كُتِبَ عَلَيْكُمْ اِذَا حَضَرَ اَحَدَكُمُ الْمَوْتُ اِنْ تَرَكَ خَيْرًا ۖ ۨالْوَصِيَّةُ لِلْوَالِدَيْنِ وَالْاَقْرَبِيْنَ بِالْمَعْرُوْفِۚ حَقًّا عَلَى الْمُتَّقِيْنَ ۗ

kutiba ‘alaikum iżā ḥaḍara aḥadakumul-mautu in taraka kahirā(n), al-waṣiyyatu lil-wālidaini wal-aqrabīna bil-ma‘rūf(i), ḥaqqan ‘alal-muttaqīn(a).

Wajibi lo aw kan, ni saya nana mɔgɔ dɔ sɔrɔ aw cɛma, n’a ye nafolo to a kɔ, aw ka testaman kɛ a bangebagaw n’a somɔgɔw ye cogo ɲuman na, (i n’a fɔ) wajibi ye Alaɲasiranbagaw ye.

يُوْصِيْكُمُ اللّٰهُ فِيْٓ اَوْلَادِكُمْ لِلذَّكَرِ مِثْلُ حَظِّ الْاُنْثَيَيْنِ ۚ فَاِنْ كُنَّ نِسَاۤءً فَوْقَ اثْنَتَيْنِ فَلَهُنَّ ثُلُثَا مَا تَرَكَ ۚ وَاِنْ كَانَتْ وَاحِدَةً فَلَهَا النِّصْفُ ۗ وَلِاَبَوَيْهِ لِكُلِّ وَاحِدٍ مِّنْهُمَا السُّدُسُ مِمَّا تَرَكَ اِنْ كَانَ لَهٗ وَلَدٌ ۚ فَاِنْ لَّمْ يَكُنْ لَّهٗ وَلَدٌ وَّوَرِثَهٗٓ اَبَوٰهُ فَلِاُمِّهِ الثُّلُثُ ۚ فَاِنْ كَانَ لَهٗٓ اِخْوَةٌ فَلِاُمِّهِ السُّدُسُ مِنْۢ بَعْدِ وَصِيَّةٍ يُّوْصِيْ بِهَآ اَوْ دَيْنٍ ۗ اٰبَاۤؤُكُمْ وَاَبْنَاۤؤُكُمْۚ لَا تَدْرُوْنَ اَيُّهُمْ اَقْرَبُ لَكُمْ نَفْعًا ۗ فَرِيْضَةً مِّنَ اللّٰهِ ۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ عَلِيْمًا حَكِيْمًا

yūṣīkumullāhu fī aulādikum liż-żakari miṡlu ḥaẓẓil-unṡayain(i), fa in kunna nisā'an fauqaṡnataini fa lahunna ṡuluṡā mā tarak(a), wa in kānat wāḥidatan fa lahan-niṣf(u), wa li abawaihi likulli wāḥidim minhumas-sudusu mimmā taraka in kāna lahū walad(un), fa illam yakul lahū waladuw wa wariṡahū abawāhu fa li'ummihiṡ-ṡuluṡ(u), fa in kāna lahū ikhwatun fa li'ummihis-sudusu mim ba‘di waṣiyyatiy yūṣī bihā au dain(in), ābā'ukum wa abnā'ukum, lā tadrūna ayyuhum aqrabu lakum naf‘ā(n), farīḍatam minallāh(i), innallāha kāna ‘alīman ḥakīmā(n).

