اِنَّ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَالَّذِيْنَ هَادُوْا وَالنَّصٰرٰى وَالصَّابِــِٕيْنَ مَنْ اٰمَنَ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِ وَعَمِلَ صَالِحًا فَلَهُمْ اَجْرُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْۚ وَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُوْنَ
innal-lażīna āmanū wal-lażīna hādū wan-naṣārā waṣ-ṣābi'īna man āmana billāhi wal- yaumil-ākhiri wa ‘amila ṣāliḥan fa lahum ajruhum ‘inda rabbihim, wa lā khaufun ‘alaihim wa lā hum yaḥzanūn(a).
நிச்சயமாக, நம்பிக்கை கொண்டவர்களில், யூதர்கள், கிறிஸ்தவர்கள் மற்றும் ஸாபியன்கள் ஆகியோர் அடங்குவர். அவர்களில் எவர் அல்லாஹ்வையும் இறுதி நாளையும் நம்பி, நற்செயல்கள் செய்கிறாரோ, அவருக்குத் தன் இறைவனால் நற்கூலி வழங்கப்படும். அவர்களுக்கு அச்சமில்லை, அவர்கள் துயருறுவதும் இல்லை.
۞ لَيْسُوْا سَوَاۤءً ۗ مِنْ اَهْلِ الْكِتٰبِ اُمَّةٌ قَاۤىِٕمَةٌ يَّتْلُوْنَ اٰيٰتِ اللّٰهِ اٰنَاۤءَ الَّيْلِ وَهُمْ يَسْجُدُوْنَ
laisū sawā'ā(n), min ahlil-kitābi ummatun qā'imatuy yatlūna āyātillāhi ānā'al-laili wa hum yasjudūn(a).
அவை (முழுமையாக) ஒன்றல்ல. வேதக்காரர்களில் ஒரு நேர்மையான கூட்டம் உள்ளது; அவர்கள் இரவில் அல்லாஹ்வின் வசனங்களை ஓதுகிறார்கள், மேலும் அவர்கள் (சஜ்தா) செய்கிறார்கள்.
يُؤْمِنُوْنَ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِ وَيَأْمُرُوْنَ بِالْمَعْرُوْفِ وَيَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَيُسَارِعُوْنَ فِى الْخَيْرٰتِۗ وَاُولٰۤىِٕكَ مِنَ الصّٰلِحِيْنَ
yu'minūna billāhi wal-yaumil-ākhiri wa ya'murūna bil-ma‘rūfi wa yanhauna ‘anil-munkari wa yusāri‘ūna fil-khairāt(i), wa ulā'ika minaṣ-ṣāliḥīn(a).
அவர்கள் அல்லாஹ்வையும் இறுதி நாளையும் நம்புகிறார்கள்; நன்மையைச் செய்ய ஏவி, தீமையைத் தடுத்து, பல்வேறு நற்செயல்களைச் செய்ய விரைந்து செல்கிறார்கள். அவர்கள் இறையச்சம் உள்ளவர்களில் அடங்குவர்.
وَاِنَّ مِنْ اَهْلِ الْكِتٰبِ لَمَنْ يُّؤْمِنُ بِاللّٰهِ وَمَآ اُنْزِلَ اِلَيْكُمْ وَمَآ اُنْزِلَ اِلَيْهِمْ خٰشِعِيْنَ لِلّٰهِ ۙ لَا يَشْتَرُوْنَ بِاٰيٰتِ اللّٰهِ ثَمَنًا قَلِيْلًا ۗ اُولٰۤىِٕكَ لَهُمْ اَجْرُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ سَرِيْعُ الْحِسَابِ
wa inna min ahlil-kitābi lamay yu'minu billāhi wa mā unzila ilaikum wa mā unzila ilaihim khāsyi‘īna lillāh(i), lā yasytarūna bi'āyātillāhi ṡamanan qalīlā(n), ulā'ika lahum ajruhum ‘inda rabbihim, innallāha sarī‘ul-ḥisāb(i).
மேலும் நிச்சயமாக, வேதக்காரர்களில் அல்லாஹ்வையும், உங்களுக்கு அருளப்பட்டவற்றையும், அவர்களுக்கு அருளப்பட்டவற்றையும் நம்புபவர்கள் இருக்கிறார்கள். ஏனெனில் அவர்கள் அல்லாஹ்விடம் பணிவுடன் இருக்கிறார்கள், மேலும் அவர்கள் அல்லாஹ்வின் வசனங்களை மலிவான விலைக்கு விற்பதில்லை. அவர்கள் தங்கள் இறைவனிடமிருந்து நற்கூலியைப் பெறுவார்கள். நிச்சயமாக, அல்லாஹ் தன் கணக்கீடுகளில் மிகவும் விரைவானவன்.
