فَتَقَبَّلَهَا رَبُّهَا بِقَبُوْلٍ حَسَنٍ وَّاَنْۢبَتَهَا نَبَاتًا حَسَنًاۖ وَّكَفَّلَهَا زَكَرِيَّا ۗ كُلَّمَا دَخَلَ عَلَيْهَا زَكَرِيَّا الْمِحْرَابَۙ وَجَدَ عِنْدَهَا رِزْقًا ۚ قَالَ يٰمَرْيَمُ اَنّٰى لَكِ هٰذَا ۗ قَالَتْ هُوَ مِنْ عِنْدِ اللّٰهِ ۗ اِنَّ اللّٰهَ يَرْزُقُ مَنْ يَّشَاۤءُ بِغَيْرِ حِسَابٍ
fataqabbalahā rabbuhā biqabūlin ḥasaniw wa ambatahā nabātan ḥasanā(n), wa kaffalahā zakariyyā, kullamā dakhala ‘alaihā zakariyyal-miḥrāba wajada ‘indahā rizqā(n), qāla yā maryama annā laki hāżā, qālat huwa min ‘indillāh(i), innallāha yarzuqu may yasyā'u bigairi ḥisāb(in).
Шулай итеп, Ул (Аллаһ) уны яҡшы ҡабул итеү менән ҡабул итте, яҡшы үҫеү менән үҫтерҙе һәм хәстәрлеген Зәкәриәгә тапшырҙы. Зәкәриә уны михрабҡа (ғибәҙәт ҡылыу өсөн махсус бүлмә) күрергә килгән һайын эргәһендә ризыҡ таба торғайны. Ул: "Эй, Мәрйәм, быны ҡайҙан алдың?" Ул (Мәрйәм): «Был Аллаһтан», – тип яуап бирҙе. Ысынлап та, Аллаһ теләгән кешеһенә ризыҡты иҫәп-хисапһыҙ бирә.
ذٰلِكَ مِنْ اَنْۢبَاۤءِ الْغَيْبِ نُوْحِيْهِ اِلَيْكَ ۗوَمَا كُنْتَ لَدَيْهِمْ اِذْ يُلْقُوْنَ اَقْلَامَهُمْ اَيُّهُمْ يَكْفُلُ مَرْيَمَۖ وَمَا كُنْتَ لَدَيْهِمْ اِذْ يَخْتَصِمُوْنَ
Żālika min ambā'il-gaibi nūḥīhi ilaik(a), wa mā kunta ladaihim iż yulqūna aqlāmahum ayyuhum yakfulu maryam(a), wa mā kunta ladaihim iż yakhtaṣimūn(a).
Улар ҡәләмдәрен (йәрәбә тартыу өсөн) ҡайһыһына Мәрйәмде һаҡлар икән, һин улар менән бергә булмаһаң да, Беҙ һиңә (Мөхәммәткә) индергән йәшерен хәбәрҙәрҙең ҡайһы берҙәре был. Ә улар ыҙғышҡанда һин улар менән бергә булманың.