Q.S Ad-Duha (اَلضُّحَىٰ) - 11 Nùmmuru di versi

وَالضُّحٰىۙ

waḍ-ḍuḥā.

Pi l'amuri dû tempu duha (quannu lu suli alza parzialmenti),

وَالَّيْلِ اِذَا سَجٰىۙ

wal-laili iżā sajā.

e di notti quannu è tranquillu,

مَا وَدَّعَكَ رَبُّكَ وَمَا قَلٰىۗ

mā wadda‘aka rabbuka wa mā qalā.

Lu to Signuri non ti abbannunau (Maumettu) e mancu ti odia,

وَلَلْاٰخِرَةُ خَيْرٌ لَّكَ مِنَ الْاُوْلٰىۗ

wa lal-ākhiratu khairul laka minal-ūlā.

e di fattu, chist'ùrtimu è megghiu pi tia dû primu.

وَلَسَوْفَ يُعْطِيْكَ رَبُّكَ فَتَرْضٰىۗ

wa lasaufa yu‘ṭīka rabbuka fa tarḍā.

E veru, nu jornu lu to Signuri ti darià di sicuru la sò gràzzia, accussì ca ti nni vai.

اَلَمْ يَجِدْكَ يَتِيْمًا فَاٰوٰىۖ

alam yajidka yatīman fa āwā.

Nun ti truvò orfanu, allura ti pruteggiu,

وَوَجَدَكَ ضَاۤلًّا فَهَدٰىۖ

wa wajadaka ḍāllan fa hadā.

e ti truvò cunfusu, quinni ti detti la guida

وَوَجَدَكَ عَاۤىِٕلًا فَاَغْنٰىۗ

wa wajadaka ‘ā'ilan fa agnā.

e ti attruvau comu bisognusu, allura ti detti la sufficienza.

فَاَمَّا الْيَتِيْمَ فَلَا تَقْهَرْۗ

fa ammal-yatīma falā taqhar.

Dunca, nun èssiri crudili versu l'òrfani.

وَاَمَّا السَّاۤىِٕلَ فَلَا تَنْهَرْ

wa ammas-sā'ila falā tanhar.

E dâ pirsuna ca priga, nun lu rimproverari.

وَاَمَّا بِنِعْمَةِ رَبِّكَ فَحَدِّثْ ࣖ

wa ammā bini‘mati rabbika fa ḥaddiṡ.

E tu avissi a dichiarari li favuri dû to Signuri (cu gratitudini).