Ala ye sariya dɔ sigi aw ye aw denw ka ciyɛn koo la: dencɛ ni denmuso fila niyɔrɔ ka kan. N’u bɛɛ ye denmusow ye, n’u ka ca ni fila ye, o tuma na, u ka niyɔrɔ ye nafolo tilanyɔrɔ fila ye. Ni denmuso kelen dɔrɔn lo, o tuma na, a tilancɛ lo be sɔrɔ. Ani bangebagaw ta fan fɛ, u kelen kelen bɛɛ be nafolo tilanyɔrɔ wɔɔrɔnan sɔrɔ, n’a deenw b’a fɛ. Ni den t’a fɛ ani a bangebagaw be cɛɛn dɔrɔn lo ta, o tuma na, a bamuso be tilanyɔrɔ sabanan sɔrɔ. Ni balimaw caaman b’a fɛ, o tuma na, a bamuso be kelen sɔrɔ a tilayɔrɔ wɔɔrɔnan na. (Tilanyɔrɔ minw kofɔra sanfɛ) be kɛ a ka testaman (dafali) kɔ wala a ka juru (ani sarali) kɔ. (Ka ɲɛsin) i bangebagaw n’i deenw ma, i t’a lɔn u cɛma jumɛn lo be i nafa ka tɛmɛ tɔɔw kan. Nin ye Ala ka latigɛli ye. Tiɲɛ na, Ala ye ko bɛɛ lɔnbaga ye, ko bɛɛ lɔnbaga lo.

۞ وَلَكُمْ نِصْفُ مَا تَرَكَ اَزْوَاجُكُمْ اِنْ لَّمْ يَكُنْ لَّهُنَّ وَلَدٌ ۚ فَاِنْ كَانَ لَهُنَّ وَلَدٌ فَلَكُمُ الرُّبُعُ مِمَّا تَرَكْنَ مِنْۢ بَعْدِ وَصِيَّةٍ يُّوْصِيْنَ بِهَآ اَوْ دَيْنٍ ۗ وَلَهُنَّ الرُّبُعُ مِمَّا تَرَكْتُمْ اِنْ لَّمْ يَكُنْ لَّكُمْ وَلَدٌ ۚ فَاِنْ كَانَ لَكُمْ وَلَدٌ فَلَهُنَّ الثُّمُنُ مِمَّا تَرَكْتُمْ مِّنْۢ بَعْدِ وَصِيَّةٍ تُوْصُوْنَ بِهَآ اَوْ دَيْنٍ ۗ وَاِنْ كَانَ رَجُلٌ يُّوْرَثُ كَلٰلَةً اَوِ امْرَاَةٌ وَّلَهٗٓ اَخٌ اَوْ اُخْتٌ فَلِكُلِّ وَاحِدٍ مِّنْهُمَا السُّدُسُۚ فَاِنْ كَانُوْٓا اَكْثَرَ مِنْ ذٰلِكَ فَهُمْ شُرَكَاۤءُ فِى الثُّلُثِ مِنْۢ بَعْدِ وَصِيَّةٍ يُّوْصٰى بِهَآ اَوْ دَيْنٍۙ غَيْرَ مُضَاۤرٍّ ۚ وَصِيَّةً مِّنَ اللّٰهِ ۗ وَاللّٰهُ عَلِيْمٌ حَلِيْمٌۗ

wa lakum niṣfu mā taraka azwājukum illam yakul lahunna walad(un), fa in kāna lahunna waladun fa lakumur-rubu‘u mimmā tarakna mim ba‘di waṣiyyatiy yūṣīna bihā au dain(in), wa lahunnar-rubu‘u mimmā taraktum illam yakul lakum walad(un), fa in kāna lakum waladun fa lahunnaṡ-ṡumunu mimmā taraktum mim ba‘di waṣiyyatiy tūṣūna bihā au dain(in), wa in kāna rajuluy yūraṡu kalālatan awimra'atuw wa lahū akhun au ukhtun fa likulli wāḥidatim minhumas-sudus(u), fa in kānū akṡara min żālika fa hum syurakā'u fiṡ-ṡuluṡi mim ba‘di waṣiyyatiy yūṣā bihā au dain(in), gaira muḍārr(in), waṣiyyatam minallāh(i), wallāhu ‘alīmun ḥalīm(un).

