قُلِ اللّٰهُ يُنَجِّيْكُمْ مِّنْهَا وَمِنْ كُلِّ كَرْبٍ ثُمَّ اَنْتُمْ تُشْرِكُوْنَ
qulillāhu yunajjīkum minhā wa min kulli karbin ṡumma antum tusyrikūn(a).
(ಮುಹಮ್ಮದ್) ಹೇಳಿರಿ, "ಅಲ್ಲಾಹನು ನಿಮ್ಮನ್ನು ವಿಪತ್ತಿನಿಂದ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲಾ ರೀತಿಯ ತೊಂದರೆಗಳಿಂದ ರಕ್ಷಿಸುತ್ತಾನೆ, ಆದರೆ ನೀವು ಅವನೊಂದಿಗೆ ಪಾಲುದಾರರನ್ನಾಗಿ ಮಾಡುತ್ತೀರಿ."
وَاِذَا مَسَّ الْاِنْسَانَ الضُّرُّ دَعَانَا لِجَنْۢبِهٖٓ اَوْ قَاعِدًا اَوْ قَاۤىِٕمًا ۚفَلَمَّا كَشَفْنَا عَنْهُ ضُرَّهٗ مَرَّ كَاَنْ لَّمْ يَدْعُنَآ اِلٰى ضُرٍّ مَّسَّهٗۗ كَذٰلِكَ زُيِّنَ لِلْمُسْرِفِيْنَ مَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ
wa iżā massal-insānaḍ-ḍurru da‘ānā lijambihī au qā‘idan au qā'imā(n), falammā kasyafnā ‘anhu ḍurrahū marra ka'allam yad‘unā ilā ḍurrim massah(ū), każālika zuyyina lil-musrifīna mā kānū ya‘malūn(a).
ಮತ್ತು ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯು ಅಪಾಯದಲ್ಲಿದ್ದಾಗ, ಅವನು ಮಲಗಿ, ಕುಳಿತು ಅಥವಾ ನಿಂತು ನಮ್ಮನ್ನು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತಾನೆ, ಆದರೆ ನಾವು ಅವನಿಂದ ಅಪಾಯವನ್ನು ತೆಗೆದುಹಾಕಿದ ನಂತರ, ಅವನು (ದಾರಿ ತಪ್ಪಿದ ಹಾದಿಗೆ) ಹಿಂತಿರುಗುತ್ತಾನೆ, ಅವನಿಗೆ ಸಂಭವಿಸಿದ ಅಪಾಯವನ್ನು (ತೆಗೆದುಹಾಕಲು) ಅವನು ನಮ್ಮನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಲಿಲ್ಲ ಎಂಬಂತೆ. ಹೀಗೆ ತಮ್ಮ ಕಾರ್ಯಗಳ ಮಿತಿಗಳನ್ನು ಮೀರಿ ಹೋಗುವ ಜನರಿಗೆ ಇದು ಸುಂದರವಾಗುತ್ತದೆ.
۞ اِنَّ اللّٰهَ يُدَافِعُ عَنِ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْاۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يُحِبُّ كُلَّ خَوَّانٍ كَفُوْرٍ ࣖ
innallāha yudāfi‘u ‘anil-lażīna āmanū, innallāha lā yuḥibbu kulla khawwānin kafūr(in).
ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಅಲ್ಲಾಹನು ನಂಬುವವರನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುತ್ತಾನೆ. ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಅಲ್ಲಾಹನು ತನ್ನ ಅನುಗ್ರಹಗಳಲ್ಲಿ ದ್ರೋಹ ಮಾಡುವ ಮತ್ತು ನಂಬದ ಯಾರನ್ನೂ ಇಷ್ಟಪಡುವುದಿಲ್ಲ.
وَهُوَ الَّذِيْٓ اَحْيَاكُمْ ۖ ثُمَّ يُمِيْتُكُمْ ثُمَّ يُحْيِيْكُمْۗ اِنَّ الْاِنْسَانَ لَكَفُوْرٌ
wa huwal-lażī aḥyākum, ṡumma yumītukum ṡumma yuḥyīkum, innal-insāna lakafūr(un).