لٰكِنِ الرّٰسِخُوْنَ فِى الْعِلْمِ مِنْهُمْ وَالْمُؤْمِنُوْنَ يُؤْمِنُوْنَ بِمَآ اُنْزِلَ اِلَيْكَ وَمَآ اُنْزِلَ مِنْ قَبْلِكَ وَالْمُقِيْمِيْنَ الصَّلٰوةَ وَالْمُؤْتُوْنَ الزَّكٰوةَ وَالْمُؤْمِنُوْنَ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِۗ اُولٰۤىِٕكَ سَنُؤْتِيْهِمْ اَجْرًا عَظِيْمًا ࣖ
lākinir-rāsikhūna fil-‘ilmi minhum wal-mu'minūna yu'minūna bimā unzila ilaika wa mā unzila min qablika wal-muqīmīnaṣ-ṣalāta wal-mu'tūnaz-zakāta wal-mu'minūna billāhi wal-yaumil-ākhir(i), ulā'ika sanu'tīhim ajran ‘aẓīmā(n).
ஆனால், அவர்களில் ஆழ்ந்த அறிவுடையவர்களும், நம்பிக்கை கொண்டவர்களும், உமக்கு (முஹம்மதே!) அருளப்பட்ட (குர்ஆனையும்), உமக்கு முன் அருளப்பட்ட (வேதங்களையும்) நம்புபவர்களும், அத்துடன் தொழுது, ஜகாத் கொடுத்து, அல்லாஹ்வையும் இறுதி நாளையும் நம்புபவர்களும் ஆவார்கள். அவர்களுக்கு நாம் ஒரு பெரும் நற்கூலியை வழங்குவோம்.
اِنَّآ اَنْزَلْنَا التَّوْرٰىةَ فِيْهَا هُدًى وَّنُوْرٌۚ يَحْكُمُ بِهَا النَّبِيُّوْنَ الَّذِيْنَ اَسْلَمُوْا لِلَّذِيْنَ هَادُوْا وَالرَّبّٰنِيُّوْنَ وَالْاَحْبَارُ بِمَا اسْتُحْفِظُوْا مِنْ كِتٰبِ اللّٰهِ وَكَانُوْا عَلَيْهِ شُهَدَاۤءَۚ فَلَا تَخْشَوُا النَّاسَ وَاخْشَوْنِ وَلَا تَشْتَرُوْا بِاٰيٰتِيْ ثَمَنًا قَلِيْلًا ۗوَمَنْ لَّمْ يَحْكُمْ بِمَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْكٰفِرُوْنَ
innā anzalnat-taurāta fīhā hudaw wa nūr(un), yaḥkumu bihan-nabiyyūnal-lażīna aslamū lil-lażīna hādū war-rabbāniyyūna wal-aḥbāru bimastuḥfiẓū min kitābillāhi wa kānū ‘alaihi syuhadā'(a), falā takhsyawun-nāsa wakhsyauni wa lā tasytarū bi'āyātī ṡamanan qalīlā(n), wa mal lam yaḥkum bimā anzalallāhu fa ulā'ika humul-kāfirūn(a).
நிச்சயமாக, நாமே தவ்ராத் என்னும் வேதத்தை அருளினோம்; அதில் வழிகாட்டுதலும் ஒளியும் உள்ளன. இந்த வேதத்தைக் கொண்டு, அல்லாஹ்வுக்கு அடிபணிந்த நபிமார்களும், அவர்களின் அறிஞர்களும், குருமார்களும் யூதர்களின் காரியங்களில் தீர்ப்பு வழங்கினார்கள்; ஏனெனில், அவர்கள் அல்லாஹ்வின் வேதங்களைக் காக்குமாறு கட்டளையிடப்பட்டிருந்தார்கள், மேலும் அவர்கள் அவற்றுக்குச் சாட்சிகளாகவும் இருந்தார்கள். எனவே, மனிதர்களுக்கு அஞ்சாதீர்கள், எனக்கு அஞ்சுங்கள். மேலும், எனது வசனங்களை மலிவாக விற்காதீர்கள். அல்லாஹ் அருளியதைக் கொண்டு எவர் தீர்மானிக்கவில்லையோ, அவர் நிராகரிப்பாளர் ஆவார்.
