قَالُوْا سُبْحٰنَكَ لَا عِلْمَ لَنَآ اِلَّا مَا عَلَّمْتَنَا ۗاِنَّكَ اَنْتَ الْعَلِيْمُ الْحَكِيْمُ
qālū subḥānaka lā ‘ilma lanā illā mā ‘allamtanā, innaka antal-‘alīmul-ḥakīm(u).
उन् ने जवाब दित्ता, "तुंदी महिमा होवे, अस उस गल् ला दे सिवा होर किश नेई जानने आं, जेका तुसें असेंगी सिखाया ऐ। सच् चाई च, तुस सारे जानने आले, सारे ज्ञानी ओ।"
اِنَّ اللّٰهَ لَا يَخْفٰى عَلَيْهِ شَيْءٌ فِى الْاَرْضِ وَلَا فِى السَّمَاۤءِ
innallāha lā yakhfā ‘alaihi syai'un fil-arḍi wa lā fis-samā'(i).
अल्लाह दे वास्ते धरती ते आकाश विच कोई वी चीज़ छिपी नहीं।
هُوَ الَّذِيْٓ اَنْزَلَ عَلَيْكَ الْكِتٰبَ مِنْهُ اٰيٰتٌ مُّحْكَمٰتٌ هُنَّ اُمُّ الْكِتٰبِ وَاُخَرُ مُتَشٰبِهٰتٌ ۗ فَاَمَّا الَّذِيْنَ فِيْ قُلُوْبِهِمْ زَيْغٌ فَيَتَّبِعُوْنَ مَا تَشَابَهَ مِنْهُ ابْتِغَاۤءَ الْفِتْنَةِ وَابْتِغَاۤءَ تَأْوِيْلِهٖۚ وَمَا يَعْلَمُ تَأْوِيْلَهٗٓ اِلَّا اللّٰهُ ۘوَالرّٰسِخُوْنَ فِى الْعِلْمِ يَقُوْلُوْنَ اٰمَنَّا بِهٖۙ كُلٌّ مِّنْ عِنْدِ رَبِّنَا ۚ وَمَا يَذَّكَّرُ اِلَّآ اُولُوا الْاَلْبَابِ
huwal-lażī anzala ‘alaikal-kitāba minhu āyātum muḥkamātun hunna ummul-kitābi wa ukharu mutasyābihāt(un), fa'ammal-lażīna fī qulūbihim zaigun fayattabi‘ūna mā tasyābaha minhubtigā'al-fitnati wabtigā'a ta'wīlih(ī), wa mā ya‘lamu ta'wīlahū illallāh(u), war-rāsikhūna fil-‘ilmi yaqūlūna āmannā bih(ī), kullum min ‘indi rabbinā, wa mā yażżakkaru illā ulul-albāb(i).
ओ ही है जिसने तुहाडे (मुहम्मद) कोल किताब (अल-कुरान) उतारी है। उन्हां विच ऐझे आयत वी हिन जो निरपेक्ष हिन, जो किताब (अल-कुरान) दे मुख्य बिंदु हिन अते होर वी हिन जो मुतस्याबिहत हिन। रही गल्ल जेहड़े दिल विच भटकण दी प्रवृत्ति रखदे हन तां ओ मुताशबिहत दा पीछा करदे हन कि ओ निंदा ढूंढन अते अपणी तवील कूं ढूंढन वास्ते, भले ही उन्हां दी तवील कूं अल्लाह दे सिवाय कुई वी कैनी जानदा। ते गहरी ज्ञान रखने आले आखदे न, "असीं इस (कुरान) उप्पर विश्वास करने आं, सब किश साढ़े रब कोला ऐ।" कोई सबक नेईं सिक्खी सकदा सिवाय समझने आह्ले लोकें दे।
هٰٓاَنْتُمْ هٰٓؤُلَاۤءِ حَاجَجْتُمْ فِيْمَا لَكُمْ بِهٖ عِلْمٌ فَلِمَ تُحَاۤجُّوْنَ فِيْمَا لَيْسَ لَكُمْ بِهٖ عِلْمٌ ۗ وَاللّٰهُ يَعْلَمُ وَاَنْتُمْ لَا تَعْلَمُوْنَ
hā antum hā'ulā'i ḥājajtum fīmā lakum bihī ‘ilmun falima tuḥājjūna fīmā laisa lakum bihī ‘ilm(un), wallāhu ya‘lamu wa antum lā ta‘lamūn(a).
