ثُمَّ بَعَثْنٰكُمْ مِّنْۢ بَعْدِ مَوْتِكُمْ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُوْنَ
Ṡumma ba‘aṡnākum mim ba‘di mautikum la‘allakum tasykurūn(a).
तखन, हम अहाँक मृत्युक बाद अहाँ केँ उठौलहुँ, जाहि सँ अहाँ कृतज्ञ भ' सकब।
۞ وَاِذِ اسْتَسْقٰى مُوْسٰى لِقَوْمِهٖ فَقُلْنَا اضْرِبْ بِّعَصَاكَ الْحَجَرَۗ فَانْفَجَرَتْ مِنْهُ اثْنَتَا عَشْرَةَ عَيْنًا ۗ قَدْ عَلِمَ كُلُّ اُنَاسٍ مَّشْرَبَهُمْ ۗ كُلُوْا وَاشْرَبُوْا مِنْ رِّزْقِ اللّٰهِ وَلَا تَعْثَوْا فِى الْاَرْضِ مُفْسِدِيْنَ
wa iżistasqā mūsā liqaumihī faqulnaḍrib bi‘aṣākal-ḥajar(a), fanfajarat minhuṡnatā ‘asyrata ‘ainā(n), qad ‘alima kullu unāsim masyrabahum, kulū wasyrabū mir rizqillāhi wa lā ta‘ṡau fil-arḍi mufsidīn(a).
आ (याद करू) जखन मूसा अपन लोक सभक लेल पानि मँगलनि तखन हम सभ कहलियनि, "अपन लाठी सँ चट्टान पर प्रहार करू!" तेँ ओहि मे सँ बारह टा झरना निकलि गेल। प्रत्येक जनजाति अपन (अपन) पीबाक स्थान जनैत अछि | अल्लाह के रोजी-रोटी (दिल गेल) स खाउ-पीबू, आ नुकसान क' क' धरती पर बुराई नहि करू।
۞ وَلَقَدْ جَاۤءَكُمْ مُّوْسٰى بِالْبَيِّنٰتِ ثُمَّ اتَّخَذْتُمُ الْعِجْلَ مِنْۢ بَعْدِهٖ وَاَنْتُمْ ظٰلِمُوْنَ
wa laqad jā'akum mūsā bil-bayyināti ṡummattakhażtumul-‘ijla mim ba‘dihī wa antum ẓālimūn(a).
आ सचमुच, मूसा अहाँ सभ लग सत्यक प्रमाण ल' क' आयल छलाह, तखन अहाँ सभ ओकर (प्रस्थानक बाद) बछड़ाक मूर्ति (बलिदानक रूप मे) ल' लेलहुँ, आ अहाँ सभ अपराधी (बनि गेलहुँ)।
سَلْ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ كَمْ اٰتَيْنٰهُمْ مِّنْ اٰيَةٍ ۢ بَيِّنَةٍ ۗ وَمَنْ يُّبَدِّلْ نِعْمَةَ اللّٰهِ مِنْۢ بَعْدِ مَا جَاۤءَتْهُ فَاِنَّ اللّٰهَ شَدِيْدُ الْعِقَابِ
sal banī isrā'īla kam ātaināhum min āyatim bayyinah(tin), wa may yubaddil ni‘matallāhi mim ba‘di mā jā'athu fa innallāha syadīdul-‘iqāb(i).
इस्राएल केरऽ संतानऽ स॑ पूछऽ कि हम्में ओकरा सिनी क॑ कतेक स्पष्ट प्रमाण देल॑ छियै । जे कियो अल्लाह केरऽ एहसान के आदान-प्रदान करै छै (ओहि एहसान) ओकरा पास ऐला के बाद, तखन सचमुच अल्लाह सजा में बहुत कठोर छै ।
فَاَلْقٰى عَصَاهُ فَاِذَا هِيَ ثُعْبَانٌ مُّبِيْنٌ ۖ
fa alqā ‘aṣāhu fa iżā hiya ṡu‘bānum mubīn(un).
