ثُمَّ بَعَثْنَا مِنْۢ بَعْدِهِمْ مُّوْسٰى بِاٰيٰتِنَآ اِلٰى فِرْعَوْنَ وَمَلَا۟ىِٕهٖ فَظَلَمُوْا بِهَاۚ فَانْظُرْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُفْسِدِيْنَ
Ṡumma ba‘aṡnā mim ba‘dihim mūsā bi'āyātinā ilā fir‘auna wa mala'ihī fa ẓalamū bihā, fanẓur kaifa kāna ‘āqibatul-mufsidīn(a).
हुनका सभक बाद हम मूसा केँ अपन प्रमाणक संग फिरौन आ हुनकर लोकक नेता सभ लग पठौलनि, आ ओ सभ प्रमाण सभ केँ नकारलनि। तेँ नुकसान करयवला के की होइत छैक ताहि पर ध्यान दियौक।
وَقَالَ مُوْسٰى يٰفِرْعَوْنُ اِنِّيْ رَسُوْلٌ مِّنْ رَّبِّ الْعٰلَمِيْنَۙ
wa qāla mūsa yā fir‘aunu innī rasūlum mir rabbil-‘ālamīn(a).
मूसा कहलथिन, "हे फिरौन! सत्ते हम सभ लोकक प्रभुक दूत छी।
حَقِيْقٌ عَلٰٓى اَنْ لَّآ اَقُوْلَ عَلَى اللّٰهِ اِلَّا الْحَقَّۗ قَدْ جِئْتُكُمْ بِبَيِّنَةٍ مِّنْ رَّبِّكُمْ فَاَرْسِلْ مَعِيَ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ ۗ
Ḥaqīqun ‘alā allā aqūla ‘alallāhi illal-ḥaqq(a), qad ji'tukum bibayyinatim mir rabbikum fa arsil ma‘iya banī isrā'īl(a).
अल्लाह के बारे में सच्चाई कहब हमरा पर बाध्यता अछि। सचमुच, हम अहाँक प्रभुक स्पष्ट प्रमाण ल’ क’ अहाँ लग आयल छी, तेँ इस्राएलक सन्तान केँ हमरा संग (जाय) दियौक।”
قَالَ اِنْ كُنْتَ جِئْتَ بِاٰيَةٍ فَأْتِ بِهَآ اِنْ كُنْتَ مِنَ الصّٰدِقِيْنَ
qāla in kunta ji'ta bi'āyatin fa'ti bihā in kunta minaṣ ṣādiqīn(a).
ओ (फिरोन) उत्तर देलथिन, "जँ ई सत्य अछि जे अहाँ प्रमाण अनैत छी, तखन ओकरा देखाउ जे अहाँ सच्चा लोक मे सँ एक छी।"
فَاَلْقٰى عَصَاهُ فَاِذَا هِيَ ثُعْبَانٌ مُّبِيْنٌ ۖ
fa alqā ‘aṣāhu fa iżā hiya ṡu‘bānum mubīn(un).
तखन (मूसा) अपन लाठी फेकि देलक, आ अचानक ओ लाठी असली पैघ साँप बनि गेल।
وَّنَزَعَ يَدَهٗ فَاِذَا هِيَ بَيْضَاۤءُ لِلنّٰظِرِيْنَ ࣖ
wa naza‘a yadahū fa iżā hiya baiḍā'u lin-nāẓirīn(a).
आ हाथ निकाललनि, अचानक देखनिहार लेल उज्जर (चमकैत) भ' गेलनि।
قَالَ الْمَلَاُ مِنْ قَوْمِ فِرْعَوْنَ اِنَّ هٰذَا لَسٰحِرٌ عَلِيْمٌۙ
qālal-mala'u min qaumi fir‘auna inna hāżā lasāḥirum ‘alīm(un).
फिरौन केरऽ नेता सिनी कहलकै, “ई आदमी सचमुच चतुर जादूगर छै, .
يُّرِيْدُ اَنْ يُّخْرِجَكُمْ مِّنْ اَرْضِكُمْ ۚ فَمَاذَا تَأْمُرُوْنَ
yurīdu ay yukhrijakum min arḍikum, fa māżā ta'murūn(a).