وَلَوْ اَنَّهُمْ اَقَامُوا التَّوْرٰىةَ وَالْاِنْجِيْلَ وَمَآ اُنْزِلَ اِلَيْهِمْ مِّنْ رَّبِّهِمْ لَاَكَلُوْا مِنْ فَوْقِهِمْ وَمِنْ تَحْتِ اَرْجُلِهِمْۗ مِنْهُمْ اُمَّةٌ مُّقْتَصِدَةٌ ۗ وَكَثِيْرٌ مِّنْهُمْ سَاۤءَ مَا يَعْمَلُوْنَ ࣖ
wa lau annahum aqāmut-taurāta wal-injīla wa mā unzila ilaihim mir rabbihim la'akalū min fauqihim wa min taḥti arjulihim, minhum ummatum muqtaṣidah(tun), wa kaṡīrum minhum sā'a mā ya‘malūn(a).
மேலும், தங்கள் இறைவனிடமிருந்து தங்களுக்கு அருளப்பட்ட தோரா, நற்செய்தி மற்றும் குர்ஆன் ஆகியவற்றின் சட்டங்களை அவர்கள் உண்மையாகக் கடைப்பிடித்தால், நிச்சயமாக அவர்கள் தங்களுக்கு மேலிருந்தும் தங்கள் கால்களுக்குக் கீழிருந்தும் உணவைப் பெறுவார்கள். அவர்களிடையே நேர்மையான மற்றும் கீழ்ப்படிதலுள்ள மக்கள் கூட்டமும் இருந்தது. மேலும் அவர்களில் பலர் தாங்கள் செய்யும் செயல்களில் மிகவும் மோசமானவர்களாக இருக்கிறார்கள்.
اِنَّ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَالَّذِيْنَ هَادُوْا وَالصَّابِـُٔوْنَ وَالنَّصٰرٰى مَنْ اٰمَنَ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِ وَعَمِلَ صَالِحًا فَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُوْنَ
innal-lażīna āmanū wal-lażīna hādū waṣ-ṣābi'ūna wan-naṣārā man āmana billāhi wal-yaumil-ākhiri wa ‘amila ṣāliḥan falā khaufun ‘alaihim wa lā hum yaḥzanūn(a).
நிச்சயமாக, நம்பிக்கை கொண்டவர்களில், அதாவது யூதர்கள், சாபியர்கள் மற்றும் கிறிஸ்தவர்களில், எவர் அல்லாஹ்வையும் இறுதி நாளையும் நம்பி நன்மைகள் செய்கிறாரோ, அவர்களுக்கு எந்த அச்சமும் இல்லை, அவர்கள் துயரப்படவும் மாட்டார்கள்.
وَاُلْقِيَ السَّحَرَةُ سٰجِدِيْنَۙ
wa ulqiyas-saḥaratu sājidīn(a).
உடனே மந்திரவாதிகள் கீழே விழுந்து சாஷ்டாங்க நமஸ்காரம் செய்தார்கள்.
قَالُوْٓا اٰمَنَّا بِرَبِّ الْعٰلَمِيْنَۙ
qālū āmannā birabbil-‘ālamīn(a).
அவர்கள் கூறினார்கள், "நாங்கள் எல்லா உலகங்களுக்கும் அதிபதியான இறைவனை நம்புகிறோம்."
قَالَ فِرْعَوْنُ اٰمَنْتُمْ بِهٖ قَبْلَ اَنْ اٰذَنَ لَكُمْۚ اِنَّ هٰذَا لَمَكْرٌ مَّكَرْتُمُوْهُ فِى الْمَدِيْنَةِ لِتُخْرِجُوْا مِنْهَآ اَهْلَهَاۚ فَسَوْفَ تَعْلَمُوْنَ
qāla fir‘aunu āmantum bihī qabla an āżana lakum, inna hāżā lamakrum makartumūhu fil-madīnati litukhrijū minhā ahlahā, fa saufa ta‘lamūn(a).
பார்வோன் சொன்னான், "நான் உங்களுக்கு அனுமதி கொடுப்பதற்கு முன்பே ஏன் அவனை நம்புகிறீர்கள்? உண்மையில், இந்த நகரத்தின் குடிமக்களை வெளியேற்றுவதற்காக நீங்கள் திட்டமிட்ட ஒரு தந்திரம் இது. பின்னர் உங்கள் செயல்களின் விளைவுகளை அறிவீர்கள்."
لَاُقَطِّعَنَّ اَيْدِيَكُمْ وَاَرْجُلَكُمْ مِّنْ خِلَافٍ ثُمَّ لَاُصَلِّبَنَّكُمْ اَجْمَعِيْنَ
la'uqaṭṭi‘anna aidiyakum wa arjulakum min khilāfin ṡumma la'uṣallibannakum ajma‘īn(a).
நான் நிச்சயமாக உங்கள் கைகளையும் கால்களையும் குறுக்கும் நெடுக்குமாக (வலது கை மற்றும் இடது கால் அல்லது நேர்மாறாக) வெட்டி, பின்னர் உங்கள் அனைவரையும் சிலுவையில் அறைவேன்.