तखन (मूसा) अपन लाठी फेकि देलक, आ अचानक ओ लाठी असली पैघ साँप बनि गेल।
وَّنَزَعَ يَدَهٗ فَاِذَا هِيَ بَيْضَاۤءُ لِلنّٰظِرِيْنَ ࣖ
wa naza‘a yadahū fa iżā hiya baiḍā'u lin-nāẓirīn(a).
आ हाथ निकाललनि, अचानक देखनिहार लेल उज्जर (चमकैत) भ' गेलनि।
۞ وَاَوْحَيْنَآ اِلٰى مُوْسٰٓى اَنْ اَلْقِ عَصَاكَۚ فَاِذَا هِيَ تَلْقَفُ مَا يَأْفِكُوْنَۚ
wa auḥainā ilā mūsā an alqi ‘aṣāk(a), fa iżā hiya talqafu mā ya'fikūn(a).
आ हम मूसा केँ प्रगट केलहुँ, “अपन लाठी नीचाँ फेकि दियौक!” तेँ एकाएक ओ हुनका लोकनिक सभटा झूठ केँ निगल लेलनि ।
وَاُلْقِيَ السَّحَرَةُ سٰجِدِيْنَۙ
wa ulqiyas-saḥaratu sājidīn(a).
आ जादूगर सभ तुरन्त खसि पड़लाह आ सजदा कयलनि |
وَقَطَّعْنٰهُمُ اثْنَتَيْ عَشْرَةَ اَسْبَاطًا اُمَمًاۗ وَاَوْحَيْنَآ اِلٰى مُوْسٰٓى اِذِ اسْتَسْقٰىهُ قَوْمُهٗٓ اَنِ اضْرِبْ بِّعَصَاكَ الْحَجَرَۚ فَانْۢبَجَسَتْ مِنْهُ اثْنَتَا عَشْرَةَ عَيْنًاۗ قَدْ عَلِمَ كُلُّ اُنَاسٍ مَّشْرَبَهُمْۗ وَظَلَّلْنَا عَلَيْهِمُ الْغَمَامَ وَاَنْزَلْنَا عَلَيْهِمُ الْمَنَّ وَالسَّلْوٰىۗ كُلُوْا مِنْ طَيِّبٰتِ مَا رَزَقْنٰكُمْۗ وَمَا ظَلَمُوْنَا وَلٰكِنْ كَانُوْٓا اَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُوْنَ
wa qaṭṭa‘nāhumuṡnatai ‘asyrata asbāṭan umamā(n), wa auḥainā ilā mūsā iżistasqāhu qaumuhū aniḍrib bi‘aṣākal-ḥajar(a), fambajasat minhuṡnatā ‘asyrata ‘ainā(n), qad ‘alima kullu unāsim masyrabahum, wa ẓallalnā ‘alaihimul-gamāma wa anzalnā ‘alaihimul-manna was-salwā, kulū min ṭayyibāti mā razaqnākum, wa mā ẓalamūnā wa lākin kānū anfusahum yaẓlimūn(a).
आ हम सभ हुनका सभ केँ बारह गोत्र मे बाँटि देलियनि, जाहि मे सँ प्रत्येक गोत्रक संख्या पैघ छल, आ जखन हुनकर लोक सभ हुनका सँ पानि मँगलनि तखन मूसा केँ प्रगट केलहुँ, "अपन लाठी सँ चट्टान पर प्रहार करू!" तेँ ओहि (पाथर) सँ बारह टा पानिक झरना निकलल । प्रत्येक जनजाति अपन-अपन पीबाक स्थान जनैत अछि। आ हम सभ ओकरा सभकेँ मेघसँ छाहरि देलियैक आ हम सभ ओकरा सभ लग मन आ सलवा पठा देलियैक। (हम कहलियनि) "हमरा सभ जे रोजी-रोटी अहाँ सभक लेल उपलब्ध कराओल अछि, ओहि मे सँ नीक भोजन करू।" हमरा सभ पर अन्याय नहि केने छथि, मुदा ओ सभ सदिखन अपना पर अन्याय करैत छथि ।
وَلَقَدْ اَرْسَلْنَا مُوْسٰى بِاٰيٰتِنَا وَسُلْطٰنٍ مُّبِيْنٍۙ
wa laqad arsalnā mūsā bi'āyātinā wa sulṭānim mubīn(in).