तुस इयां गै ओ! तुस उस गल्लै उप्पर बहस करदे ओ जेह्ड़ा तुस जानदे ओ, पर जिस गल्लै गी तुस नेईं जानदे ओह्दे बारे च तुस कीं बहस करदे ओ? अल्लाह जानदा है जबकि तुसीं नहीं जानदे।
وَمَنْ لَّمْ يَسْتَطِعْ مِنْكُمْ طَوْلًا اَنْ يَّنْكِحَ الْمُحْصَنٰتِ الْمُؤْمِنٰتِ فَمِنْ مَّا مَلَكَتْ اَيْمَانُكُمْ مِّنْ فَتَيٰتِكُمُ الْمُؤْمِنٰتِۗ وَاللّٰهُ اَعْلَمُ بِاِيْمَانِكُمْ ۗ بَعْضُكُمْ مِّنْۢ بَعْضٍۚ فَانْكِحُوْهُنَّ بِاِذْنِ اَهْلِهِنَّ وَاٰتُوْهُنَّ اُجُوْرَهُنَّ بِالْمَعْرُوْفِ مُحْصَنٰتٍ غَيْرَ مُسٰفِحٰتٍ وَّلَا مُتَّخِذٰتِ اَخْدَانٍ ۚ فَاِذَآ اُحْصِنَّ فَاِنْ اَتَيْنَ بِفَاحِشَةٍ فَعَلَيْهِنَّ نِصْفُ مَا عَلَى الْمُحْصَنٰتِ مِنَ الْعَذَابِۗ ذٰلِكَ لِمَنْ خَشِيَ الْعَنَتَ مِنْكُمْ ۗ وَاَنْ تَصْبِرُوْا خَيْرٌ لَّكُمْ ۗ وَاللّٰهُ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ ࣖ
wa mal lam yastaṭi‘ minkum ṭaulan ay yankiḥal-muḥṣanātil-mu'mināti fa mim mā malakat aimānukum min fatayātikumul-mu'mināt(i), wallāhu a‘lamu bi'īmānikum, ba‘ḍukum mim ba‘ḍ(in), fankiḥūhunna bi'iżni ahlihinna wa ātūhunna ujūrahunna bil-ma‘rūfi muḥṣanātin gaira musāfiḥātiw wa lā muttakhiżāti akhdān(in), fa iżā uḥṣinna fa in ataina bifāḥisyatin fa ‘alaihinna niṣfu mā ‘alal-muḥṣanāti minal-‘ażāb(i), żālika limay khasyial-‘anata minkum, wa an taṣbirū khairul lakum, wallāhu gafūrur raḥīm(un).
ते जेड़ा तुंदे च कोई मुसलमान आज़ाद जनानी कन्ने ब्याह नेईं करी सकदा, तां (उसदे लेई तुंदे दासें च मुसलमान जनानी कन्ने ब्याह करना जायज ऐ। अल्लाह तुंदी ईमान गी जानदा ऐ। तुंदे च किश इक दुए कोला (आदम ते हव्वा दे वंशज) न, इस करी उंदे कन्ने उंदे मालिकें दी अनुमति कन्ने ब्याह करो ते उनेंगी इक उचित दहेज देओ, कीजे ओह अपनी रक्षा करने आली जनानियां न, न गै व्यभिचारी न, ते ना गै (ना) होर जनानियां न जिनेंगी लेई जंदी ऐ पुरुषें गी अपने पालतू जानवर दे रूप च जेकर ओह् ब्याह् करदे न पर कोई अश्लीलता (व्यभिचार) करदे न, तां उंदे आस्तै (सज़ा) आज़ाद महिलाएं (जिंदे कोल गुलाम कन्नै ब्याह करने दी अनुमति नेईं ऐ) उंदे आस्तै ऐ जेह्ड़े अपने आप गी बचाने च कठिनाई थमां डरदे न (व्यभिचार करने थमां)। दयालु।
وَاللّٰهُ اَعْلَمُ بِاَعْدَاۤىِٕكُمْ ۗوَكَفٰى بِاللّٰهِ وَلِيًّا ۙوَّكَفٰى بِاللّٰهِ نَصِيْرًا
wallāhu a‘lamu bi'a‘dā'ikum, wa kafā billāhi waliyyaw wa kafā billāhi naṣīrā(n).
