وَاِذَا لَقُوا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا قَالُوْٓا اٰمَنَّا ۚ وَاِذَا خَلَوْا اِلٰى شَيٰطِيْنِهِمْ ۙ قَالُوْٓا اِنَّا مَعَكُمْ ۙاِنَّمَا نَحْنُ مُسْتَهْزِءُوْنَ
wa iżā laqul-lażīna āmanū qālū āmannā, wa iżā khalau ilā syayāṭīnihim qālū innā ma‘akum, innamā naḥnu mustahzi'ūn(a).
او کله چې دوی له هغو خلکو سره مخ شي چې ایمان یې راوړی وي، نو وايي چې موږ ایمان راوړی دی. خو کله چې بیرته خپلو شیطانانو (مشرانو) ته راستانه شي، نو وايي چې موږ له تاسو سره یو، موږ یوازې ټوکې کوو.
اَللّٰهُ يَسْتَهْزِئُ بِهِمْ وَيَمُدُّهُمْ فِيْ طُغْيَانِهِمْ يَعْمَهُوْنَ
allāhu yastahzi'u bihim wa yamudduhum fī ṭugyānihim ya‘mahūn(a).
الله به پرې ملنډې ووهي او پرېږدي چې په ګمراهۍ کې ډوب شي.
وَاِذْ قَالَ مُوْسٰى لِقَوْمِهٖٓ اِنَّ اللّٰهَ يَأْمُرُكُمْ اَنْ تَذْبَحُوْا بَقَرَةً ۗ قَالُوْٓا اَتَتَّخِذُنَا هُزُوًا ۗ قَالَ اَعُوْذُ بِاللّٰهِ اَنْ اَكُوْنَ مِنَ الْجٰهِلِيْنَ
wa iż qāla mūsā liqaumihī innallāha ya'murukum an tażbaḥū baqarah(tan), qālū atattakhiżunā huzuwā(n), qāla a‘ūżu billāhi an akūna minal-jāhilīn(a).
او (یاد کړئ) کله چې موسی علیه السلام خپل قوم ته وویل: "الله تعالی تاسو ته د غوا د حلالولو امر کوي." هغوی وویل: "ایا ته زموږ سره ټوکې کوې؟" هغه (موسی علیه السلام) ځواب ورکړ: "زه په الله تعالی پناه غواړم چې زه د ناپوهانو له ډلې څخه نه شم."
اُولٰۤىِٕكَ لَهُمْ نَصِيْبٌ مِّمَّا كَسَبُوْا ۗ وَاللّٰهُ سَرِيْعُ الْحِسَابِ
ulā'ika lahum naṣībum mimmā kasabū, wallāhu sarī‘ul-ḥisāb(i).
هغوی هغه کسان دي چې د خپلو لاسته راوړنو څخه به برخه ولري، او الله جل جلاله په حساب کې ډېر چټک دی.
وَقَدْ نَزَّلَ عَلَيْكُمْ فِى الْكِتٰبِ اَنْ اِذَا سَمِعْتُمْ اٰيٰتِ اللّٰهِ يُكْفَرُ بِهَا وَيُسْتَهْزَاُ بِهَا فَلَا تَقْعُدُوْا مَعَهُمْ حَتّٰى يَخُوْضُوْا فِيْ حَدِيْثٍ غَيْرِهٖٓ ۖ اِنَّكُمْ اِذًا مِّثْلُهُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ جَامِعُ الْمُنٰفِقِيْنَ وَالْكٰفِرِيْنَ فِيْ جَهَنَّمَ جَمِيْعًاۙ
wa qad nazzala ‘alaikum fil-kitābi an iżā sami‘tum āyātillāhi yukfaru bihā wa yustahza'u bihā falā taq‘udū ma‘ahum ḥattā yakhūḍū fī ḥadīṡin gairih(ī), innakum iżam miṡlahum, innallāha jāmi‘ul-munāfiqīna wal-kāfirīna fī jahannama jamī‘ā(n).
