۞ اِنَّمَا يَسْتَجِيْبُ الَّذِيْنَ يَسْمَعُوْنَ ۗوَالْمَوْتٰى يَبْعَثُهُمُ اللّٰهُ ثُمَّ اِلَيْهِ يُرْجَعُوْنَ
innamā yastajībul-lażīna yasma‘ūn(a), wal-mautā yab‘aṡuhumullāhu ṡumma ilaihi yurja‘ūn(a).
Танҳо касоне, ки (даъвати Аллоҳро) мешунаванд, итоат мекунанд ва касоне, ки мемиранд, Аллоҳ онҳоро зинда мекунад ва сипас ба сӯи Ӯ бозгардонида мешаванд.
قُلْ لَّآ اَقُوْلُ لَكُمْ عِنْدِيْ خَزَاۤىِٕنُ اللّٰهِ وَلَآ اَعْلَمُ الْغَيْبَ وَلَآ اَقُوْلُ لَكُمْ اِنِّيْ مَلَكٌۚ اِنْ اَتَّبِعُ اِلَّا مَا يُوْحٰٓى اِلَيَّۗ قُلْ هَلْ يَسْتَوِى الْاَعْمٰى وَالْبَصِيْرُۗ اَفَلَا تَتَفَكَّرُوْنَ ࣖ
qul lā aqūlu lakum ‘indī khazā'inullāhi wa lā a‘lamul-gaiba wa lā aqūlu lakum innī malak(un), in attabi‘u illā mā yūḥā ilayy(a), qul hal yastawil-a‘mā wal-baṣīr(u), afalā tatafakkarūn(a).
Бигӯ (эй Муҳаммад): «Ба шумо намегӯям, ки ганҷҳои Худо назди ман ҳастанд ва ман ғайбро намедонам ва ба шумо намегӯям, ки ман фаришта ҳастам. Ман танҳо аз он чизе пайравӣ мекунам, ки бар ман ваҳй шудааст». Бигӯ: «Оё нобинову бино баробаранд? Оё фикр намекунед?»
اَوَمَنْ كَانَ مَيْتًا فَاَحْيَيْنٰهُ وَجَعَلْنَا لَهٗ نُوْرًا يَّمْشِيْ بِهٖ فِى النَّاسِ كَمَنْ مَّثَلُهٗ فِى الظُّلُمٰتِ لَيْسَ بِخَارِجٍ مِّنْهَاۗ كَذٰلِكَ زُيِّنَ لِلْكٰفِرِيْنَ مَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ
awa man kāna maitan fa aḥyaināhu wa ja‘alnā lahū nūray yamsyī bihī fin-nāsi kamam maṡaluhū fiẓ-ẓulumāti laisa bikhārijim minhā, każālika zuyyina lil-kāfirīna mā kānū ya‘malūn(a).
Ва оё касе, ки мурда буд ва Мо ӯро зинда кардем ва ба ӯ нуре додем, ки ба ӯ дар миёни мардум роҳ равад, мисли касест, ки дар торикӣ қарор дорад, то аз он берун наояд? Пас, барои кофирон коре, ки мекунанд, зебо мешавад.
وَالْبَلَدُ الطَّيِّبُ يَخْرُجُ نَبَاتُهٗ بِاِذْنِ رَبِّهٖۚ وَالَّذِيْ خَبُثَ لَا يَخْرُجُ اِلَّا نَكِدًاۗ كَذٰلِكَ نُصَرِّفُ الْاٰيٰتِ لِقَوْمٍ يَّشْكُرُوْنَ ࣖ
wal-baladuṭ-ṭayyibu yakhruju nabātuhū bi'iżni rabbih(ī), wal-lażī khabuṡa lā yakhruju illā nakidā(n), każālika nuṣarriful-āyāti liqaumiy yasykurūn(a).
Ва замин хуб аст, растаниҳо бо иҷозати Худо фаровон мерӯянд; ва замини бад, зироатҳое, ки мерӯянд, хушк мешаванд. Мо нишонаҳо (бузургии Худ)-ро барои касоне, ки шукргузоранд, борҳо ва борҳо баён мекунем.