ते अल्लाह तुंदे दुश्मनें दे बारे च बेहतर जानदा ऐ। अल्लाह रक्षक बनन वास्ते काफी है ते अल्लाह (तुहाडे वास्ते) मददगार बनन वास्ते काफी है।
اُبَلِّغُكُمْ رِسٰلٰتِ رَبِّيْ وَاَنْصَحُ لَكُمْ وَاَعْلَمُ مِنَ اللّٰهِ مَا لَا تَعْلَمُوْنَ
uballigukum risālāti rabbī wa anṣaḥu lakum wa a‘lamu minallāhi mā lā ta‘lamūn(a).
मैं तुसें गी अपने रब दा संदेश दिंदा हां, तुसें गी सलाह दिंदा हां, ते मैं अल्लाह कोला ओह जानना आं जेड़ा तुस नेईं जानदे।"
يَسْـَٔلُوْنَكَ عَنِ السَّاعَةِ اَيَّانَ مُرْسٰىهَاۗ قُلْ اِنَّمَا عِلْمُهَا عِنْدَ رَبِّيْۚ لَا يُجَلِّيْهَا لِوَقْتِهَآ اِلَّا هُوَۘ ثَقُلَتْ فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ لَا تَأْتِيْكُمْ اِلَّا بَغْتَةً ۗيَسْـَٔلُوْنَكَ كَاَنَّكَ حَفِيٌّ عَنْهَاۗ قُلْ اِنَّمَا عِلْمُهَا عِنْدَ اللّٰهِ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَعْلَمُوْنَ
yas'alūnaka ‘anis-sā‘ati ayyāna mursāhā, qul innamā ‘ilmuhā ‘inda rabbī, lā yujallīhā liwaqtihā illā huw(a), ṡaqulat fis-samāwāti wal-arḍ(i), lā ta'tīkum illā bagtah(tan), yas'alūnaka ka'annaka ḥafiyyun ‘anhā, qul innamā ‘ilmuhā ‘indallāhi wa lākinna akṡaran nāsi lā ya‘lamūn(a).
वे तुझे (मुहम्मद) से कयाभ के लरए ऩूछते शैं, "कफ शोगा?" कहो, "सचमुच, प्रलय दा ज्ञान मेरे प्रभु दे कोल ऐ; उंदे सिवाय कोई (कोई) इसदी घटना दे समें दी व्याख्या नेईं करी सकदा। (प्रलय) बड़ा गै गंभीर ऐ (जीव-जंतुएं आस्तै इसदी उथल-पुथल) जेह्ड़ा आकाश ते धरती उप्पर, तुंदे कोल अचानक नेईं औग। वे तुझे ऐवे ऩूछते शैं जैवे तुभ जानते शो। (मुहम्मद) आखना, "वास्तव च (कयामत दे दिन) दा ज्ञान अल्लाह दे कोल ऐ, पर ज्यादातर लोक नेईं जानदे।"
وَمِنْهُمْ مَّنْ يُّؤْمِنُ بِهٖ وَمِنْهُمْ مَّنْ لَّا يُؤْمِنُ بِهٖۗ وَرَبُّكَ اَعْلَمُ بِالْمُفْسِدِيْنَ ࣖ
wa minhum may yu'minu bihī wa minhum mal lā yu'minu bih(ī), wa rabbuka a‘lamu bil-mufsidīn(a).
ते उन्हां विचों ऐसे वी हन जो इस विच (कुरान) ते विश्वास करदे हन, ते उन्हां विचों वी वी हन जो इस विच विश्वास नहीं करदे। जदके तुहाडे रब नूं नुकसान करन वाले दे बारे विच ज्यादा जानदा है।
فَبَدَاَ بِاَوْعِيَتِهِمْ قَبْلَ وِعَاۤءِ اَخِيْهِ ثُمَّ اسْتَخْرَجَهَا مِنْ وِّعَاۤءِ اَخِيْهِۗ كَذٰلِكَ كِدْنَا لِيُوْسُفَۗ مَا كَانَ لِيَأْخُذَ اَخَاهُ فِيْ دِيْنِ الْمَلِكِ اِلَّآ اَنْ يَّشَاۤءَ اللّٰهُ ۗنَرْفَعُ دَرَجٰتٍ مَّنْ نَّشَاۤءُۗ وَفَوْقَ كُلِّ ذِيْ عِلْمٍ عَلِيْمٌ
fa bada'a bi'au‘iyatihim qabla wi‘ā'i akhīhi ṡummastakhrajahā miw wi‘ā'i akhīh(i), każālika kidnā liyūsuf(a), mā kāna liya'khuża akhāhu fī dīnil-maliki illā ay yasyā'allāh(u), narfa‘u darajātim man nasyā'(u), wa fauqa kulli żī ‘ilmin ‘alīm(un).