او په حقیقت کې، الله تعالی ستاسو لپاره په کتاب (قرآن) کې (قوانین) نازل کړي دي چې که تاسو د الله تعالی آیتونه (د کافرانو لخوا) رد او مسخره واورئ، نو د دوی سره مه کینئ، مخکې لدې چې دوی په بل بحث کې برخه واخلي. ځکه (که تاسو د دوی سره ناست یاست)، یقینا تاسو به د دوی په څیر یاست. په حقیقت کې، الله تعالی به ټول منافقین او کافران په دوزخ کې راټول کړي.
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَتَّخِذُوا الَّذِيْنَ اتَّخَذُوْا دِيْنَكُمْ هُزُوًا وَّلَعِبًا مِّنَ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ مِنْ قَبْلِكُمْ وَالْكُفَّارَ اَوْلِيَاۤءَۚ وَاتَّقُوا اللّٰهَ اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَ
yā ayyuhal-lażīna āmanū lā tattakhiżul-lażīnattakhażū dīnakum huzuwaw wa la‘ibam minal-lażīna ūtul-kitāba min qablikum wal-kuffāra auliyā'(a), wattaqullāha in kuntum mu'minīn(a).
اې هغو کسانو چې ایمان مو راوړی دی! خپل مشران مه جوړوئ چې ستاسو دین یې د ملنډو او لوبو نښه ګرځولی دی، (په ځانګړي ډول) له هغو کسانو څخه چې له تاسو څخه مخکې کتاب ورکړل شوی او کافران (مشرکان). او له الله څخه وویریږئ که تاسو مومنان یاست.
وَاِذَا نَادَيْتُمْ اِلَى الصَّلٰوةِ اتَّخَذُوْهَا هُزُوًا وَّلَعِبًا ۗذٰلِكَ بِاَ نَّهُمْ قَوْمٌ لَّا يَعْقِلُوْنَ
wa iżā nādaitum ilaṣ-ṣalātittakhażūhā huzuwaw wa la‘ibā(n), żālika bi'annahum qaumul lā ya‘qilūn(a).
او که ته (دوی) د لمانځه لپاره راوبلې، نو دوی دا د ملنډو او لوبو نښه ګرځوي. دا ځکه چې دوی داسې خلک دي چې نه پوهیږي.
فَقَدْ كَذَّبُوْا بِالْحَقِّ لَمَّا جَاۤءَهُمْۗ فَسَوْفَ يَأْتِيْهِمْ اَنْۢبـٰۤؤُا مَا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ
faqad każżabū bil-ḥaqqi lammā jā'ahum fa saufa ya'tīhim ambā'u mā kānū bihī yastahzi'ūn(a).
په حقیقت کې، دوی د حق (قرآن) انکار کړی دی کله چې دوی ته راغی، نو په راتلونکي کې به دوی ته هغه خبرونه (حقیقت) راشي چې دوی تل مسخره کول.
وَلَقَدِ اسْتُهْزِئَ بِرُسُلٍ مِّنْ قَبْلِكَ فَحَاقَ بِالَّذِيْنَ سَخِرُوْا مِنْهُمْ مَّا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ ࣖ
wa laqadistuhzi'a birusulim min qablika fa ḥāqa bil-lażīna sakhirū minhum mā kānū bihī yastahzi'ūn(a).
او په رښتيا چې له تا (محمد صلی الله عليه وسلم) څخه مخکې په ځينو رسولانو پورې ملنډې وهل شوې وې، نو د هغو ملنډو وهونکو په ځواب کې چې د هغوی ملنډې يې وهلې، پر هغوی عذاب راغی.
يَحْذَرُ الْمُنٰفِقُوْنَ اَنْ تُنَزَّلَ عَلَيْهِمْ سُوْرَةٌ تُنَبِّئُهُمْ بِمَا فِيْ قُلُوْبِهِمْۗ قُلِ اسْتَهْزِءُوْاۚ اِنَّ اللّٰهَ مُخْرِجٌ مَّا تَحْذَرُوْنَ
yaḥżarul-munāfiqūna an tunazzala ‘alaihim sūratun tunabbi'uhum bimā fī qulūbihim, qulistahzi'ū, innallāha mukhrijum mā taḥżarūn(a).
