كُتِبَ عَلَيْكُمْ اِذَا حَضَرَ اَحَدَكُمُ الْمَوْتُ اِنْ تَرَكَ خَيْرًا ۖ ۨالْوَصِيَّةُ لِلْوَالِدَيْنِ وَالْاَقْرَبِيْنَ بِالْمَعْرُوْفِۚ حَقًّا عَلَى الْمُتَّقِيْنَ ۗ

kutiba ‘alaikum iżā ḥaḍara aḥadakumul-mautu in taraka kahirā(n), al-waṣiyyatu lil-wālidaini wal-aqrabīna bil-ma‘rūf(i), ḥaqqan ‘alal-muttaqīn(a).

Һеҙгә фарыз, әгәр арағыҙҙан кемгәлер үлем килһә, әгәр ул үҙенән һуң мал ҡалдырһа, ата-әсәһе һәм яҡын туғандары өсөн яҡшы рәүештә васыят яҙыу, (әс) тәҡүәлеләр өсөн фарыз.

يُوْصِيْكُمُ اللّٰهُ فِيْٓ اَوْلَادِكُمْ لِلذَّكَرِ مِثْلُ حَظِّ الْاُنْثَيَيْنِ ۚ فَاِنْ كُنَّ نِسَاۤءً فَوْقَ اثْنَتَيْنِ فَلَهُنَّ ثُلُثَا مَا تَرَكَ ۚ وَاِنْ كَانَتْ وَاحِدَةً فَلَهَا النِّصْفُ ۗ وَلِاَبَوَيْهِ لِكُلِّ وَاحِدٍ مِّنْهُمَا السُّدُسُ مِمَّا تَرَكَ اِنْ كَانَ لَهٗ وَلَدٌ ۚ فَاِنْ لَّمْ يَكُنْ لَّهٗ وَلَدٌ وَّوَرِثَهٗٓ اَبَوٰهُ فَلِاُمِّهِ الثُّلُثُ ۚ فَاِنْ كَانَ لَهٗٓ اِخْوَةٌ فَلِاُمِّهِ السُّدُسُ مِنْۢ بَعْدِ وَصِيَّةٍ يُّوْصِيْ بِهَآ اَوْ دَيْنٍ ۗ اٰبَاۤؤُكُمْ وَاَبْنَاۤؤُكُمْۚ لَا تَدْرُوْنَ اَيُّهُمْ اَقْرَبُ لَكُمْ نَفْعًا ۗ فَرِيْضَةً مِّنَ اللّٰهِ ۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ عَلِيْمًا حَكِيْمًا

yūṣīkumullāhu fī aulādikum liż-żakari miṡlu ḥaẓẓil-unṡayain(i), fa in kunna nisā'an fauqaṡnataini fa lahunna ṡuluṡā mā tarak(a), wa in kānat wāḥidatan fa lahan-niṣf(u), wa li abawaihi likulli wāḥidim minhumas-sudusu mimmā taraka in kāna lahū walad(un), fa illam yakul lahū waladuw wa wariṡahū abawāhu fa li'ummihiṡ-ṡuluṡ(u), fa in kāna lahū ikhwatun fa li'ummihis-sudusu mim ba‘di waṣiyyatiy yūṣī bihā au dain(in), ābā'ukum wa abnā'ukum, lā tadrūna ayyuhum aqrabu lakum naf‘ā(n), farīḍatam minallāh(i), innallāha kāna ‘alīman ḥakīmā(n).