قَالُوْٓا اِنَّآ اِلٰى رَبِّنَا مُنْقَلِبُوْنَۙ
qālū innā ilā rabbinā munqalibūn(a).
அவர்கள் (மந்திரவாதிகள்) பதிலளித்தார்கள், “நிச்சயமாக நாங்கள் எங்கள் இறைவனிடம் திரும்புவோம்.”
وَمَا تَنْقِمُ مِنَّآ اِلَّآ اَنْ اٰمَنَّا بِاٰيٰتِ رَبِّنَا لَمَّا جَاۤءَتْنَا ۗرَبَّنَآ اَفْرِغْ عَلَيْنَا صَبْرًا وَّتَوَفَّنَا مُسْلِمِيْنَ ࣖ
wa mā tanqimu minnā illā an āmannā bi'āyāti rabbinā lammā jā'atnā, rabanā afrig ‘alainā ṣabraw wa tawaffanā muslimīn(a).
மேலும் நீங்கள் எங்கள் மீது பழிவாங்கவில்லை, மாறாக எங்கள் இறைவனின் வசனங்கள் எங்களிடம் வந்தபோது நாங்கள் அவற்றை நம்பியதாலேயே அவ்வாறு செய்தீர்கள்.” (அவர்கள் பிரார்த்தனை செய்தனர்), “எங்கள் இறைவா, எங்களுக்குப் பொறுமையை அளித்து, நாங்கள் முஸ்லிம்களாக (உன்னிடம் சரணடைந்து) மரணிக்க வேண்டும்.”
اَلَّذِيْنَ يَتَّبِعُوْنَ الرَّسُوْلَ النَّبِيَّ الْاُمِّيَّ الَّذِيْ يَجِدُوْنَهٗ مَكْتُوْبًا عِنْدَهُمْ فِى التَّوْرٰىةِ وَالْاِنْجِيْلِ يَأْمُرُهُمْ بِالْمَعْرُوْفِ وَيَنْهٰىهُمْ عَنِ الْمُنْكَرِ وَيُحِلُّ لَهُمُ الطَّيِّبٰتِ وَيُحَرِّمُ عَلَيْهِمُ الْخَبٰۤىِٕثَ وَيَضَعُ عَنْهُمْ اِصْرَهُمْ وَالْاَغْلٰلَ الَّتِيْ كَانَتْ عَلَيْهِمْۗ فَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا بِهٖ وَعَزَّرُوْهُ وَنَصَرُوْهُ وَاتَّبَعُوا النُّوْرَ الَّذِيْٓ اُنْزِلَ مَعَهٗٓ ۙاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُفْلِحُوْنَ ࣖ
al-lażīna yattabi‘ūnar-rasūlan nabiyyal-ummiyyal-lażī yajidūnahū maktūban ‘indahum fit-taurāti wal-injīli ya'muruhum bil-ma‘rūfi wa yanhāhum ‘anil-munkari wa yuḥillu lahumuṭ-ṭayyibāti wa yuḥarrimu ‘alaihimul-khabā'iṡa wa yaḍa‘u ‘anhum iṣrahum wal-aglālal-latī kānat ‘alaihim, fal-lażīna āmanū bihī wa ‘azzarūhu wa naṣarūhu wattaba‘un nūral-lażī unzila ma‘ah(ū), ulā'ika humul-mufliḥūn(a).
அதாவது, தங்களிடம் உள்ள தோராவிலும் நற்செய்தியிலும் யாருடைய பெயர் எழுதப்பட்டிருக்கிறதோ, அந்த உம்மியான (எழுதவும் படிக்கவும் தெரியாத) தூதராகிய நபியைப் பின்பற்றுபவர்கள்; அவர் அவர்களுக்கு நன்மையைச் செய்யக் கட்டளையிடுகிறார், தீமையைத் தடுக்கிறார், மேலும் அவர்களுக்கு நன்மையான அனைத்தையும் அனுமதிக்கிறார், தீமையான அனைத்தையும் தடுக்கிறார், மேலும் அவர்கள் மீதுள்ள சுமைகள் மற்றும் தளைகளிலிருந்து அவர்களை விடுவிக்கிறார். அவரை நம்பி, அவரைப் போற்றி, அவருக்கு உதவி செய்து, அவருக்கு அருளப்பட்ட ஒளிமயமான ஒளியான குர்ஆனைப் பின்பற்றுபவர்கள் பாக்கியவான்கள் ஆவார்கள்.
