لَقَدْ كَفَرَ الَّذِيْنَ قَالُوْٓا اِنَّ اللّٰهَ هُوَ الْمَسِيْحُ ابْنُ مَرْيَمَۗ قُلْ فَمَنْ يَّمْلِكُ مِنَ اللّٰهِ شَيْـًٔا اِنْ اَرَادَ اَنْ يُّهْلِكَ الْمَسِيْحَ ابْنَ مَرْيَمَ وَاُمَّهٗ وَمَنْ فِى الْاَرْضِ جَمِيْعًا ۗوَلِلّٰهِ مُلْكُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا ۗ يَخْلُقُ مَا يَشَاۤءُ ۗوَاللّٰهُ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ
laqad kafaral-lażīna qālū innallāha huwal-masīḥubnu maryam(a), qul famay yamliku minallāhi syai'an in arāda ay yuhlikal-masīḥabna maryama wa ummahū wa man fil-arḍi jamī‘ā(n), wa lillāhi mulkus-samāwāti wal-arḍi wa mā bainahumā, yakhluqu mā yasyā'(u), wallāhu ‘alā kulli syai'in qadīr(un).
Nǔgbó ɔ́, mɛ e nɔ ɖɔ: “Nǔgbó ɔ́, Allah wɛ nyí Mɛsiya ɔ́, Mali ví ɔ́, yě gbɛ́.” Ðɔ (Muhammad) ɖɔ: “Mɛ̌ ka sixu ɖó jlǒ Allah tɔn te, enyi é jló na sú kún dó nú Mɛsiya, Mali ví ɔ, nɔ tɔn kpo (gbɛtɔ́) e ɖò ayikúngban jí lɛ é bǐ kpo ɔ?” Axɔsuɖuto sɛ́xwé tɔn kpódó ayǐkúngban kpó tɔn kpódó nǔ e ɖo yě tɛ́ntin lɛ́ɛ kpó ɔ́, Allah tɔn wɛ. É wɛ nɔ ɖó nǔ e é jló é. Bɔ Allah wɛ nyí Nǔbǐwúkpétɔ́ ɖo nǔ bǐ jí.
لَقَدْ كَفَرَ الَّذِيْنَ قَالُوْٓا اِنَّ اللّٰهَ هُوَ الْمَسِيْحُ ابْنُ مَرْيَمَ ۗوَقَالَ الْمَسِيْحُ يٰبَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ اعْبُدُوا اللّٰهَ رَبِّيْ وَرَبَّكُمْ ۗاِنَّهٗ مَنْ يُّشْرِكْ بِاللّٰهِ فَقَدْ حَرَّمَ اللّٰهُ عَلَيْهِ الْجَنَّةَ وَمَأْوٰىهُ النَّارُ ۗوَمَا لِلظّٰلِمِيْنَ مِنْ اَنْصَارٍ
laqad kafaral-lażīna qālū innallāha huwal-masīḥubnu maryam(a), wa qālal-masīḥu yā banī isrā'īla‘budullāha rabbī wa rabbakum, innahū may yusyrik billāhi faqad ḥarramallāhu ‘alaihil-jannata wa ma'wāhun nār(u), wa mā liẓ-ẓālimīna min anṣār(in).
Nǔgbó ɔ́, mɛ e nɔ ɖɔ: “Nǔgbó ɔ́, Allah wɛ nyí Mɛsiya ɔ́, Mali ví ɔ́, yě gbɛ́.” É na bo tlɛ nyí ɖɔ Al-Masih (éɖesunɔ) ɖɔ: "Izlayɛli-ví lɛ! Mi sɛ̀n Allah, Aklunɔ ce kpo Aklunɔ mitɔn kpo." Nǔgbó ɔ́, mɛ e ná dɔn nǔ ɖěbǔ ɖó kpɔ́ xá Allah ɔ́, nǔgbó ɔ́, Mawu gbɛ́ sɛ́xwé n'i, bɔ tɛn tɔn mɛ ɔ́, zomɛ wɛ. Alɔdómɛtɔ́ ɖěbǔ sɔ́ ɖe nú togun agɔ ɔ́ ǎ.
قُلْ يٰٓاَهْلَ الْكِتٰبِ لَا تَغْلُوْا فِيْ دِيْنِكُمْ غَيْرَ الْحَقِّ وَلَا تَتَّبِعُوْٓا اَهْوَاۤءَ قَوْمٍ قَدْ ضَلُّوْا مِنْ قَبْلُ وَاَضَلُّوْا كَثِيْرًا وَّضَلُّوْا عَنْ سَوَاۤءِ السَّبِيْلِ ࣖ
qul yā ahlal-kitābi lā taglū fī dīnikum gairal-ḥaqqi wa lā tattabi‘ū ahwā'a qaumin qad ḍallū min qablu wa aḍallū kaṡīraw wa ḍallū ‘an sawā'is-sabīl(i).
Ðɔ (Muhammad) ɖɔ: "Mi mɛ e ɖò wema ɔ mɛ lɛ é! Mi ma jlɛ́ nǔ dó nǔ wu ɖò ali e ma nyí nugbǒ ɖò sinsɛn mitɔn mɛ ǎ lɛ é nu ó. Mi ma xwedó jlǒ mɛ e bú ali ɖ’ayǐ lɛ é tɔn ó, bo (kplá mɛ gègě bú ali, bɔ yeɖesunɔ ko bú ali sín ali jlɔjlɔ ɔ jí."