وَلَقَدْ ذَرَأْنَا لِجَهَنَّمَ كَثِيْرًا مِّنَ الْجِنِّ وَالْاِنْسِۖ لَهُمْ قُلُوْبٌ لَّا يَفْقَهُوْنَ بِهَاۖ وَلَهُمْ اَعْيُنٌ لَّا يُبْصِرُوْنَ بِهَاۖ وَلَهُمْ اٰذَانٌ لَّا يَسْمَعُوْنَ بِهَاۗ اُولٰۤىِٕكَ كَالْاَنْعَامِ بَلْ هُمْ اَضَلُّ ۗ اُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْغٰفِلُوْنَ
wa laqad żara'nā lijahannama kaṡīram minal-jinni wal-ins(i), lahum qulūbul lā yafqahūna bihā wa lahum a‘yunul lā yabṣirūna bihā wa lahum āżānul lā yasma‘ūna bihā, ulā'ika kal-an‘āmi bal hum aḍall(u), ulā'ika humul-gāfilūn(a).
Ва албатта, Мо ҷаҳаннамро бо ҷаҳаннам пур хоҳем кард ва бисёре аз ҷинну одамро азоб медиҳем. Онҳо дил доранд, вале намефаҳманд (оятҳои Худоро) ва чашм доранд (вале) намебинанд (оятҳои қудрати Худоро) ва гӯш доранд (вале намешунаванд), вале намешунаванд (оятҳои Худоро ). Онҳо мисли чорпоён ҳастанд, ҳатто гумроҳтаранд. Онҳо касоне ҳастанд, ки ғофиланд.
لِيَمِيْزَ اللّٰهُ الْخَبِيْثَ مِنَ الطَّيِّبِ وَيَجْعَلَ الْخَبِيْثَ بَعْضَهٗ عَلٰى بَعْضٍ فَيَرْكُمَهٗ جَمِيْعًا فَيَجْعَلَهٗ فِيْ جَهَنَّمَۗ اُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْخٰسِرُوْنَ ࣖ
liyamīzallāhul-khabīṡa minaṭ-ṭayyibi wa yaj‘alal-khabīṡa ba‘ḍahū ‘alā ba‘ḍin fa yarkumahū jamī‘an fa yaj‘alahū fī jahannam(a), ulā'ika humul-khāsirūn(a).
То Аллоҳ бадиро аз пок ҷудо кунад ва бадиро бар якдигар болотар гардонад, сипас ҳамаро дар як тӯда гирд оварад ва ба дӯзах афканад.
وَمِنْهُمْ مَّنْ يَّسْتَمِعُوْنَ اِلَيْكَۗ اَفَاَنْتَ تُسْمِعُ الصُّمَّ وَلَوْ كَانُوْا لَا يَعْقِلُوْنَ
wa minhum may yastami‘ūna ilaik(a), afa anta tusmi‘uṣ-ṣumma wa lau kānū lā ya‘qilūn(a).
Ва аз онҳо касоне ҳастанд, ки ба ту гӯш медиҳанд, эй Муҳаммад, оё ту метавонӣ ба карон шунавоӣ диҳӣ, ҳарчанд онҳо намефаҳманд?
وَمِنْهُمْ مَّنْ يَّنْظُرُ اِلَيْكَۗ اَفَاَنْتَ تَهْدِى الْعُمْيَ وَلَوْ كَانُوْا لَا يُبْصِرُوْنَ
wa minhum may yanẓuru ilaik(a), afa anta tahdil-‘umya wa lau kānū lā yubṣirūn(a).
Ва аз онҳо касоне ҳастанд, ки ба ту менигаранд. Аммо оё ту метавонӣ нобиноёнро ҳидоят кунӣ, ҳарчанд онҳо ба онҳо таваҷҷӯҳ намекунанд?
اُولٰۤىِٕكَ لَمْ يَكُوْنُوْا مُعْجِزِيْنَ فِى الْاَرْضِ وَمَا كَانَ لَهُمْ مِّنْ دُوْنِ اللّٰهِ مِنْ اَوْلِيَاۤءَ ۘ يُضٰعَفُ لَهُمُ الْعَذَابُ ۗمَا كَانُوْا يَسْتَطِيْعُوْنَ السَّمْعَ وَمَا كَانُوْا يُبْصِرُوْنَ
ulā'ika lam yakūnū mu‘jizīna fil-arḍi wa mā kāna lahum min dūnillāhi min auliyā'(a), yuḍā‘afu lahumul-‘ażāb(u), mā kānū yastaṭī‘ūnas-sam‘a wa mā kānū yubṣirūn(a).
