمَلٰۤىِٕكَةِ اِنْ كُنْتَ مِنَ الصّٰدِقِيْنَ
lau mā ta'tīnā bil-malā'ikati in kunta minaṣ-ṣādiqīn(a).
நீர் நீதிமான்களில் ஒருவரானால், ஏன் எங்களுக்கு ஒரு தேவதூதரை அனுப்பவில்லை?
وَلَقَدْ نَعْلَمُ اَنَّهُمْ يَقُوْلُوْنَ اِنَّمَا يُعَلِّمُهٗ بَشَرٌۗ لِسَانُ الَّذِيْ يُلْحِدُوْنَ اِلَيْهِ اَعْجَمِيٌّ وَّهٰذَا لِسَانٌ عَرَبِيٌّ مُّبِيْنٌ
wa laqad na‘lamu annahum yaqūlūna innamā yu‘allimuhū basyar(un), lisānul-lażī yulḥidūna ilaihi a‘jamiyyuw wa hāżā lisānun ‘arabiyyum mubīn(un).
மேலும், “குர்ஆன் அவருக்கு ஒரு மனிதரால் மட்டுமே கற்பிக்கப்பட்டது” என்று அவர்கள் கூறுவதை நாம் அறிவோம். யாரிடமிருந்து அதைக் கற்றுக்கொண்டார் என்று அவர்கள் குற்றம் சாட்டுகிறார்களோ, அந்த மனிதனின் மொழி அஜம் ஆகும்; ஆனால் அது (குர்ஆன்) தெளிவான அரபியில் உள்ளது.
وَلَقَدْ جَاۤءَهُمْ رَسُوْلٌ مِّنْهُمْ فَكَذَّبُوْهُ فَاَخَذَهُمُ الْعَذَابُ وَهُمْ ظٰلِمُوْنَ
wa laqad jā'ahum rasūlum minhum fa każżabūhu fa akhażahumul-‘ażābu wa hum ẓālimūn(a).
மேலும், அவர்களிலிருந்தே ஒரு தூதர் அவர்களிடம் வந்தார், ஆனால் அவர்கள் அவரை மறுத்தார்கள், எனவே அவர்கள் தண்டனையால் தண்டிக்கப்பட்டார்கள், மேலும் அவர்களே அநியாயம் செய்தவர்கள் ஆனார்கள்.
وَقَالُوْا لَنْ نُّؤْمِنَ لَكَ حَتّٰى تَفْجُرَ لَنَا مِنَ الْاَرْضِ يَنْۢبُوْعًاۙ
wa qālū lan nu'mina laka ḥattā tafjura lanā minal-arḍi yambū‘ā(n).
மேலும் அவர்கள், "நீர் பூமியிலிருந்து எங்களுக்காக ஒரு நீரூற்றை அனுப்புகின்ற வரை, நாங்கள் உம்மை (முஹம்மதை) நம்ப மாட்டோம்" என்று கூறினார்கள்.
اَوْ تَكُوْنَ لَكَ جَنَّةٌ مِّنْ نَّخِيْلٍ وَّعِنَبٍ فَتُفَجِّرَ الْاَنْهٰرَ خِلٰلَهَا تَفْجِيْرًاۙ
au takūna laka jannatum min nakhīliw wa ‘inabin fa tufajjiral-anhāra khilālahā tafjīrā(n).
அல்லது உங்களிடம் பேரீச்சை மற்றும் திராட்சைத் தோட்டம் இருந்து, அதன் வழியே வேகமாகப் பாயும் நதியை நீங்கள் ஓடவிட்டால்,
اَوْ تُسْقِطَ السَّمَاۤءَ كَمَا زَعَمْتَ عَلَيْنَا كِسَفًا اَوْ تَأْتِيَ بِاللّٰهِ وَالْمَلٰۤىِٕكَةِ قَبِيْلًاۙ
au tusqiṭas-samā'a kamā za‘amta ‘alainā kisafan au ta'tiya billāhi wal-malā'ikati qabīlā(n).