आ सच मे, हम मूसा केँ अपन चिन्ह (शक्ति) आ स्पष्ट प्रमाणक संग पठा देने छी।
وَلَقَدْ اٰتَيْنَا مُوْسٰى تِسْعَ اٰيٰتٍۢ بَيِّنٰتٍ فَسْـَٔلْ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ اِذْ جَاۤءَهُمْ فَقَالَ لَهٗ فِرْعَوْنُ اِنِّيْ لَاَظُنُّكَ يٰمُوْسٰى مَسْحُوْرًا
wa laqad ātainā mūsā tis‘a āyātim bayyinātin fas'al banī isrā'īla iż jā'ahum fa qāla lahū fir‘aunu innī la'aẓunnuka yā mūsā masḥūrā(n).
आ सचमुच, हम मूसा केँ नौ स्पष्ट चमत्कार देने छी तेँ इस्राएलक सन्तान सभ सँ पूछू, जखन मूसा हुनका सभ लग अयलाह तखन फिरौन हुनका कहलथिन, "हे मूसा! सचमुच, हमरा सचमुच शंका अछि जे अहाँ जादू-टोना सँ प्रभावित छी।"
وَمَا تِلْكَ بِيَمِيْنِكَ يٰمُوْسٰى
wa mā tilka biyamīnika yā mūsā.
"आ अहाँक दहिना हाथ मे की अछि हे मूसा?"
قَالَ هِيَ عَصَايَۚ اَتَوَكَّؤُا عَلَيْهَا وَاَهُشُّ بِهَا عَلٰى غَنَمِيْ وَلِيَ فِيْهَا مَاٰرِبُ اُخْرٰى
qāla hiya ‘aṣāy(a), atwakka'u ‘alaihā wa ahusysyu bihā ‘alā ganamī wa liya fīhā ma'āribu ukhrā.
ओ (मूसा) कहलनि, “ई हमर लाठी अछि, हम एहि पर आराम करैत छी, आ एकरा संग अपन बकरी सभक लेल खटखटाबैत छी, आ हमरा लेल एखनो बेसी लाभ अछि।”
قَالَ اَلْقِهَا يٰمُوْسٰى
qāla alqihā yā mūsā.
ओ (अल्लाह) कहलनि, "हे मूसा, ओकरा फेकि दियौक!"
فَاَلْقٰىهَا فَاِذَا هِيَ حَيَّةٌ تَسْعٰى
fa alqāhā fa iżā hiya ḥayyatun tas‘ā.
तखन (मूसा) लाठी फेकि देलक, आ अचानक ओ साँप बनि गेल जे जल्दी-जल्दी रेंगैत छल।
قَالَ خُذْهَا وَلَا تَخَفْۗ سَنُعِيْدُهَا سِيْرَتَهَا الْاُوْلٰى
qāla khużhā wa lā takhaf, sanu‘īduhā sīratahal-ūlā.
ओ (अल्लाह) कहलनि, "ओकरा पकड़ू आ नहि डेराउ, हम ओकरा अपन मूल अवस्था मे वापस क' देब,
وَاضْمُمْ يَدَكَ اِلٰى جَنَاحِكَ تَخْرُجْ بَيْضَاۤءَ مِنْ غَيْرِ سُوْۤءٍ اٰيَةً اُخْرٰىۙ
waḍmum yadaka ilā janāḥika takhruj baiḍā'a min gairi sū'in āyatan ukhrā.
आ बगलक नीचाँ हाथ राखि दियौक, ओ बिना कोनो दोषक उज्जर (प्रकाशित) निकलत, एकटा आओर चमत्कार जकाँ,
وَاَلْقِ مَا فِيْ يَمِيْنِكَ تَلْقَفْ مَا صَنَعُوْاۗ اِنَّمَا صَنَعُوْا كَيْدُ سٰحِرٍۗ وَلَا يُفْلِحُ السَّاحِرُ حَيْثُ اَتٰى
wa alqi mā fī yamīnika talqaf mā ṣana‘ū, innamā ṣana‘ū kaidu sāḥir(in), wa lā yufliḥus-sāḥiru ḥaiṡu atā.