जे अहाँ सभ केँ अहाँक भूमि सँ भगाबऽ चाहैत अछि।" (फरोन कहलनि), "तखन अहाँ की सुझाव दैत छी?"
قَالُوْآ اَرْجِهْ وَاَخَاهُ وَاَرْسِلْ فِى الْمَدَاۤىِٕنِ حٰشِرِيْنَۙ
qālū arjih wa akhāhu wa arsil fil-madā'ini ḥāsyirīn(a).
(मुखिया लोकनि) उत्तर देलथिन, "ओकरा आ ओकर भाय केँ (कनि काल धरि) रोकि दियौक आ किछु लोक केँ शहर मे पठा दियौक जे (जादूगर सभ केँ जमा करथि)।
يَأْتُوْكَ بِكُلِّ سٰحِرٍ عَلِيْمٍ
ya'tūka bikulli sāḥirin ‘alīm(in).
जाहि सँ ओ सभ चतुर जादूगर केँ अहाँ सभक लग आनि सकय।”
وَجَاۤءَ السَّحَرَةُ فِرْعَوْنَ قَالُوْٓا اِنَّ لَنَا لَاَجْرًا اِنْ كُنَّا نَحْنُ الْغٰلِبِيْنَ
wa jā'as-saḥaratu fir‘auna qālū inna lanā la'ajran in kunnā naḥnul-gālibīn(a).
जादूगर सभ फिरौन लग आबि गेलाह। ओ सभ कहलक, “(की) हमरा सभकेँ इनाम भेटत, जँ जीतब?”
۞ وَاَوْحَيْنَآ اِلٰى مُوْسٰٓى اَنْ اَلْقِ عَصَاكَۚ فَاِذَا هِيَ تَلْقَفُ مَا يَأْفِكُوْنَۚ
wa auḥainā ilā mūsā an alqi ‘aṣāk(a), fa iżā hiya talqafu mā ya'fikūn(a).
आ हम मूसा केँ प्रगट केलहुँ, “अपन लाठी नीचाँ फेकि दियौक!” तेँ एकाएक ओ हुनका लोकनिक सभटा झूठ केँ निगल लेलनि ।
قَالَ فِرْعَوْنُ اٰمَنْتُمْ بِهٖ قَبْلَ اَنْ اٰذَنَ لَكُمْۚ اِنَّ هٰذَا لَمَكْرٌ مَّكَرْتُمُوْهُ فِى الْمَدِيْنَةِ لِتُخْرِجُوْا مِنْهَآ اَهْلَهَاۚ فَسَوْفَ تَعْلَمُوْنَ
qāla fir‘aunu āmantum bihī qabla an āżana lakum, inna hāżā lamakrum makartumūhu fil-madīnati litukhrijū minhā ahlahā, fa saufa ta‘lamūn(a).
फिरौन कहलकै, "हमरा अनुमति दै सँ पहिने अहाँ हुनका पर विश्वास किएक करैत छी? असल मे ई वास्तव मे एकटा एहन चाल अछि जे अहाँ एहि शहर मे योजना बनेने छी, एकर निवासी केँ भगाबय लेल। बाद मे अहाँ केँ पता चलत (अहाँक काजक परिणाम)
قَالَ مُوْسٰى لِقَوْمِهِ اسْتَعِيْنُوْا بِاللّٰهِ وَاصْبِرُوْاۚ اِنَّ الْاَرْضَ لِلّٰهِ ۗيُوْرِثُهَا مَنْ يَّشَاۤءُ مِنْ عِبَادِهٖۗ وَالْعَاقِبَةُ لِلْمُتَّقِيْنَ
qāla mūsā liqaumihista‘īnū billāhi waṣbirū, innal-arḍa lillāh(i), yūriṡuhā may yasyā'u min ‘ibādih(ī), wal-‘āqibatu lil-muttaqīn(a).
