اَمْ حَسِبْتُمْ اَنْ تَدْخُلُوا الْجَنَّةَ وَلَمَّا يَأْتِكُمْ مَّثَلُ الَّذِيْنَ خَلَوْا مِنْ قَبْلِكُمْ ۗ مَسَّتْهُمُ الْبَأْسَاۤءُ وَالضَّرَّاۤءُ وَزُلْزِلُوْا حَتّٰى يَقُوْلَ الرَّسُوْلُ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مَعَهٗ مَتٰى نَصْرُ اللّٰهِ ۗ اَلَآ اِنَّ نَصْرَ اللّٰهِ قَرِيْبٌ
am ḥasibtum an tadkhulul-jannata wa lammā ya'tikum maṡalul-lażīna khalau min qablikum, massathumul-ba'sā'u waḍ-ḍarrā'u wa zulzilū ḥattā yaqūlar-rasūlu wal-lażīna āmanū ma‘ahū matā naṣrullāh(i), alā inna naṣrallāhi qarīb(un).
নে আপুনি জান্নাতত প্ৰৱেশ কৰিব বুলি ভাবিছেনে যেতিয়া আপোনাৰ আগত পাৰ হৈ যোৱাসকলৰ ওচৰলৈ অহা এনে (বিচাৰ) এতিয়াও আপোনাৰ ওচৰলৈ অহা নাই। তেওঁলোকে দৰিদ্ৰতা, দুখ-কষ্টত আক্ৰান্ত হৈছিল আৰু (বিভিন্ন পৰীক্ষা-নিৰীক্ষাৰ দ্বাৰা) জোকাৰি গৈছিল, যেতিয়ালৈকে ৰাছুল আৰু তেওঁৰ লগত বিশ্বাসীসকলে কোৱা নাছিল, "আল্লাহৰ সহায় কেতিয়া আহিব?" নিশ্চয় আল্লাহৰ সহায় ওচৰ চাপিছে।
وَاذْكُرُوْٓا اِذْ اَنْتُمْ قَلِيْلٌ مُّسْتَضْعَفُوْنَ فِى الْاَرْضِ تَخَافُوْنَ اَنْ يَّتَخَطَّفَكُمُ النَّاسُ فَاٰوٰىكُمْ وَاَيَّدَكُمْ بِنَصْرِهٖ وَرَزَقَكُمْ مِّنَ الطَّيِّبٰتِ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُوْنَ
ważkurū iż antum qalīlum mustaḍ‘afūna fil-arḍi takhāfūna ay yatakhaṭṭafakumun-nāsu fa āwākum wa ayyadakum binaṣrihī wa razaqakum minaṭ-ṭayyibāti la‘allakum tasykurūn(a).
আৰু মনত ৰাখিব, যেতিয়া তোমালোক (মুহাজিৰিন) এতিয়াও (মুহাজিৰিন) কম সংখ্যক, পৃথিৱীত (মক্কা) নিপীড়িত আছিলা, আৰু আপুনি ভয় কৰিছিল যে (মক্কাৰ) মানুহে আপোনাক অপহৰণ কৰিব, তেতিয়া তেওঁ তোমালোকক থাকিবলৈ ঠাই (মদীনা) দিছিল আৰু তেওঁ আপোনাক তেওঁৰ সহায়ত শক্তিশালী কৰি তুলিছিল আৰু তেওঁ আপোনাক ভাল জীৱিকা দিছিল যাতে আপুনি কৃতজ্ঞ হ’ব।
وَمَا لَكُمْ اَلَّا تُنْفِقُوْا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَلِلّٰهِ مِيْرَاثُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ لَا يَسْتَوِيْ مِنْكُمْ مَّنْ اَنْفَقَ مِنْ قَبْلِ الْفَتْحِ وَقَاتَلَۗ اُولٰۤىِٕكَ اَعْظَمُ دَرَجَةً مِّنَ الَّذِيْنَ اَنْفَقُوْا مِنْۢ بَعْدُ وَقَاتَلُوْاۗ وَكُلًّا وَّعَدَ اللّٰهُ الْحُسْنٰىۗ وَاللّٰهُ بِمَا تَعْمَلُوْنَ خَبِيْرٌ ࣖ
wa mā lakum allā tunfiqū fī sabīlillāhi wa lillāhi mīrāṡus-samāwāti wal-arḍ(i), lā yastawī minkum man anfaqa min qablil-fatḥi wa qātal(a), ulā'ika a‘ẓamu darajatam minal-lażīna anfaqū mim ba‘du wa qātalū, wa kullaw wa‘adallāhul-ḥusnā, wallāhu bimā ta‘malūna khabīr(un).
আৰু আকাশ-পৃথিৱীৰ সকলো উত্তৰাধিকাৰ আল্লাহৰ অন্তৰ্গত যেতিয়া আল্লাহৰ বাটত তোমালোকে নিজৰ ধন-সম্পত্তি কিয় খৰচ নকৰে? যিসকলে তোমালোকৰ মাজত (আল্লাহৰ পথত নিজৰ ধন-সম্পত্তি) খৰচ কৰি (মক্কা) বিজয়ৰ আগত যুদ্ধ কৰে, সেইসকলৰ লগত একে নহয়। (নিজৰ ধন-সম্পত্তি) খৰচ কৰি তাৰ পিছত যুঁজ দিয়াসকলতকৈ তেওঁলোকৰ পদবী বেছি। আৰু আল্লাহে তেওঁলোকৰ প্ৰত্যেককে ভাল (পুৰস্কাৰ) দিয়াৰ প্ৰতিশ্ৰুতি দিলে। আৰু আল্লাহ তোমালোকে কৰা কামৰ বিষয়ে অৱগত।
وَوَجَدَكَ عَاۤىِٕلًا فَاَغْنٰىۗ
wa wajadaka ‘ā'ilan fa agnā.
আৰু তেওঁ তোমালোকক আৰ্তজনৰ দৰে পালে, তেতিয়া তেওঁ তোমালোকক পৰ্যাপ্ততা দিলে।