دا منافقان وېرېږي چې داسې سورت به نازل شي چې د دوی په زړونو کې پټ شوي شیان روښانه کړي. (دوی ته) ووایه، " (د الله او د هغه د رسول سره) ټوکې کوئ." یقینا، الله به هغه څه ښکاره کړي چې تاسو ترې ویره لرئ.
وَلَىِٕنْ سَاَلْتَهُمْ لَيَقُوْلُنَّ اِنَّمَا كُنَّا نَخُوْضُ وَنَلْعَبُۗ قُلْ اَبِاللّٰهِ وَاٰيٰتِهٖ وَرَسُوْلِهٖ كُنْتُمْ تَسْتَهْزِءُوْنَ
wa la'in sa'altahum layaqūlunna innamā kunnā nakhūḍū wa nal‘ab(u), qul abillāhi wa āyātihī wa rasūlihī kuntum tastahzi'ūn(a).
او که تاسو له دوی څخه وپوښتئ، نو دوی به خامخا ځواب ورکړي، "په حقیقت کې، موږ یوازې ټوکې او لوبې کولې." ووایه، "تاسو ولې تل د الله، د هغه د آیتونو او د هغه د رسول سره ملنډې وهئ؟"
اَلَّذِيْنَ يَلْمِزُوْنَ الْمُطَّوِّعِيْنَ مِنَ الْمُؤْمِنِيْنَ فِى الصَّدَقٰتِ وَالَّذِيْنَ لَا يَجِدُوْنَ اِلَّا جُهْدَهُمْ فَيَسْخَرُوْنَ مِنْهُمْ ۗسَخِرَ اللّٰهُ مِنْهُمْ ۖ وَلَهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ
allażīna yalmizūnal-muṭṭawwi‘īna minal-mu'minīna fiṣ-ṣadaqāti wal-lażīna lā yajidūna illā juhdahum fa yaskharūna minhum, sakhirallāhu minhum, wa lahum ‘ażābun alīm(un).
(منافقین) هغه کسان دي چې په هغو مؤمنانو نیوکه کوي چې په خپله خوښه خیرات ورکوي او هغه خلک (بدبیني) کوي چې یوازې هغه څه ترلاسه کوي چې دوی یې توان لري، بیا دا منافقین دوی ته سپکاوی کوي. الله به د دوی د سپکاوي بدله واخلي، او دوی به دردناک عذاب سره مخ شي.
وَلَىِٕنْ اَخَّرْنَا عَنْهُمُ الْعَذَابَ اِلٰٓى اُمَّةٍ مَّعْدُوْدَةٍ لَّيَقُوْلُنَّ مَا يَحْبِسُهٗ ۗ اَلَا يَوْمَ يَأْتِيْهِمْ لَيْسَ مَصْرُوْفًا عَنْهُمْ وَحَاقَ بِهِمْ مَّا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ ࣖ
wa la'in akhkharnā ‘anhumul-‘ażāba ilā ummatim ma‘dūdatil layaqūlunna mā yaḥbisuh(ū), alā yauma ya'tīhim laisa maṣrūfan ‘anhum wa ḥāqa bihim mā kānū bihī yastahzi'ūn(a).
او البته، که موږ د دوی پر وړاندې عذاب تر ټاکلي وخت پورې وځنډوو، نو دوی به ووایي: "څه شی یې مخنیوی کوي؟" پوه شئ چې کله دوی ته عذاب راشي، نو دوی یې نشي مخنیوی کولی. دوی د هغه (عذاب) سره محاصره دي چې دوی یې ملنډې وهلې.
وَيَصْنَعُ الْفُلْكَۗ وَكُلَّمَا مَرَّ عَلَيْهِ مَلَاٌ مِّنْ قَوْمِهٖ سَخِرُوْا مِنْهُ ۗقَالَ اِنْ تَسْخَرُوْا مِنَّا فَاِنَّا نَسْخَرُ مِنْكُمْ كَمَا تَسْخَرُوْنَۗ
wa yaṣna‘ul-fulk(a), wa kullamā marra ‘alaihi mala'um min qaumihī sakhirū minh(u), qāla in taskharū minnā fa innā naskharu minkum kamā taskharūn(a).