وَاِذْ قَالَ اللّٰهُ يٰعِيْسَى ابْنَ مَرْيَمَ ءَاَنْتَ قُلْتَ لِلنَّاسِ اتَّخِذُوْنِيْ وَاُمِّيَ اِلٰهَيْنِ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ ۗقَالَ سُبْحٰنَكَ مَا يَكُوْنُ لِيْٓ اَنْ اَقُوْلَ مَا لَيْسَ لِيْ بِحَقٍّ ۗاِنْ كُنْتُ قُلْتُهٗ فَقَدْ عَلِمْتَهٗ ۗتَعْلَمُ مَا فِيْ نَفْسِيْ وَلَآ اَعْلَمُ مَا فِيْ نَفْسِكَ ۗاِنَّكَ اَنْتَ عَلَّامُ الْغُيُوْبِ
wa iż qālallāhu yā ‘īsabna maryama a'anta qulta lin-nāsittakhiżūnī wa ummiya ilāhaini min dūnillah(i), qāla subḥānaka mā yakūnu lī an aqūla mā laisa lī biḥaqq(in), in kuntu qultuhū faqad ‘alimtah(ū), ta‘lamu mā fī nafsī wa lā a‘lamu mā fī nafsik(a), innaka anta ‘allāmul-guyūb(i).
Mi mɛ e ɖi nǔ lɛ́ɛ mi! Ma kan nǔ e, nú è tínmɛ nú we ɔ, é na dɔn tagba wá nú we é byɔ (Gbeyiɖɔ towe) ó. Nú a kanby’ɛ ɖɔ hwetɛnu wɛ Al-Qur’an ɔ ɖò ɖiɖe tɔ́n wɛ ɔ, é na (é ɖò wɛn ɖɔ) tinmɛ nú we. Allah sɔ́ hwɛ kɛ (mi) dó nǔ énɛ́ ɔ́ wú. Bɔ Allah wɛ nyí hwɛsɔkɛmɛtɔ́, nǔblawukúnúmɛtɔ́.
اِتَّخَذُوْٓا اَحْبَارَهُمْ وَرُهْبَانَهُمْ اَرْبَابًا مِّنْ دُوْنِ اللّٰهِ وَالْمَسِيْحَ ابْنَ مَرْيَمَۚ وَمَآ اُمِرُوْٓا اِلَّا لِيَعْبُدُوْٓا اِلٰهًا وَّاحِدًاۚ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَۗ سُبْحٰنَهٗ عَمَّا يُشْرِكُوْنَ
ittakhażū aḥbārahum wa ruhbānahum arbābam min dūnillāhi wal-masīḥabna maryam(a), wa mā umirū illā liya‘budū ilāhaw wāḥidā(n), lā ilāha illā huw(a), subḥānahū ‘ammā yusyrikūn(a).
Yě sɔ́ togun Mawu tɔn (Jwifu lɛ́ɛ), kpódó sinsɛn-núkplɔnmɛtɔ́ yětɔn lɛ́ɛ (Klísusɛntɔ́ lɛ́ɛ) kpó dó ɖó nǔmɛsɛn zɛ Allah wú, kpódó (é lɛ́ nyí) Mɛsiya, Mali ví ɔ́; é na bo tlɛ nyí ɖɔ Mawu Nǔbǐwúkpétɔ́ ɔ́ kɛɖɛ wɛ è ɖɔ nú yě ɖɔ yě ní sɛn ɔ́; nǔmɛsɛn ɖě sɔ́ ɖe zɛ éyɛ́ wú ǎ. Susu ní n'i sín nǔ e yě nɔ́ kplé xá yěɖée lɛ́ɛ mɛ.
وَقَالُوْٓا ءَاٰلِهَتُنَا خَيْرٌ اَمْ هُوَ ۗمَا ضَرَبُوْهُ لَكَ اِلَّا جَدَلًا ۗبَلْ هُمْ قَوْمٌ خَصِمُوْنَ
wa qālū a'ālihatunā khairun am huw(a), mā ḍarabūhu laka illā jadalā(n), bal hum qaumun khaṣimūn(a).
Bɔ yě ɖɔ: “Étɛ́ wɛ nyɔ́ hú, vodún mǐtɔn lɛ́ɛ abǐ é (Isa)?” Ye sɔ́ (lǒ ɔ) we ǎ, loɔ, linlin ɔ wɛ nyí ɖɔ ye na dɔn nǔ, nugbǒ ɔ, togun e yí wǎn nú jlɛ é wɛ ye nyí.
فَاخْتَلَفَ الْاَحْزَابُ مِنْۢ بَيْنِهِمْ ۚفَوَيْلٌ لِّلَّذِيْنَ ظَلَمُوْا مِنْ عَذَابِ يَوْمٍ اَلِيْمٍ
fakhtalafal-aḥzābu mim bainihim, fawailul lil-lażīna ẓalamūmin ‘ażābi yaumin alīm(in).
Loɔ, gbɛ̌ta (e tíìn lɛ é) nɔ gbɔn vo ɖò yeɖée tɛntin, enɛ wu ɔ, heelu nǔnyanyawatɔ́ lɛ ɖó tódɔnnúmɛ e è na dɔn nú ye ɖò wuvɛ̌sexámɛzán ɔ jí é wu (Hwɛɖɔxɔsa Ðaxó ɔ).