आ जे दहिना हाथ मे अछि से फेकि दियौक, ओ सभ जे बनबैत छथि से अवश्य निगलत। जे बनबैत छलाह से मात्र जादूक चाल (मात्र) छल । आ जादूगर नहि जीतत, जतय सँ आओत।”
وَلَقَدْ اَوْحَيْنَآ اِلٰى مُوْسٰٓى اَنْ اَسْرِ بِعِبَادِيْ فَاضْرِبْ لَهُمْ طَرِيْقًا فِى الْبَحْرِ يَبَسًاۙ لَّا تَخٰفُ دَرَكًا وَّلَا تَخْشٰى
wa laqad auḥainā ilā mūsā an asri bi‘ibādī faḍrib lahum ṭarīqan fil-baḥri yabasā(n), lā takhāfu darakaw wa lā takhsyā.
आ सचमुच, हम मूसा केँ प्रकट केलहुँ, "हमर सेवक (इस्राएलक संतान) सभक संग राति मे जाउ, आ हुनका सभक लेल समुद्र मे एकटा शुष्क बाट मारू (बनाउ), (अहाँ सभ केँ) आगू बढ़बाक डरबाक आवश्यकता नहि अछि आ (डूबबाक) चिंता करबाक आवश्यकता नहि अछि।"
وَلَقَدْ اَرْسَلْنَا نُوْحًا اِلٰى قَوْمِهٖ فَقَالَ يٰقَوْمِ اعْبُدُوا اللّٰهَ مَا لَكُمْ مِّنْ اِلٰهٍ غَيْرُهٗۗ اَفَلَا تَتَّقُوْنَ
wa laqad arsalnā nūḥan ilā qaumihī fa qāla yā qaumi‘budullāha mā lakum min ilāhin gairuh(ū), afalā tattaqūn(a).
आ सचमुच, हम नूह के हुनकर लोक के पास पठौलियैन, तखन ओ कहलनि, "हे हमर लोक! अल्लाह के इबादत करू, (कारण) हुनका छोड़ि अहाँ सब लेल कोनो देवता (इबादत के योग्य) नै छथि। तखन अहाँ सब (हुनका) किएक नहि डरैत छी?"
فَاِذَا اسْتَوَيْتَ اَنْتَ وَمَنْ مَّعَكَ عَلَى الْفُلْكِ فَقُلِ الْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِيْ نَجّٰىنَا مِنَ الْقَوْمِ الظّٰلِمِيْنَ
fa iżastawaita anta wa mam ma‘aka ‘alal-fulki fa qulil-ḥamdu lillāhil-lażī najjānā minal-qaumiẓ-ẓālimīn(a).
आ जखन अहाँ आ अहाँक संग जे लोक जहाज पर बैसल छी तखन कहब जे "अल्लाह केर स्तुति जे हमरा सभ केँ गलत काज करयवला सभ सँ बचा लेलक।"
قَالَ اَوَلَوْ جِئْتُكَ بِشَيْءٍ مُّبِيْنٍ
qāla awalau ji'tuka bisyai'im mubīn(in).
ओ (मूसा) कहलनि, "की (अहाँ एहन करब) भले हम अहाँ केँ किछु वास्तविक (प्रमाण) देखाबी?"
فَاَلْقٰى عَصَاهُ فَاِذَا هِيَ ثُعْبَانٌ مُّبِيْنٌ ۚ
fa alqā ‘aṣāhu fa iżā hiya ṡu‘bānum mubīn(un).
त ओ (मूसा) अपन लाठी फेकि देलक, अचानक डंडा असली पैघ साँप बनि गेल।
وَنَزَعَ يَدَهٗ فَاِذَا هِيَ بَيْضَاۤءُ لِلنّٰظِرِيْنَ ࣖ
wa naza‘a yadahū fa iżā hiya baiḍā'u lin-nāẓirīn(a).
