وَلَمَّا بَرَزُوْا لِجَالُوْتَ وَجُنُوْدِهٖ قَالُوْا رَبَّنَآ اَفْرِغْ عَلَيْنَا صَبْرًا وَّثَبِّتْ اَقْدَامَنَا وَانْصُرْنَا عَلَى الْقَوْمِ الْكٰفِرِيْنَ ۗ
wa lammā barazū lijālūta wa junūdihī qālū rabbanā afrig ‘alainā ṣabraw wa ṡabbit aqdāmanā wanṣurnā ‘alal-qaumil-kāfirīn(a).
Nígbà tí wọ́n sì dojúkọ Jalut àti àwọn ọmọ ogun rẹ̀, wọ́n gbàdúrà pé, “Olúwa wa, fún wa ní sùúrù, fún wa ní agbára, kí o sì ràn wá lọ́wọ́ láti kojú àwọn aláìgbàgbọ́.”
اِذْ هَمَّتْ طَّۤاىِٕفَتٰنِ مِنْكُمْ اَنْ تَفْشَلَاۙ وَاللّٰهُ وَلِيُّهُمَا ۗ وَعَلَى اللّٰهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُوْنَ
iż hammat-ṭā'ifatāni minkum an tafsyalā, wallāhu waliyyuhumā, wa ‘alallāhi falyatawakkalil-mu'minūn(a).
Nígbà tí ẹgbẹ́ méjì nínú yín bá fẹ́ sá kúrò nítorí ìbẹ̀rù, nígbà tí Allāhu jẹ́ Olùrànlọ́wọ́ wọn, kí àwọn onígbàgbọ́ fi ìgbẹ́kẹ̀lé wọn lé Allāhu.
وَاللّٰهُ اَعْلَمُ بِاَعْدَاۤىِٕكُمْ ۗوَكَفٰى بِاللّٰهِ وَلِيًّا ۙوَّكَفٰى بِاللّٰهِ نَصِيْرًا
wallāhu a‘lamu bi'a‘dā'ikum, wa kafā billāhi waliyyaw wa kafā billāhi naṣīrā(n).
Allah sì mọ̀ nípa àwọn ọ̀tá rẹ dáadáa. Allah tó láti jẹ́ olùdáàbòbò àti pé Allah tó láti jẹ́ olùrànlọ́wọ́ (fún ọ).
قَالَ رَجُلَانِ مِنَ الَّذِيْنَ يَخَافُوْنَ اَنْعَمَ اللّٰهُ عَلَيْهِمَا ادْخُلُوْا عَلَيْهِمُ الْبَابَۚ فَاِذَا دَخَلْتُمُوْهُ فَاِنَّكُمْ غٰلِبُوْنَ ەۙ وَعَلَى اللّٰهِ فَتَوَكَّلُوْٓا اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَ
qāla rajulāni minal-lażīna yakhāfūna an‘amallāhu ‘alaihimadkhulū ‘alaihimul-bāb(a), fa iżā dakhaltumūhu fa innakum gālibūn(a), wa ‘alallāhi fa tawakkalū in kuntum mu'minīn(a).
Àwọn ọkùnrin méjì lára àwọn olùfọkànsìn, tí Allah ti fún ní ojúrere, wí pé, “Ẹ kọlù wọ́n nípasẹ̀ ẹnu ọ̀nà (ìlú náà). Tí ẹ bá wọlé, dájúdájú ẹ ó ṣẹ́gun. Kí ẹ sì gbẹ́kẹ̀lé Allah nìkan, tí ẹ bá jẹ́ onígbàgbọ́.”
وَاِنْ يَّمْسَسْكَ اللّٰهُ بِضُرٍّ فَلَا كَاشِفَ لَهٗٓ اِلَّا هُوَ ۗوَاِنْ يَّمْسَسْكَ بِخَيْرٍ فَهُوَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ
iy yamsaskallāhu biḍurrin falā kāsyifa lahū illā huw(a), wa iy yamsaska bikhairin fa huwa ‘alā kulli syai'in qadīr(un).
Tí Allāhu bá sì mú ìjábá kan bá ọ, kò sí ẹni tí ó lè mú un kúrò àyàfi Òun. Tí Ó bá sì mú rere wá fún ọ, Ó ní agbára lórí ohun gbogbo.
قُلْ اَرَءَيْتَكُمْ اِنْ اَتٰىكُمْ عَذَابُ اللّٰهِ اَوْ اَتَتْكُمُ السَّاعَةُ اَغَيْرَ اللّٰهِ تَدْعُوْنَۚ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ
qul ara'aitakum in atākum ‘ażābullāhi au atatkumus-sā‘atu agairallāhi tad‘ūn(a), in kuntum ṣādiqīn(a).
Sọ (Muhammad), “Ẹ ṣàlàyé fún mi tí ìyà Allāhu bá dé bá yín, tàbí ọjọ́ Àjíǹde bá dé bá yín, bóyá ẹ ó máa pe (àwọn ọlọ́run) mìíràn yàtọ̀ sí Allāhu, tí ẹ bá jẹ́ olóòótọ́!”