मूसा अपन लोक सभ सँ कहलनि, "अल्लाह सँ मदद माँगू आ धैर्य राखू। सचमुच (ई) धरती अल्लाह केर अछि; ओ अपन सेवक मे जेकरा चाहथि ओकरा विरासत मे भेटत। आ (अच्छा) अंत ओहि लोकक लेल अछि जे धर्मात्मा छथि।"
قَالُوْٓا اُوْذِيْنَا مِنْ قَبْلِ اَنْ تَأْتِيَنَا وَمِنْۢ بَعْدِ مَا جِئْتَنَا ۗقَالَ عَسٰى رَبُّكُمْ اَنْ يُّهْلِكَ عَدُوَّكُمْ وَيَسْتَخْلِفَكُمْ فِى الْاَرْضِ فَيَنْظُرَ كَيْفَ تَعْمَلُوْنَ ࣖ
qālū ūżīnā min qabli an ta'tiyanā wa mim ba‘di mā ji'tanā, qāla ‘asā rabbukum ay yuhlika ‘aduwwakum wa yastakhlifakum fil-arḍi fa yanẓura kaifa ta‘malūn(a).
ओ सभ (मूसाक लोक) कहलनि, "हमरा सभ केँ अहाँ हमरा सभ लग एबा सँ पहिने आ अहाँ सभक एलाक बाद (फिरौन द्वारा) अत्याचार कयल गेल छल।" (मूसा) उत्तर देलथिन, "आशा अछि जे अहाँक प्रभु अहाँक दुश्मन सभ केँ नष्ट क' देताह आ अहाँ केँ पृथ्वी पर खलीफा बना देताह; तखन ओ देखताह जे अहाँक कोना काज अछि।"
وَقَالَ مُوْسٰى يٰقَوْمِ اِنْ كُنْتُمْ اٰمَنْتُمْ بِاللّٰهِ فَعَلَيْهِ تَوَكَّلُوْٓا اِنْ كُنْتُمْ مُّسْلِمِيْنَ
wa qāla mūsā yā qaumi in kuntum āmantum billāhi fa ‘alaihi tawakkalū in kuntum muslimīn(a).
आ मूसा कहलनि, "हे हमर लोक! जँ अहाँ अल्लाह पर विश्वास करैत छी त' हुनका पर भरोसा राखू, जँ अहाँ सचमुच मुसलमान छी (आधीन)।"
اِذْهَبْ اِلٰى فِرْعَوْنَ اِنَّهٗ طَغٰى ࣖ
iżhab ilā fir‘auna innahū ṭagā.
फिरौन लग जाउ; ओ सचमुच रेखा पार क’ गेल छथि।”
اِذْهَبْ اَنْتَ وَاَخُوْكَ بِاٰيٰتِيْ وَلَا تَنِيَا فِيْ ذِكْرِيْۚ
iżhab anta wa akhūka bi'āyātī wa lā taniyā fī żikrī.
जाउ अहाँ आ अहाँक भाइ हमर चिन्ह (शक्तिक) ल' क', आ अहाँ दुनू गोटे हमरा स्मरण करबा मे कोताही नहि करू;
اِذْهَبَآ اِلٰى فِرْعَوْنَ اِنَّهٗ طَغٰىۚ
iżhabā ilā fir‘auna innahū ṭagā.
अहाँ दुनू गोटे फिरौन लग जाउ, किएक तँ ओ सत्ते सीमा केँ पार कऽ गेल छथि।
فَقُوْلَا لَهٗ قَوْلًا لَّيِّنًا لَّعَلَّهٗ يَتَذَكَّرُ اَوْ يَخْشٰى
fa qūlā lahū qaulal layyinal la‘allahū yatażakkaru au yakhsyā.
तेँ ओकरा (फरोन) सँ कोमल शब्द सँ बाजू, शायद ओ जागरूक हेताह वा डरि जेताह।
قَالَا رَبَّنَآ اِنَّنَا نَخَافُ اَنْ يَّفْرُطَ عَلَيْنَآ اَوْ اَنْ يَّطْغٰى
qālā rabbanā innanā nakhāfu ay yafruṭa ‘alainā au ay yaṭgā.
दुनू गोटे बजलाह, “हमर प्रभु, सत्ते, हमरा सभ केँ डर अछि जे ओ हमरा सभ केँ जल्दिये दंड देथिन वा ओ सभ सीमा सँ आगू बढ़ि जेताह।”
قَالَ لَا تَخَافَآ اِنَّنِيْ مَعَكُمَآ اَسْمَعُ وَاَرٰى
qāla lā takhāfā innanī ma‘akumā asma‘u wa arā.
