اِنَّ فِيْ خَلْقِ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَاخْتِلَافِ الَّيْلِ وَالنَّهَارِ وَالْفُلْكِ الَّتِيْ تَجْرِيْ فِى الْبَحْرِ بِمَا يَنْفَعُ النَّاسَ وَمَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ مِنَ السَّمَاۤءِ مِنْ مَّاۤءٍ فَاَحْيَا بِهِ الْاَرْضَ بَعْدَ مَوْتِهَا وَبَثَّ فِيْهَا مِنْ كُلِّ دَاۤبَّةٍ ۖ وَّتَصْرِيْفِ الرِّيٰحِ وَالسَّحَابِ الْمُسَخَّرِ بَيْنَ السَّمَاۤءِ وَالْاَرْضِ لَاٰيٰتٍ لِّقَوْمٍ يَّعْقِلُوْنَ
inna fī khalqis-samāwāti wal-arḍi wakhtilāfil-laili wan-nahāri wal-fulkil-latī tajrī fil-baḥri bimā yanfa‘un-nāsa wa mā anzalallāhu minas-samā'i mim mā'in fa aḥyā bihil-arḍa ba‘da mautihā wa baṡṡa fīhā min kulli dābbah(tin), wa taṣrīfir-riyāḥi was-saḥābil-musakhkhari bainas-samā'i wal-arḍi la'āyātil liqaumiy ya‘qilūn(a).
Ба дурустӣ, дар офариниши осмонҳо ва замин ва иваз шудани шабу рӯз ва киштиҳое, ки дар дарё бо он чизе, ки ба мардум фоида мерасонад, мераванд ва дар обе, ки Худо аз осмон фуруд оварда, заминро пас аз мурданаш бо он зинда мекунад ва ҳар гуна ҷонваронро дар он пароканда мекунад ва дар тағйири бодҳо ва абрҳое, ки миёни осмонҳо ва замин ром карда шудаанд, нишонаҳоест барои мардуме, ки хирадманданд.
هُوَ الَّذِيْ يُسَيِّرُكُمْ فِى الْبَرِّ وَالْبَحْرِۗ حَتّٰٓى اِذَا كُنْتُمْ فِىْ الْفُلْكِۚ وَجَرَيْنَ بِهِمْ بِرِيْحٍ طَيِّبَةٍ وَّفَرِحُوْا بِهَا جَاۤءَتْهَا رِيْحٌ عَاصِفٌ وَّجَاۤءَهُمُ الْمَوْجُ مِنْ كُلِّ مَكَانٍ وَّظَنُّوْٓا اَنَّهُمْ اُحِيْطَ بِهِمْۙ دَعَوُا اللّٰهَ مُخْلِصِيْنَ لَهُ الدِّيْنَ ەۚ لَىِٕنْ اَنْجَيْتَنَا مِنْ هٰذِهٖ لَنَكُوْنَنَّ مِنَ الشّٰكِرِيْنَ
huwal-lażī yusayyirukum fil-barri wal-baḥr(i), ḥattā iżā kuntum fil-fulk(i), wa jaraina bihim birīḥin ṭayyibatiw wa fariḥū bihā jā'athā rīḥun ‘āṣifuw wa jā'ahumul-mauju min kulli makāniw wa ẓannū annahum uḥīṭa bihim, da‘awullāha mukhliṣīna lahud-dīn(a), la'in anjaitanā min hāżihī lanakūnanna minasy-syākirīn(a).
Ӯ Худоест, ки шуморо тавони роҳ рафтан дар хушкӣ ва шиноварӣ дар баҳр кардааст. Пас, вақте ки шумо дар киштӣ ҳастед ва он (киштӣ) онҳоро (мардуми онро) бо шамоли хубе мебарад ва онҳо аз он хурсанд мешаванд, ногаҳон тӯфоне омад ва мавҷҳо аз ҳар гӯша онҳоро фаро гирифтанд ва фикр мекарданд, ки иҳота шудаанд (хатар), пас танҳо ба Худо самимона дуо карданд (мегуфтанд: «Агар моро аз ин (хатар) наҷот диҳӣ, мо аз ҷумлаи шукргузорон хоҳем буд».