بَلْ اِيَّاهُ تَدْعُوْنَ فَيَكْشِفُ مَا تَدْعُوْنَ اِلَيْهِ اِنْ شَاۤءَ وَتَنْسَوْنَ مَا تُشْرِكُوْنَ ࣖ
bal iyyāhu tad‘ūna fa yaksyifu mā tad‘ūna ilaihi in syā'a wa tansauna mā tusyrikūn(a).
(Rárá,) Òun nìkan ni ẹ ń béèrè ìrànlọ́wọ́. Tí Ó bá fẹ́, Ó máa mú ohun tí ẹ ń béèrè lọ́wọ́ Rẹ̀ kúrò, tí ẹ sì máa fi ohun tí ẹ ń ṣe pẹ̀lú Rẹ̀ sílẹ̀.
فَلَوْلَآ اِذْ جَاۤءَهُمْ بَأْسُنَا تَضَرَّعُوْا وَلٰكِنْ قَسَتْ قُلُوْبُهُمْ وَزَيَّنَ لَهُمُ الشَّيْطٰنُ مَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ
falau lā iż jā'ahum ba'sunā taḍarra‘ū wa lākin qasat qulūbuhum wa zayyana lahumusy-syaiṭānu mā kānū ya‘malūn(a).
Ṣùgbọ́n kí ló dé tí wọn kò fi ṣe àdúrà (sí Allah) pẹ̀lú ìrẹ̀lẹ̀ nígbà tí ìyà Wa dé bá wọn? Ní tòótọ́, ọkàn wọn ti di líle, Sátánì sì ti sọ ohun tí wọ́n ń ṣe nígbà gbogbo di ẹlẹ́wà fún wọn.
اُدْعُوْا رَبَّكُمْ تَضَرُّعًا وَّخُفْيَةً ۗاِنَّهٗ لَا يُحِبُّ الْمُعْتَدِيْنَۚ
ud‘ū rabbakum taḍarru‘aw wa khufūyah(tan), innahū lā yuḥibbul-mu‘tadīn(a).
Gbàdúrà sí Ọlọ́run rẹ pẹ̀lú ọkàn ìrẹ̀lẹ̀ àti ohùn pẹ̀lẹ́. Ní tòótọ́, kò fẹ́ràn àwọn tí wọ́n ń ré ààlà kọjá.
قَالُوْٓا اِنَّآ اِلٰى رَبِّنَا مُنْقَلِبُوْنَۙ
qālū innā ilā rabbinā munqalibūn(a).
Wọ́n (àwọn onídán) dáhùn pé, “Dájúdájú àwa yóò padà sí ọ̀dọ̀ Olúwa wa.”
وَلَمَّا سُقِطَ فِيْٓ اَيْدِيْهِمْ وَرَاَوْا اَنَّهُمْ قَدْ ضَلُّوْاۙ قَالُوْا لَىِٕنْ لَّمْ يَرْحَمْنَا رَبُّنَا وَيَغْفِرْ لَنَا لَنَكُوْنَنَّ مِنَ الْخٰسِرِيْنَ
wa lammā suqiṭa fī aidīhim wa ra'au annahum qad ḍallū, qālū la'il lam yarḥamnā rabbunā wa yagfir lanā lanakūnanna minal-khāsirīn(a).
Nígbà tí wọ́n sì kábàámọ̀ iṣẹ́ wọn, tí wọ́n sì rí i pé wọ́n ti ṣìnà, wọ́n wí pé, “Tí Olúwa wa kò bá ṣàánú wa, tí kò sì dáríjì wá, dájúdájú a ó wà lára àwọn tí ó ti padánù.”
وَاخْتَارَ مُوْسٰى قَوْمَهٗ سَبْعِيْنَ رَجُلًا لِّمِيْقَاتِنَا ۚفَلَمَّآ اَخَذَتْهُمُ الرَّجْفَةُ قَالَ رَبِّ لَوْ شِئْتَ اَهْلَكْتَهُمْ مِّنْ قَبْلُ وَاِيَّايَۗ اَتُهْلِكُنَا بِمَا فَعَلَ السُّفَهَاۤءُ مِنَّاۚ اِنْ هِيَ اِلَّا فِتْنَتُكَۗ تُضِلُّ بِهَا مَنْ تَشَاۤءُ وَتَهْدِيْ مَنْ تَشَاۤءُۗ اَنْتَ وَلِيُّنَا فَاغْفِرْ لَنَا وَارْحَمْنَا وَاَنْتَ خَيْرُ الْغٰفِرِيْنَ
wakhtāra mūsā qaumahū sab‘īna rajulal limīqātinā, falammā akhażathumur-rajfatu qāla rabbi lau syi'ta ahlaktahum min qablu wa iyyāy(a), atuhlikunā bimā fa‘alas-sufahā'u minnā, in hiya illā fitnatuk(a), tuḍillu bihā man tasyā'u wa tahdī man tasyā'(u), anta waliyyunā fagfir lanā warḥamnā wa anta khairul-gāfirīn(a).