Ani aw ka niyɔrɔ (cɛw) ye aw ka musow ka nafolo tilancɛ ye, n’u ma den sɔrɔ. N’u (aw ka musow) ye deenw sɔrɔ, o tuma na, u be nafolo min to yen, u y’o testaman min kɛ (u y’o dafa) wala (ani u y’u ka juru sara) o kɔ, i b’o tilancɛ sɔrɔ. I be nafolo min to yen, n’i ma deen sɔrɔ, musow b’o tilancɛ sɔrɔ. N’i ​​deenw be yen, o tuma na, i be nafolo min to yen (i kɛnin kɔ) i ye testaman min kɛ wala (ani i ka juru saranin kɔ) i ka nafolo tilanyɔrɔ seegi la, i musow b’o tilanyɔrɔ seegi sɔrɔ. Ni mɔgɔ dɔ sara, cɛɛ wo, muso wo, min ma facɛ to yen ani den tɛ yen, nka balimacɛ (seibu) wala balimamuso (seibu) b’a fɛ, o tuma na, balimacɛ sifa fila nunu kelen kelen bɛɛ be nafolo tilanyɔrɔ wɔɔrɔnan di. Nka ni balimacɛw ka ca ni kelen ye, o tuma na, u be niyɔrɔ sabanan tilan ɲɔgɔn fɛ, a ye min kɛ (a ka testaman dafanin kɔ) wala (ani a ka juru saranin kɔ) k’a sɔrɔ gɛlɛya si ma kɛ (cɛyɛntalaw fɛ). Ala ka labɛnw ɲɔgɔn lo. Ala ye ko bɛɛ lɔnbaga ye, a be yafa.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا شَهَادَةُ بَيْنِكُمْ اِذَا حَضَرَ اَحَدَكُمُ الْمَوْتُ حِيْنَ الْوَصِيَّةِ اثْنٰنِ ذَوَا عَدْلٍ مِّنْكُمْ اَوْ اٰخَرٰنِ مِنْ غَيْرِكُمْ اِنْ اَنْتُمْ ضَرَبْتُمْ فِى الْاَرْضِ فَاَصَابَتْكُمْ مُّصِيْبَةُ الْمَوْتِۗ تَحْبِسُوْنَهُمَا مِنْۢ بَعْدِ الصَّلٰوةِ فَيُقْسِمٰنِ بِاللّٰهِ اِنِ ارْتَبْتُمْ لَا نَشْتَرِيْ بِهٖ ثَمَنًا وَّلَوْ كَانَ ذَا قُرْبٰىۙ وَلَا نَكْتُمُ شَهَادَةَ اللّٰهِ اِنَّآ اِذًا لَّمِنَ الْاٰثِمِيْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanū syahādatu bainikum iżā ḥaḍara aḥadakumul-mautu ḥīnal-waṣiyyatiṡnāni żawā ‘adlim minkum au ākharāni min gairikum in antum ḍarabtum fil-arḍi fa aṣābatkum muṣībatul-maut(i), taḥbisūnahumā mim ba‘diṣ-ṣalāti fa yuqsimāni billāhi inirtabtum lā nasytarī bihī ṡamanaw wa lau kāna żā qurbā, wa lā naktumu syahādatallāhi innā iżal laminal-āṡimīn(a).

Aw larabagaw! Ni aw kelen (aw la kelen) be saya ɲɛfɛ, k’a sɔrɔ a be ɲini ka testaman kɛ, o tuma na, mɔgɔ fila minw be aw cɛma dɔrɔn, wala mɔgɔ fila minw ka (diinan) tɛ kelen ye n’aw ye, olu ka (tesaman) seereya. N'i be tagama dugukolo kan ani saya farati b'i la, i ka kan ka seere fila nunu minɛ delili kɔ, walisa u fila bɛɛ ka kali Ala tɔgɔ la n'i be sigasiga ko: "Ala ka kali la, an tɛna nafa sɔrɔ nin kali la, hali n'a ye somɔgɔ gɛrɛfɛla ye, ani an tɛ seereya dogo is case indeed of the Allah. jurumunkɛlaw.