Онҳо наметавонанд дар рӯи замин аз (азоби) Худо боздоранд ва ҷуз Худо ёваре надоранд. Азобашон ду баробар шудааст. Онҳо на ҳақро мешунаванд ва на онро мебинанд.
۞ مَثَلُ الْفَرِيْقَيْنِ كَالْاَعْمٰى وَالْاَصَمِّ وَالْبَصِيْرِ وَالسَّمِيْعِۗ هَلْ يَسْتَوِيٰنِ مَثَلًا ۗ اَفَلَا تَذَكَّرُوْنَ ࣖ
maṡalul-farīqaini kal-a‘mā wal-aṣammi wal-baṣīri was-samī‘(i), hal yastawiyāni maṡalā(n), afalā tażakkarūn(a).
Масали ин ду гурӯҳ (кофирон ва мӯъминон) мисли нобиноён ва карон ва биноён ва шунавоён аст. Оё ин ду гурӯҳ яксонанд? Пас, оё ибрат намегиред?
قُلْ مَنْ رَّبُّ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ قُلِ اللّٰهُ ۗقُلْ اَفَاتَّخَذْتُمْ مِّنْ دُوْنِهٖٓ اَوْلِيَاۤءَ لَا يَمْلِكُوْنَ لِاَنْفُسِهِمْ نَفْعًا وَّلَا ضَرًّاۗ قُلْ هَلْ يَسْتَوِى الْاَعْمٰى وَالْبَصِيْرُ ەۙ اَمْ هَلْ تَسْتَوِى الظُّلُمٰتُ وَالنُّوْرُ ەۚ اَمْ جَعَلُوْا لِلّٰهِ شُرَكَاۤءَ خَلَقُوْا كَخَلْقِهٖ فَتَشَابَهَ الْخَلْقُ عَلَيْهِمْۗ قُلِ اللّٰهُ خَالِقُ كُلِّ شَيْءٍ وَّهُوَ الْوَاحِدُ الْقَهَّارُ
qul mar rabbus-samāwāti wal-arḍ(i), qulillāh(u), qul afattakhażtum min dūnihī auliyā'a lā yamlikūna li'anfusihim naf‘aw wa lā ḍarrā(n), qul hal yastawil-a‘mā wal-baṣīr(u), am hal tastawiẓ-ẓulumātu wan-nūr(u), am ja‘alū lillāhi syurakā'a khalaqū kakhalqihī fa tasyābahal-khalqu ‘alaihim, qulillāhu khāliqu kulli syai'iw wa huwal-wāḥidul-qahhār(u).
Бигӯ (Муҳаммад): «Парвардигори осмонҳо ва замин кист?» Бигӯ: «Аллоҳ». Бигӯ: «Оё барои шумо ҷоиз аст, ки ғайр аз Аллоҳ худоёнеро интихоб кунед, дар ҳоле ки онҳо наметавонанд барои худ фоида ё зарар расонанд?» Бигӯ: «Оё нобиноён бо биноён баробаранд? Ё торикӣ бо нур баробаранд? Оё онҳо барои Аллоҳ шариконе қарор медиҳанд, ки метавонанд мисли офаридаи Ӯ биёфаранд, то ин ду офарида дар назари онҳо яксон бошанд?» Бигӯ: «Аллоҳ офаринандаи ҳама чиз аст ва Ӯ Худои ғолибу тавоно аст».
۞ اَفَمَنْ يَّعْلَمُ اَنَّمَآ اُنْزِلَ اِلَيْكَ مِنْ رَّبِّكَ الْحَقُّ كَمَنْ هُوَ اَعْمٰىۗ اِنَّمَا يَتَذَكَّرُ اُولُوا الْاَلْبَابِۙ
afamay ya‘lamu annamā unzila ilaika mir rabbikal-ḥaqqu kaman huwa a‘mā, innamā yatażakkaru ulul-albāb(i).
Пас, оё касе, ки медонад он чи Худо бар ту нозил кардааст, ҳақ аст, мисли нобино аст? Ва танҳо хирадмандон панд мегиранд.