Mósè sì yan àádọ́rin ènìyàn láti inú àwọn ènìyàn rẹ̀ láti (béèrè fún ìrònúpìwàdà) ní àkókò tí A yàn. Nígbà tí ilẹ̀ ríri kan kọlu wọ́n, Mósè wí pé, “Olúwa mi, ìbá ṣe pé ìwọ fẹ́, ìwọ ìbá ti pa wọ́n àti èmi run ṣáájú èyí. Ṣé ìwọ yóò pa wá run nítorí ìṣe àwọn tí kò ní òye láàrín wa? Ìdánwò kan ṣoṣo ni èyí láti ọ̀dọ̀ Rẹ, O ń fi ìdánwò yìí tàn ẹni tí O fẹ́ jẹ, O sì ń tọ́ ẹni tí O bá fẹ́ sọ́nà. Ìwọ ni olórí wa, nítorí náà dáríjì wá kí o sì ṣàánú wa. Ìwọ ni olùdáríjì jùlọ.”
۞ وَاكْتُبْ لَنَا فِيْ هٰذِهِ الدُّنْيَا حَسَنَةً وَّفِى الْاٰخِرَةِ اِنَّا هُدْنَآ اِلَيْكَۗ قَالَ عَذَابِيْٓ اُصِيْبُ بِهٖ مَنْ اَشَاۤءُۚ وَرَحْمَتِيْ وَسِعَتْ كُلَّ شَيْءٍۗ فَسَاَكْتُبُهَا لِلَّذِيْنَ يَتَّقُوْنَ وَيُؤْتُوْنَ الزَّكٰوةَ وَالَّذِيْنَ هُمْ بِاٰيٰتِنَا يُؤْمِنُوْنَۚ
waktub lanā fī hāżihid-dun-yā ḥasanataw wa fil-ākhirati innā hudnā ilaik(a), qāla ‘ażābī uṣību bihī man asyā'(u), wa raḥmatī wasi‘at kulla syai'(in), fa sa'aktubuhā lil-lażīna yattaqūna wa yu'tūnaz-zakāta wal-lażīna hum bi'āyātinā yu'minūn(a).
Kí o sì yàn ohun rere fún wa ní ayé yìí àti ní ọjọ́ iwájú. Dájúdájú, a máa padà (ronú pìwàdà) sí ọ̀dọ̀ Rẹ. (Allah) sọ pé, “Èmi yóò fi ìyà mi lé ẹni tí mo bá fẹ́, àánú mi sì bo gbogbo nǹkan. Nítorí náà, Èmi yóò fi àánú mi fún àwọn olùfọkànsìn, àwọn tí wọ́n ń san zakāt àti àwọn tí wọ́n gbàgbọ́ nínú àwọn āyah Wa.”
وَاِمَّا يَنْزَغَنَّكَ مِنَ الشَّيْطٰنِ نَزْغٌ فَاسْتَعِذْ بِاللّٰهِ ۗاِنَّهٗ سَمِيْعٌ عَلِيْمٌ
wa immā yanzagannaka minasy-syaiṭāni nazgun fasta‘iż billāh(i), innahū samī‘un ‘alīm(un).
Tí Èṣù bá sì wá dán ọ wò, sá àsálà sí Allāhu. Dájúdájú, Òun ni Olùgbọ́ gbogbo nǹkan, Onímọ̀ gbogbo nǹkan.
اِذْ يَقُوْلُ الْمُنٰفِقُوْنَ وَالَّذِيْنَ فِيْ قُلُوْبِهِمْ مَّرَضٌ غَرَّ هٰٓؤُلَاۤءِ دِيْنُهُمْۗ وَمَنْ يَّتَوَكَّلْ عَلَى اللّٰهِ فَاِنَّ اللّٰهَ عَزِيْزٌ حَكِيْمٌ
iż yaqūlul-munāfiqūna wal-lażīna fī qulūbihim maraḍun garra hā'ulā'i dīnuhum, wa may yatawakkal ‘alallāhi fa innallāha ‘azīzun ḥakīm(un).
(Ẹ rántí), nígbà tí àwọn alágàbàgebè àti àwọn tí wọ́n ní àrùn nínú ọkàn wọn bá wí pé, “A ti tàn wọ́n (àwọn onígbàgbọ́) jẹ nínú ẹ̀sìn wọn.” (Allāhu sọ pé), “Ẹnikẹ́ni tí ó bá gbẹ́kẹ̀lé Allah, mọ̀ pé Allāhu ni Alágbára, Ọlọ́gbọ́n.”
قُلْ لَّنْ يُّصِيْبَنَآ اِلَّا مَا كَتَبَ اللّٰهُ لَنَاۚ هُوَ مَوْلٰىنَا وَعَلَى اللّٰهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُوْنَ
qul lay yuṣībanā illā mā kataballāhu lanā, huwa maulānā wa ‘alallāhi falyatawakkalil-mu'minūn(a).
Sọ (Muhammad), “Kò sí ohun tí yóò ṣẹlẹ̀ sí wa àyàfi ohun tí Allah ti pàṣẹ fún wa. Òun ni olùdáàbòbò wa, àti pé nínú Allah nìkan ni àwọn onígbàgbọ́ gbẹ́kẹ̀lé.”
