فَتَقَبَّلَهَا رَبُّهَا بِقَبُوْلٍ حَسَنٍ وَّاَنْۢبَتَهَا نَبَاتًا حَسَنًاۖ وَّكَفَّلَهَا زَكَرِيَّا ۗ كُلَّمَا دَخَلَ عَلَيْهَا زَكَرِيَّا الْمِحْرَابَۙ وَجَدَ عِنْدَهَا رِزْقًا ۚ قَالَ يٰمَرْيَمُ اَنّٰى لَكِ هٰذَا ۗ قَالَتْ هُوَ مِنْ عِنْدِ اللّٰهِ ۗ اِنَّ اللّٰهَ يَرْزُقُ مَنْ يَّشَاۤءُ بِغَيْرِ حِسَابٍ
fataqabbalahā rabbuhā biqabūlin ḥasaniw wa ambatahā nabātan ḥasanā(n), wa kaffalahā zakariyyā, kullamā dakhala ‘alaihā zakariyyal-miḥrāba wajada ‘indahā rizqā(n), qāla yā maryama annā laki hāżā, qālat huwa min ‘indillāh(i), innallāha yarzuqu may yasyā'u bigairi ḥisāb(in).
Цундела Цо (АллахӀа) дика къобалварца тӀе а эцна, дика кхиарца кхиийна, цуьнан Ӏуналла Закарийга дӀаделла. ХӀоразза а Закария шена тӀе михрабехь (Ӏибадат дан леррина чоь) вогӀуш, цунна уллохь юург карош хилла. Цо элира: "ХӀай Марьям! Мичара схьаэцна хьуна хӀара?" Цо (Марьяма) жоп делира: «АллахӀера ду иза». Баккъалла а, АллахӀа рицкъа ло Шена луучунна, хьесап доцуш.
ذٰلِكَ مِنْ اَنْۢبَاۤءِ الْغَيْبِ نُوْحِيْهِ اِلَيْكَ ۗوَمَا كُنْتَ لَدَيْهِمْ اِذْ يُلْقُوْنَ اَقْلَامَهُمْ اَيُّهُمْ يَكْفُلُ مَرْيَمَۖ وَمَا كُنْتَ لَدَيْهِمْ اِذْ يَخْتَصِمُوْنَ
Żālika min ambā'il-gaibi nūḥīhi ilaik(a), wa mā kunta ladaihim iż yulqūna aqlāmahum ayyuhum yakfulu maryam(a), wa mā kunta ladaihim iż yakhtaṣimūn(a).
Иза ду Оха хьоьга (Мухьаммадна) гуш боцучу хабарех цхьаберш, цара шайн къоламаш (кхаж таса) кхуссучу хенахь хьо цаьрца ца хиллехь а, царех муьлхачунна тӀехь Марьям латтор яра. Ткъа хьо цаьрца ца хилла, уьш дов даьллачу хенахь.