ಮತ್ತು ಅವನೇ ನಿಮಗೆ ಜೀವ ನೀಡಿದನು, ನಂತರ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಮರಣದಂಡನೆ ಮಾಡಿದನು, ನಂತರ (ಪುನರುತ್ಥಾನ ದಿನದಂದು) ನಿಮ್ಮನ್ನು ಮತ್ತೆ ಜೀವಂತಗೊಳಿಸಿದನು. ನಿಜಕ್ಕೂ, ಮಾನವರು ಬಹಳ ಕೃತಘ್ನರು.
قَالَ الَّذِيْ عِنْدَهٗ عِلْمٌ مِّنَ الْكِتٰبِ اَنَا۠ اٰتِيْكَ بِهٖ قَبْلَ اَنْ يَّرْتَدَّ اِلَيْكَ طَرْفُكَۗ فَلَمَّا رَاٰهُ مُسْتَقِرًّا عِنْدَهٗ قَالَ هٰذَا مِنْ فَضْلِ رَبِّيْۗ لِيَبْلُوَنِيْٓ ءَاَشْكُرُ اَمْ اَكْفُرُۗ وَمَنْ شَكَرَ فَاِنَّمَا يَشْكُرُ لِنَفْسِهٖۚ وَمَنْ كَفَرَ فَاِنَّ رَبِّيْ غَنِيٌّ كَرِيْمٌ
qālal-lażī ‘indahū ‘ilmum minal-kitābi ana ātīka bihī qabla ay yartadda ilaika ṭarfuk(a), falammā ra'āhu mustaqirran ‘indahū qāla hāżā min faḍli rabbī, liyabluwanī a'asykuru am akfur(u), wa man syakara fa'innamā yasykuru linafsih(ī), wa man kafara fa'inna rabbī ganiyyun karīm(un).
ಗ್ರಂಥದ ಜ್ಞಾನವಿದ್ದ ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿ, "ನೀವು ಕಣ್ಣು ಮಿಟುಕಿಸುವುದರೊಳಗೆ ನಾನು ನಿಮ್ಮ ಬಳಿಗೆ ಸಿಂಹಾಸನವನ್ನು ತರುತ್ತೇನೆ" ಎಂದು ಹೇಳಿದನು. ಅವನು (ಸುಲೈಮಾನ್) ತನ್ನ ಮುಂದೆ ಸಿಂಹಾಸನವನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ, "ನಾನು ಕೃತಜ್ಞನಾಗಿದ್ದೇನೆಯೇ ಅಥವಾ (ಅವನ ಆಶೀರ್ವಾದಗಳನ್ನು) ನಿರಾಕರಿಸುತ್ತೇನೆಯೇ ಎಂದು ನನ್ನನ್ನು ಪರೀಕ್ಷಿಸಲು ಇದು ನನ್ನ ಪ್ರಭುವಿನ ಕೃಪೆಯಾಗಿದೆ. ಯಾರು ಕೃತಜ್ಞನಾಗಿರುತ್ತಾರೆಯೋ ಅವರು ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ತಮ್ಮ ಸ್ವಂತ (ಒಳ್ಳೆಯತನಕ್ಕೆ) ಕೃತಜ್ಞರಾಗಿರುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಯಾರು ನಂಬುವುದಿಲ್ಲವೋ, ಆಗ ನನ್ನ ಪ್ರಭು ನಿಜಕ್ಕೂ ಅತ್ಯಂತ ಶ್ರೀಮಂತ ಮತ್ತು ಮಹಿಮಾನ್ವಿತ."