அல்லது நீங்கள் சொல்வது போல், வானத்தை எங்கள் மீது துண்டு துண்டாக வீசுவீர்கள், அல்லது அல்லாஹ்வையும் வானவர்களையும் எங்களுக்கு நேருக்கு நேர் கொண்டு வருவதற்கு முன்பு,
اَوْ يَكُوْنَ لَكَ بَيْتٌ مِّنْ زُخْرُفٍ اَوْ تَرْقٰى فِى السَّمَاۤءِ ۗوَلَنْ نُّؤْمِنَ لِرُقِيِّكَ حَتّٰى تُنَزِّلَ عَلَيْنَا كِتٰبًا نَّقْرَؤُهٗۗ قُلْ سُبْحَانَ رَبِّيْ هَلْ كُنْتُ اِلَّا بَشَرًا رَّسُوْلًا ࣖ
au yakūna laka baitum min zukhrufin au tarqā fis-samā'(i), wa lan nu'mina liruqiyyika ḥattā tunazzila ‘alainā kitāban naqra'uh(ū), qul subḥāna rabbī hal kuntu illā basyarar rasūlā(n).
அல்லது உங்களுக்குத் தங்கத்தால் ஆன ஒரு வீடு இருக்கிறது, அல்லது நீங்கள் வானத்திற்கு ஏறுகிறீர்கள். மேலும், நாங்கள் படிப்பதற்காக நீர் எங்களுக்கு ஒரு வேதத்தை இறக்கி அருளும் வரை, உமது விண்ணேற்றத்தை நாங்கள் நம்ப மாட்டோம்." (முஹம்மதே!) நீர் கூறுவீராக: "என் இறைவனுக்கே புகழ்! நான் ஒரு தூதராக இருக்கும் ஒரு மனிதன் அல்லவா?"
مَا يَأْتِيْهِمْ مِّنْ ذِكْرٍ مِّنْ رَّبِّهِمْ مُّحْدَثٍ اِلَّا اسْتَمَعُوْهُ وَهُمْ يَلْعَبُوْنَ ۙ
mā ya'tīhim min żikrim mir rabbihim muḥdaṡin illastama‘ūhu wa hum yal‘abūn(a).
கடவுளிடமிருந்து அவர்களுக்கு ஒரு புதிய வசனம் வெளிப்படுத்தப்படும்போதெல்லாம், அவர்கள் விளையாடிக்கொண்டே அதைக் கேட்கிறார்கள்.
لَاهِيَةً قُلُوْبُهُمْۗ وَاَسَرُّوا النَّجْوَىۖ الَّذِيْنَ ظَلَمُوْاۖ هَلْ هٰذَآ اِلَّا بَشَرٌ مِّثْلُكُمْۚ اَفَتَأْتُوْنَ السِّحْرَ وَاَنْتُمْ تُبْصِرُوْنَ
lāhiyatan qulūbuhum, wa asarrun-najwal-lażīna ẓalamū, hal hāżā illā basyarum miṡlukum, afa ta'tūnas-siḥra wa antum tubṣirūn(a).
அவர்களின் உள்ளங்கள் அலட்சிய நிலையில் உள்ளன. மேலும், அநியாயக்காரர்கள் தங்கள் உரையாடலை மறைத்து, "இவர் (முஹம்மது) உங்களைப் போன்ற ஒரு மனிதர்தான். நீங்கள் அதைக் கண்டுகொண்டிருந்தபோதே அந்த மாயாஜாலத்தை ஏற்றுக்கொண்டீர்களா?" என்று கேட்கிறார்கள்.
بَلْ قَالُوْٓا اَضْغَاثُ اَحْلَامٍۢ بَلِ افْتَرٰىهُ بَلْ هُوَ شَاعِرٌۚ فَلْيَأْتِنَا بِاٰيَةٍ كَمَآ اُرْسِلَ الْاَوَّلُوْنَ
bal qālū aḍgāṡu aḥlāmim baliftarāhu bal huwa syā‘ir(un), falya'tinā bi'āyatin kamā ursilal-awwalūn(a).
அவர்கள் மேலும் கூறினார்கள், “(குர்ஆன் என்பது) குழப்பமான கனவுகளின் விளைவா, அல்லது அவருடைய (முஹம்மதுவின்) புனைவுகளின் விளைவா, அல்லது அவர் ஒரு கவிஞராகக் கூட இருக்கலாம்; இதற்கு முன் அனுப்பப்பட்ட தூதர்களைப் போல, அவர் எங்களுக்கு ஒரு அத்தாட்சியைக் (சான்றைக்) கொண்டு வரட்டும்.”