وَمِنْ قَوْمِ مُوْسٰٓى اُمَّةٌ يَّهْدُوْنَ بِالْحَقِّ وَبِهٖ يَعْدِلُوْنَ
wa min qaumi mūsā ummatuy yahdūna bil-ḥaqqi wa bihī ya‘dilūn(a).
மோசேயின் மக்களிடையே, சத்தியத்தின் அடிப்படையில் மக்களுக்கு வழிகாட்டிய ஒரு கூட்டத்தினர் இருந்தனர்; அதன் மூலம் அவர்கள் நேர்மையாகச் செயல்பட்டு, நீதியை நிலைநாட்டினர்.
وَقَطَّعْنٰهُمْ فِى الْاَرْضِ اُمَمًاۚ مِنْهُمُ الصّٰلِحُوْنَ وَمِنْهُمْ دُوْنَ ذٰلِكَ ۖوَبَلَوْنٰهُمْ بِالْحَسَنٰتِ وَالسَّيِّاٰتِ لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُوْنَ
wa qaṭṭa‘nāhum fil-arḍi umamā(n), minhumuṣ-ṣāliḥūna wa minhum dūna żālik(a), wa balaunāhum bil-ḥasanāti was-sayyi'āti la‘allahum yarji‘ūn(a).
மேலும், இவ்வுலகில் அவர்களைப் பல கூட்டங்களாகப் பிரித்தோம்; அவர்களில் நல்லொழுக்கமுள்ளவர்களும், நல்லொழுக்கமற்றவர்களும் உள்ளனர். அவர்கள் சத்தியத்திற்குத் திரும்புவதற்காக, நன்மைகளையும் தீமைகளையும் கொண்டு அவர்களைச் சோதித்தோம்.
وَالَّذِيْنَ يُمَسِّكُوْنَ بِالْكِتٰبِ وَاَقَامُوا الصَّلٰوةَۗ اِنَّا لَا نُضِيْعُ اَجْرَ الْمُصْلِحِيْنَ
wal-lażīna yumassikūna bil-kitābi wa aqāmuṣ-ṣalāh(ta), innā lā nuḍī‘u ajral-muṣliḥīn(a).
மேலும், வேதத்தைப் பின்பற்றித் தொழுபவர்கள் (கூலியைப் பெறுவார்கள்). நிச்சயமாக, நல்லோர்களின் கூலியை நாம் பறிக்க மாட்டோம்.
قَالَ بَلْ سَوَّلَتْ لَكُمْ اَنْفُسُكُمْ اَمْرًاۗ فَصَبْرٌ جَمِيْلٌ ۗعَسَى اللّٰهُ اَنْ يَّأْتِيَنِيْ بِهِمْ جَمِيْعًاۗ اِنَّهٗ هُوَ الْعَلِيْمُ الْحَكِيْمُ
qāla bal sawwalat lakum anfusukum amrā(n), fa ṣabrun jamīl(un), ‘asallāhu ay ya'tiyanī bihim jamī‘ā(n), innahū huwal-‘alīmul-ḥakīm(u).
அவர் (யாக்கோபு) கூறினார், "உண்மையில், நன்மை தீமைகளைக் காண்பவர் நீங்கள் ஒருவரே. எனவே, (என் பொறுமை) சிறந்த பொறுமையாகும். அல்லாஹ் அவை அனைத்தையும் என்னிடம் கொண்டு வருவான் என்று நம்புகிறேன். நிச்சயமாக, அவன் அனைத்தையும் அறிந்தவன், மகா ஞானி."
قَالُوْا تَاللّٰهِ تَفْتَؤُا تَذْكُرُ يُوْسُفَ حَتّٰى تَكُوْنَ حَرَضًا اَوْ تَكُوْنَ مِنَ الْهٰلِكِيْنَ
qālū tallāhi tafta'u tażkuru yūsufa ḥattā takūna ḥaraḍan au takūna minal-hālikīn(a).
அவர்கள் கூறினார்கள்: "அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக, உங்களுக்குக் கடுமையான நோய் ஏற்படும் வரை அல்லது நீங்கள் மரணமடைபவர்களில் ஒருவராக ஆகும் வரை, நீங்கள் யூசுஃபை நினைவுகூருவதை நிறுத்த மாட்டீர்கள்."
قَالَ اِنَّمَآ اَشْكُوْا بَثِّيْ وَحُزْنِيْٓ اِلَى اللّٰهِ وَاَعْلَمُ مِنَ اللّٰهِ مَا لَا تَعْلَمُوْنَ
qāla innamā asykū baṡṡī wa ḥuznī ilallāhi wa a‘lamu minallāhi mā lā ta‘lamūn(a).