فَاِذَا رَكِبُوْا فِى الْفُلْكِ دَعَوُا اللّٰهَ مُخْلِصِيْنَ لَهُ الدِّيْنَ ەۚ فَلَمَّا نَجّٰىهُمْ اِلَى الْبَرِّ اِذَا هُمْ يُشْرِكُوْنَۙ
fa'iżā rakibū fil-fulki da‘awullāha mukhliṣīna lahud-dīn(a), falammā najjāhum ilal-barri iżā hum yusyrikūn(a).
ಅವರು ಹಡಗನ್ನು ಹತ್ತಿದಾಗ, ಅಲ್ಲಾಹನಲ್ಲಿ ಪೂರ್ಣ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿದರು, ಆದರೆ ಅಲ್ಲಾಹನು ಅವರನ್ನು ಭೂಮಿಗೆ ಹೋಗದಂತೆ ರಕ್ಷಿಸಿದಾಗ, ಅವರು (ಅಲ್ಲಾಹನೊಂದಿಗೆ) ಪಾಲುದಾರರನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿದರು.
لِيَكْفُرُوْا بِمَآ اٰتَيْنٰهُمْۙ وَلِيَتَمَتَّعُوْاۗ فَسَوْفَ يَعْلَمُوْنَ
liyakfurū bimā ātaināhum, fasaufa ya‘lamūn(a).
ನಾವು ಅವರಿಗೆ ನೀಡಿರುವ ಅನುಗ್ರಹಗಳನ್ನು ಅವರು ನಿರಾಕರಿಸಲಿ ಮತ್ತು (ನಂಬಿಕೆಯಲ್ಲಿ) ಅವರು ಸುಖವಾಗಿ ಬದುಕಲಿ. ನಂತರ ಅವರಿಗೆ (ತಮ್ಮ ಕರ್ಮಗಳ ಪರಿಣಾಮಗಳೇನು) ತಿಳಿಯುತ್ತದೆ.
اَوَلَمْ يَرَوْا اَنَّا جَعَلْنَا حَرَمًا اٰمِنًا وَّيُتَخَطَّفُ النَّاسُ مِنْ حَوْلِهِمْۗ اَفَبِالْبَاطِلِ يُؤْمِنُوْنَ وَبِنِعْمَةِ اللّٰهِ يَكْفُرُوْنَ
awalam yarau annā ja‘alnā ḥaraman āminaw wa yutakhaṭṭafun-nāsu min ḥaulihim, afabil-bāṭili yu'minūna wa bini‘matillāhi yakfurūn(a).
ನಾವು (ಅವರ ಭೂಮಿಯನ್ನು) ಸುರಕ್ಷಿತ ಪವಿತ್ರ ಸ್ಥಳವನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿದ್ದೇವೆ ಮತ್ತು ಅದರ ಸುತ್ತಲೂ ಜನರು ಪರಸ್ಪರ ಲೂಟಿ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಅವರು ನೋಡುವುದಿಲ್ಲವೇ? (ಸತ್ಯವು ಸ್ಪಷ್ಟವಾದ ನಂತರವೂ) ಅವರು ಇನ್ನೂ ಸುಳ್ಳನ್ನು ನಂಬುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಅಲ್ಲಾಹನ ಅನುಗ್ರಹಗಳನ್ನು ಏಕೆ ನಿರಾಕರಿಸುತ್ತಾರೆ?
وَاِذَا مَسَّ النَّاسَ ضُرٌّ دَعَوْا رَبَّهُمْ مُّنِيْبِيْنَ اِلَيْهِ ثُمَّ اِذَآ اَذَاقَهُمْ مِّنْهُ رَحْمَةً اِذَا فَرِيْقٌ مِّنْهُمْ بِرَبِّهِمْ يُشْرِكُوْنَۙ
wa iżā massan-nāsa ḍurrun da‘au rabbahum munībīna ilaihi ṡumma iżā ażāqahum minhu raḥmatan iżā farīqum minhum birabbihim yusyrikūn(a).