आ ओ अपन हाथ (अपन कपड़ाक भीतर सँ) निकालि लेलक, अचानक देखनिहार लेल उज्जर (चमकैत) भ' गेल।
فَاَلْقٰى مُوْسٰى عَصَاهُ فَاِذَا هِيَ تَلْقَفُ مَا يَأْفِكُوْنَ ۚ
fa alqā mūsā ‘aṣāhu fa iżā hiya talqafu mā ya'fikūn(a).
तखन मूसा अपन लाठी नीचाँ फेकि देलथिन, आ अचानक हुनका सभक बनाओल नकली चीज केँ निगल गेलनि।
فَاَوْحَيْنَآ اِلٰى مُوْسٰٓى اَنِ اضْرِبْ بِّعَصَاكَ الْبَحْرَۗ فَانْفَلَقَ فَكَانَ كُلُّ فِرْقٍ كَالطَّوْدِ الْعَظِيْمِ ۚ
fa auḥainā ilā mūsā aniḍrib bi‘aṣākal-baḥr(a), fanfalaqa fa kāna kullu firqin kaṭ-ṭaudil ‘aẓīm(i).
तखन हम मूसा केँ प्रगट केलहुँ, "अपन लाठी सँ समुद्र केँ प्रहार करू।" तेँ समुद्र अलग भऽ गेल आ एक-एकटा भाग एकटा पैघ पहाड़ जकाँ भ’ गेल।
وَاَلْقِ عَصَاكَ ۗفَلَمَّا رَاٰهَا تَهْتَزُّ كَاَنَّهَا جَاۤنٌّ وَّلّٰى مُدْبِرًا وَّلَمْ يُعَقِّبْۗ يٰمُوْسٰى لَا تَخَفْۗ اِنِّيْ لَا يَخَافُ لَدَيَّ الْمُرْسَلُوْنَ ۖ
wa alqi ‘aṣāk(a), falammā ra'āhā tahtazzu ka'annahā jānnuw wallā mudbiraw wa lam yu‘aqqib, yā mūsā lā takhaf, innī lā yakhāfu ladayyal-mursalūn(a).
आ अपन लाठी नीचाँ फेकि दियौक!” त जखन (लाठी साँप बनि गेल आ) मूसा ओकरा तेज साँप जकाँ चलैत देखलक तऽ ओ दौड़ल आ पाछू घुमि गेलाह बिना पाछू घुमि कऽ देखलनि।
وَاَدْخِلْ يَدَكَ فِيْ جَيْبِكَ تَخْرُجْ بَيْضَاۤءَ مِنْ غَيْرِ سُوْۤءٍۙ فِيْ تِسْعِ اٰيٰتٍ اِلٰى فِرْعَوْنَ وَقَوْمِهٖۚ اِنَّهُمْ كَانُوْا قَوْمًا فٰسِقِيْنَ
wa adkhil yadaka fī jaibika takhruj baiḍā'a min gairi sū'(in), fī tis‘i āyātin ilā fir‘auna wa qaumih(ī), innahum kānū qauman fāsiqīn(a).
आ अपन कमीजक गरदनि मे हाथ राखि दियौक, ओ बिना कोनो दोषक उज्जर (चमकैत) निकलत। (ई दुनू चमत्कार) मे फिरौन आ ओकर लोकक लेल नौ तरहक चमत्कार (जेकरा व्याख्या कयल जायत) शामिल अछि | ओ सभ सत्ते दुष्ट लोक छथि।”
وَاَنْ اَلْقِ عَصَاكَ ۗفَلَمَّا رَاٰهَا تَهْتَزُّ كَاَنَّهَا جَاۤنٌّ وَّلّٰى مُدْبِرًا وَّلَمْ يُعَقِّبْۗ يٰمُوْسٰىٓ اَقْبِلْ وَلَا تَخَفْۗ اِنَّكَ مِنَ الْاٰمِنِيْنَ
wa alqi ‘aṣāk(a), falammā ra'āhā tahtazzu ka'annahā jānnuw wallā mudbiraw wa lam yu‘aqqib, yā mūsā aqbil wa lā takhaf, innaka minal-āminīn(a).