او هغه (نوح علیه السلام) د کښتۍ په جوړولو پیل وکړ. هر کله چې به د هغه د قوم مشران له هغه څخه تېرېدل، نو هغوی به پرې ملنډې وهلې. هغه (نوح علیه السلام) وویل: "که ته موږ ملنډې وهې، نو موږ به هم ستاسو ملنډې وهو لکه څنګه چې ته موږ ملنډې وهې."
وَمَا يَأْتِيْهِمْ مِّنْ رَّسُوْلٍ اِلَّا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ
wa mā ya'tīhim mir rasūlin illā kānū bihī yastahzi'ūn(a).
او هر کله چې به دوی ته کوم پیغمبر راغی، دوی به یې ملنډې وهلې.
اِنَّا كَفَيْنٰكَ الْمُسْتَهْزِءِيْنَۙ
innā kafainākal-mustahzi'īn(a).
بېشکه موږ تا (محمد صلی الله علیه وسلم) د هغو کسانو له شر څخه ساتو چې (په تا پورې) ملنډې وهي.
فَاَصَابَهُمْ سَيِّاٰتُ مَا عَمِلُوْا وَحَاقَ بِهِمْ مَّا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ ࣖ
fa aṣābahum sayyi'ātu mā ‘amilū wa ḥāqa bihim mā kānū bihī yastahzi'ūn(a).
نو دوی د خپلو کړنو سزا (پایلې) سره مخ شول او هغه سزا یې چې په تیرو وختونو کې یې تل ملنډې وهلې وې، ډوب شول.
وَمَا نُرْسِلُ الْمُرْسَلِيْنَ اِلَّا مُبَشِّرِيْنَ وَمُنْذِرِيْنَۚ وَيُجَادِلُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا بِالْبَاطِلِ لِيُدْحِضُوْا بِهِ الْحَقَّ وَاتَّخَذُوْٓا اٰيٰتِيْ وَمَآ اُنْذِرُوْا هُزُوًا
wa mā nursilul-mursalīna illā mubasysyirīna wa munżirīn(a), wa yujādilul-lażīna kafarū bil-bāṭili liyudḥiḍū bihil-ḥaqqa wattakhażū āyātī wa mā unżirū huzuwā(n).
او موږ پېغمبران نه دي لېږلي مګر د زېري ورکوونکي او وېروونکي په توګه، خو هغه کسان چې کافران شوي دي په باطله توګه بحث کوي ترڅو حق (حق) له منځه یوسي، او زما ایتونه او هغه څه چې د دوی په وړاندې اخطار شوي دي مسخره کوي.
ذٰلِكَ جَزَاۤؤُهُمْ جَهَنَّمُ بِمَا كَفَرُوْا وَاتَّخَذُوْٓا اٰيٰتِيْ وَرُسُلِيْ هُزُوًا
Żālika jazā'uhum jahannamu bimā kafarū wattakhażū āyātī wa rusulī huzuwā(n).
نو د دوی د کفر له امله او زما په آیتونو او زما رسولانو پورې د هغوی د ملنډو وهلو له امله به د دوی سزا دوزخ وي.
وَاِذَا رَاٰكَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اِنْ يَّتَّخِذُوْنَكَ اِلَّا هُزُوًاۗ اَهٰذَا الَّذِيْ يَذْكُرُ اٰلِهَتَكُمْۚ وَهُمْ بِذِكْرِ الرَّحْمٰنِ هُمْ كٰفِرُوْنَ
wa iżā ra'ākal-lażīna kafarū iy yattakhiżūnaka illā huzuwā(n), ahāżal-lażī yażkuru ālihatakum, wa hum biżikrir-raḥmāni hum kāfirūn(a).
او کله چې کافران تا (محمد صلی الله علیه وسلم) وویني، نو دوی یوازې ستا ملنډې وهي. (دوی وویل) "ایا دا هغه څوک دی چې ستاسو معبودان یې رد کړي وو؟" که څه هم دوی هغه خلک دي چې د رحمن الله له یادولو څخه انکار کوي.
وَلَقَدِ اسْتُهْزِئَ بِرُسُلٍ مِّنْ قَبْلِكَ فَحَاقَ بِالَّذِيْنَ سَخِرُوْا مِنْهُمْ مَّا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ ࣖ
wa laqadistuhzi'a birusulim min qablika fa ḥāqa bil-lażīna sakhirū minhum mā kānū bihī yastahzi'ūn(a).