ಮತ್ತು ಜನರಿಗೆ ಏನಾದರೂ ಅಪಾಯ ಎದುರಾದಾಗ, ಅವರು ತಮ್ಮ ಪ್ರಭುವಿನ ಕಡೆಗೆ ಮರಳಿ ಬರುವಂತೆ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತಾರೆ, ನಂತರ ಆತನು ಅವರಿಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಕೃಪೆಯನ್ನು ನೀಡಿದಾಗ, ಅವರಲ್ಲಿ ಕೆಲವರು ಅಲ್ಲಾಹನೊಂದಿಗೆ ಪಾಲುದಾರರನ್ನು ಸೇರಿಸುತ್ತಾರೆ.
وَلَقَدْ اٰتَيْنَا لُقْمٰنَ الْحِكْمَةَ اَنِ اشْكُرْ لِلّٰهِ ۗوَمَنْ يَّشْكُرْ فَاِنَّمَا يَشْكُرُ لِنَفْسِهٖۚ وَمَنْ كَفَرَ فَاِنَّ اللّٰهَ غَنِيٌّ حَمِيْدٌ
wa laqad ātainā luqmānal-ḥikmata anisykur lillāh(i), wa may yasykur fa'innamā yasykuru linafsih(ī), wa man kafara fa'innallāha ganiyyun ḥamīd(un).
ಮತ್ತು ನಿಜಕ್ಕೂ ನಾವು ಲುಕ್ಮಾನರಿಗೆ ಬುದ್ಧಿವಂತಿಕೆಯನ್ನು ನೀಡಿದ್ದೇವೆ, ಅದು "ಅಲ್ಲಾಹನಿಗೆ ಕೃತಜ್ಞರಾಗಿರಿ! ಮತ್ತು (ಅಲ್ಲಾಹನಿಗೆ) ಕೃತಜ್ಞರಾಗಿರುವವನು ಸ್ವತಃ ಕೃತಜ್ಞನಾಗಿದ್ದಾನೆ; ಮತ್ತು ಯಾರು ಕೃತಜ್ಞರಾಗುವುದಿಲ್ಲವೋ (ಅಪಖ್ಯಾತಿ ಹೊಂದುತ್ತಾನೆ), ಆಗ ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಅಲ್ಲಾಹನು ಅತ್ಯಂತ ಶ್ರೀಮಂತ, ಸ್ತುತ್ಯರ್ಹ."
وَاِذَا غَشِيَهُمْ مَّوْجٌ كَالظُّلَلِ دَعَوُا اللّٰهَ مُخْلِصِيْنَ لَهُ الدِّيْنَ ەۚ فَلَمَّا نَجّٰىهُمْ اِلَى الْبَرِّ فَمِنْهُمْ مُّقْتَصِدٌۗ وَمَا يَجْحَدُ بِاٰيٰتِنَآ اِلَّا كُلُّ خَتَّارٍ كَفُوْرٍ
wa iżā gasyiyahum maujun kaẓ-ẓulali da‘awullāha mukhliṣīna lahud-dīn(a), falammā najjāhum ilal-barri faminhum muqtaṣid(un), wa mā yajḥadu bi'āyātinā illā kullu khattārin kafūr(in).
ಮತ್ತು ಅವರು ಪರ್ವತಗಳಷ್ಟು ದೊಡ್ಡ ಅಲೆಗಳಿಂದ ಸುತ್ತಾಡಲ್ಪಟ್ಟಾಗ, ಅವರು ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾಗಿ ಅಲ್ಲಾಹನನ್ನು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಅವನಲ್ಲಿ ನಂಬಿಕೆ ಇಡುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಅಲ್ಲಾಹನು ಅವರನ್ನು ಭೂಮಿಗೆ ತಲುಪದಂತೆ ರಕ್ಷಿಸಿದಾಗ, ಅವರಲ್ಲಿ ಕೆಲವರು ನೇರ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವುದನ್ನು ಮುಂದುವರೆಸಿದರು. ನಮ್ಮ ವಚನಗಳನ್ನು ನಿರಾಕರಿಸುವವರು ಕೇವಲ ಕೃತಘ್ನ ದ್ರೋಹಿಗಳು.