وَلَوْ اَنَّهُمْ رَضُوْا مَآ اٰتٰىهُمُ اللّٰهُ وَرَسُوْلُهٗۙ وَقَالُوْا حَسْبُنَا اللّٰهُ سَيُؤْتِيْنَا اللّٰهُ مِنْ فَضْلِهٖ وَرَسُوْلُهٗٓ اِنَّآ اِلَى اللّٰهِ رٰغِبُوْنَ ࣖ
wa lau annahum raḍū mā ātāhumullāhu wa rasūluh(ū), wa qālū ḥasbunallāhu sayu'tīnallāhu min faḍlihī wa rasūluhū innā ilallāhi rāgibūn(a).
Tí wọ́n bá sì ní ìtẹ́lọ́rùn pẹ̀lú ohun tí Allah àti Ojiṣẹ Rẹ̀ fún wọn ní tòótọ́, tí wọ́n sì wí pé, “Allah tó fún wa, Allah àti Ojiṣẹ Rẹ̀ yóò fún wa ní díẹ̀ nínú oore Rẹ̀. Dájúdájú, àwa ni àwọn tí ó ń retí nínú Allah.”
وَّعَلَى الثَّلٰثَةِ الَّذِيْنَ خُلِّفُوْاۗ حَتّٰٓى اِذَا ضَاقَتْ عَلَيْهِمُ الْاَرْضُ بِمَا رَحُبَتْ وَضَاقَتْ عَلَيْهِمْ اَنْفُسُهُمْ وَظَنُّوْٓا اَنْ لَّا مَلْجَاَ مِنَ اللّٰهِ اِلَّآ اِلَيْهِۗ ثُمَّ تَابَ عَلَيْهِمْ لِيَتُوْبُوْاۗ اِنَّ اللّٰهَ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِيْمُ ࣖ
wa ‘alaṡ-ṡalāṡatil-lażīna khullifū, ḥattā iżā ḍāqat ‘alaihimul-arḍu bimā raḥubat wa ḍāqat ‘alaihim anfusuhum wa ẓannū allā malja'a minallāhi illā ilaih(i), ṡumma tāba ‘alaihim liyatūbū, innallāha huwat-tawwābur-raḥīm(u).
àti fún àwọn mẹ́ta tí wọ́n kù. Títí tí ilẹ̀ fi dàbí pé ó há fún wọn, bó tilẹ̀ jẹ́ pé ó gbòòrò, tí ẹ̀mí wọn sì há fún wọn, tí wọ́n sì mọ̀ pé kò sí ààbò kankan lọ́wọ́ Allāhu àyàfi nínú Rẹ̀, nígbà náà ni Allāhu gba ìrònúpìwàdà wọn kí wọ́n lè dúró nínú ìrònúpìwàdà wọn. Dájúdájú, Allāhu ni Olùgbà Ìrònúpìwàdà, Àánúpìwàdà jùlọ.
فَاِنْ تَوَلَّوْا فَقُلْ حَسْبِيَ اللّٰهُ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَ ۗ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَهُوَ رَبُّ الْعَرْشِ الْعَظِيْمِ ࣖ
fa in tawallau faqul ḥasbiyallāhu lā ilāha illā huw(a), ‘alaihi tawakkaltu wa huwa rabbul-‘arsyil-‘aẓīm(i).
Nítorí náà, tí wọ́n bá yípadà (láti inú ìgbàgbọ́), sọ (Muhammad), “Allah tó fún mi; kò sí ọlọ́run kan àyàfi Rẹ̀. Mo gbẹ́kẹ̀lé Rẹ̀, Òun sì ni Olúwa Ìtẹ́ Ńlá.”
هُوَ الَّذِيْ يُسَيِّرُكُمْ فِى الْبَرِّ وَالْبَحْرِۗ حَتّٰٓى اِذَا كُنْتُمْ فِىْ الْفُلْكِۚ وَجَرَيْنَ بِهِمْ بِرِيْحٍ طَيِّبَةٍ وَّفَرِحُوْا بِهَا جَاۤءَتْهَا رِيْحٌ عَاصِفٌ وَّجَاۤءَهُمُ الْمَوْجُ مِنْ كُلِّ مَكَانٍ وَّظَنُّوْٓا اَنَّهُمْ اُحِيْطَ بِهِمْۙ دَعَوُا اللّٰهَ مُخْلِصِيْنَ لَهُ الدِّيْنَ ەۚ لَىِٕنْ اَنْجَيْتَنَا مِنْ هٰذِهٖ لَنَكُوْنَنَّ مِنَ الشّٰكِرِيْنَ
huwal-lażī yusayyirukum fil-barri wal-baḥr(i), ḥattā iżā kuntum fil-fulk(i), wa jaraina bihim birīḥin ṭayyibatiw wa fariḥū bihā jā'athā rīḥun ‘āṣifuw wa jā'ahumul-mauju min kulli makāniw wa ẓannū annahum uḥīṭa bihim, da‘awullāha mukhliṣīna lahud-dīn(a), la'in anjaitanā min hāżihī lanakūnanna minasy-syākirīn(a).