ओ (अल्लाह) कहलनि, “चिंता नहि करू, सचमुच हम अहाँ दुनू गोटेक संग छी, सुनैत छी आ देखैत छी।
فَأْتِيٰهُ فَقُوْلَآ اِنَّا رَسُوْلَا رَبِّكَ فَاَرْسِلْ مَعَنَا بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ ەۙ وَلَا تُعَذِّبْهُمْۗ قَدْ جِئْنٰكَ بِاٰيَةٍ مِّنْ رَّبِّكَ ۗوَالسَّلٰمُ عَلٰى مَنِ اتَّبَعَ الْهُدٰى
fa'tiyāhu fa qūlā innā rasūlā rabbika fa arsil ma‘anā banī isrā'īl(a), wa lā tu‘ażżibhum, qad ji'nāka bi'āyatim mir rabbik(a), was-salāmu ‘alā manittaba‘al-hudā.
तेँ अहाँ दुनू गोटे हुनका (फिरौन) लग जा कऽ कहब, "सत्ते, हम दुनू गोटे अहाँक प्रभुक दूत छी, तेँ इस्राएलक सन्तान सभ केँ हमरा सभक संग जाउ आ हुनका सभ केँ यातना नहि दियौक। सचमुच, हम सभ अहाँक प्रभु सँ (अपन प्रेरितत्वक) प्रमाण ल' क' अहाँ सभ लग आयल छी। आओर जे निर्देशक पालन करैत छथि, हुनका सभ केँ उद्धार भेटैत अछि।"
قَالَ فَمَنْ رَّبُّكُمَا يٰمُوْسٰى
qāla famar rabbukumā yā mūsā.
ओ (फिरौन) कहलनि, "हे मूसा, अहाँ दुनू गोटेक प्रभु के छथि?"
قَالَ رَبُّنَا الَّذِيْٓ اَعْطٰى كُلَّ شَيْءٍ خَلْقَهٗ ثُمَّ هَدٰى
qāla rabbunal-lażī a‘ṭā kulla syai'in khalqahū ṡumma hadā.
ओ (मूसा) उत्तर देलनि, "हमर सभक प्रभु (परमेश् वर) छथि जे सभ किछु केँ एकटा रूप देलनि अछि, तखन ओकरा मार्गदर्शन देलनि।"
قَالَ فَمَا بَالُ الْقُرُوْنِ الْاُوْلٰى
qāla famā bālul-qurūnil-ūlā.
ओ (फिरौन) कहलनि, "त' प्राचीन लोकक की हाल छल?"
ثُمَّ اَرْسَلْنَا مُوْسٰى وَاَخَاهُ هٰرُوْنَ ەۙ بِاٰيٰتِنَا وَسُلْطٰنٍ مُّبِيْنٍۙ
Ṡumma arsalnā mūsā wa akhāhu hārūn(a), bi'āyātinā wa sulṭānim mubīn(in).
तखन हम मूसा आ हुनकर भाय हारून केँ अपन चिन्ह आ स्पष्ट प्रमाणक संग पठा देलियैक।
وَاِذْ نَادٰى رَبُّكَ مُوْسٰٓى اَنِ ائْتِ الْقَوْمَ الظّٰلِمِيْنَ ۙ
wa iż nādā rabbuka mūsā ani'til-qaumaẓ-ẓālimīn(a).
आ (याद करू) जखन अहाँक प्रभु मूसा केँ (अपन वचन सँ) बजौलनि, "अन्यायिक लोक लग आउ,
قَالَ رَبِّ اِنِّيْٓ اَخَافُ اَنْ يُّكَذِّبُوْنِ ۗ
qāla rabbi innī akhāfu ay yukażżibūn(i).
ओ (मूसा) कहलनि, “हे हमर प्रभु, हमरा डर अछि जे ओ सभ हमरा संग झूठ बाजत।
فَأْتِيَا فِرْعَوْنَ فَقُوْلَآ اِنَّا رَسُوْلُ رَبِّ الْعٰلَمِيْنَ ۙ
fa'tiyā fir‘auna faqūlā innā rasūlu rabbil-‘ālamīn(a).
