لَقَدْ كَفَرَ الَّذِيْنَ قَالُوْٓا اِنَّ اللّٰهَ هُوَ الْمَسِيْحُ ابْنُ مَرْيَمَۗ قُلْ فَمَنْ يَّمْلِكُ مِنَ اللّٰهِ شَيْـًٔا اِنْ اَرَادَ اَنْ يُّهْلِكَ الْمَسِيْحَ ابْنَ مَرْيَمَ وَاُمَّهٗ وَمَنْ فِى الْاَرْضِ جَمِيْعًا ۗوَلِلّٰهِ مُلْكُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا ۗ يَخْلُقُ مَا يَشَاۤءُ ۗوَاللّٰهُ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ
laqad kafaral-lażīna qālū innallāha huwal-masīḥubnu maryam(a), qul famay yamliku minallāhi syai'an in arāda ay yuhlikal-masīḥabna maryama wa ummahū wa man fil-arḍi jamī‘ā(n), wa lillāhi mulkus-samāwāti wal-arḍi wa mā bainahumā, yakhluqu mā yasyā'(u), wallāhu ‘alā kulli syai'in qadīr(un).
“නියත වශයෙන්ම අල්ලාහ් මරියම්ගේ පුත් මසීහ්මය” යැයි පවසන අය ප්‍රතික්ෂේප කළෝය. (මුහම්මද්) මෙසේ පවසන්න: “අල්ලාහ් මරියාම්ගේ පුත් මසීහ්වද, ඔහුගේ මවවද, පොළොවෙහි සිටින සියල්ලන්වද විනාශ කිරීමට අදහස් කරන්නේ නම්, ඔහුගේ කැමැත්තට බාධා කළ හැක්කේ කාටද?” තවද අහස්, පොළොව සහ ඒ දෙක අතර ඇති දේවල පාලනය අල්ලාහ් සතුය. ඔහු තමා කැමති දේ නිර්මාණය කරයි. අල්ලාහ් සියල්ල කෙරෙහි සර්වබලධාරීය.
لَقَدْ كَفَرَ الَّذِيْنَ قَالُوْٓا اِنَّ اللّٰهَ هُوَ الْمَسِيْحُ ابْنُ مَرْيَمَ ۗوَقَالَ الْمَسِيْحُ يٰبَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ اعْبُدُوا اللّٰهَ رَبِّيْ وَرَبَّكُمْ ۗاِنَّهٗ مَنْ يُّشْرِكْ بِاللّٰهِ فَقَدْ حَرَّمَ اللّٰهُ عَلَيْهِ الْجَنَّةَ وَمَأْوٰىهُ النَّارُ ۗوَمَا لِلظّٰلِمِيْنَ مِنْ اَنْصَارٍ
laqad kafaral-lażīna qālū innallāha huwal-masīḥubnu maryam(a), wa qālal-masīḥu yā banī isrā'īla‘budullāha rabbī wa rabbakum, innahū may yusyrik billāhi faqad ḥarramallāhu ‘alaihil-jannata wa ma'wāhun nār(u), wa mā liẓ-ẓālimīna min anṣār(in).
"නියත වශයෙන්ම අල්ලාහ් මරියම්ගේ පුත් මෙසීහ් ය" යි පවසන අය ප්‍රතික්ෂේප කළහ. "ඉශ්‍රායෙල් දරුවනි! මාගේ ස්වාමියා සහ ඔබගේ ස්වාමියා වන අල්ලාහ්ට නමස්කාර කරන්න" යැයි අල්-මසීහ් (තමන්) පැවසුවද, නියත වශයෙන්ම අල්ලාහ්ට (කිසිවක්) ආදේශ කරන්නේ නම්, නියත වශයෙන්ම අල්ලාහ් ඔහුට ස්වර්ගය තහනම් කර ඇත. ඔහුගේ ස්ථානය නිරයයි. තවද අසාධාරණ ජනතාවට උදව් කරන්නෙකු නැත.
قُلْ يٰٓاَهْلَ الْكِتٰبِ لَا تَغْلُوْا فِيْ دِيْنِكُمْ غَيْرَ الْحَقِّ وَلَا تَتَّبِعُوْٓا اَهْوَاۤءَ قَوْمٍ قَدْ ضَلُّوْا مِنْ قَبْلُ وَاَضَلُّوْا كَثِيْرًا وَّضَلُّوْا عَنْ سَوَاۤءِ السَّبِيْلِ ࣖ
qul yā ahlal-kitābi lā taglū fī dīnikum gairal-ḥaqqi wa lā tattabi‘ū ahwā'a qaumin qad ḍallū min qablu wa aḍallū kaṡīraw wa ḍallū ‘an sawā'is-sabīl(i).
(මුහම්මද්) තුමාණෙනි, “ධර්ම ග්‍රන්ථය ලත් ජනයිනි! ඔබගේ ආගමෙහි සත්‍ය නොවන ආකාරයෙන් අතිශයෝක්තියට නංවන්න එපා. තවද, පෙර නොමඟ ගොස් බොහෝ දෙනෙකු නොමඟ යැවූ අයගේ ආශාවන් අනුගමනය නොකරන්න. ඔවුන්ම සෘජු මාර්ගයෙන් නොමඟ ගොස් ඇත.”