او په رښتيا چې ستا (محمد صلی الله عليه وسلم) څخه مخکې رسولانو هم ملنډې وهل شوې وې، نو پر هغو کسانو (عذاب) راغی چې په هغه څه يې ملنډې وهلې چې تل يې (رسولانو) ملنډې وهلې.
لَقَدْ وُعِدْنَا نَحْنُ وَاٰبَاۤؤُنَا هٰذَا مِنْ قَبْلُ اِنْ هٰذَآ اِلَّآ اَسَاطِيْرُ الْاَوَّلِيْنَ
laqad wu‘idnā naḥnu wa ābā'unā hāżā min qablu in hāżā illā asāṭīrul-awwalīn(a).
په حقیقت کې، دا زموږ او زموږ د نیکونو سره ژمنه شوې ده، دا یوازې د پخوانیو خلکو یوه افسانه ده!"
فَاتَّخَذْتُمُوْهُمْ سِخْرِيًّا حَتّٰىٓ اَنْسَوْكُمْ ذِكْرِيْ وَكُنْتُمْ مِّنْهُمْ تَضْحَكُوْنَ
fattakhażtumūhum sikhriyyan ḥattā ansaukum żikrī wa kuntum minhum taḍḥakūn(a).
بیا تاسو هغوی د ملنډو وسیله وګرځول، نو تاسو زما یاد هېر کړ، او تاسو (تل) په هغوی پورې خندل،
وَاِذَا رَاَوْكَ اِنْ يَّتَّخِذُوْنَكَ اِلَّا هُزُوًاۗ اَهٰذَا الَّذِيْ بَعَثَ اللّٰهُ رَسُوْلًا
wa iżā ra'auka iy yattakhiżūnaka illā huzuwā(n), ahāżal-lażī ba‘aṡallāhu rasūlā(n).
او کله چې دوی تا (محمد صلی الله علیه وسلم) وویني، نو یوازې ستا ملنډې وهي (او وايي) چې ایا دا هغه سړی دی چې الله تعالی د رسول په توګه رالیږلی دی؟
فَقَدْ كَذَّبُوْا فَسَيَأْتِيْهِمْ اَنْۢبـٰۤؤُا مَا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ
faqad każżabū fa saya'tīhim ambā'u mā kānū bihī yastahzi'ūn(a).
په حقيقت کې، دوی (قرآن) دروغ ګڼلی دی، نو په راتلونکي کې به دوی ته د هغه (عذاب) خبرونه راشي چې دوی یې ملنډې وهلې.
قَالَ لِمَنْ حَوْلَهٗٓ اَلَا تَسْتَمِعُوْنَ
qāla liman ḥaulahū alā tastami‘ūn(a).
هغه (فرعون) د خپل شاوخوا خلکو ته وویل: "ایا تاسو نه دي اوریدلي (هغه څه چې هغه وویل)؟"
۞ فَمَا كَانَ جَوَابَ قَوْمِهٖٓ اِلَّآ اَنْ قَالُوْٓا اَخْرِجُوْٓا اٰلَ لُوْطٍ مِّنْ قَرْيَتِكُمْۙ اِنَّهُمْ اُنَاسٌ يَّتَطَهَّرُوْنَ
famā kāna jawāba qaumihī illā an qālū akhrijū āla lūṭim min qaryatikum, innahum unāsuy yataṭahharūn(a).
د هغه د قوم ځواب یوازې دا وو چې "لوط او د هغه کورنۍ له خپلې خاورې وباسئ، په حقیقت کې دوی (ځانونه) پاک ګڼي."
وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يَّشْتَرِيْ لَهْوَ الْحَدِيْثِ لِيُضِلَّ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ بِغَيْرِ عِلْمٍۖ وَّيَتَّخِذَهَا هُزُوًاۗ اُولٰۤىِٕكَ لَهُمْ عَذَابٌ مُّهِيْنٌ
wa minan-nāsi may yasytarī lahwal-ḥadīṡi liyuḍilla ‘an sabīlillāhi bigairi ‘ilmiw wa yattakhiżahā huzuwā(n), ulā'ika lahum ‘ażābum muhīn(un).