इस आस् ते उन् ने अपने भ़्रा दी बोरी दे सामने उंदी बोरियें गी तलाशना शुरू करी ओड़ेया, ते फी अपने भ़्रा दी बोरी च राजा दा प्याला कड्डी लेत्ता। इस चाल्ली असें यूसुफ दा इंतजाम कीता। ओह् अपने भ्राऽ गी राजा दे नियम दे मताबक सजा नेईं देई सकदा हा, जदूं तकर अल्लाह दी मर्जी नेईं ही। जिस गी अस चाह्न्दे आं उसी अस रैंक च उप्पर चुक्की लैंदे आं; ते हर इक ज्ञानी मनुख कोलां उप्पर ओह ऐ जेड़ा होर जानदा ऐ।
۞ قَالُوْٓا اِنْ يَّسْرِقْ فَقَدْ سَرَقَ اَخٌ لَّهٗ مِنْ قَبْلُۚ فَاَسَرَّهَا يُوْسُفُ فِيْ نَفْسِهٖ وَلَمْ يُبْدِهَا لَهُمْۚ قَالَ اَنْتُمْ شَرٌّ مَّكَانًا ۚوَاللّٰهُ اَعْلَمُ بِمَا تَصِفُوْنَ
qālū iy yasriq faqad saraqa akhul lahū min qabl(u), fa asarrahā yūsufu fī nafsihī wa lam yubdihā lahum, qāla antum syarrum makānā(n), wallāhu a‘lamu bimā taṣifūn(a).
उन् ने ग् लाया, "जेकर ओह़ चोरी करदा ऐ, तां उसदे शा पैह़लैं उदा भ़्रा बी चोरी करदा हा।" इस करिए यूसुफ अपने दिल च (चिढ़ाई) छिपी गेआ ते उनेंगी नेईं दस्सेआ। उसने (दिल विच) आख्या, "तुहाडी स्थिति असल विच होर वी बुरी है। ते अल्लाह सब तों वद्ध जानदा है कि तुसीं की समझांदे हो।"
فَلَمَّآ اَنْ جَاۤءَ الْبَشِيْرُ اَلْقٰىهُ عَلٰى وَجْهِهٖ فَارْتَدَّ بَصِيْرًاۗ قَالَ اَلَمْ اَقُلْ لَّكُمْۙ اِنِّيْٓ اَعْلَمُ مِنَ اللّٰهِ مَا لَا تَعْلَمُوْنَ
falammā an jā'al-basyīru alqāhu ‘alā wajihihī fartadda baṣīrā(n), qāla alam aqul lakum, innī a‘lamu minallāhi mā lā ta‘lamūn(a).
इस आस् ते जदुं सुसमाचार दा वाहक आया, तां उन् ने अपने चेह़रे (याकूब) उप् पर (वस्त्र) पोंछी लेत्ता, ते उसी दिक् खीए आई गेई। उसने (याकूब) आख्या, "क्या मैं तुहानूं नहीं दस्या कि मैं अल्लाह तों ओह जानदा हां जो तुसीं नहीं जानदे?"
وَاللّٰهُ خَلَقَكُمْ ثُمَّ يَتَوَفّٰىكُمْ وَمِنْكُمْ مَّنْ يُّرَدُّ اِلٰٓى اَرْذَلِ الْعُمُرِ لِكَيْ لَا يَعْلَمَ بَعْدَ عِلْمٍ شَيْـًٔاۗ اِنَّ اللّٰهَ عَلِيْمٌ قَدِيْرٌ ࣖ
wallāhu khalaqakum ṡumma yatawaffākum wa minkum may yuraddu ilā arżalil-‘umuri likai lā ya‘lama ba‘da ‘ilmin syai'ā(n), innallāha ‘alīmun qadīr(un).