مَآ اٰمَنَتْ قَبْلَهُمْ مِّنْ قَرْيَةٍ اَهْلَكْنٰهَاۚ اَفَهُمْ يُؤْمِنُوْنَ
mā āmanat qablahum min qaryatin ahlaknāhā, afahum yu'minūn(a).
அவர்களுக்கு முன் நாம் அழித்த ஒரு தேசத்தின் குடிகள், (நாம் சான்றுகளை அனுப்பியிருந்தபோதிலும்) நம்பிக்கை கொள்ளவில்லை. அவர்கள் நம்பிக்கை கொள்வார்களா?
وَقَالَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اِنْ هٰذَآ اِلَّآ اِفْكُ ِۨافْتَرٰىهُ وَاَعَانَهٗ عَلَيْهِ قَوْمٌ اٰخَرُوْنَۚ فَقَدْ جَاۤءُوْ ظُلْمًا وَّزُوْرًا ۚ
wa qālal-lażīna kafarū in hāżā illā ifkuniftarāhu wa a‘ānahū ‘alaihi qaumun ākharūn(a), fa qad jā'ū ẓulmaw wa zūrā(n).
மேலும் நிராகரிப்பாளர்கள் கூறினார்கள், "இது (குர்ஆன்) அவரால் (முஹம்மதுவால்) மற்றவர்களின் உதவியுடன் புனையப்பட்ட ஒரு பொய்யைத் தவிர வேறில்லை." நிச்சயமாக, அவர்கள் அநீதியையும் ஒரு பெரும் பொய்யையும் செய்துள்ளனர்.
وَيَضِيْقُ صَدْرِيْ وَلَا يَنْطَلِقُ لِسَانِيْ فَاَرْسِلْ اِلٰى هٰرُوْنَ
wa yaḍīqu ṣadrī wa lā yanṭaliqu lisānī fa arsil ilā hārūn(a).
அதனால் என் நெஞ்சு இறுக்கமாகி, என் நாக்கு சரளமாகப் பேச முடியாமல் போகிறது, எனவே ஹாரூனை (என்னுடன்) அனுப்பு.
قَالَ رَبُّ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَاۗ اِنْ كُنْتُمْ مُّوْقِنِيْنَ
qāla rabbus-samāwāti wal-arḍi wa mā bainahumā, in kuntum mūqinīn(a).
அவர் (மோசே) பதிலளித்தார், "வானங்களையும் பூமியையும் அவற்றுக்கு இடையில் உள்ளவற்றையும் படைத்த தேவனே உங்கள் தேவன்; நீங்கள் அவரை விசுவாசித்தால்."
فَاِنْ عَصَوْكَ فَقُلْ اِنِّيْ بَرِيْۤءٌ مِّمَّا تَعْمَلُوْنَ ۚ
fa in ‘aṣauka faqul innī barī'um mimmā ta‘malūn(a).
பின்னர் அவர்கள் உங்களுக்குக் கீழ்ப்படியாவிட்டால், (முஹம்மதே!) நீர் கூறுவீராக: “நிச்சயமாக நீங்கள் செய்வதற்கு நான் பொறுப்பல்ல.”
وَلَا تَحْزَنْ عَلَيْهِمْ وَلَا تَكُنْ فِيْ ضَيْقٍ مِّمَّا يَمْكُرُوْنَ
wa lā taḥzan ‘alaihim wa lā takun fī ḍaiqim mimmā yamkurūn(a).
அவர்களுக்காகக் கவலைப்படாதே, அவர்களுடைய வஞ்சக முயற்சிகளால் உன் நெஞ்சு குறுகிப்போகவும் வேண்டாம்.
اِنَّكَ لَا تُسْمِعُ الْمَوْتٰى وَلَا تُسْمِعُ الصُّمَّ الدُّعَاۤءَ اِذَا وَلَّوْا مُدْبِرِيْنَ
innaka lā tusmi‘ul-mautā wa lā tusmi‘uṣ-ṣummad-du‘ā'a iżā wallau mudbirīn(a).
உண்மையில், இறந்தவர்கள் புறமுதுகு காட்டிவிட்டால், அவர்களைக் கேட்க வைக்கவோ, செவிடர்களைக் கதறலைக் கேட்க வைக்கவோ முடியாது.