Òun ni Ọlọ́run tí ó mú kí o lè rìn lórí ilẹ̀, (kí o sì rìn lórí òkun). Nígbà tí o bá wà nínú ọkọ̀ ojú omi náà, tí ó sì ń rìn kiri, ó ń gbé wọn (àwọn ènìyàn inú rẹ̀) pẹ̀lú afẹ́fẹ́ rere tí ń fẹ́, tí wọ́n sì ń láyọ̀ nítorí rẹ̀; lójijì ni ìjì kan dé, ìgbì omi sì kọlù wọ́n láti gbogbo igun, wọ́n sì rò pé wọ́n yí wọn ká, nítorí náà wọ́n gbàdúrà tọkàntọkàn sí Ọlọ́run nìkan. (Wí pé), “Tí O bá gbà wá là kúrò nínú ewu yìí, dájúdájú a ó wà lára àwọn tí ó dúpẹ́.”
اِنِّيْ تَوَكَّلْتُ عَلَى اللّٰهِ رَبِّيْ وَرَبِّكُمْ ۗمَا مِنْ دَاۤبَّةٍ اِلَّا هُوَ اٰخِذٌۢ بِنَاصِيَتِهَا ۗاِنَّ رَبِّيْ عَلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍ
innī tawakkaltu ‘alallāhi rabbī wa rabbikum, mā min dābbatin illā huwa ākhiżum bināṣiyatihā, inna rabbī ‘alā ṣirāṭim mustaqīm(in).
Dájúdájú, mo gbẹ́kẹ̀lé Allah, Olúwa mi àti Olúwa rẹ. Kò sí ẹ̀dá kan tí ń rìn kiri tí ó ní ìyè bí kò ṣe Òun ni ẹni tí ó di iwájú orí rẹ̀ mú (ó ń ṣe àkóso rẹ̀). Dájúdájú Olúwa mi wà ní ojú ọ̀nà títọ́ (òdodo).
قَالَ لَوْ اَنَّ لِيْ بِكُمْ قُوَّةً اَوْ اٰوِيْٓ اِلٰى رُكْنٍ شَدِيْدٍ
qāla lau anna lī bikum quwwatan au āwī ilā ruknin syadīd(in).
Ó (Lútù) wí pé, “Tí mo bá ní agbára (láti kọ̀ ọ́ sílẹ̀) tàbí kí n lè sá àsálà sí ìdílé alágbára kan (dájúdájú èmi yóò sá àsálà).”
وَلِلّٰهِ غَيْبُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَاِلَيْهِ يُرْجَعُ الْاَمْرُ كُلُّهٗ فَاعْبُدْهُ وَتَوَكَّلْ عَلَيْهِۗ وَمَا رَبُّكَ بِغَافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُوْنَ ࣖ
wa lillāhi gaibus-samāwāti wal-arḍi wa ilaihi yurja‘ul-amru kulluhū fa‘budhu wa tawakkal ‘alaih(i), wa mā rabbuka bigāfilin ‘ammā ta‘malūn(a).
Àti pé ti Allāhu ni àṣírí àwọn ọ̀run àti ilẹ̀ ayé, àti ti Rẹ̀ ni gbogbo nǹkan padà wá. Nítorí náà, jọ́sìn fún Un kí o sì gbẹ́kẹ̀lé E. Olúwa rẹ kò ní gbàgbé ohun tí o ń ṣe.
وَقَالَ يٰبَنِيَّ لَا تَدْخُلُوْا مِنْۢ بَابٍ وَّاحِدٍ وَّادْخُلُوْا مِنْ اَبْوَابٍ مُّتَفَرِّقَةٍۗ وَمَآ اُغْنِيْ عَنْكُمْ مِّنَ اللّٰهِ مِنْ شَيْءٍۗ اِنِ الْحُكْمُ اِلَّا لِلّٰهِ ۗعَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَعَلَيْهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُتَوَكِّلُوْنَ
wa qāla yā baniyya lā tadkhulū mim bābiw wāḥidiw wadkhulū min abwābim mutafarriqah(tin), wa mā ugnī ‘ankum minallāhi min syai'(in), inil-ḥukmu illā lillāh(i), ‘alaihi tawakkaltu wa ‘alaihi falyatawakkalil-mutawakkilūn(a).
Ó sì (Jákọ́bù) wí pé, “Ẹ̀yin ọmọ mi! Ẹ má ṣe wọlé láti ẹnu ọ̀nà kan, kí ẹ sì wọlé láti ẹnu ọ̀nà ọ̀tọ̀ọ̀tọ̀; ṣùgbọ́n, èmi kò le dáàbòbò yín rárá kúrò lọ́wọ́ (àyànmọ́) Allāhu. Ìpinnu yẹn wà fún Allāhu nìkan. Mo gbẹ́kẹ̀lé e, mo sì tún fi àwọn tí wọ́n gbẹ́kẹ̀lé e sí i.”
قَالَ اِنَّمَآ اَشْكُوْا بَثِّيْ وَحُزْنِيْٓ اِلَى اللّٰهِ وَاَعْلَمُ مِنَ اللّٰهِ مَا لَا تَعْلَمُوْنَ
qāla innamā asykū baṡṡī wa ḥuznī ilallāhi wa a‘lamu minallāhi mā lā ta‘lamūn(a).
Ó (Jákọ́bù) sọ pé, “Mo kàn ń kérora nípa wàhálà àti ìbànújẹ́ mi sí Allāhu nìkan, mo sì mọ̀ láti ọ̀dọ̀ Allāhu ohun tí ẹ̀yin kò mọ̀.”