اَللّٰهُ الَّذِيْ خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ وَاَنْزَلَ مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءً فَاَخْرَجَ بِهٖ مِنَ الثَّمَرٰتِ رِزْقًا لَّكُمْ ۚوَسَخَّرَ لَكُمُ الْفُلْكَ لِتَجْرِيَ فِى الْبَحْرِ بِاَمْرِهٖ ۚوَسَخَّرَ لَكُمُ الْاَنْهٰرَ
allāhul-lażī khalaqas-samāwāti wal-arḍa wa anzala minas-samā'i mā'an fa akhraja bihī minaṡ-ṡamarāti rizqal lakum, wa sakhkhara lakumul-fulka litajriya fil-baḥri bi'amrih(ī), wa sakhkhara lakumul-anhār(a).
Аллоҳ аст, ки осмонҳо ва заминро офарид ва аз осмон об (борон) фиристод ва бо он меваҳои гуногунро барои рӯзии шумо рӯёнид; ва киштиҳоро барои шумо ром сохт, то дар баҳрҳо ба хости Ӯ шино кунед; ва дарёҳоро барои шумо ром сохт.
وَهُوَ الَّذِيْ سَخَّرَ الْبَحْرَ لِتَأْكُلُوْا مِنْهُ لَحْمًا طَرِيًّا وَّتَسْتَخْرِجُوْا مِنْهُ حِلْيَةً تَلْبَسُوْنَهَاۚ وَتَرَى الْفُلْكَ مَوَاخِرَ فِيْهِ وَلِتَبْتَغُوْا مِنْ فَضْلِهٖ وَلَعَلَّكُمْ تَشْكُرُوْنَ
wa huwal-lażī sakhkharal-baḥra lita'kulū minhu laḥman ṭariyyaw wa tastakhrijū minhu ḥilyatan talbasūnahā, wa taral-fulka mawākhira fīhi wa litabtagū min faḍlihī wa la‘allakum tasykurūn(a).
Ва Ӯст, ки баҳрро ром кард, то аз он гӯшти тару тоза бихӯред ва аз он зеварҳоеро берун оваред, ки бо онҳо пӯшед ва киштиҳоро мебинед, ки дар он шино мекунанд ва аз фазли Ӯ талаб кунед ва шояд шукргузор бошед.
رَبُّكُمُ الَّذِيْ يُزْجِيْ لَكُمُ الْفُلْكَ فِى الْبَحْرِ لِتَبْتَغُوْا مِنْ فَضْلِهٖۗ اِنَّهٗ كَانَ بِكُمْ رَحِيْمًا
rabbukumul-lażī yuzjī lakumul-fulka fil-baḥri litabtagū min faḍlih(ī), innahū kāna bikum raḥīmā(n).
Парвардигори шумост, ки киштиҳоро дар баҳрҳо барои шумо меронад, то аз фазли Ӯ баҳра баред. Зеро Ӯ нисбат ба шумо меҳрубон аст.
اَلَمْ تَرَ اَنَّ اللّٰهَ سَخَّرَ لَكُمْ مَّا فِى الْاَرْضِ وَالْفُلْكَ تَجْرِيْ فِى الْبَحْرِ بِاَمْرِهٖۗ وَيُمْسِكُ السَّمَاۤءَ اَنْ تَقَعَ عَلَى الْاَرْضِ اِلَّا بِاِذْنِهٖۗ اِنَّ اللّٰهَ بِالنَّاسِ لَرَءُوْفٌ رَّحِيْمٌ
alam tara annallāha sakhkhara lakum mā fil-arḍi wal-fulka tajrī fil-baḥri bi'amrih(ī), wa yumsikus-samā'a an taqa‘a ‘alal-arḍi illā bi'iżnih(ī), innallāha bin-nāsi lara'ūfur raḥīm(un).