Аллаһ һеҙгә балаларығыҙҙың мираҫы хаҡында шулай тип тәғәйенләне: ир баланың өлөшө ике ҡыҙҙыҡы менән тигеҙ. Әгәр улар барыһы ла ҡыҙҙар, икәүҙән артыҡ икән, тимәк, уларҙың өлөшө имениеның өстән ике өлөшөн тәшкил итә. Бер генә ҡыҙ булһа, тимәк, яртыһын ала. Ә ата-әсәләр өсөн, балалары булһа, һәр береһе имениеның алтынсы өлөшөн ала. Әгәр уның балалары булмаһа, ата-әсәһе мираҫ ҡына ала икән, тимәк, әсәһенә өстән бер өлөш эләгә. Әгәр уның бер нисә туғаны бар икән, тимәк, әсәһенә алтынсы өлөшө тура килә. (Үрҙәге бүлектәр) уның васыятын (үтәлгәндән) йәки (һәм бурысын түләгәндән) һуң. Ата-әсәйеңдең һәм балаларыңдың ҡайһыһының үҙеңә күберәк файҙа килтергәнен белмәйһең. Был – Аллаһ Тәғәләнең тәҡдире. Ысынлап та, Аллаһ барыһын да белеүсе, хикмәтле!»

۞ وَلَكُمْ نِصْفُ مَا تَرَكَ اَزْوَاجُكُمْ اِنْ لَّمْ يَكُنْ لَّهُنَّ وَلَدٌ ۚ فَاِنْ كَانَ لَهُنَّ وَلَدٌ فَلَكُمُ الرُّبُعُ مِمَّا تَرَكْنَ مِنْۢ بَعْدِ وَصِيَّةٍ يُّوْصِيْنَ بِهَآ اَوْ دَيْنٍ ۗ وَلَهُنَّ الرُّبُعُ مِمَّا تَرَكْتُمْ اِنْ لَّمْ يَكُنْ لَّكُمْ وَلَدٌ ۚ فَاِنْ كَانَ لَكُمْ وَلَدٌ فَلَهُنَّ الثُّمُنُ مِمَّا تَرَكْتُمْ مِّنْۢ بَعْدِ وَصِيَّةٍ تُوْصُوْنَ بِهَآ اَوْ دَيْنٍ ۗ وَاِنْ كَانَ رَجُلٌ يُّوْرَثُ كَلٰلَةً اَوِ امْرَاَةٌ وَّلَهٗٓ اَخٌ اَوْ اُخْتٌ فَلِكُلِّ وَاحِدٍ مِّنْهُمَا السُّدُسُۚ فَاِنْ كَانُوْٓا اَكْثَرَ مِنْ ذٰلِكَ فَهُمْ شُرَكَاۤءُ فِى الثُّلُثِ مِنْۢ بَعْدِ وَصِيَّةٍ يُّوْصٰى بِهَآ اَوْ دَيْنٍۙ غَيْرَ مُضَاۤرٍّ ۚ وَصِيَّةً مِّنَ اللّٰهِ ۗ وَاللّٰهُ عَلِيْمٌ حَلِيْمٌۗ

wa lakum niṣfu mā taraka azwājukum illam yakul lahunna walad(un), fa in kāna lahunna waladun fa lakumur-rubu‘u mimmā tarakna mim ba‘di waṣiyyatiy yūṣīna bihā au dain(in), wa lahunnar-rubu‘u mimmā taraktum illam yakul lakum walad(un), fa in kāna lakum waladun fa lahunnaṡ-ṡumunu mimmā taraktum mim ba‘di waṣiyyatiy tūṣūna bihā au dain(in), wa in kāna rajuluy yūraṡu kalālatan awimra'atuw wa lahū akhun au ukhtun fa likulli wāḥidatim minhumas-sudus(u), fa in kānū akṡara min żālika fa hum syurakā'u fiṡ-ṡuluṡi mim ba‘di waṣiyyatiy yūṣā bihā au dain(in), gaira muḍārr(in), waṣiyyatam minallāh(i), wallāhu ‘alīmun ḥalīm(un).