كَذٰلِكَ اَرْسَلْنٰكَ فِيْٓ اُمَّةٍ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهَآ اُمَمٌ لِّتَتْلُوَا۟ عَلَيْهِمُ الَّذِيْٓ اَوْحَيْنَآ اِلَيْكَ وَهُمْ يَكْفُرُوْنَ بِالرَّحْمٰنِۗ قُلْ هُوَ رَبِّيْ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَۚ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَاِلَيْهِ مَتَابِ
każālika arsalnāka fī ummatin qad khalat min qablihā umamul litatluwa ‘alaihimul-lażī auḥainā ilaika wa hum yakfurūna bir-raḥmān(i), qul huwa rabbī lā ilāha illā huw(a), ‘alaihi tawakkaltu wa ilaihi matāb(i).
Báyìí ni A ṣe rán ọ (Muhammad) sí àwọn ènìyàn kan tí ọ̀pọ̀lọpọ̀ ènìyàn ti kọjá láti ọ̀dọ̀ wọn, kí o lè máa ka ìwé (Al-Qur’an) tí A ti fihàn ọ́ fún wọn, bó tilẹ̀ jẹ́ pé wọ́n gbàgbọ́ nínú Ọlọ́run Aláàánú jùlọ. Sọ pé, “Òun ni Olúwa mi, kò sí ọlọ́run kan àyàfi Rẹ̀; nínú Rẹ̀ nìkan ṣoṣo ni mo gbẹ́kẹ̀lé, nínú Rẹ̀ nìkan ṣoṣo ni mo sì ronúpìwàdà.”
وَمَا بِكُمْ مِّنْ نِّعْمَةٍ فَمِنَ اللّٰهِ ثُمَّ اِذَا مَسَّكُمُ الضُّرُّ فَاِلَيْهِ تَجْـَٔرُوْنَۚ
wa mā bikum min ni‘matin fa minallāhi ṡumma iżā massakumuḍ-ḍurru fa ilaihi taj'arūn(a).
Gbogbo ibukun ti o wa lori re (wa) lati odo Allah, nigbana nigbati wahala ba ba o, nigbana ni o nbeere iranlowo fun.
وَاتْلُ مَآ اُوْحِيَ اِلَيْكَ مِنْ كِتَابِ رَبِّكَۗ لَا مُبَدِّلَ لِكَلِمٰتِهٖۗ وَلَنْ تَجِدَ مِنْ دُوْنِهٖ مُلْتَحَدًا
watlu mā ūḥiya ilaika min kitābi rabbik(a), lā mubaddila likalimātih(ī), wa lan tajida min dūnihī multaḥadā(n).
Kí o sì ka (Muhammad) ohun tí a fi ránṣẹ́ sí ọ, èyí ni Ìwé Olúwa rẹ (Al-Qur'an). Kò sí ohun tí ó lè yí àwọn gbólóhùn Rẹ̀ padà. Ìwọ kò sì ní lè rí ààbò àyàfi lọ́dọ̀ Rẹ̀.
وَاَعْتَزِلُكُمْ وَمَا تَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ وَاَدْعُوْا رَبِّيْۖ عَسٰٓى اَلَّآ اَكُوْنَ بِدُعَاۤءِ رَبِّيْ شَقِيًّا
wa a‘tazilukum wa mā tad‘ūna min dūnillāhi wa ad‘ū rabbī, ‘asā allā akūna bidu‘ā'i rabbī syaqiyyā(n).
Èmi yóò sì jìnnà sí yín àti sí ohun tí ẹ ń jọ́sìn lẹ́yìn Allah, èmi yóò sì gbàdúrà sí Olúwa mi, mo nírètí pé kí n má baà jáwọ́ nínú gbígbàdúrà sí Olúwa mi.”
قٰلَ رَبِّ احْكُمْ بِالْحَقِّۗ وَرَبُّنَا الرَّحْمٰنُ الْمُسْتَعَانُ عَلٰى مَا تَصِفُوْنَ ࣖ
qāla rabbiḥkum bil-ḥaqq(i), wa rabbunar-raḥmānul-musta‘ānu ‘alā mā taṣifūn(a).
Ó (Muhammad) sọ pé, “Olúwa mi, fúnni ní ìpinnu ní òdodo. Olúwa wa sì jẹ́ aláàánú jùlọ, ẹni tí a ń bẹ̀bẹ̀ fún ìrànlọ́wọ́ fún gbogbo ohun tí o bá sọ.”
قَالَ رَبِّ انْصُرْنِيْ بِمَا كَذَّبُوْنِ
qāla rabbinṣurnī bimā każżabūn(i).
Ó (Noa) gbàdúrà pé, “Olúwa mi, ràn mí lọ́wọ́ nítorí wọ́n purọ́ fún mi.”
وَقُلْ رَّبِّ اَنْزِلْنِيْ مُنْزَلًا مُّبٰرَكًا وَّاَنْتَ خَيْرُ الْمُنْزِلِيْنَ
wa qur rabbi anzilnī munzalam mubārakaw wa anta khairul-munzilīn(a).