۞ ضَرَبَ اللّٰهُ مَثَلًا عَبْدًا مَّمْلُوْكًا لَّا يَقْدِرُ عَلٰى شَيْءٍ وَّمَنْ رَّزَقْنٰهُ مِنَّا رِزْقًا حَسَنًا فَهُوَ يُنْفِقُ مِنْهُ سِرًّا وَّجَهْرًاۗ هَلْ يَسْتَوٗنَ ۚ اَلْحَمْدُ لِلّٰهِ ۗبَلْ اَكْثَرُهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَ
Ḍaraballāhu maṡalan ‘abdam mamlūkal lā yaqdiru ‘alā syai'iw wa mar razaqnāhu minnā rizqan ḥasanan fa huwa yunfiqu minhu sirraw wa jahrā(n), hal yastawūn(a), al-ḥamdu lillāh(i), bal akṡaruhum lā ya‘lamūn(a).
Худо мисоли бандаеро овард, ки зери фармони каси дигар аст ва аз ҳеҷ коре оҷиз аст ва касеро, ки Мо ба ӯ рӯзии хуб додем ва ӯ аз он рӯзии худ пинҳонӣ ва ошкоро сарф кард. Оё инҳо яксонанд? Ҳама ситоиш Худорост, вале бештаринашон намедонанд.
وَضَرَبَ اللّٰهُ مَثَلًا رَّجُلَيْنِ اَحَدُهُمَآ اَبْكَمُ لَا يَقْدِرُ عَلٰى شَيْءٍ وَّهُوَ كَلٌّ عَلٰى مَوْلٰىهُ ۗ اَيْنَمَا يُوَجِّهْهُّ لَا يَأْتِ بِخَيْرٍ ۖهَلْ يَسْتَوِيْ هُوَۙ وَمَنْ يَّأْمُرُ بِالْعَدْلِ وَهُوَ عَلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍ ࣖ
wa ḍaraballāhu maṡalar rajulaini aḥaduhumā abkamu lā yaqdiru ‘alā syai'iw wa huwa kallun ‘alā maulāh(u), ainamā yuwajjihhu lā ya'ti bikhair(in), hal yastawī huw(a), wa may ya'muru bil-‘adli wa huwa ‘alā ṣirāṭim mustaqīm(in).
Ва Худо (ҳамчунин) мисоле овард, ки ду мард, ки яке аз онҳо гунг буд, наметавонист коре кунад ва бар парастори худ бори гарон шуд, ҳар ҷое, ки ӯро (аз ҷониби парастораш) фиристода мешуд, наметавонист ҳеҷ фоидае ба даст орад. Оё ин шахс бо касе баробар аст, ки ба адл фармон медиҳад ва дар роҳи рост аст?
۞ وَاضْرِبْ لَهُمْ مَّثَلًا رَّجُلَيْنِ جَعَلْنَا لِاَحَدِهِمَا جَنَّتَيْنِ مِنْ اَعْنَابٍ وَّحَفَفْنٰهُمَا بِنَخْلٍ وَّجَعَلْنَا بَيْنَهُمَا زَرْعًاۗ
waḍrib lahum maṡalar rajulaini ja‘alnā li'aḥadihimā jannataini min a‘nābiw wa ḥafafnāhumā binakhliw wa ja‘alnā bainahumā zar‘ā(n).
Ва (Муҳаммад) барои онҳо мисоле биёр, ки ду мард буданд, ки яке аз онҳо (кофир) ба онҳо ду токзор додем ва ҳарду боғро бо дарахтони хурмо иҳота кардем ва миёни онҳо (боғҳо) киштзоре сохтем.
قُلْ اِنَّمَآ اُنْذِرُكُمْ بِالْوَحْيِۖ وَلَا يَسْمَعُ الصُّمُّ الدُّعَاۤءَ اِذَا مَا يُنْذَرُوْنَ
qul innamā unżirukum bil-waḥy(i), wa lā yasma‘uṣ-ṣummud-du‘ā'a iżā mā yunżarūn(a).
Бигӯ (Муҳаммад): «Ман танҳо шуморо бо ваҳй огоҳ мекунам», аммо ношунавоён вақте ки огоҳ карда мешаванд, даъватро намешунаванд.
اَفَلَمْ يَسِيْرُوْا فِى الْاَرْضِ فَتَكُوْنَ لَهُمْ قُلُوْبٌ يَّعْقِلُوْنَ بِهَآ اَوْ اٰذَانٌ يَّسْمَعُوْنَ بِهَاۚ فَاِنَّهَا لَا تَعْمَى الْاَبْصَارُ وَلٰكِنْ تَعْمَى الْقُلُوْبُ الَّتِيْ فِى الصُّدُوْرِ
afalam yasīrū fil-arḍi fa takūna lahum qulūbuy ya‘qilūna bihā au āżānuy yasma‘ūna bihā, fa innahā lā ta‘mal-abṣāru wa lākin ta‘mal-qulūbul-latī fiṣ-ṣudūr(i).
