قُلْ اِنِّيْٓ اَخَافُ اِنْ عَصَيْتُ رَبِّيْ عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيْمٍ
qul innī akhāfu in ‘aṣaitu rabbī ‘ażāba yaumin ‘aẓīm(in).
Ахь ала (Мухьаммад): «Со баккъалла а кхоьру доккхачу дийнан (къематдийнан) Ӏазапах, со сайн Далла Ӏеса хилахь».
وَاِذَا تُتْلٰى عَلَيْهِمْ اٰيَاتُنَا بَيِّنٰتٍۙ قَالَ الَّذِيْنَ لَا يَرْجُوْنَ لِقَاۤءَنَا ائْتِ بِقُرْاٰنٍ غَيْرِ هٰذَآ اَوْ بَدِّلْهُ ۗ قُلْ مَا يَكُوْنُ لِيْٓ اَنْ اُبَدِّلَهٗ مِنْ تِلْقَاۤئِ نَفْسِيْ ۚاِنْ اَتَّبِعُ اِلَّا مَا يُوْحٰٓى اِلَيَّ ۚ اِنِّيْٓ اَخَافُ اِنْ عَصَيْتُ رَبِّيْ عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيْمٍ
wa iżā tutlā ‘alaihim āyātunā bayyināt(in), qālal-lażīna lā yarjūna liqā'ana'ti biqur'ānin gairi hāżā au baddilh(u), qul mā yakūnu lī an ubaddilahū min tilqā'i nafsī, in attabi‘u illā mā yūḥā ilayy(a), innī akhāfu in ‘aṣaitu rabbī ‘ażāba yaumin ‘aẓīm(in).
Тхан аяташ царна билггал дешча , Тхуна дуьхьалкхетар ду аьлла ца хетачара элира :»ХӀара Къуръан доцург кхин жайна схьадала , йа цуьнан метта хӀоттаде . Ахь ала (Мухьаммад): "Суна догӀуш дац иза сайн лаамехь хийцар. Со сайна доссийначунна бен тӀаьхьа ца волу. Со баккъалла а кхоьру доккхачу дийнан (къематдийнан) Ӏазапах, нагахь со сайн Далла муьтӀахь ца хилахь".