Kí o sì gbàdúrà pé, “Olúwa mi, fi mí sí ibi ìbùkún, ìwọ sì ni ẹni tí ó dára jùlọ nínú àwọn olùfúnni.”
نُسَارِعُ لَهُمْ فِى الْخَيْرٰتِۗ بَلْ لَّا يَشْعُرُوْنَ
nusāri‘u lahum fil-khairāt(i), bal lā yasy‘urūn(a).
A ó fún wọn ní àwọn nǹkan rere lẹ́sẹ̀kẹsẹ̀? (Rárá), ṣùgbọ́n wọn kò mọ̀ ọ́n.
قُلْ لِّمَنِ الْاَرْضُ وَمَنْ فِيْهَآ اِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُوْنَ
qul limanil-arḍu wa man fīhā in kuntum ta‘lamūn(a).
Sọ (Muhammad), "Ta ni ilẹ̀ ayé, àti gbogbo ohun tí ó wà nínú rẹ̀, tí ẹ bá mọ̀?"
وَقَالَ الرَّسُوْلُ يٰرَبِّ اِنَّ قَوْمِى اتَّخَذُوْا هٰذَا الْقُرْاٰنَ مَهْجُوْرًا
wa qālar-rasūlu yā rabbi inna qaumittakhażū hāżal-qur'āna mahjūrā(n).
Ojise (Muhammad) si wi pe, “Oluwa mi, dajudaju awọn eniyan mi ti sọ Al-Quran yii di aimọ.”
وَالَّذِيْنَ يَقُوْلُوْنَ رَبَّنَا اصْرِفْ عَنَّا عَذَابَ جَهَنَّمَۖ اِنَّ عَذَابَهَا كَانَ غَرَامًا ۖ
wal-lażīna yaqūlūna rabbanaṣrif ‘annā ‘ażāba jahannam(a), inna ‘ażābahā kāna garāmā(n).
Àti àwọn tí wọ́n ń wí pé, “Olúwa wa, gba ìyà iná ọ̀run àpáàdì kúrò lọ́wọ́ wa, nítorí pé dájúdájú ìyà rẹ̀ yóò mú ìparun ayérayé wá.”
قَالَ رَبِّ اِنِّيْٓ اَخَافُ اَنْ يُّكَذِّبُوْنِ ۗ
qāla rabbi innī akhāfu ay yukażżibūn(i).
Ó (Mósà) sọ pé, “Olúwa mi, dájúdájú mo bẹ̀rù pé wọn yóò purọ́ fún mi.”
قَالَ كَلَّا ۗاِنَّ مَعِيَ رَبِّيْ سَيَهْدِيْنِ
qāla kallā, inna ma‘iya rabbī sayahdīn(i).
Ó (Mósè) dáhùn pé, “Èmi kò ní lè dé láéláé; dájúdájú Olúwa mi wà pẹ̀lú mi, Òun yóò tọ́ mi sọ́nà.”
قَالَ رَبِّ اِنَّ قَوْمِيْ كَذَّبُوْنِۖ
qāla rabbi inna qaumī każżabūn(i).
Ó (Nóà) sọ pé, “Olúwa mi, dájúdájú àwọn ènìyàn mi ti purọ́ fún mi;
اَمَّنْ يُّجِيْبُ الْمُضْطَرَّ اِذَا دَعَاهُ وَيَكْشِفُ السُّوْۤءَ وَيَجْعَلُكُمْ خُلَفَاۤءَ الْاَرْضِۗ ءَاِلٰهٌ مَّعَ اللّٰهِ ۗقَلِيْلًا مَّا تَذَكَّرُوْنَۗ
am may yujībul-muḍṭarra iżā da‘āhu wa yaksyifus-sū'a wa yaj‘alukum khulafā'a fil-arḍ(i), a'ilāhum ma‘allāh(i), qalīlam mā tażakkarūn(a).
Ṣé kì í ṣe òun (Allah) ni ó ń gba (àdúrà) àwọn ènìyàn tí wọ́n wà nínú ìṣòro nígbà tí wọ́n bá ń pè é, tí ó sì ń mú wàhálà kúrò, tí ó sì ń sọ yín di olórí lórí ilẹ̀ ayé? Ṣé ọlọ́run mìíràn wà lẹ́yìn Allah? Ẹ má rántí díẹ̀ (nínú oore-ọ̀fẹ́ Allah).
فَخَرَجَ مِنْهَا خَاۤىِٕفًا يَّتَرَقَّبُ ۖقَالَ رَبِّ نَجِّنِيْ مِنَ الْقَوْمِ الظّٰلِمِيْنَ ࣖ
fakharaja minhā khā'ifay yataraqqab(u), qāla rabbi najjinī minal-qaumiẓ-ẓālimīn(a).
Nítorí náà, (Mósè) jáde kúrò ní ìlú náà pẹ̀lú ìbẹ̀rù, pẹ̀lú ìṣọ́ra (bí ẹnikẹ́ni bá gbá a tàbí tí ó bá mú un), ó gbàdúrà pé, “Olúwa mi, gbà mí lọ́wọ́ àwọn ènìyàn aláìṣòótọ́.”