அவர் (யாக்கோபு) கூறினார், “எனது துன்பத்தையும் துயரத்தையும் குறித்து நான் அல்லாஹ்விடம் மட்டுமே முறையிடுகிறேன்; நீங்கள் அறியாததை நான் அல்லாஹ்விடமிருந்து அறிவேன்.”
يٰبَنِيَّ اذْهَبُوْا فَتَحَسَّسُوْا مِنْ يُّوْسُفَ وَاَخِيْهِ وَلَا تَا۟يْـَٔسُوْا مِنْ رَّوْحِ اللّٰهِ ۗاِنَّهٗ لَا يَا۟يْـَٔسُ مِنْ رَّوْحِ اللّٰهِ اِلَّا الْقَوْمُ الْكٰفِرُوْنَ
yā baniyyażhabū fa taḥassasū miy yūsufa wa akhīhi wa lā tai'asū mir rauḥillāh(i), innahū lā yai'asu mir rauḥillāhi illal-qaumul-kāfirūn(a).
என் பிள்ளைகளே! நீங்கள் செல்லுங்கள்; யூசுஃபையும் அவரது சகோதரர்களையும் பற்றிய செய்திகளைத் தேடுங்கள். அல்லாஹ்வின் கருணையைக் குறித்து நீங்கள் நம்பிக்கை இழக்காதீர்கள். நிச்சயமாக, அல்லாஹ்வின் கருணையைக் குறித்து நம்பிக்கை இழப்பவர்கள் நிராகரிப்பவர்களே ஆவர்.
وَالَّذِيْنَ اٰتَيْنٰهُمُ الْكِتٰبَ يَفْرَحُوْنَ بِمَآ اُنْزِلَ اِلَيْكَ وَمِنَ الْاَحْزَابِ مَنْ يُّنْكِرُ بَعْضَهٗ ۗ قُلْ اِنَّمَآ اُمِرْتُ اَنْ اَعْبُدَ اللّٰهَ وَلَآ اُشْرِكَ بِهٖ ۗاِلَيْهِ اَدْعُوْا وَاِلَيْهِ مَاٰبِ
wal-lażīna ātaināhumul-kitāba yafraḥūna bimā unzila ilaika wa minal-aḥzābi may yunkiru ba‘ḍah(ū), qul innamā umirtu an a‘budallāha wa lā usyrika bih(ī), ilaihi ad‘ū wa ilaihi ma'āb(i).
மேலும், (முஹம்மதே!) உமக்கு அருளப்பட்டவற்றில், நாம் யாருக்கு வேதத்தை வழங்கினோமோ அவர்கள் மகிழ்கிறார்கள். மேலும், (யூதர்கள் மற்றும் கிறிஸ்தவர்களில்) சிலர் அதில் சிலவற்றை மறுக்கிறார்கள். நீர் கூறுவீராக: "அல்லாஹ்வை வணங்குமாறு மட்டுமே நான் கட்டளையிடப்பட்டுள்ளேன்; அவனுக்கு எதையும் இணைவைக்கக் கூடாது. அவனிடமே நான் (மக்களை) அழைக்கிறேன், அவனிடமே நான் திரும்புகிறேன்."
وَيَقُوْلُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لَسْتَ مُرْسَلًا ۗ قُلْ كَفٰى بِاللّٰهِ شَهِيْدًاۢ بَيْنِيْ وَبَيْنَكُمْۙ وَمَنْ عِنْدَهٗ عِلْمُ الْكِتٰبِ ࣖ
wa yaqūlul-lażīna kafarū lasta mursalā(n), qul kafā billāhi syahīdam bainī wa bainakum, wa man ‘indahū ‘ilmul-kitāb(i).
மேலும் நிராகரிப்பவர்கள், "நீர் (முஹம்மது) ஒரு தூதர் அல்ல" என்று கூறுகிறார்கள். நீர் கூறுவீராக: "எனக்கும் உங்களுக்கும் இடையில், அல்லாஹ்வும் வேதத்தின் அறிவை அறிந்தவர்களும் சாட்சிகளாகப் போதுமானவர்கள்."
قُلْ اٰمِنُوْا بِهٖٓ اَوْ لَا تُؤْمِنُوْاۗ اِنَّ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْعِلْمَ مِنْ قَبْلِهٖٓ اِذَا يُتْلٰى عَلَيْهِمْ يَخِرُّوْنَ لِلْاَذْقَانِ سُجَّدًاۙ
qul āminū bihī au lā tu'minū, innal-lażīna ūtul-‘ilma min qablihī iżā yutlā ‘alaihim yakhirrūna lil-ażqāni sujjadā(n).
