يَّرِثُنِيْ وَيَرِثُ مِنْ اٰلِ يَعْقُوْبَ وَاجْعَلْهُ رَبِّ رَضِيًّا
yariṡunī wa yariṡu min āli ya‘qūba waj‘alhu rabbi raḍiyyā(n).
يڠ اكن مواريثي اكو دان مواريثي دري رومه يعقوب; دان جاديكنله دي، يا توهنكو، سأورڠ يڠ دبركتي."
وَالَّذِيْنَ يَقُوْلُوْنَ رَبَّنَا هَبْ لَنَا مِنْ اَزْوَاجِنَا وَذُرِّيّٰتِنَا قُرَّةَ اَعْيُنٍ وَّاجْعَلْنَا لِلْمُتَّقِيْنَ اِمَامًا
wal-lażīna yaqūlūna rabbanā hab lanā min azwājinā wa żurriyyātinā qurrata a‘yuniw waj‘alnā lil-muttaqīna imāmā(n).
دان اورڠ-اورڠ يڠ بركات، "واهاي توهن كامي، كورنياكنله كڤد كامي ڤاسڠن دان كتورونن كامي سباڬاي كسنڠن د دالم هاتي كامي، دان جاديكنله كامي ڤميمڤين اورڠ-اورڠ يڠ برتقوى."
وَوَصَّيْنَا الْاِنْسَانَ بِوَالِدَيْهِ اِحْسَانًا ۗحَمَلَتْهُ اُمُّهٗ كُرْهًا وَّوَضَعَتْهُ كُرْهًا ۗوَحَمْلُهٗ وَفِصٰلُهٗ ثَلٰثُوْنَ شَهْرًا ۗحَتّٰىٓ اِذَا بَلَغَ اَشُدَّهٗ وَبَلَغَ اَرْبَعِيْنَ سَنَةًۙ قَالَ رَبِّ اَوْزِعْنِيْٓ اَنْ اَشْكُرَ نِعْمَتَكَ الَّتِيْٓ اَنْعَمْتَ عَلَيَّ وَعَلٰى وَالِدَيَّ وَاَنْ اَعْمَلَ صَالِحًا تَرْضٰىهُ وَاَصْلِحْ لِيْ فِيْ ذُرِّيَّتِيْۗ اِنِّيْ تُبْتُ اِلَيْكَ وَاِنِّيْ مِنَ الْمُسْلِمِيْنَ
wa waṣṣainal-insāna biwālidaihi iḥsānā(n), ḥamalathu ummuhū kurhaw wa waḍa‘athu kurhā(n), wa ḥamluhū wa fiṣāluhū ṡalāṡūna syahrā(n), ḥattā iżā balaga asyuddahū wa balaga arba‘īna sanah(tan), qāla rabbi auzi‘nī an asykura ni‘matakal-latī an‘amta ‘alayya wa ‘alā wālidayya wa an a‘mala ṣāliḥan tarḍāhu wa aṣliḥ lī fī żurriyyatī, innī tubtu ilaika wa innī minal-muslimīn(a).
دان كامي مڽوروه مأنسي بربوات باءيق كڤد ايبو باڤ مريك. ايبوڽ تله مڠاندوڠڽ دڠن سوكر، دان ملاهيركنڽ دڠن سوكر ﴿جوڬ﴾. تيمڤوه كحاميلن هيڠڬ مڽاڤو اداله تيڬ ڤولوه بولن، سهيڠڬ اڤابيلا اي ﴿انق﴾ تله ديواس دان منچاڤأي اوسيا امڤت ڤولوه تاهون دي بردعا، "واهاي توهنكو، بريله اكو ڤتونجوق اڬر اكو داڤت برشكور اتس نعمت-مو يڠ تله اڠكاو كورنياكن كڤداكو دان ايبو باڤكو دان اڬر اكو داڤت ملاكوكن عملن صالح يڠ اڠكاو ريندوكن كڤداكو دان اكن مڠالير كبايكن ايت كڤد انق-انق دان چوچو-چوچوكو." سسوڠڬوهڽ اكو برتوبة كڤد-مو دان سسوڠڬوهڽ اكو اداله ساله سأورڠ درڤد قوم-قوم اسلام."