आ अपन लाठी नीचाँ फेकि दियौक।" तेँ जखन ओ (मूसा) ओकरा (फुर्तीला) साँप जकाँ चलैत देखलक तऽ बिना पाछू तकने पाछू दौड़ि गेल (अल्लाह कहलनि), "हे मूसा! एतय आऊ आ डरब नहि। सत्ते, अहाँ सुरक्षित व्यक्ति छी।
اُسْلُكْ يَدَكَ فِيْ جَيْبِكَ تَخْرُجْ بَيْضَاۤءَ مِنْ غَيْرِ سُوْۤءٍ ۖوَّاضْمُمْ اِلَيْكَ جَنَاحَكَ مِنَ الرَّهْبِ فَذٰنِكَ بُرْهَانٰنِ مِنْ رَّبِّكَ اِلٰى فِرْعَوْنَ وَمَلَا۟ىِٕهٖۗ اِنَّهُمْ كَانُوْا قَوْمًا فٰسِقِيْنَ
usluk yadaka fī jaibika takhruj baiḍā'a min gairi sū'(in), waḍmum ilaika janāḥaka minar-rahbi fażānika burhānāni mir rabbika ilā fir‘auna wa mala'ih(ī), innahum kānū qauman fāsiqīn(a).
कमीज के गरदन में हाथ राखू, बिना कोनो दोष के उज्जर (चमकैत) निकलत, आ डरा गेल त हाथ छाती स पकड़ू। ई दू टा चमत्कार अछि जे अहाँक प्रभु (जेकर प्रदर्शन अहाँ करब) द्वारा फिरौन आ हुनकर अधिकारी सभ केँ कयल गेल अछि | सत्ते, ओ सभ दुष्ट लोक छथि।”
قُلِ اللّٰهُمَّ فَاطِرَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ عٰلِمَ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ اَنْتَ تَحْكُمُ بَيْنَ عِبَادِكَ فِيْ مَا كَانُوْا فِيْهِ يَخْتَلِفُوْنَ
qulillāhumma fāṭiras-samāwāti wal-arḍi ‘ālimal-gaibi wasy-syahādati anta taḥkumu baina ‘ibādika fīmā kānū fīhi yakhtalifūn(a).
कहब, "हे अल्लाह, आकाश आ धरती के रचयिता, जे सब अदृश्य आ असली के जानैत छथि, अहाँ छी जे अहाँक सेवक के बीच निर्णय लैत छी जे ओ सब सदिखन कोन बात पर विवाद करैत छथि।"
وَّاَنْ لَّا تَعْلُوْا عَلَى اللّٰهِ ۚاِنِّيْٓ اٰتِيْكُمْ بِسُلْطٰنٍ مُّبِيْنٍۚ
wa al lā ta‘lū ‘alallāh(i), innī ātīkum bisulṭānim mubīn(in).
आ अल्लाह पर घमंड नहि करू। सत्ते हम अहाँ लग स्पष्ट प्रमाण ल' क' अबैत छी।
وَاٰتَيْنٰهُمْ مِّنَ الْاٰيٰتِ مَا فِيْهِ بَلٰۤـؤٌا مُّبِيْنٌ
wa ātaināhum minal-āyāti mā fīhi balā'um mubīn(un).
आ हम सभ हुनका सभ केँ (अपन महानताक) संकेतक बीच किछु एहन देने छी जाहि मे वास्तविक आशीर्वाद हो।
وَفِيْ مُوْسٰىٓ اِذْ اَرْسَلْنٰهُ اِلٰى فِرْعَوْنَ بِسُلْطٰنٍ مُّبِيْنٍ
wa fī mūsā iż arsalnāhu ilā fir‘auna bisulṭānim mubīn(in).
आ मूसा मे (अल्लाह के शक्ति के निशानी छल) जखन हम ओकरा असली चमत्कार के संग फिरौन के पास पठेलहुं।
فَاَرٰىهُ الْاٰيَةَ الْكُبْرٰىۖ
fa arāhul-āyatal-kubrā.
तखन (मूसा) हुनका एकटा पैघ चमत्कार देखौलनि।