۞ وَاِذَا مَسَّ الْاِنْسَانَ ضُرٌّ دَعَا رَبَّهٗ مُنِيْبًا اِلَيْهِ ثُمَّ اِذَا خَوَّلَهٗ نِعْمَةً مِّنْهُ نَسِيَ مَا كَانَ يَدْعُوْٓا اِلَيْهِ مِنْ قَبْلُ وَجَعَلَ لِلّٰهِ اَنْدَادًا لِّيُضِلَّ عَنْ سَبِيْلِهٖ ۗ قُلْ تَمَتَّعْ بِكُفْرِكَ قَلِيْلًا ۖاِنَّكَ مِنْ اَصْحٰبِ النَّارِ
wa iżā massal-insāna ḍurrun da‘ā rabbahū munīban ilaihi ṡumma iżā khawwalahū ni‘matan minhu nasiya mā kāna yad‘ū ilaihi min qablu wa ja‘ala lilllāhi andādal liyuḍilla ‘an sabīlih(ī), qul tamatta‘ bikufrika qalīlā(n), innaka min aṣḥābin-nār(i).
ಮನುಷ್ಯನಿಗೆ ಒಂದು ವಿಪತ್ತು ಬಂದಾಗ, ಅವನು ತನ್ನ ಪ್ರಭುವಿನ ಬಳಿಗೆ ಮರಳುವ ಮೂಲಕ (ಸಹಾಯ) ಬೇಡುತ್ತಾನೆ; ಆದರೆ ಅವನು ಅವನಿಗೆ ಅನುಗ್ರಹಿಸಿದಾಗ, ಅವನು ಮೊದಲು ಅಲ್ಲಾಹನಲ್ಲಿ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿದ್ದನ್ನು ಮರೆತುಬಿಡುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು (ಜನರನ್ನು) ಅವನ ಮಾರ್ಗದಿಂದ ದಾರಿತಪ್ಪಿಸಲು ಅಲ್ಲಾಹನಿಗಾಗಿ ಮಿತ್ರರನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುತ್ತಾನೆ. ಹೇಳಿರಿ: "ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯದವರೆಗೆ ನಿಮ್ಮ ಅಪನಂಬಿಕೆಯೊಂದಿಗೆ ಆನಂದಿಸಿ. ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ, ನೀವು ನರಕದ ನಿವಾಸಿಗಳಲ್ಲಿ ಇರುತ್ತೀರಿ."
فَاِذَا مَسَّ الْاِنْسَانَ ضُرٌّ دَعَانَاۖ ثُمَّ اِذَا خَوَّلْنٰهُ نِعْمَةً مِّنَّاۙ قَالَ اِنَّمَآ اُوْتِيْتُهٗ عَلٰى عِلْمٍ ۗبَلْ هِيَ فِتْنَةٌ وَّلٰكِنَّ اَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَ
fa'iżā massal-insāna ḍurrun da‘ānā ṡumma iżā khawwalnāhu ni‘matam minnā, qāla innamā ūtītuhū ‘alā ‘ilm(in), bal hiya fitnatuw wa lākinna akṡarahum lā ya‘lamūn(a).
ಆದ್ದರಿಂದ ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ಏನಾದರೂ ವಿಪತ್ತು ಸಂಭವಿಸಿದಾಗ ಅವನು ನಮ್ಮನ್ನು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತಾನೆ, ನಂತರ ನಾವು ಅವನಿಗೆ ನಮ್ಮ ಆಶೀರ್ವಾದಗಳನ್ನು ನೀಡಿದಾಗ ಅವನು, "ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ, ನನಗೆ ಈ ಆಶೀರ್ವಾದ ನೀಡಲ್ಪಟ್ಟದ್ದು ನನ್ನ ಬುದ್ಧಿವಂತಿಕೆಯಿಂದಾಗಿಯೇ" ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ. ವಾಸ್ತವವಾಗಿ, ಇದು ಒಂದು ಪರೀಕ್ಷೆಯಾಗಿದೆ, ಆದರೆ ಅವರಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿನವರಿಗೆ ತಿಳಿದಿಲ್ಲ.