وَمَآ اَنْتَ بِهٰدِى الْعُمْيِ عَنْ ضَلٰلَتِهِمْۗ اِنْ تُسْمِعُ اِلَّا مَنْ يُّؤْمِنُ بِاٰيٰتِنَا فَهُمْ مُّسْلِمُوْنَ
wa mā anta bihādil-‘umyi ‘an ḍalālatihim, in tusmi‘u illā may yu'minu bi'āyātinā fahum muslimūn(a).
பார்வையற்றோரை அவர்களின் தவறிலிருந்து உங்களால் வழிநடத்த முடியாது. நமது வசனங்களை நம்புபவர்களைத் தவிர, வேறு எவரையும் உங்களால் கேட்கச் செய்ய முடியாது; அவ்வாறு நம்பினால், அவர்கள் அதற்குக் கட்டுப்படுவார்கள்.
فَلَمَّا جَاۤءَهُمُ الْحَقُّ مِنْ عِنْدِنَا قَالُوْا لَوْلَآ اُوْتِيَ مِثْلَ مَآ اُوْتِيَ مُوْسٰىۗ اَوَلَمْ يَكْفُرُوْا بِمَآ اُوْتِيَ مُوْسٰى مِنْ قَبْلُۚ قَالُوْا سِحْرٰنِ تَظٰهَرَاۗ وَقَالُوْٓا اِنَّا بِكُلٍّ كٰفِرُوْنَ
falammā jā'ahumul-ḥaqqu min ‘indinā qālū lau lā ūtiya miṡla mā ūtiya mūsā, awalam yakfurū bimā ūtiya mūsā min qabl(u), qālū siḥrāni taẓāharā, wa qālū innā bikullin kāfirūn(a).
ஆகவே, நம்மிடமிருந்து சத்தியம் (குர்ஆன்) அவர்களிடம் வந்தபோது, அவர்கள், “முன்பு மூசாவுக்கு அருளப்பட்டதுபோல, அது அவருக்கு (முஹம்மதுக்கு) ஏன் அருளப்படவில்லை?” என்று கேட்டார்கள். முன்பு மூசாவுக்கு அருளப்பட்டதைக்கூட அவர்கள் மறுக்கவில்லையா? அவர்கள், “(மூசாவும் ஆரோனும்) உதவிய இரண்டு சூனியக்காரர்கள்” என்று கூறிக்கொண்டிருந்தார்கள். மேலும் அவர்கள், “நிச்சயமாக, நாங்கள் அவர்கள் எவரையும் அறவே நம்புவதில்லை” என்றும் கூறினார்கள்.
قُلْ فَأْتُوْا بِكِتٰبٍ مِّنْ عِنْدِ اللّٰهِ هُوَ اَهْدٰى مِنْهُمَآ اَتَّبِعْهُ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ
qul fa'tū bikitābim min ‘indillāhi huwa ahdā minhumā attabi‘hu in kuntum ṣādiqīn(a).
(முஹம்மதே!) நீர் கூறுவீராக: "அவ்வாறெல்லாம் (தவ்ராத் மற்றும் குர்ஆன்) விட மேலான வழிகாட்டும் ஒரு வேதத்தை அல்லாஹ்விடமிருந்து உமக்குக் கொண்டு வாருங்கள்; நீர் உண்மையுள்ளவராக இருந்தால், நான் அதைப் பின்பற்றுவேன்."
اَمْ يَقُوْلُوْنَ افْتَرٰىهُ ۚ بَلْ هُوَ الْحَقُّ مِنْ رَّبِّكَ لِتُنْذِرَ قَوْمًا مَّآ اَتٰىهُمْ مِّنْ نَّذِيْرٍ مِّنْ قَبْلِكَ لَعَلَّهُمْ يَهْتَدُوْنَ
am yaqūlūnaftarāhu balhuwal-ḥaqqu mir rabbika litunżira qaumam mā atāhum min nażīrim min qablika la‘allahum yahtadūn(a).
ஆனால், அவர்கள் (நிராகரிப்பாளர்கள்) ஏன், "அவர் (முஹம்மது) இதை இட்டுக்கட்டினார்" என்று கூறுகிறார்கள்? இல்லை, குர்ஆன் உங்கள் இறைவனிடமிருந்து வந்த சத்தியமாகும்; உங்களுக்கு முன் உங்களை எச்சரித்த எவராலும் சந்திக்கப்படாத மக்களுக்கு நீங்கள் எச்சரிக்கை விடுப்பதற்காகவும், அவர்கள் நேர்வழி பெறுவதற்காகவும் அது அருளப்பட்டது.
وَقَالَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا هَلْ نَدُلُّكُمْ عَلٰى رَجُلٍ يُّنَبِّئُكُمْ اِذَا مُزِّقْتُمْ كُلَّ مُمَزَّقٍۙ اِنَّكُمْ لَفِيْ خَلْقٍ جَدِيْدٍۚ
wa qālal-lażīna kafarū hal nadullukum ‘alā rajuliy yunabbi'ukum iżā muzziqtum kulla mumazzaq(in), innakum lafī khalqin jadīd(in).
மேலும் நிராகரிப்பாளர்கள் (தங்கள் தோழர்களிடம்) கூறினார்கள்: “உங்கள் உடல்கள் முற்றிலுமாக அழிக்கப்படும்போது, நீங்கள் நிச்சயமாக ஒரு புதிய படைப்பில் எழுப்பப்படுவீர்கள் என்பதை உங்களுக்கு அறிவிக்கும் ஒரு மனிதரை நாங்கள் உங்களுக்குக் காட்டட்டுமா?”
اَفْتَرٰى عَلَى اللّٰهِ كَذِبًا اَمْ بِهٖ جِنَّةٌ ۗبَلِ الَّذِيْنَ لَا يُؤْمِنُوْنَ بِالْاٰخِرَةِ فِى الْعَذَابِ وَالضَّلٰلِ الْبَعِيْدِ
aftarā ‘alallāhi każiban am bihī jinnah(tun), balil-lażīna lā yu'minūna bil-ākhirati fil-‘ażābi waḍ-ḍalālil-ba‘īd(i).
அவன் அல்லாஹ்வுக்கு எதிராகப் பொய் சொல்கிறானா அல்லது அவனுக்குப் பைத்தியம் பிடித்துவிட்டதா?” (இல்லை), ஆனால் மறுமையில் நம்பிக்கை இல்லாதவர்கள் இன்னும் அதிகமான வேதனையிலும் தவறிலும் இருக்கிறார்கள்.
وَيَقُوْلُوْنَ مَتٰى هٰذَا الْوَعْدُ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ
wa yaqūlūna matā hāżal-wa‘du in kuntum ṣādiqīn(a).
அதற்கு அவர்கள், “நீர் உண்மையுள்ளவராயிருந்தால், இந்த வாக்குத்தத்தம் எப்போது நிறைவேறும்?” என்றார்கள்.
وَاِذَا تُتْلٰى عَلَيْهِمْ اٰيٰتُنَا بَيِّنٰتٍ قَالُوْا مَا هٰذَآ اِلَّا رَجُلٌ يُّرِيْدُ اَنْ يَّصُدَّكُمْ عَمَّا كَانَ يَعْبُدُ اٰبَاۤؤُكُمْ ۚوَقَالُوْا مَا هٰذَآ اِلَّآ اِفْكٌ مُّفْتَرًىۗ وَقَالَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لِلْحَقِّ لَمَّا جَاۤءَهُمْۙ اِنْ هٰذَآ اِلَّا سِحْرٌ مُّبِيْنٌ
wa iżā tutlā ‘alaihim āyātunā bayyinātin qālū mā hāżā illā rajuluy yurīdu ay yaṣuddakum ‘ammā kāna ya‘budu ābā'ukum, wa qālū mā hāżā illā ifkum muftarā(n), wa qālal-lażīna kafarū lil-ḥaqqi lammā jā'ahum, in hāżā illā siḥrum mubīn(un).
மேலும், நமது தெளிவான வசனங்கள் அவர்களுக்கு ஓதிக் காட்டப்பட்டபோது, அவர்கள், “உங்கள் முன்னோர்கள் வணங்கியவற்றிலிருந்து உங்களைத் தடுப்பதைத் தவிர இந்த நபரின் நோக்கம் வேறொன்றுமில்லை,” என்றும், “இது (குர்ஆன்) இட்டுக்கட்டப்பட்ட ஒரு பொய்யைத் தவிர வேறில்லை,” என்றும் கூறினார்கள். சத்தியம் (குர்ஆன்) அவர்களிடம் வந்தபோது, நிராகரிப்பாளர்கள் அந்த சத்தியத்தைக் குறித்து, “இது தெளிவான சூனியத்தைத் தவிர வேறில்லை,” என்று கூறினார்கள்.