ते अल्लाह ने तुहानूं पैदा कीता, फिर तुहानूं गुजार दित्ता, तुहाडे विचों कुझ नू बुढ़ापे (बूढ़ापा) विच वापस आ गया, तां कि ओ हुण कुझ वी नहीं जानदा जो कदे जानदा सी। वाकई अल्लाह सर्वज्ञ, सर्वशक्तिमान है।
وَاَوْفُوْا بِعَهْدِ اللّٰهِ اِذَا عَاهَدْتُّمْ وَلَا تَنْقُضُوا الْاَيْمَانَ بَعْدَ تَوْكِيْدِهَا وَقَدْ جَعَلْتُمُ اللّٰهَ عَلَيْكُمْ كَفِيْلًا ۗاِنَّ اللّٰهَ يَعْلَمُ مَا تَفْعَلُوْنَ
wa aufū bi‘ahdillāhi iżā ‘āhattum wa lā tanquḍul-aimāna ba‘da taukīdihā wa qad ja‘altumullāha ‘alaikum kafīlā(n), innallāha ya‘lamu mā taf‘alūn(a).
ते जदूं तुस वादा करदे ओ तां अल्लाह कन्ने अपना वादा पूरा करो ते कसम गी नेईं तोड़ो, उसदी गवाही दे बाद, जिसलै के तुसें अल्लाह गी अपना गवाह बनाई दित्ता ऐ (उस कसम दा)। सचमुच अल्लाह जानदा है कि तुसीं की करदे हो।
وَاِذَا بَدَّلْنَآ اٰيَةً مَّكَانَ اٰيَةٍ ۙوَّاللّٰهُ اَعْلَمُ بِمَا يُنَزِّلُ قَالُوْٓا اِنَّمَآ اَنْتَ مُفْتَرٍۗ بَلْ اَكْثَرُهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَ
wa iżā baddalnā āyatam makāna āyah(tin), wallāhu a‘lamu bimā yunazzilu qālū innamā anta muftar(in), bal akṡaruhum lā ya‘lamūn(a).
ते जदों असीं इक आयत दी जगह दूजी आयत रखदे हां, ते अल्लाह होर जानदा है कि उहनां ने कीह रिहा कीता है, तां ओह आखदे ने, "वास्तव विच तुसीं (मुहम्मद) सिर्फ इस नू बना रहे हो।" असल च उंदे च मते सारें गी पता नेईं ऐ।
اُدْعُ اِلٰى سَبِيْلِ رَبِّكَ بِالْحِكْمَةِ وَالْمَوْعِظَةِ الْحَسَنَةِ وَجَادِلْهُمْ بِالَّتِيْ هِيَ اَحْسَنُۗ اِنَّ رَبَّكَ هُوَ اَعْلَمُ بِمَنْ ضَلَّ عَنْ سَبِيْلِهٖ وَهُوَ اَعْلَمُ بِالْمُهْتَدِيْنَ
ud‘u ilā sabīli rabbika bil-ḥikmati wal-mau‘iẓatil-ḥasanati wa jādilhum bil-latī hiya aḥsan(u), inna rabbaka huwa a‘lamu biman ḍalla ‘an sabīlihī wa huwa a‘lamu bil-muhtadīn(a).
ज्ञान ते अच्छी शिक्षा कन्ने अपने रब दे रस्ते च (लोग) गी सद्दो, ते उंदे कन्ने अच्छे तरीके कन्ने बहस करो। सचमुच तेरे रब, ओह बेहतर जानदा है जो अपने राह तों भटकदा है ते ओह बेहतर जानदा है कि किस नू मार्गदर्शन कीता जांदा है।
رَبُّكُمْ اَعْلَمُ بِكُمْ اِنْ يَّشَأْ يَرْحَمْكُمْ اَوْ اِنْ يَّشَأْ يُعَذِّبْكُمْۗ وَمَآ اَرْسَلْنٰكَ عَلَيْهِمْ وَكِيْلًا
rabbukum a‘lamu bikum, iy yasya' yarḥamkum au iy yasya' yu‘ażżibkum, wa mā arsalnāka ‘alaihim wakīlā(n).
