وَلَوْ اَنَّ اَهْلَ الْقُرٰٓى اٰمَنُوْا وَاتَّقَوْا لَفَتَحْنَا عَلَيْهِمْ بَرَكٰتٍ مِّنَ السَّمَاۤءِ وَالْاَرْضِ وَلٰكِنْ كَذَّبُوْا فَاَخَذْنٰهُمْ بِمَا كَانُوْا يَكْسِبُوْنَ
wa lau anna ahlal-qurā āmanū wattaqau lafataḥnā ‘alaihim barakātim minas-samā'i wal ardḍi wa lākin każżabū fa akhażnāhum bimā kānū yaksibūn(a).
او که چیرې د ځمکې خلکو ایمان راوړی وای او تقوا یې کړې وای، نو موږ به پرې د اسمانونو او ځمکې برکتونه اچولي وای، خو دوی (زموږ آیتونه) دروغجن ثابت شول، نو موږ هغوی ته د هغو کړنو سزا ورکړه چې دوی یې کول.
فَاِذَا بَلَغْنَ اَجَلَهُنَّ فَاَمْسِكُوْهُنَّ بِمَعْرُوْفٍ اَوْ فَارِقُوْهُنَّ بِمَعْرُوْفٍ وَّاَشْهِدُوْا ذَوَيْ عَدْلٍ مِّنْكُمْ وَاَقِيْمُوا الشَّهَادَةَ لِلّٰهِ ۗذٰلِكُمْ يُوْعَظُ بِهٖ مَنْ كَانَ يُؤْمِنُ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِ ەۗ وَمَنْ يَّتَّقِ اللّٰهَ يَجْعَلْ لَّهٗ مَخْرَجًا ۙ
fa iżā balagna ajalahunna fa amsikūhunna bima‘rūfin au fāriqūhunna bima‘rūfiw wa asyhidū żawai ‘adlim minkum wa aqīmusy-syahādata lillāh(i), żālikum yū‘aẓu bihī man kāna yu'minu billāhi wal-yaumil-ākhir(i), wa may yattaqillāha yaj‘al lahū makhrajā(n).
نو کله چې دوی د خپل لمانځه پای ته نږدې شي، نو په ښه توګه ورسره پخلا کړئ (یا یې په ښه توګه پریږدئ) او په خپلو کې دوه عادل شاهدان سره شاهدي ورکړئ او ستاسو شهادت د الله لپاره ثابت شي. دا هغه تعلیم دی چې هغو کسانو ته ورکول کیږي چې په الله او آخرت ایمان لري. څوک چې له الله څخه ووېرېږي، خامخا به د هغه لپاره د خلاصون لاره پرانیزي.
وَّيَرْزُقْهُ مِنْ حَيْثُ لَا يَحْتَسِبُۗ وَمَنْ يَّتَوَكَّلْ عَلَى اللّٰهِ فَهُوَ حَسْبُهٗ ۗاِنَّ اللّٰهَ بَالِغُ اَمْرِهٖۗ قَدْ جَعَلَ اللّٰهُ لِكُلِّ شَيْءٍ قَدْرًا
wa yarzuqhu min ḥaiṡu lā yaḥtasib(u), wa may yatawakkal ‘alallāhi fa huwa ḥasbuh(ū), innallāha bāligu amrih(ī), qad ja‘alallāhu likulli syai'in qadrā(n).
او هغه ته یې له هغه ځایه رزق ورکړ چې هغه یې تمه نه درلوده. او څوک چې په الله تعالی توکل وکړي، الله تعالی به یې خامخا (اړتیاوې) پوره کړي. په حقیقت کې، الله تعالی خپل کارونه ترسره کوي. په حقیقت کې، الله تعالی د هر څه لپاره رزق ټاکلی دی.