وَاِذَآ اَنْعَمْنَا عَلَى الْاِنْسَانِ اَعْرَضَ وَنَاٰ بِجَانِبِهٖۚ وَاِذَا مَسَّهُ الشَّرُّ فَذُوْ دُعَاۤءٍ عَرِيْضٍ
wa iżā an‘amnā ‘alal-insāni a‘raḍa wa na'ā bijānibih(ī), wa iżā massahusy-syarru fażū du‘ā'in ‘arīḍ(in).
ಮತ್ತು ನಾವು ಮನುಷ್ಯನಿಗೆ ಔದಾರ್ಯ ನೀಡಿದಾಗ, ಅವನು (ಅಹಂಕಾರದಿಂದ) ತಿರುಗಿ ಬೀಳುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ದೂರ ಸರಿಯುತ್ತಾನೆ; ಆದರೆ ವಿಪತ್ತು ಬಂದಾಗ, ಅವನು ಬಹಳಷ್ಟು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತಾನೆ.
فَاِنْ اَعْرَضُوْا فَمَآ اَرْسَلْنٰكَ عَلَيْهِمْ حَفِيْظًا ۗاِنْ عَلَيْكَ اِلَّا الْبَلٰغُ ۗوَاِنَّآ اِذَآ اَذَقْنَا الْاِنْسَانَ مِنَّا رَحْمَةً فَرِحَ بِهَا ۚوَاِنْ تُصِبْهُمْ سَيِّئَةٌ ۢبِمَا قَدَّمَتْ اَيْدِيْهِمْ فَاِنَّ الْاِنْسَانَ كَفُوْرٌ
fa in a‘raḍū famā arsalnāka ‘alaihim ḥafīẓā(n), in ‘alaika illal-balāg(u), wa innā iżā ażaqnal-insāna minnā raḥmatan fariḥa bihā, wa in tuṣibhum sayyi'atum bimā qaddamat aidīhim fa'innal-insāna kafūr(un).
ಅವರು ತಿರುಗಿಬಿದ್ದರೆ, ನಾವು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಅವರ ಮೇಲ್ವಿಚಾರಕರಾಗಿ ಕಳುಹಿಸಿಲ್ಲ (ನೆನಪಿಡಿ) ನಿಮ್ಮ ಕರ್ತವ್ಯ (ನಿಗದಿತ ಮಾಹಿತಿಯನ್ನು ತಿಳಿಸುವುದು) ಹೊರತು ಬೇರೇನೂ ಅಲ್ಲ. ಮತ್ತು ನಿಜಕ್ಕೂ, ನಾವು ಮನುಷ್ಯನಿಗೆ ನಮ್ಮಿಂದ ಕರುಣೆಯನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದಾಗ, ಅವನು ಅದನ್ನು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಸ್ವಾಗತಿಸುತ್ತಾನೆ; ಆದರೆ ಅವರು ತಮ್ಮ ಕೈಗಳ ಕರ್ಮಗಳಿಂದಾಗಿ ತೊಂದರೆಗೆ ಒಳಗಾಗಿದ್ದರೆ (ಅವರು ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಅದನ್ನು ನಿರಾಕರಿಸುತ್ತಾರೆ), ನಿಜಕ್ಕೂ, ಮಾನವರು (ಆಶೀರ್ವಾದಗಳನ್ನು) ಬಹಳವಾಗಿ ನಿರಾಕರಿಸುತ್ತಾರೆ.
اِنَّ يَوْمَ الْفَصْلِ كَانَ مِيْقَاتًاۙ
inna yaumal-faṣli kāna mīqātā(n).
ನಿಜಕ್ಕೂ, ತೀರ್ಪಿನ ದಿನವು ಒಂದು ನಿಗದಿತ ಸಮಯವಾಗಿದೆ,