तेँ अहाँ दुनू गोटे फिरौन लग आबि कऽ कहू जे, “सत्ते, हम सभ समस्त संसारक प्रभुक प्रेरित छी।
اَنْ اَرْسِلْ مَعَنَا بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ ۗ
an arsil ma‘anā banī isrā'īl(a).
इस्राएलक संतान हमरा सभक संग (जाए) दियौक।”
وَتِلْكَ نِعْمَةٌ تَمُنُّهَا عَلَيَّ اَنْ عَبَّدْتَّ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ ۗ
wa tilka ni‘matun tamunnuhā ‘alayya an ‘abbatta banī isrā'īl(a).
आ से भलाई अहाँ हमरा देलहुँ, (जखन कि) अहाँ इस्राएलक सन्तान सभ केँ गुलाम बना देलहुँ।”
نَتْلُوْا عَلَيْكَ مِنْ نَّبَاِ مُوْسٰى وَفِرْعَوْنَ بِالْحَقِّ لِقَوْمٍ يُّؤْمِنُوْنَ
natlū ‘alaika min naba'i mūsā wa fir‘auna bil-ḥaqqi liqaumiy yu'minūn(a).
हम अहाँ सभ केँ मूसा आ फिरौन केर किछु कथा सत्य मे सुनबैत छी जे एकटा एहन लोकक लेल जे विश्वास करैत अछि।
وَلَقَدْ اَرْسَلْنَا مُوْسٰى بِاٰيٰتِنَآ اِلٰى فِرْعَوْنَ وَمَلَا۟ىِٕهٖ فَقَالَ اِنِّيْ رَسُوْلُ رَبِّ الْعٰلَمِيْنَ
wa laqad arsalnā mūsā bi'āyātinā ilā fir‘auna wa mala'ihī fa qāla innī rasūlu rabbil-‘ālamīn(a).
आरू सचमुच, हम्में मूसा क॑ अपनऽ चमत्कार के साथ फिरौन आरू ओकरऽ लोगऽ के नेता सिनी के पास भेजलकै । तेँ ओ (मूसा) कहलनि, "सत्ते हम सभ लोकक प्रभुक दूत छी।"
اَنْ اَدُّوْٓا اِلَيَّ عِبَادَ اللّٰهِ ۗاِنِّيْ لَكُمْ رَسُوْلٌ اَمِيْنٌۙ
an addū ilayya ‘ibādallāh(i), innī lakum rasūlun amīn(un).
(कहैत) "हमरा अल्लाह (इजराइल के संतान) के सेवक छोड़ि दियौक। सचमुच हम एकटा रसूलुल्लाह छी, जकरा पर अहाँ भरोसा क सकैत छी,
وَفِيْ مُوْسٰىٓ اِذْ اَرْسَلْنٰهُ اِلٰى فِرْعَوْنَ بِسُلْطٰنٍ مُّبِيْنٍ
wa fī mūsā iż arsalnāhu ilā fir‘auna bisulṭānim mubīn(in).
आ मूसा मे (अल्लाह के शक्ति के निशानी छल) जखन हम ओकरा असली चमत्कार के संग फिरौन के पास पठेलहुं।
اِنَّآ اَرْسَلْنَآ اِلَيْكُمْ رَسُوْلًا ەۙ شَاهِدًا عَلَيْكُمْ كَمَآ اَرْسَلْنَآ اِلٰى فِرْعَوْنَ رَسُوْلًا ۗ
innā arsalnā ilaikum rasūlā(n), syāhidan ‘alaikum kamā arsalnā ilā fir‘auna rasūlā(n).
सचमुच, हम अहाँक पास एकटा रसूलुल्लाह (मुहम्मद) पठेने छी, जे अहाँक विरुद्ध गवाह अछि, ठीक ओहिना जेना हम फिरौन लग एकटा रसूलुल्लाह पठेने छी।
اِذْهَبْ اِلٰى فِرْعَوْنَ اِنَّهٗ طَغٰىۖ
iżhab ilā fir‘auna innahū ṭagā.
फिरौन लग जाउ! सचमुच, सीमा पार क' गेल छथि,