Ә һеҙҙең (ирҙәр) өлөшөгөҙ ҡатындарығыҙҙан ҡалған мөлкәттең яртыһы, әгәр уларҙың балалары булмаһа. Әгәр улар (һеҙҙең ҡатындарығыҙ) балалары бар икән, тимәк, улар ҡалдырған мөлкәттең дүрттән бер өлөшө һеҙ улар яҙған васыятты (үтәлгәндән һуң) йәки (һәм бурыстарын түләгәндән һуң) алаһығыҙ. Ҡатындарға һин ҡалдырған мөлкәттең дүрттән бер өлөшө эләгә, балаларың булмаһа. Әгәр һеҙҙең балаларығыҙ бар икән, тимәк, ҡатындарығыҙға һеҙ ҡалдырған мөлкәттең һигеҙҙән бер өлөшө (үтәлгәндән һуң) һеҙ яҙған васыят йәки (һәм түләгәндән һуң) бурыстарығыҙҙы ала. Әгәр кеше үлһә, ир-атмы, ҡатын-ҡыҙмы, атаһы ҡалдырмаған һәм балалары булмаған, әммә ағаһы (сейбу) йәки апаһы (сейбу) бар, тимәк, ике төр бер туғандарының һәр береһенә мөлкәттең алтынсы өлөшө. Әгәр ҙә берҙән артыҡ бер туғандар булһа, улар өсөнсө өлөштө бергә бүлешә, уның тарафынан яҙылған (васыятты үтәгәндән һуң) йәки (һәм түләгәндән һуң) бурысты бер ниндәй ҙә уңайһыҙлыҡһыҙ (вариҫтарға) бүлешә. Аллаһы Тәғәләнең ризыҡтары шундай. Аллаһ барыһын да белеүсе, ярлыҡаусы.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا شَهَادَةُ بَيْنِكُمْ اِذَا حَضَرَ اَحَدَكُمُ الْمَوْتُ حِيْنَ الْوَصِيَّةِ اثْنٰنِ ذَوَا عَدْلٍ مِّنْكُمْ اَوْ اٰخَرٰنِ مِنْ غَيْرِكُمْ اِنْ اَنْتُمْ ضَرَبْتُمْ فِى الْاَرْضِ فَاَصَابَتْكُمْ مُّصِيْبَةُ الْمَوْتِۗ تَحْبِسُوْنَهُمَا مِنْۢ بَعْدِ الصَّلٰوةِ فَيُقْسِمٰنِ بِاللّٰهِ اِنِ ارْتَبْتُمْ لَا نَشْتَرِيْ بِهٖ ثَمَنًا وَّلَوْ كَانَ ذَا قُرْبٰىۙ وَلَا نَكْتُمُ شَهَادَةَ اللّٰهِ اِنَّآ اِذًا لَّمِنَ الْاٰثِمِيْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanū syahādatu bainikum iżā ḥaḍara aḥadakumul-mautu ḥīnal-waṣiyyatiṡnāni żawā ‘adlim minkum au ākharāni min gairikum in antum ḍarabtum fil-arḍi fa aṣābatkum muṣībatul-maut(i), taḥbisūnahumā mim ba‘diṣ-ṣalāti fa yuqsimāni billāhi inirtabtum lā nasytarī bihī ṡamanaw wa lau kāna żā qurbā, wa lā naktumu syahādatallāhi innā iżal laminal-āṡimīn(a).

Эй һеҙ, иман килтергән кешеләр! Әгәр ҙә һеҙҙең берегеҙ үлем менән осрашһа, ул васыят әйтергә йыйынғанда, (васыятҡа) һеҙҙең арағыҙҙа ғына булған ике кеше йәки һеҙгә ҡарағанда икенсе (динле) ике кеше шаһит булһын. Әгәр һеҙ ерҙә сәйәхәт итә һәм һеҙгә үлем хәүефе янай, һеҙ тейеш тотоп ике шаһит намаҙҙан һуң, шулай итеп, улар икеһе лә ант итә, әгәр һеҙ шикләнһәгеҙ, Аллаһ исеме менән, "Аллаһ менән ант итәбеҙ, беҙ был анттан файҙаланмаясаҡбыҙ, хатта ул яҡын туғаны булһа ла, һәм беҙ йәшермәйбеҙ, шаһитлыҡты йәшермәйбеҙ, тип, беҙ casein the be the Allah гонаһлылар.