Пас, оё онҳо ҳаргиз дар рӯи замин роҳ нарафтаанд, то дилҳояшон (ақлҳояшон) дарк кунанд ва гӯшҳояшон бишнаванд? Дар асл, чашмҳо нобино нестанд, балки диле, ки дар сина аст, нобино аст.
اَمْ تَحْسَبُ اَنَّ اَكْثَرَهُمْ يَسْمَعُوْنَ اَوْ يَعْقِلُوْنَۗ اِنْ هُمْ اِلَّا كَالْاَنْعَامِ بَلْ هُمْ اَضَلُّ سَبِيْلًا ࣖ
am taḥsabu anna akṡarahum yasma‘ūna au ya‘qilūn(a), in hum illā kal-an‘āmi bal hum aḍallu sabīlā(n).
Ё мепиндорӣ, ки аксари онҳо мешунаванд ё мефаҳманд? Онҳо мисли чорпоён ҳастанд, балки аз роҳ гумроҳтаранд.
وَلَوْ نَزَّلْنٰهُ عَلٰى بَعْضِ الْاَعْجَمِيْنَ ۙ
wa lau nazzalnāhū ‘alā ba‘ḍil-a‘jamīn(a).
Ва агар онро бар гурӯҳе аз аҷамиён нозил карда будем,
اِنَّكَ لَا تُسْمِعُ الْمَوْتٰى وَلَا تُسْمِعُ الصُّمَّ الدُّعَاۤءَ اِذَا وَلَّوْا مُدْبِرِيْنَ
innaka lā tusmi‘ul-mautā wa lā tusmi‘uṣ-ṣummad-du‘ā'a iżā wallau mudbirīn(a).
Албатта, ту наметавонӣ мурдагонро шунаво созӣ ва (ва) фарёди онҳоро ба карон шунаво созӣ, агар онҳо аз ҳақ рӯй гардонанд.
وَمَآ اَنْتَ بِهٰدِى الْعُمْيِ عَنْ ضَلٰلَتِهِمْۗ اِنْ تُسْمِعُ اِلَّا مَنْ يُّؤْمِنُ بِاٰيٰتِنَا فَهُمْ مُّسْلِمُوْنَ
wa mā anta bihādil-‘umyi ‘an ḍalālatihim, in tusmi‘u illā may yu'minu bi'āyātinā fahum muslimūn(a).
Ва ту наметавонӣ кӯронро аз гумроҳияшон роҳ кунӣ. Ту наметавонӣ сухани худро ба ҷуз касоне, ки ба оёти Мо имон овардаанд ва сипас таслим шудаанд, бишнавонӣ.
فَاِنَّكَ لَا تُسْمِعُ الْمَوْتٰى وَلَا تُسْمِعُ الصُّمَّ الدُّعَاۤءَ اِذَا وَلَّوْا مُدْبِرِيْنَ
fa innaka lā tusmi‘ul-mautā wa lā tusmi‘uṣ-ṣummad-du‘ā'a iżā wallau mudbirīn(a).
Пас, ба дурустӣ, ки ту наметавонӣ мурдагонро шунаво созӣ ва фарёди онҳоро ба карон шунаво созӣ, агар онҳо аз ин рӯй гардонанд.
وَمَآ اَنْتَ بِهٰدِ الْعُمْيِ عَنْ ضَلٰلَتِهِمْۗ اِنْ تُسْمِعُ اِلَّا مَنْ يُّؤْمِنُ بِاٰيٰتِنَا فَهُمْ مُّسْلِمُوْنَ ࣖ
wa mā anta bihādil-‘umyi ‘an ḍalālatihim, in tusmi‘u illā may yu'minu bi'āyātinā fahum muslimūn(a).
Ва ту наметавонӣ касонеро, ки нобиноёнанд (чашмони дилҳояшон), аз гумроҳӣ ҳидоят кунӣ. Ва ту (ба дастурҳои Худо) ҷуз касоне, ки ба оёти Мо имон овардаанд ва таслим шудаанд, гӯш намедиҳӣ.