Оё надидаед, ки Худо он чиро, ки дар рӯи замин аст ва киштиҳоеро, ки бо фармони Ӯ дар баҳр мераванд, ба ихтиёри шумо гузоштааст ва Ӯ (чизҳои осмонро) аз афтидан ба замин бозмедорад, магар бо иҷозати Ӯ? Албатта, Худо бар мардум бахшанда ва меҳрубон аст.
۞ وَهُوَ الَّذِيْ مَرَجَ الْبَحْرَيْنِ هٰذَا عَذْبٌ فُرَاتٌ وَّهٰذَا مِلْحٌ اُجَاجٌۚ وَجَعَلَ بَيْنَهُمَا بَرْزَخًا وَّحِجْرًا مَّحْجُوْرًا
wa huwal-lażī marajal-baḥraini hāżā ‘ażbun furātuw wa hāżā milḥun ujāj(un), wa ja‘ala bainahumā barzakhaw wa ḥijram maḥjūrā(n).
Ва Ӯст, ки ду дарёро (паҳлӯ ба паҳлӯ) ронд; яке ширину гуворо ва дигаре шӯру талх; ва миёни онҳо монеа ва пардае қарор дод, ки онро шикастан мумкин нест.
اَمَّنْ جَعَلَ الْاَرْضَ قَرَارًا وَّجَعَلَ خِلٰلَهَآ اَنْهٰرًا وَّجَعَلَ لَهَا رَوَاسِيَ وَجَعَلَ بَيْنَ الْبَحْرَيْنِ حَاجِزًاۗ ءَاِلٰهٌ مَّعَ اللّٰهِ ۗبَلْ اَكْثَرُهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَ ۗ
am man ja‘alal-arḍa qarāraw wa ja‘ala khilālahā anhāraw wa ja‘ala lahā rawāsiya wa ja‘ala bainal-baḥraini ḥājizā(n), a'ilāhum ma‘allāh(i), bal akṡaruhum lā ya‘lamūn(a).
Оё Ӯ (Худо) нест, ки заминро оромгоҳе сохт, дар миёнаш ҷӯйборҳо пайдо кард, кӯҳҳоеро барои мустаҳкам кардани он қарор дод ва байни ду баҳр ҷудоӣ андохт? Оё ҷуз Аллоҳ худои дигаре ҳаст? Аксари онҳо намедонанд.
اَلَمْ تَرَ اَنَّ الْفُلْكَ تَجْرِيْ فِى الْبَحْرِ بِنِعْمَتِ اللّٰهِ لِيُرِيَكُمْ مِّنْ اٰيٰتِهٖۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّكُلِّ صَبَّارٍ شَكُوْرٍ
alam tara annal-fulka tajrī fil-baḥri bini‘matillāhi liyuriyakum min āyātih(ī), inna fī żālika la'āyātil likulli ṣabbārin syakūr(in).
Оё надидаӣ, ки киштиҳо ба фазли Худо дар баҳр ҳаракат мекунанд, то баъзе аз нишонаҳои Худро ба шумо нишон диҳад? Дар ин нишонаҳои Ӯ барои ҳар сабркунанда ва шукргузор аст.
وَمَا يَسْتَوِى الْبَحْرٰنِۖ هٰذَا عَذْبٌ فُرَاتٌ سَاۤىِٕغٌ شَرَابُهٗ وَهٰذَا مِلْحٌ اُجَاجٌۗ وَمِنْ كُلٍّ تَأْكُلُوْنَ لَحْمًا طَرِيًّا وَّتَسْتَخْرِجُوْنَ حِلْيَةً تَلْبَسُوْنَهَا ۚوَتَرَى الْفُلْكَ فِيْهِ مَوَاخِرَ لِتَبْتَغُوْا مِنْ فَضْلِهٖ وَلَعَلَّكُمْ تَشْكُرُوْنَ
wa mā yastawil-baḥrān(i), hāżā ‘ażbun furātun sā'igun syarābuhū wa hāżā milḥun ujāj(un), wa min kullin ta'kulūna laḥman ṭariyyaw wa tastakhrijūna ḥilyatan talbasūnahā, wa taral-fulka fīhi mawākhira litabtagū min faḍlihī wa la‘allakum tasykurūn(a).
