وَلَوْ اَنَّ اَهْلَ الْقُرٰٓى اٰمَنُوْا وَاتَّقَوْا لَفَتَحْنَا عَلَيْهِمْ بَرَكٰتٍ مِّنَ السَّمَاۤءِ وَالْاَرْضِ وَلٰكِنْ كَذَّبُوْا فَاَخَذْنٰهُمْ بِمَا كَانُوْا يَكْسِبُوْنَ
wa lau anna ahlal-qurā āmanū wattaqau lafataḥnā ‘alaihim barakātim minas-samā'i wal ardḍi wa lākin każżabū fa akhażnāhum bimā kānū yaksibūn(a).
Ku na cï kɔc ke pinynhom gam ku yekë Nhialic door, ke ɣok aacï keek gäm käpath nhial ku piny, ku keek aacï röt wel bïk ya lueth (Athörkuɔ), ku ɣok aacï keek nɔ̈k cït tɛ̈ cï kek ye luɔɔi thïn.
فَاِذَا بَلَغْنَ اَجَلَهُنَّ فَاَمْسِكُوْهُنَّ بِمَعْرُوْفٍ اَوْ فَارِقُوْهُنَّ بِمَعْرُوْفٍ وَّاَشْهِدُوْا ذَوَيْ عَدْلٍ مِّنْكُمْ وَاَقِيْمُوا الشَّهَادَةَ لِلّٰهِ ۗذٰلِكُمْ يُوْعَظُ بِهٖ مَنْ كَانَ يُؤْمِنُ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِ ەۗ وَمَنْ يَّتَّقِ اللّٰهَ يَجْعَلْ لَّهٗ مَخْرَجًا ۙ
fa iżā balagna ajalahunna fa amsikūhunna bima‘rūfin au fāriqūhunna bima‘rūfiw wa asyhidū żawai ‘adlim minkum wa aqīmusy-syahādata lillāh(i), żālikum yū‘aẓu bihī man kāna yu'minu billāhi wal-yaumil-ākhir(i), wa may yattaqillāha yaj‘al lahū makhrajā(n).
Ku na cïk thiɔ̈k ke thök röökden, ke yïn lëu ba keek määt (dhukkë keek) apath wala cɔk keek lɔ apath ku lëukë bïk käŋ ya nyuɔɔth kek kɔc ë yic kaarou kamkun ku cɔlkë käŋkuɔ ya tääu piny në kë de Nhialic. Yen ee piööc cï gäm kɔc cï gam në Allah ku pïïr ciëën. Ku raan ye riɔ̈ɔ̈c në Nhialic abï dhöl ë jäl liep tënë yeen,
وَّيَرْزُقْهُ مِنْ حَيْثُ لَا يَحْتَسِبُۗ وَمَنْ يَّتَوَكَّلْ عَلَى اللّٰهِ فَهُوَ حَسْبُهٗ ۗاِنَّ اللّٰهَ بَالِغُ اَمْرِهٖۗ قَدْ جَعَلَ اللّٰهُ لِكُلِّ شَيْءٍ قَدْرًا
wa yarzuqhu min ḥaiṡu lā yaḥtasib(u), wa may yatawakkal ‘alallāhi fa huwa ḥasbuh(ū), innallāha bāligu amrih(ī), qad ja‘alallāhu likulli syai'in qadrā(n).
ku acï ye gäm mïïth ë dhöl këc yen thɔ̈ɔ̈ŋ. Ku raan cï nhom tääu në Nhialic yic, ke Nhialic abï (kä wïc) keek thöl ë yic. Ee yic, Allah ee käke looi. Ee yic, Allah acï käŋ looi tënë këriɛ̈ɛ̈c ëbën.