وَمَا يَسْتَوِى الْاَعْمٰى وَالْبَصِيْرُ ۙ
wa mā yastawil-a‘mā wal-baṣīr(u).
Ва нобиноён бо биноён яксон нестанд,
وَلَا الظُّلُمٰتُ وَلَا النُّوْرُۙ
wa laẓ-ẓulumātu wa lan-nūr(u).
ва на (низ) мисли нур торик,
وَلَا الظِّلُّ وَلَا الْحَرُوْرُۚ
wa laẓ-ẓillu wa lal-ḥarūr(u).
ва сояафканҳо бо сояафканҳои гарм яксон нестанд,
وَمَا يَسْتَوِى الْاَحْيَاۤءُ وَلَا الْاَمْوَاتُۗ اِنَّ اللّٰهَ يُسْمِعُ مَنْ يَّشَاۤءُ ۚوَمَآ اَنْتَ بِمُسْمِعٍ مَّنْ فِى الْقُبُوْرِ
wa mā yastawil-aḥyā'u wa lal-amwāt(u), innallāha yusmi‘u may yasyā'(u), wa mā anta bimusmi‘im man fil-qubūr(i).
Ва (ва на) зиндагон бо мурдагон яксон нестанд. Албатта, Аллоҳ ба ҳар ки хоҳад, мешунавонад ва ту (эй Муҳаммад), натавонӣ мардуми қабрро бишнавонӣ.
اَفَمَنْ شَرَحَ اللّٰهُ صَدْرَهٗ لِلْاِسْلَامِ فَهُوَ عَلٰى نُوْرٍ مِّنْ رَّبِّهٖ ۗفَوَيْلٌ لِّلْقٰسِيَةِ قُلُوْبُهُمْ مِّنْ ذِكْرِ اللّٰهِ ۗ اُولٰۤىِٕكَ فِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ
afaman syaraḥallāhu ṣadrahū lil-islāmi fahuwa ‘alā nūrim mir rabbih(ī), fawailul lil-qāsiyati qulūbuhum min żikrillāh(i), ulā'ika fī ḍalālim mubīn(in).
Пас, оё касоне, ки Аллоҳ дилҳояшонро барои қабул кардани дини Ислом боз кардааст ва сипас аз Парвардигорашон нуре гирифтааст (ҳамонанди касоне, ки дилҳояшон аз санг аст)? Пас, вой бар касоне, ки дилҳояшон дар ёди Аллоҳ ях бастааст, зеро онҳо дар гумроҳии ошкор ҳастанд.
ضَرَبَ اللّٰهُ مَثَلًا رَّجُلًا فِيْهِ شُرَكَاۤءُ مُتَشٰكِسُوْنَ وَرَجُلًا سَلَمًا لِّرَجُلٍ هَلْ يَسْتَوِيٰنِ مَثَلًا ۗ اَلْحَمْدُ لِلّٰهِ ۗبَلْ اَكْثَرُهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَ
Ḍaraballāhu maṡalar rajulan fīhi syurakā'u mutasyākisūna wa rajulan salamal lirajulin hal yastawiyāni maṡalā(n), al-ḥamdu lillāh(i), bal akṡaruhum lā ya‘lamūn(a).
Худо мисоли марде мезанад, ки соҳиби чанд шарик аст ва бандае, ки пурра аз они як мард аст. Оё ин ду банда аз ҷиҳати аҳвол баробаранд? Ситоиш Худорост, вале аксари онҳо намедонанд.
وَمَا يَسْتَوِى الْاَعْمٰى وَالْبَصِيْرُ ەۙ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ وَلَا الْمُسِيْۤئُ ۗقَلِيْلًا مَّا تَتَذَكَّرُوْنَ
wa mā yastawil-a‘mā wal-baṣīr(u), wal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti wa lal-musī'(u), qalīlam mā tatażakkarūn(a).
Ва нобиноён бо биноён яксон нестанд ва касоне, ки имон овардаанд ва корҳои шоиста кардаанд, бо касоне, ки бадӣ мекунанд, яксон нестанд. Шумо танҳо хеле кам меомӯзед.
اَفَاَنْتَ تُسْمِعُ الصُّمَّ اَوْ تَهْدِى الْعُمْيَ وَمَنْ كَانَ فِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ
afa anta tusmi‘uṣ-ṣumma au tahdil-‘umya wa man kāna fī ḍalālim mubīn(in).
