يَّرِثُنِيْ وَيَرِثُ مِنْ اٰلِ يَعْقُوْبَ وَاجْعَلْهُ رَبِّ رَضِيًّا
yariṡunī wa yariṡu min āli ya‘qūba waj‘alhu rabbi raḍiyyā(n).
deen mech ierwe wäert an aus dem Haus vum Jakob ierwe wäert; a maacht hien, o mäin Här, zu engem geseenten."
وَالَّذِيْنَ يَقُوْلُوْنَ رَبَّنَا هَبْ لَنَا مِنْ اَزْوَاجِنَا وَذُرِّيّٰتِنَا قُرَّةَ اَعْيُنٍ وَّاجْعَلْنَا لِلْمُتَّقِيْنَ اِمَامًا
wal-lażīna yaqūlūna rabbanā hab lanā min azwājinā wa żurriyyātinā qurrata a‘yuniw waj‘alnā lil-muttaqīna imāmā(n).
An déi, déi soen: "Eise Här, gëff eis eis Ehepartner an eis Nokommen als Freed an (eisen) Häerzer, a maach eis zu Leader vun de Frommen."
وَوَصَّيْنَا الْاِنْسَانَ بِوَالِدَيْهِ اِحْسَانًا ۗحَمَلَتْهُ اُمُّهٗ كُرْهًا وَّوَضَعَتْهُ كُرْهًا ۗوَحَمْلُهٗ وَفِصٰلُهٗ ثَلٰثُوْنَ شَهْرًا ۗحَتّٰىٓ اِذَا بَلَغَ اَشُدَّهٗ وَبَلَغَ اَرْبَعِيْنَ سَنَةًۙ قَالَ رَبِّ اَوْزِعْنِيْٓ اَنْ اَشْكُرَ نِعْمَتَكَ الَّتِيْٓ اَنْعَمْتَ عَلَيَّ وَعَلٰى وَالِدَيَّ وَاَنْ اَعْمَلَ صَالِحًا تَرْضٰىهُ وَاَصْلِحْ لِيْ فِيْ ذُرِّيَّتِيْۗ اِنِّيْ تُبْتُ اِلَيْكَ وَاِنِّيْ مِنَ الْمُسْلِمِيْنَ
wa waṣṣainal-insāna biwālidaihi iḥsānā(n), ḥamalathu ummuhū kurhaw wa waḍa‘athu kurhā(n), wa ḥamluhū wa fiṣāluhū ṡalāṡūna syahrā(n), ḥattā iżā balaga asyuddahū wa balaga arba‘īna sanah(tan), qāla rabbi auzi‘nī an asykura ni‘matakal-latī an‘amta ‘alayya wa ‘alā wālidayya wa an a‘mala ṣāliḥan tarḍāhu wa aṣliḥ lī fī żurriyyatī, innī tubtu ilaika wa innī minal-muslimīn(a).
An Mir hunn de Mënschen gebueden, hiren Elteren Gutt ze maachen. Seng Mamm hat hien mat Schwieregkeeten erwëscht a mat Schwieregkeeten gebuer. D'Period vun der Schwangerschaft bis zum Entwöhnen ass drësseg Méint, sou datt wann hien (d'Kand) erwuesse gëtt a véierzeg Joer al ass, biet hien: "O mäin Här, gëff mir Leedung, fir datt ech dankbar ka sinn fir Är Segen, déi Dir mir a mengen Elteren geschenkt hutt, a fir datt ech gutt Dote maache kann, déi Dir gutt fannt; a gëff mir Gutt, dat op meng Kanner an Enkelkanner eroffléisst. Wierklech, ech bereien mech bei Iech a wierklech, ech sinn ee vun de Muslimen."