او په انسانانو کې ځینې داسې هم شته چې بې ګټې خبرې کوي ترڅو (خلک) د الله له لارې بې علمه ګمراه کړي او هغه مسخره کړي، د دوی لپاره سپکوونکی عذاب دی.
يٰحَسْرَةً عَلَى الْعِبَادِۚ مَا يَأْتِيْهِمْ مِّنْ رَّسُوْلٍ اِلَّا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ
yā ḥasratan ‘alal-‘ibād(i), mā ya'tīhim mir rasūlin illā kānū bihī yastahzi'ūn(a).
دې بندګانو څومره پښېماني درلوده، هر کله چې به دوی ته کوم پیغمبر راغی، نو تل به یې ملنډې وهلې.
بَلْ عَجِبْتَ وَيَسْخَرُوْنَ ۖ
bal ‘ajibta wa yaskharūn(a).
ته (محمد صلی الله علیه وسلم) هم (د دوی په نافرمانۍ) حیران شوې او هغوی (تاسو ته) سپکاوی وکړ.
وَاِذَا رَاَوْا اٰيَةً يَّسْتَسْخِرُوْنَۖ
wa iżā ra'au āyatay yastaskhirūn(a).
او کله چې دوی (د الله د عظمت) کومه نښه وویني، نو ملنډې پرې وهي.
وَبَدَا لَهُمْ سَيِّاٰتُ مَا كَسَبُوْا وَحَاقَ بِهِمْ مَّا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ
wa badā lahum sayyi'ātu mā kasabū wa ḥāqa bihim mā kānū bihī yastahzi'ūn(a).
او هغوی ته څرګنده شوه چې کوم بد کار یې کړی دی او هغه څه چې تل یې ملنډې وهلې وې، پرې ډوب شول.
اَنْ تَقُوْلَ نَفْسٌ يّٰحَسْرَتٰى عَلٰى مَا فَرَّطْتُّ فِيْ جَنْۢبِ اللّٰهِ وَاِنْ كُنْتُ لَمِنَ السّٰخِرِيْنَۙ
an taqūla yā ḥasratā ‘alā mā farraṭṭu fī jambillāhi wa in kuntu laminas-sākhirīn(a).
تر څو څوک ونه وايي چې زما افسوس د الله تعالی په وړاندې د خپلې غفلت له امله څومره لوی دی او په حقیقت کې زه د هغو کسانو څخه یم چې (د الله تعالی د دین سره) ملنډې وهي.
وَمَا يَأْتِيْهِمْ مِّنْ نَّبِيٍّ اِلَّا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ
wa mā ya'tīhim min nabiyyin illā kānū bihī yastahzi'ūn(a).
او هر کله چې به کوم پیغمبر ورته راغی، هغوی به تل هغه پورې ملنډې وهلې.
اَهُمْ يَقْسِمُوْنَ رَحْمَتَ رَبِّكَۗ نَحْنُ قَسَمْنَا بَيْنَهُمْ مَّعِيْشَتَهُمْ فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَاۙ وَرَفَعْنَا بَعْضَهُمْ فَوْقَ بَعْضٍ دَرَجٰتٍ لِّيَتَّخِذَ بَعْضُهُمْ بَعْضًا سُخْرِيًّا ۗوَرَحْمَتُ رَبِّكَ خَيْرٌ مِّمَّا يَجْمَعُوْنَ
ahum yaqsimūna raḥmata rabbik(a), naḥnu qasamnā bainahum ma‘īsyatahum fil-ḥayātid-dun-yā, wa rafa‘nā ba‘ḍahum fauqa ba‘ḍin darajātil liyattakhiża ba‘ḍuhum ba‘ḍan sukhriyyā(n), wa raḥmatu rabbika khairum mimmā yajma‘ūn(a).
ایا دوی ستا د رب رحمت ویشي؟ موږ د دوی د دې دنیا په ژوند کې د ژوند کولو لاره ټاکلې ده، او موږ د دوی ځینې د ځینو نورو په پرتله په درجو کې لوړ کړي دي، ترڅو ځینې یې له ځینو نورو څخه ګټه پورته کړي. او ستا د رب رحمت د هغه څه څخه غوره دی چې دوی یې راټولوي.
