فَتَقَبَّلَهَا رَبُّهَا بِقَبُوْلٍ حَسَنٍ وَّاَنْۢبَتَهَا نَبَاتًا حَسَنًاۖ وَّكَفَّلَهَا زَكَرِيَّا ۗ كُلَّمَا دَخَلَ عَلَيْهَا زَكَرِيَّا الْمِحْرَابَۙ وَجَدَ عِنْدَهَا رِزْقًا ۚ قَالَ يٰمَرْيَمُ اَنّٰى لَكِ هٰذَا ۗ قَالَتْ هُوَ مِنْ عِنْدِ اللّٰهِ ۗ اِنَّ اللّٰهَ يَرْزُقُ مَنْ يَّشَاۤءُ بِغَيْرِ حِسَابٍ
fataqabbalahā rabbuhā biqabūlin ḥasaniw wa ambatahā nabātan ḥasanā(n), wa kaffalahā zakariyyā, kullamā dakhala ‘alaihā zakariyyal-miḥrāba wajada ‘indahā rizqā(n), qāla yā maryama annā laki hāżā, qālat huwa min ‘indillāh(i), innallāha yarzuqu may yasyā'u bigairi ḥisāb(in).
تنهن ڪري الله تعاليٰ کيس سٺي قبوليت سان قبول ڪيو، سٺي پرورش سان پرورش ڪئي ۽ سندس سار سنڀال زڪريا جي حوالي ڪئي. جڏهن به زڪريا کيس محراب (عبادت لاءِ خاص ڪمرو) ۾ ڏسڻ لاءِ ايندو هو، ته سندس ڀرسان کاڌو ملندو هو. هو چوندو هو، "اي مريم! توکي هي ڪٿان مليو؟" مريم جواب ڏنو، "اهو الله وٽان آهي." بيشڪ الله تعاليٰ جنهن کي چاهي ٿو بغير حساب جي روزي ڏئي ٿو.
ذٰلِكَ مِنْ اَنْۢبَاۤءِ الْغَيْبِ نُوْحِيْهِ اِلَيْكَ ۗوَمَا كُنْتَ لَدَيْهِمْ اِذْ يُلْقُوْنَ اَقْلَامَهُمْ اَيُّهُمْ يَكْفُلُ مَرْيَمَۖ وَمَا كُنْتَ لَدَيْهِمْ اِذْ يَخْتَصِمُوْنَ
Żālika min ambā'il-gaibi nūḥīhi ilaik(a), wa mā kunta ladaihim iż yulqūna aqlāmahum ayyuhum yakfulu maryam(a), wa mā kunta ladaihim iż yakhtaṣimūn(a).
اِهي ڪجهه غيب جون خبرون آهن جيڪي اسان توهان ڏانهن وحي ڪيون آهن (محمد)، جيتوڻيڪ توهان انهن سان گڏ نه هئا جڏهن اهي پنهنجا قلم وجهي رهيا هئا (قرعه اندازي ڪرڻ لاءِ ته انهن مان ڪير مريم کي رکي ٿو). ۽ جڏهن اهي جهڳڙو ڪري رهيا هئا ته توهان انهن سان گڏ نه هئا.