يَّرِثُنِيْ وَيَرِثُ مِنْ اٰلِ يَعْقُوْبَ وَاجْعَلْهُ رَبِّ رَضِيًّا
yariṡunī wa yariṡu min āli ya‘qūba waj‘alhu rabbi raḍiyyā(n).
هغه چې زما او د یعقوب د کورنۍ وارث به شي؛ او ای زما ربه، هغه یو برکتناک وګرځوه."
وَالَّذِيْنَ يَقُوْلُوْنَ رَبَّنَا هَبْ لَنَا مِنْ اَزْوَاجِنَا وَذُرِّيّٰتِنَا قُرَّةَ اَعْيُنٍ وَّاجْعَلْنَا لِلْمُتَّقِيْنَ اِمَامًا
wal-lażīna yaqūlūna rabbanā hab lanā min azwājinā wa żurriyyātinā qurrata a‘yuniw waj‘alnā lil-muttaqīna imāmā(n).
او هغه کسان چې وايي: "زموږ ربه، موږ ته زموږ میرمنې او زموږ اولادونه د زړونو د خوښۍ لپاره راکړه او موږ د متقیانو مخکښان وګرځوه."
وَوَصَّيْنَا الْاِنْسَانَ بِوَالِدَيْهِ اِحْسَانًا ۗحَمَلَتْهُ اُمُّهٗ كُرْهًا وَّوَضَعَتْهُ كُرْهًا ۗوَحَمْلُهٗ وَفِصٰلُهٗ ثَلٰثُوْنَ شَهْرًا ۗحَتّٰىٓ اِذَا بَلَغَ اَشُدَّهٗ وَبَلَغَ اَرْبَعِيْنَ سَنَةًۙ قَالَ رَبِّ اَوْزِعْنِيْٓ اَنْ اَشْكُرَ نِعْمَتَكَ الَّتِيْٓ اَنْعَمْتَ عَلَيَّ وَعَلٰى وَالِدَيَّ وَاَنْ اَعْمَلَ صَالِحًا تَرْضٰىهُ وَاَصْلِحْ لِيْ فِيْ ذُرِّيَّتِيْۗ اِنِّيْ تُبْتُ اِلَيْكَ وَاِنِّيْ مِنَ الْمُسْلِمِيْنَ
wa waṣṣainal-insāna biwālidaihi iḥsānā(n), ḥamalathu ummuhū kurhaw wa waḍa‘athu kurhā(n), wa ḥamluhū wa fiṣāluhū ṡalāṡūna syahrā(n), ḥattā iżā balaga asyuddahū wa balaga arba‘īna sanah(tan), qāla rabbi auzi‘nī an asykura ni‘matakal-latī an‘amta ‘alayya wa ‘alā wālidayya wa an a‘mala ṣāliḥan tarḍāhu wa aṣliḥ lī fī żurriyyatī, innī tubtu ilaika wa innī minal-muslimīn(a).
او موږ انسانانو ته امر کړی چې له خپلو مور او پلار سره ښه وکړي. د هغه مور هغه په سختۍ سره حامله کړ او په سختۍ سره یې زیږولی دی. د امیندوارۍ موده تر شیدو ورکولو پورې دیرش میاشتې ده، نو کله چې هغه (ماشوم) بالغ شي او څلویښت کلنۍ ته ورسیږي نو دعا کوي: "ای زما ربه، ما ته لارښوونه راکړه چې زه ستا د هغو نعمتونو شکر ادا کړم چې تا ما او زما مور او پلار ته ورکړي دي او زه هغه نیک کارونه وکړم چې ستا خوښ دي؛ او ما ته هغه نیکي راکړه چې زما اولادونو او لمسیانو ته بهیږي. په حقیقت کې، زه ستا په وړاندې توبه کوم او په حقیقت کې زه د مسلمانانو څخه یم."