وَاِذَا عَلِمَ مِنْ اٰيٰتِنَا شَيْـًٔا ۨاتَّخَذَهَا هُزُوًاۗ اُولٰۤىِٕكَ لَهُمْ عَذَابٌ مُّهِيْنٌۗ
wa iżā ‘alima min āyātinā syai'anittakhażahā huzuwā(n), ulā'ika lahum ‘ażābum muhīn(un).
او که هغه زموږ په آیتونو لږ څه پوه شي، نو (هغه آیتونه) مسخره کیږي. دوی هغه کسان دي چې سپکوونکي عذاب به ورته ورسیږي.
وَبَدَا لَهُمْ سَيِّاٰتُ مَا عَمِلُوْا وَحَاقَ بِهِمْ مَّا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ
wa badā lahum sayyi'ātu mā ‘amilū wa ḥāqa bihim mā kānū bihī yastahzi'ūn(a).
او د هغو بدو کارونو بدي به ورته څرګنده شي چې دوی یې کوي، او عذاب به هغو کسانو ته ورسیږي چې دوی به یې ملنډې وهلې.
ذٰلِكُمْ بِاَنَّكُمُ اتَّخَذْتُمْ اٰيٰتِ اللّٰهِ هُزُوًا وَّغَرَّتْكُمُ الْحَيٰوةُ الدُّنْيَا ۚفَالْيَوْمَ لَا يُخْرَجُوْنَ مِنْهَا وَلَا هُمْ يُسْتَعْتَبُوْنَ
Żālikum bi'annakumuttakhażtum āyātillāhi huzuwaw wa garratkumul-ḥayātud-dun-yā, fal-yauma lā yukhrajūna minhā wa lā hum yusta‘tabūn(a).
دا ځکه چې تاسو د الله تعالی آیتونه مسخره کړي دي او د دنیا ژوند تاسو دوکه کړي یاست." نو نن به دوی له اور څخه نه ایستل کیږي او نه به دوی ته د توبې کولو فرصت ورکړل شي.
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا يَسْخَرْ قَوْمٌ مِّنْ قَوْمٍ عَسٰٓى اَنْ يَّكُوْنُوْا خَيْرًا مِّنْهُمْ وَلَا نِسَاۤءٌ مِّنْ نِّسَاۤءٍ عَسٰٓى اَنْ يَّكُنَّ خَيْرًا مِّنْهُنَّۚ وَلَا تَلْمِزُوْٓا اَنْفُسَكُمْ وَلَا تَنَابَزُوْا بِالْاَلْقَابِۗ بِئْسَ الِاسْمُ الْفُسُوْقُ بَعْدَ الْاِيْمَانِۚ وَمَنْ لَّمْ يَتُبْ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الظّٰلِمُوْنَ
yā ayyuhal-lażīna āmanū lā yaskhar qaumum min qaumin ‘asā ay yakūnū khairam minhum wa lā nisā'um min nisā'in ‘asā ay yakunna khairam minhunn(a), wa lā talmizū anfusakum wa lā tanābazū bil-alqāb(i), bi'salismul-fusūqu ba‘dal-īmān(i), wa mal lam yatub fa ulā'ika humuẓ-ẓālimūn(a).
اې هغو کسانو چې ایمان مو راوړی دی! یو قوم دې په بل قوم ملنډې نه وهي (ځکه) ممکن دوی (هغه کسان چې ملنډې وهل کیږي) له دوی (هغه کسان چې ملنډې وهل کیږي) څخه غوره وي او نه باید ښځې (هغه ښځې چې ملنډې وهل کیږي) له نورو ښځو (هغه ښځې چې ملنډې وهل کیږي) څخه غوره وي. یو پر بل نیوکه مه کوئ او یو بل ته بد نومونه مه اخلئ. تر ټولو بده بلنه هغه ده چې له ایمان راوړلو وروسته بده (ناوړه) وي. او څوک چې توبه ونه باسي، نو دوی ظالمان دي.