وَلَمَّا تَوَجَّهَ تِلْقَاۤءَ مَدْيَنَ قَالَ عَسٰى رَبِّيْٓ اَنْ يَّهْدِيَنِيْ سَوَاۤءَ السَّبِيْلِ
wa lammā tawajjaha tilqā'a madyana qāla ‘asā rabbī ay yahdiyanī sawā'as-sabīl(i).
Nígbà tí ó sì lọ sí ilẹ̀ Madyan, ó tún gbàdúrà pé, “Kí Ọlọ́run mi tọ́ mi sí ọ̀nà títọ́.”
فَسَقٰى لَهُمَا ثُمَّ تَوَلّٰىٓ اِلَى الظِّلِّ فَقَالَ رَبِّ اِنِّيْ لِمَآ اَنْزَلْتَ اِلَيَّ مِنْ خَيْرٍ فَقِيْرٌ
fasaqā lahumā ṡumma tawallā ilaẓ-ẓilli faqāla rabbi innī limā anzalta ilayya min khairin faqīr(un).
Ó (Mósè) fún àwọn obìnrin méjèèjì (málúù) ní omi, lẹ́yìn náà ó padà sí ibi tí ó ṣókùnkùn, ó sì gbàdúrà pé, “Olúwa mi, dájúdájú mo nílò oúnjẹ (oúnjẹ) rere tí ìwọ ti rán sí mi.”
قَالَ رَبِّ اِنِّيْ قَتَلْتُ مِنْهُمْ نَفْسًا فَاَخَافُ اَنْ يَّقْتُلُوْنِ
qāla rabbi innī qataltu minhum nafsan fa'akhāfu ay yaqtulūn(i).
Ó (Mósè) sọ pé, “Olúwa mi, mo ti pa ẹnìkan nínú ẹgbẹ́ wọn, nítorí náà mo bẹ̀rù pé wọn yóò pa mí.”
قَالَ رَبِّ انْصُرْنِيْ عَلَى الْقَوْمِ الْمُفْسِدِيْنَ ࣖ
qāla rabbinṣurnī ‘alal-qaumil-mufsidīn(a).
Ó (Lúùtù) gbàdúrà pé, “Olúwa mi, ràn mí lọ́wọ́ (nípa fífi ìyà jẹ mí) lórí ẹgbẹ́ tí ó ṣe ìpalára náà.”
وَاِذَا مَسَّ النَّاسَ ضُرٌّ دَعَوْا رَبَّهُمْ مُّنِيْبِيْنَ اِلَيْهِ ثُمَّ اِذَآ اَذَاقَهُمْ مِّنْهُ رَحْمَةً اِذَا فَرِيْقٌ مِّنْهُمْ بِرَبِّهِمْ يُشْرِكُوْنَۙ
wa iżā massan-nāsa ḍurrun da‘au rabbahum munībīna ilaihi ṡumma iżā ażāqahum minhu raḥmatan iżā farīqum minhum birabbihim yusyrikūn(a).
Nígbà tí ewu bá dé bá àwọn ènìyàn, wọ́n máa ń pe Olúwa wọn láti padà (ronú pìwàdà) sí ọ̀dọ̀ Rẹ̀, nígbà tí Ó bá fún wọn ní díẹ̀ nínú oore-ọ̀fẹ́ Rẹ̀, lójijì àwọn kan nínú wọn máa ń ṣe alábápín pẹ̀lú Ọlọ́run.
وَّتَوَكَّلْ عَلَى اللّٰهِ ۗوَكَفٰى بِاللّٰهِ وَكِيْلًا
wa tawakkal ‘alallāh(i), wa kafā billāhi wakīlā(n).
kí o sì gbẹ́kẹ̀lé Allah. Allāhu sì tó gẹ́gẹ́ bí olùtọ́jú.
لِّيَسْـَٔلَ الصّٰدِقِيْنَ عَنْ صِدْقِهِمْ ۚوَاَعَدَّ لِلْكٰفِرِيْنَ عَذَابًا اَلِيْمًا ࣖ
liyas'alaṣ-ṣādiqīna ‘an ṣidqihim, wa a‘adda lil-kāfirīna ‘ażāban alīmā(n).
kí Ó lè béèrè lọ́wọ́ àwọn olódodo nípa òdodo wọn. Ó pèsè ìyà tó le fún àwọn aláìgbàgbọ́.
وَاِنِّيْ عُذْتُ بِرَبِّيْ وَرَبِّكُمْ اَنْ تَرْجُمُوْنِۚ
wa innī ‘użtu birabbī wa rabbikum an tarjumūn(i).
Dájúdájú mo sáàbò sí Olúwa mi àti Olúwa yín, kúrò nínú ìhalẹ̀ yín láti sọ mí ní òkúta.
فَفِرُّوْٓا اِلَى اللّٰهِ ۗاِنِّيْ لَكُمْ مِّنْهُ نَذِيْرٌ مُّبِيْنٌۚ
fa firrū ilallāh(i), innī lakum minhu nażīrum mubīn(un).
Nítorí náà, ẹ padà sí ọ̀dọ̀ (Ọlọ́run) kíákíá. Dájúdájú, èmi jẹ́ olùkìlọ̀ tí ó hàn gbangba láti ọ̀dọ̀ Allāhu sí yín.