Ва ин ду баҳр яксон нестанд: яке ширину гуворост ва нӯшиданаш гуворо ва дигаре шӯру талх. Аз ҳар яке гӯшти тоза мехӯред ва барои пӯшидан ороишоте берун мекашед ва киштиҳоро мебинед, ки дар он гардиш мекунанд, то аз фазли Ӯ талаб кунед ва шояд шукргузор бошед.
وَاٰيَةٌ لَّهُمْ اَنَّا حَمَلْنَا ذُرِّيَّتَهُمْ فِى الْفُلْكِ الْمَشْحُوْنِۙ
wa āyatul lahum annā ḥamalnā żurriyyatahum fil-fulkil-masyḥūn(i).
Ва нишонае барои онҳо ин аст, ки Мо фарзандонашонро дар киштиҳои пур аз бор,
وَلَكُمْ فِيْهَا مَنَافِعُ وَلِتَبْلُغُوْا عَلَيْهَا حَاجَةً فِيْ صُدُوْرِكُمْ وَعَلَيْهَا وَعَلَى الْفُلْكِ تُحْمَلُوْنَۗ
wa lakum fīhā manāfi‘u wa litablugū ‘alaihā ḥājatan fī ṣudūrikum wa ‘alaihā wa ‘alal-fulki tuḥmalūn(a).
Ва дар онҳо (чорводорон) барои шумо фоидаҳои дигаре ҳаст ва шояд ба ҳадафе, ки дар дилҳои шумост (бо савор шудан ба онҳо) бирасед. Ва онҳо бар онҳо ва дар киштиҳо савор карда мешаванд.
وَمِنْ اٰيٰتِهِ الْجَوَارِ فِى الْبَحْرِ كَالْاَعْلَامِ ۗ
wa min āyātihil-jawāri fil-baḥri kal-a‘lām(i).
Ва аз нишонаҳои (бузургии) Ӯ киштиҳоест, ки дар баҳрҳо мисли кӯҳҳо шино мекунанд.
وَالَّذِيْ خَلَقَ الْاَزْوَاجَ كُلَّهَا وَجَعَلَ لَكُمْ مِّنَ الْفُلْكِ وَالْاَنْعَامِ مَا تَرْكَبُوْنَۙ
wal-lażī khalaqal-azwāja kullahā wa ja‘ala lakum minal-fulki wal-an‘āmi mā tarkabūn(a).
Ва ҳама чизро ҷуфт-ҷуфт офарид ва барои шумо ва чорпоён киштиҳо сохт, ки бар онҳо савор мешавед.
۞ اَللّٰهُ الَّذِيْ سَخَّرَ لَكُمُ الْبَحْرَ لِتَجْرِيَ الْفُلْكُ فِيْهِ بِاَمْرِهٖ وَلِتَبْتَغُوْا مِنْ فَضْلِهٖ وَلَعَلَّكُمْ تَشْكُرُوْنَۚ
allāhul-lażī sakhkhara lakumul-baḥra litajriyal-fulku fīhi bi'amrihī wa litabtagū min faḍlihī wa la‘allakum tasykurūn(a).
Худост, ки баҳрро роми шумо кард, то киштиҳо ба фармони Ӯ дар он ҳаракат кунанд ва аз фазли Ӯ талаб кунед ва шукргузор бошед.
مَرَجَ الْبَحْرَيْنِ يَلْتَقِيٰنِۙ
marajal-baḥraini yaltaqiyān(i).
Ӯ ду баҳрро ҷорӣ кард ва онҳо бо ҳам вохӯрданд,
بَيْنَهُمَا بَرْزَخٌ لَّا يَبْغِيٰنِۚ
bainahumā barzakhul lā yabgiyān(i).
байни ин ду ҳадде ҳаст, ки ҳеҷ яке аз онҳо наметавонад аз он убур кунад.