(முஹம்மதே!) நீர் கூறுவீராக: "அதை (குர்ஆனை) நம்புங்கள் அல்லது நம்ப வேண்டிய அவசியமில்லை (அல்லாஹ்வைப் பொறுத்தவரை இது ஒன்றே). நிச்சயமாக, யாருக்கு முன் அறிவு வழங்கப்பட்டுள்ளதோ, அவர்களுக்கு (குர்ஆன்) ஓதப்படும்போது, அவர்கள் தங்கள் முகங்களைத் தாழ்த்தி, சிரம் பணிந்து வணங்குவார்கள்."
فَاُلْقِيَ السَّحَرَةُ سُجَّدًا قَالُوْٓا اٰمَنَّا بِرَبِّ هٰرُوْنَ وَمُوْسٰى
fa ulqiyas-saḥaratu sujjadan qālū āmannā birabbi hārūna wa mūsā.
அப்பொழுது மந்திரவாதிகள் தலைவணங்கி, “நாங்கள் ஆரோன் மற்றும் மோசேயின் தேவனை விசுவாசித்திருக்கிறோம்” என்றார்கள்.
قَالُوْا لَنْ نُّؤْثِرَكَ عَلٰى مَا جَاۤءَنَا مِنَ الْبَيِّنٰتِ وَالَّذِيْ فَطَرَنَا فَاقْضِ مَآ اَنْتَ قَاضٍۗ اِنَّمَا تَقْضِيْ هٰذِهِ الْحَيٰوةَ الدُّنْيَا ۗ
qālū lan nu'ṡiraka ‘alā mā jā'anā minal-bayyināti wal-lażī faṭaranā faqḍi mā anta qāḍ(in), innamā taqḍī hāżihil-ḥayātad-dun-yā.
அவர்கள் (மந்திரவாதிகள்) கூறினார்கள், "எங்களுக்குக் கிடைத்த தெளிவான சான்றுகளின் அடிப்படையிலும், எங்களைப் படைத்த அல்லாஹ்வின் மீதும் நாங்கள் உங்களுக்கு அடிபணிய மாட்டோம். எனவே, நீங்கள் விரும்பியதை முடிவு செய்யுங்கள். உண்மையில், இவ்வுலக வாழ்வைப் பற்றி மட்டுமே உங்களால் முடிவு செய்ய முடியும்."
اِنَّآ اٰمَنَّا بِرَبِّنَا لِيَغْفِرَ لَنَا خَطٰيٰنَا وَمَآ اَكْرَهْتَنَا عَلَيْهِ مِنَ السِّحْرِۗ وَاللّٰهُ خَيْرٌ وَّاَبْقٰى
innā āmannā birabbinā liyagfira lanā khaṭāyānā wa mā akrahtanā ‘alaihi minas-siḥr(i), wallāhu khairuw wa abqā.
நாங்கள் எங்கள் இறைவனை உண்மையாகவே நம்பியுள்ளோம், அதனால் அவர் எங்கள் தவறுகளையும், நீங்கள் எங்கள் மீது சுமத்திய சூனியத்தையும் மன்னிப்பார். மேலும் அல்லாஹ் (தனது கூலியில்) சிறந்தவனாகவும், (தனது தண்டனையில்) மிகவும் நிலையானவனாகவும் இருக்கிறான்.”
فَاُلْقِيَ السَّحَرَةُ سٰجِدِيْنَ ۙ
fa ulqiyas-saḥaratu sājidīn(a).
எனவே மந்திரவாதிகள் கீழே விழுந்து சாஷ்டாங்க நமஸ்காரம் செய்தார்கள்.
قَالُوْٓا اٰمَنَّا بِرَبِّ الْعٰلَمِيْنَ ۙ
qālū āmannā birabbil-‘ālamīn(a).
அவர்கள் கூறினார்கள், "நாங்கள் எல்லா உலகங்களுக்கும் அதிபதியான இறைவனை நம்புகிறோம்."
رَبِّ مُوْسٰى وَهٰرُوْنَ
rabbi mūsā wa hārūn(a).
(அதாவது) மோசே மற்றும் ஆரோனின் ஆண்டவர்.”
قَالُوْا لَا ضَيْرَ ۖاِنَّآ اِلٰى رَبِّنَا مُنْقَلِبُوْنَ ۚ
qālū lā ḍair(a), innā ilā rabbinā munqalibūn(a).
அவர்கள், “நாங்கள் பயப்படுவதற்கு ஒன்றுமில்லை, ஏனெனில் நாங்கள் எங்கள் ஆண்டவரிடம் திரும்புவோம்” என்றார்கள்.
اِنَّا نَطْمَعُ اَنْ يَّغْفِرَ لَنَا رَبُّنَا خَطٰيٰنَآ اَنْ كُنَّآ اَوَّلَ الْمُؤْمِنِيْنَ ۗ ࣖ
innā naṭma‘u ay yagfira lanā rabbunā khaṭāyānā an kunnā awwalal-mu'minīn(a).