وَقَدْ كَفَرُوْا بِهٖ مِنْ قَبْلُۚ وَيَقْذِفُوْنَ بِالْغَيْبِ مِنْ مَّكَانٍۢ بَعِيْدٍۚ
wa qad kafarū bihī min qabl(u), wa yaqżifūna bil-gaibi mim makānim ba‘īd(in).
மேலும், நிச்சயமாக, அதற்கு முன்பும் அவர்கள் அல்லாஹ்வை மறுத்திருந்தார்கள்; மேலும், தூரத்திலிருந்து மறைவானவற்றையும் அவர்கள் மறுத்தார்கள்.
وَاِنْ يُّكَذِّبُوْكَ فَقَدْ كُذِّبَتْ رُسُلٌ مِّنْ قَبْلِكَۗ وَاِلَى اللّٰهِ تُرْجَعُ الْاُمُوْرُ
wa iy yukażżibūka faqad kużżibat rusulum min qablik(a), wa ilallāhi turja‘ul-umūr(u).
நீங்கள் எச்சரித்த பின்னரும் அவர்கள் உங்களிடம் பொய் சொன்னால், நிச்சயமாக உங்களுக்கு முன்னிருந்த தூதர்களிடமும் பொய் சொல்லப்பட்டுவிடும். மேலும், எல்லா காரியங்களும் அல்லாஹ்விடமே திரும்புகின்றன.
وَاَقْسَمُوْا بِاللّٰهِ جَهْدَ اَيْمَانِهِمْ لَىِٕنْ جَاۤءَهُمْ نَذِيْرٌ لَّيَكُوْنُنَّ اَهْدٰى مِنْ اِحْدَى الْاُمَمِۚ فَلَمَّا جَاۤءَهُمْ نَذِيْرٌ مَّا زَادَهُمْ اِلَّا نُفُوْرًاۙ
wa aqsamū billāhi jahda aimānihim la'in jā'ahum nażīrul layakūnunna ahdā min iḥdal-umam(i), falammā jā'ahum nażīrum mā zādahum illā nufūrā(n).
மேலும், தங்களுக்கு எச்சரிக்கை செய்பவர் ஒருவர் வந்தால், மற்ற சமூகத்தினரை விட தாங்கள் சிறந்த முறையில் வழிநடத்தப்படுவோம் என்று அவர்கள் அல்லாஹ்வின் மீது உறுதியாகச் சத்தியம் செய்கிறார்கள். ஆனால், அவர்களுக்கு எச்சரிக்கை செய்பவர் வந்தபோது, அவர் அவர்களை மேலும் மேன்மைப்படுத்தவில்லை; மாறாக, அவர்கள் (சத்தியத்திலிருந்து) மேலும் விலகிச் சென்றார்கள்.
وَمَا عَلَّمْنٰهُ الشِّعْرَ وَمَا يَنْۢبَغِيْ لَهٗ ۗاِنْ هُوَ اِلَّا ذِكْرٌ وَّقُرْاٰنٌ مُّبِيْنٌ ۙ
wa mā ‘allamnāhusy-syi‘ra wa mā yambagī lah(ū), in huwa illā żikruw wa qur'ānum mubīn(un).
மேலும், நாம் அவருக்கு (முஹம்மதுக்கு) கவிதையைக் கற்பிக்கவில்லை; கவிதை அவருக்குப் பொருத்தமானதாகவும் இருக்கவில்லை. குர்ஆன் என்பது ஒரு தெளிவான பாடமும் நூலும் ஆகும்.
فَلَا يَحْزُنْكَ قَوْلُهُمْ ۘاِنَّا نَعْلَمُ مَا يُسِرُّوْنَ وَمَا يُعْلِنُوْنَ
falā yaḥzunka qauluhum, innā na‘lamu mā yusirrūna wa mā yu‘linūn(a).
ஆகவே, (முஹம்மதே!) அவர்களுடைய சொற்கள் உமக்கு வருத்தம் அளிக்காதிருக்கட்டும். நிச்சயமாக, அவர்கள் மறைப்பவற்றையும் வெளிப்படுத்துபவற்றையும் நாம் அறிவோம்.