Пас, оё ту (эй Муҳаммад) метавонӣ ба ношунавоӣ шунавоӣ диҳӣ, ё ба нобино ва ба касе, ки дар гумроҳии ошкор боқӣ мондааст, ҳидоят кунӣ?
اَفَرَءَيْتَ مَنِ اتَّخَذَ اِلٰهَهٗ هَوٰىهُ وَاَضَلَّهُ اللّٰهُ عَلٰى عِلْمٍ وَّخَتَمَ عَلٰى سَمْعِهٖ وَقَلْبِهٖ وَجَعَلَ عَلٰى بَصَرِهٖ غِشٰوَةًۗ فَمَنْ يَّهْدِيْهِ مِنْۢ بَعْدِ اللّٰهِ ۗ اَفَلَا تَذَكَّرُوْنَ
afa ra'aita manittakhaża ilāhahū hawāhu wa aḍallahullāhu ‘alā ‘ilmiw wa khatama ‘alā sam‘ihī wa qalbihī wa ja‘ala ‘alā baṣarihī gisyāwah(tan), famay yahdīhi mim ba‘dillāh(i), afalā tażakkarūn(a).
Оё касеро дидаӣ, ки хоҳишҳои худро худои худ гирифтааст ва Худо ӯро бо огоҳӣ гумроҳ кардааст ва гӯшу дилаш мӯҳр задааст ва бар чашмонаш парда андохтааст? Пас, пас аз он ки Худо ӯро ҳидоят кунад (вайро гумроҳ кардааст), чӣ касе метавонад ӯро ҳидоят кунад? Оё шумо панд намегиред?
اِنَّ اللّٰهَ يُدْخِلُ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ جَنّٰتٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ ۗوَالَّذِيْنَ كَفَرُوْا يَتَمَتَّعُوْنَ وَيَأْكُلُوْنَ كَمَا تَأْكُلُ الْاَنْعَامُ وَالنَّارُ مَثْوًى لَّهُمْ
innallāha yudkhilul-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti jannātin tajrī min taḥtihal-anhār(u), wal-lażīna kafarū yatamatta‘ūna wa ya'kulūna kamā ta'kulul-an‘āmu wan-nāru maṡwal lahum.
Худо касонеро, ки имон овардаанд ва корҳои шоиста кардаанд, ба биҳиштҳое, ки аз зери он наҳрҳо ҷорист, дохил мекунад. Ва кофирон аз лаззатҳои дунё баҳраманд мешаванд ва мисли ҳайвонот мехӯранд ва ҷаҳаннам ҷойгоҳи онҳост.
مَثَلُ الَّذِيْنَ حُمِّلُوا التَّوْرٰىةَ ثُمَّ لَمْ يَحْمِلُوْهَا كَمَثَلِ الْحِمَارِ يَحْمِلُ اَسْفَارًاۗ بِئْسَ مَثَلُ الْقَوْمِ الَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِ اللّٰهِ ۗوَاللّٰهُ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الظّٰلِمِيْنَ
maṡalul-lażīna ḥummilut-taurāta ṡumma lam yaḥmilūhā kamaṡalil-ḥimāri yaḥmilu asfārā(n), bi'sa maṡalul-qaumil-lażīna każżabū bi'āyātillāh(i), wallāhu lā yahdil-qaumaẓ-ẓālimīn(a).
Мисоли мардуме, ки Тавротро бар дӯш доранд, вале онро намебардоранд (ба он амал намекунанд), мисли харест, ки китоби ғафсро мебардорад. Мисоли мардуме, ки оёти Худоро дурӯғ мешуморанд, хеле бад аст. Ва Худо ситамкоронро ҳидоят намекунад.
اَفَمَنْ يَّمْشِيْ مُكِبًّا عَلٰى وَجْهِهٖٓ اَهْدٰىٓ اَمَّنْ يَّمْشِيْ سَوِيًّا عَلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍ
afamay yamsyī mukibban ‘alā wajhihī ahdā ammay yamsyī sawiyyan ‘alā ṣirāṭim mustaqīm(in).
Оё касе, ки бо рӯяш хам шуда мехазад, (дар роҳи рост) ҳидоятёфтатар аст ё касе, ки ростқавлона дар роҳи рост меравад?