உண்மையில், எங்கள் ஆண்டவர் எங்கள் தவறுகளை மன்னிக்க வேண்டும் என்று நாங்கள் மிகவும் விரும்புகிறோம், ஏனென்றால் நாங்கள்தான் முதலில் விசுவாசித்தோம்.
اَلَّذِيْنَ اٰتَيْنٰهُمُ الْكِتٰبَ مِنْ قَبْلِهٖ هُمْ بِهٖ يُؤْمِنُوْنَ
allażīna ātaināhumul-kitāba min qablihī hum bihī yu'minūn(a).
குர்ஆனுக்கு முன்னர் நாம் யாருக்கு வேதத்தை வழங்கினோமோ, அவர்கள் அதையும் (குர்ஆனையும்) நம்பினார்கள்.
وَاِذَا يُتْلٰى عَلَيْهِمْ قَالُوْٓا اٰمَنَّا بِهٖٓ اِنَّهُ الْحَقُّ مِنْ رَّبِّنَآ اِنَّا كُنَّا مِنْ قَبْلِهٖ مُسْلِمِيْنَ
wa iżā yutlā ‘alaihim qālū āmannā bihī innahul-ḥaqqu mir rabbinā innā kunnā min qablihī muslimīn(a).
மேலும், அவர்களுக்கு (குர்ஆன்) ஓதப்பட்டபோது, அவர்கள் கூறினார்கள்: "நாங்கள் அதை நம்புகிறோம்; நிச்சயமாக (குர்ஆன்) எங்கள் இறைவனிடமிருந்து வந்த சத்தியமாகும். நிச்சயமாக, நாங்கள் முஸ்லிம்களாவதற்கு முன்பே."
اُولٰۤىِٕكَ يُؤْتَوْنَ اَجْرَهُمْ مَّرَّتَيْنِ بِمَا صَبَرُوْا وَيَدْرَءُوْنَ بِالْحَسَنَةِ السَّيِّئَةَ وَمِمَّا رَزَقْنٰهُمْ يُنْفِقُوْنَ
ulā'ika yu'tauna ajrahum marrataini bimā ṣabarū wa yadra'ūna bil-ḥasanatis-sayyi'ata wa mimmā razaqnāhum yunfiqūn(a).
அவர்கள் தங்கள் பொறுமையின் காரணமாக (தோரா மற்றும் குர்ஆனில் நம்பிக்கை கொண்டதற்காக) இருமடங்கு வெகுமதி பெற்றார்கள்; மேலும் அவர்கள் தீமையை நன்மையால் நிராகரித்து, நாம் அவர்களுக்கு அளித்த வாழ்வாதாரத்தின் ஒரு பகுதியையும் செலவிட்டார்கள்.
وَاِذَا سَمِعُوا اللَّغْوَ اَعْرَضُوْا عَنْهُ وَقَالُوْا لَنَآ اَعْمَالُنَا وَلَكُمْ اَعْمَالُكُمْ ۖسَلٰمٌ عَلَيْكُمْ ۖ لَا نَبْتَغِى الْجٰهِلِيْنَ
wa iżā sami‘ul-lagwa a‘raḍū ‘anhu wa qālū lanā a‘mālunā wa lakum a‘mālukum, salāmun ‘alaikum, lā nabtagil-jāhilīn(a).
மேலும், அவர்கள் தீய வார்த்தைகளைக் கேட்கும்போது, அவர்களிடமிருந்து விலகிச் சென்று, "எங்களுக்கு எங்கள் செயல்களும், உங்களுக்கு உங்கள் செயல்களும் உரித்தாகட்டும்; நீங்கள் பாதுகாப்பாக இருக்கட்டும். அறியாதவர்களுடன் நாங்கள் தொடர்பு கொள்ள விரும்பவில்லை" என்று கூறுகிறார்கள்.
وَجَعَلْنَا مِنْهُمْ اَىِٕمَّةً يَّهْدُوْنَ بِاَمْرِنَا لَمَّا صَبَرُوْاۗ وَكَانُوْا بِاٰيٰتِنَا يُوْقِنُوْنَ
wa ja‘alnā minhum a'immatay yahdūna bi'amrinā lammā ṣabarū, wa kānū bi'āyātinā yūqinūn(a).
மேலும், அவர்கள் பொறுமையுடன் இருந்தவரை, நமது கட்டளைகளின்படி அவர்களுக்கு வழிகாட்டும் தலைவர்களை அவர்களிடையே நாம் ஏற்படுத்தினோம். அவர்கள் நமது வசனங்களை நம்புகிறார்கள்.