وَاِذْ قَالَ اللّٰهُ يٰعِيْسَى ابْنَ مَرْيَمَ ءَاَنْتَ قُلْتَ لِلنَّاسِ اتَّخِذُوْنِيْ وَاُمِّيَ اِلٰهَيْنِ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ ۗقَالَ سُبْحٰنَكَ مَا يَكُوْنُ لِيْٓ اَنْ اَقُوْلَ مَا لَيْسَ لِيْ بِحَقٍّ ۗاِنْ كُنْتُ قُلْتُهٗ فَقَدْ عَلِمْتَهٗ ۗتَعْلَمُ مَا فِيْ نَفْسِيْ وَلَآ اَعْلَمُ مَا فِيْ نَفْسِكَ ۗاِنَّكَ اَنْتَ عَلَّامُ الْغُيُوْبِ
wa iż qālallāhu yā ‘īsabna maryama a'anta qulta lin-nāsittakhiżūnī wa ummiya ilāhaini min dūnillah(i), qāla subḥānaka mā yakūnu lī an aqūla mā laisa lī biḥaqq(in), in kuntu qultuhū faqad ‘alimtah(ū), ta‘lamu mā fī nafsī wa lā a‘lamu mā fī nafsik(a), innaka anta ‘allāmul-guyūb(i).
අල්ලාහ් මෙසේ පැවසූ අවස්ථාව (මතක තබා ගන්න) “අහෝ මර්යම්ගේ පුත් ඊසා! අල්ලාහ් හැර මා සහ මගේ මව දෙවිවරුන් දෙදෙනෙකු බවට පත් කරන්නැයි මිනිසුන්ට පැවසූ තැනැත්තා ඔබද?” (ඊසා) පිළිතුරු දුන්නේය. “ඔබට සියලු දේ සුවිශුද්ධ වේවා! මගේ නොවන දේ පැවසීම මට සුදුසු නැත. මම එය පැවසුවහොත් ඔබ දැන සිටින්නට ඇත. මා තුළ ඇති දේ ඔබ දනී, ඔබ තුළ ඇති දේ මම නොදනිමි. නියත වශයෙන්ම ඔබ නොපෙනෙන සියල්ල ගැන සියල්ල දන්නාය.”
اِتَّخَذُوْٓا اَحْبَارَهُمْ وَرُهْبَانَهُمْ اَرْبَابًا مِّنْ دُوْنِ اللّٰهِ وَالْمَسِيْحَ ابْنَ مَرْيَمَۚ وَمَآ اُمِرُوْٓا اِلَّا لِيَعْبُدُوْٓا اِلٰهًا وَّاحِدًاۚ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَۗ سُبْحٰنَهٗ عَمَّا يُشْرِكُوْنَ
ittakhażū aḥbārahum wa ruhbānahum arbābam min dūnillāhi wal-masīḥabna maryam(a), wa mā umirū illā liya‘budū ilāhaw wāḥidā(n), lā ilāha illā huw(a), subḥānahū ‘ammā yusyrikūn(a).
අල්ලාහ් හැර, භක්තිමත් ජනතාව (යුදෙව්වන්) සහ ඔවුන්ගේ භික්ෂූන් (ක්‍රිස්තියානි) සහ මරියම්ගේ පුත් මෙසීහ් (එසේම) දෙවිවරුන් ලෙස ඔවුන් සැලකූහ. ඔවුන්ට සර්වබලධාරී දෙවියන්ට නමස්කාර කිරීමට පමණක් කියනු ලැබුවද; ඔහු හැර වෙනත් දෙවියෙකු නොමැත. ඔවුන් එකිනෙකා සමඟ සම කරන දෙයින් ඔහු සුවිශුද්ධ වේ.
وَقَالُوْٓا ءَاٰلِهَتُنَا خَيْرٌ اَمْ هُوَ ۗمَا ضَرَبُوْهُ لَكَ اِلَّا جَدَلًا ۗبَلْ هُمْ قَوْمٌ خَصِمُوْنَ
wa qālū a'ālihatunā khairun am huw(a), mā ḍarabūhu laka illā jadalā(n), bal hum qaumun khaṣimūn(a).
තවද ඔවුහු, “අපගේ දෙවිවරුන් හෝ ඔහු (ඊසා) වඩා හොඳ කවුද?” යි විමසූහ. ඔවුන් ඔබට (උපමාව) ඉදිරිපත් කළේ තර්ක කිරීමේ අරමුණින් මිස වෙන කිසිවක් නොවේ. ඇත්ත වශයෙන්ම ඔවුන් ආරවුල් ඇති කර ගැනීමට කැමති ජනතාවකි.
فَاخْتَلَفَ الْاَحْزَابُ مِنْۢ بَيْنِهِمْ ۚفَوَيْلٌ لِّلَّذِيْنَ ظَلَمُوْا مِنْ عَذَابِ يَوْمٍ اَلِيْمٍ
fakhtalafal-aḥzābu mim bainihim, fawailul lil-lażīna ẓalamūmin ‘ażābi yaumin alīm(in).
නමුත් (පවතින) කණ්ඩායම් තමන් අතරේ මතභේද ඇති කර ගත්හ. එබැවින් (විශ්වාසනීය) වේදනීය දිනයේ දඬුවම හේතුවෙන් අපරාධකරුවන්ට විනාශය අත්වේවා!