तेरा परमात्मा तुंदे बारे च होर जानदा ऐ। जेकर चाह्दिा ऐ तां तुसेंगी दया जरूर देग, ते जेकर चाह्दिा ऐ तां तुसेंगी सजा जरूर देग। ते असी तुहानू (मुहम्मद) नू उन्हां वास्ते पहरेदार बणन वास्ते नहीं भेजया।
وَرَبُّكَ اَعْلَمُ بِمَنْ فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ وَلَقَدْ فَضَّلْنَا بَعْضَ النَّبِيّٖنَ عَلٰى بَعْضٍ وَّاٰتَيْنَا دَاوٗدَ زَبُوْرًا
wa rabbuka a‘lamu biman fis-samāwāti wal-arḍ(i), wa laqad faḍḍalnā ba‘ḍan nabiyyīna ‘alā ba‘ḍiw wa ātainā dāwūda zabūrā(n).
ते तुहाडे रब ने अग्गे ते धरती विच कौन है, ओह सब तों वद्ध जानदा है। ते सचमुच, अस किश नबीएं गी दूएं उप्पर फायदा दित्ता ऐ।
وَاِذْ قُلْنَا لَكَ اِنَّ رَبَّكَ اَحَاطَ بِالنَّاسِۗ وَمَا جَعَلْنَا الرُّءْيَا الَّتِيْٓ اَرَيْنٰكَ اِلَّا فِتْنَةً لِّلنَّاسِ وَالشَّجَرَةَ الْمَلْعُوْنَةَ فِى الْقُرْاٰنِ ۗ وَنُخَوِّفُهُمْۙ فَمَا يَزِيْدُهُمْ اِلَّا طُغْيَانًا كَبِيْرًا ࣖ
wa iż qulnā laka inna rabbaka aḥāṭa bin-nās(i), wa mā ja‘alnar-ru'yal-latī araināka illā fitnatal lin-nāsi wasy-syajaratal mal‘ūnata fil-qur'ān(i), wa nukhawwifuhum, famā yazīduhum illā ṭugyānan kabīrā(n).
ते (याद रखो) जदों असीं तुहानूं प्रगट कीता सी, "सचमुच तुहाडे रब दा (ज्ञान) सारे मनुख जाति नू ढकदा है।" ते अस उस सपना गी नेईं बनाया जेड़ा असें तुसें गी दस्सेआ ऐ, बल्के मनुक्खें ते (इस चाल्ली) कुरान च शापित बूह्टे (जक्कूम) आस्तै इक परीक्षा दे तौर उप्पर बनाया हा। ते अस उनेंगी डरा दित्ता, पर इस कन्नै उंदी आज्ञा नेई मनने च सिर्फ इजाफा गै होई गेआ।
قُلْ كُلٌّ يَّعْمَلُ عَلٰى شَاكِلَتِهٖۗ فَرَبُّكُمْ اَعْلَمُ بِمَنْ هُوَ اَهْدٰى سَبِيْلًا ࣖ
qul kulluy ya‘malu ‘alā syākilatih(ī), fa rabbukum a‘lamu biman huwa ahdā sabīlā(n).
कहो (हे मुहम्मद) “हर कोई अपनी झुकाव दे अनुसार कम्म करदा है।” तो तुहाडे रब नू सब तों ज्यादा पता है कि राह विच कौन सब तों ज्यादा सही है।
وَيَسْـَٔلُوْنَكَ عَنِ الرُّوْحِۗ قُلِ الرُّوْحُ مِنْ اَمْرِ رَبِّيْ وَمَآ اُوْتِيْتُمْ مِّنَ الْعِلْمِ اِلَّا قَلِيْلًا
wa yas'alūnaka ‘anir-rūḥ(i), qulir-rūḥu min amri rabbī wa mā ūtītum minal-‘ilmi illā qalīlā(n).
ते ओह तुहाडे (हे मुहम्मद) तों आत्मा दे बारे विच पुछदे हन। कहो, "आत्मा मेरे रब दे हुक्म च ऐ, ते तुसेंगी थोह् ड़ी-मती ज्ञान गै दित्ता गेदा ऐ।"
وَعَلَّمْنٰهُ صَنْعَةَ لَبُوْسٍ لَّكُمْ لِتُحْصِنَكُمْ مِّنْۢ بَأْسِكُمْۚ فَهَلْ اَنْتُمْ شٰكِرُوْنَ
wa ‘allamnāhu ṣan‘ata labūsil lakum lituḥṣinakum mim ba'sikum, fahal antum syākirūn(a).
ते असी (इ बी) दाऊद गी सिखाया के तुंदे आस्तै कवच बनाने दा तरीका, लड़ाई च तुंदी रक्षा करने आस्तै। क्या तुस (अल्लाह) दे शुक्रगुजार हो?