وَلُوْطًا اِذْ قَالَ لِقَوْمِهٖٓ اَتَأْتُوْنَ الْفَاحِشَةَ مَا سَبَقَكُمْ بِهَا مِنْ اَحَدٍ مِّنَ الْعٰلَمِيْنَ
wa lūṭan iż qāla liqaumihī ata'tūnal-fāḥisyata mā sabaqakum bihā min aḥadim minal-‘ālamīn(a).
E (Noi gh’emmo mandou anche) Lut, quande o l’à dito a-o seu pòpolo: «Perché ti fai unn’açion abominabile, che nisciun o l’à fæto avanti de ti (inte sto mondo).
اِنَّكُمْ لَتَأْتُوْنَ الرِّجَالَ شَهْوَةً مِّنْ دُوْنِ النِّسَاۤءِۗ بَلْ اَنْتُمْ قَوْمٌ مُّسْرِفُوْنَ
innakum lata'tūnar-rijāla syahwatam min dūnin-nisā'(i), bal antum qaumum musrifūn(a).
De fæto, ti l’æ sciortio a tò lussuria pe-i òmmi, no pe-e dònne. Ti l’é pe in davei un pòpolo ch’o l’arriva ciù tanto.»
وَمَا كَانَ جَوَابَ قَوْمِهٖٓ اِلَّآ اَنْ قَالُوْٓا اَخْرِجُوْهُمْ مِّنْ قَرْيَتِكُمْۚ اِنَّهُمْ اُنَاسٌ يَّتَطَهَّرُوْنَ
wa mā kāna jawāba qaumihī illā an qālū akhrijūhum min qaryatikum, innahum unāsuy yataṭahharūn(a).
E a respòsta do seu pòpolo a no l’ea atro che dî: «Cacciâli (o Lut e i seu seguitoî) da-o vòstro paise, son de persoñe che se tëgnan pe sante».
كَذَّبَتْ قَوْمُ لُوْطِ ِۨالْمُرْسَلِيْنَ ۖ
każżabat qaumu lūṭinil-mursalīn(a).
O pòpolo de Lòt o l’aiva mensou a-i apòstoli,
اِذْ قَالَ لَهُمْ اَخُوْهُمْ لُوْطٌ اَلَا تَتَّقُوْنَ ۚ
iż qāla lahum akhūhum lūṭun alā tattaqūn(a).
quande o seu fræ Lut o ghe dixeiva: «Perché no ê piöxi?»
اِنِّيْ لَكُمْ رَسُوْلٌ اَمِيْنٌ ۙ
innī lakum rasūlun amīn(un).
De fæto, son un apòstolo de confiansa (mandou) à voscià,
فَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاَطِيْعُوْنِ ۚ
fattaqullāha wa aṭī‘ūn(i).
Coscì tegnî paû de Allah e obedîme.
وَمَآ اَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ اَجْرٍ اِنْ اَجْرِيَ اِلَّا عَلٰى رَبِّ الْعٰلَمِيْنَ ۗ
wa mā as'alukum ‘alaihi min ajrin in ajriya illā ‘alā rabbil-‘ālamīn(a).
E no ve domando ninte in cangio de quell’invito; A mæ compensaçion a l’é solo che da-o Segnô de tutti i mondi.
قَالَ اِنِّيْ لِعَمَلِكُمْ مِّنَ الْقَالِيْنَ ۗ
qāla innī li‘amalikum minal-qālīn(a).
O (Lut) o l'à dito: «Odio pe in davei e vòstre açioin».
وَلُوْطًا اِذْ قَالَ لِقَوْمِهٖٓ اَتَأْتُوْنَ الْفَاحِشَةَ وَاَنْتُمْ تُبْصِرُوْنَ
wa lūṭan iż qāla liqaumihī ata'tūnal-fāḥisyata wa antum tubṣirūn(a).
E (arregòrdite l’istöia de) Lut, quande o l’à dito a-o seu pòpolo: «Perché fâ de açioin fahisyah (abominabile), ascì ben che vedde (l’abominaçion di atti immorali)?»
اَىِٕنَّكُمْ لَتَأْتُوْنَ الرِّجَالَ شَهْوَةً مِّنْ دُوْنِ النِّسَاۤءِ ۗبَلْ اَنْتُمْ قَوْمٌ تَجْهَلُوْنَ
a'innakum lata'tūnar-rijāla syahwatam min dūnin-nisā'(i), bal antum qaumun tajhalūn(a).
Perché ti va da-i òmmi pe (realizzâ) i (to) dexidëi, no (vixitâ) e dònne? De fæto, ti l’é un pòpolo ch’o no conosce (e conseguense de to açioin).
وَلُوْطًا اِذْ قَالَ لِقَوْمِهٖٓ اِنَّكُمْ لَتَأْتُوْنَ الْفَاحِشَةَ ۖمَا سَبَقَكُمْ بِهَا مِنْ اَحَدٍ مِّنَ الْعٰلَمِيْنَ
wa lūṭan iż qāla liqaumihī innakum lata'tūnal-fāḥisyata mā sabaqakum bihā min aḥadim minal-‘ālamīn(a).
E (arregòrdate) quande o Lut o l’à dito a-o seu pòpolo: «Ti l’æ commesso de fæto un atto assæ heinoso (omosessualitæ) che nisciun do pòpolo avanti de ti o l’à mai fæto».
اَىِٕنَّكُمْ لَتَأْتُوْنَ الرِّجَالَ وَتَقْطَعُوْنَ السَّبِيْلَ ەۙ وَتَأْتُوْنَ فِيْ نَادِيْكُمُ الْمُنْكَرَ ۗفَمَا كَانَ جَوَابَ قَوْمِهٖٓ اِلَّآ اَنْ قَالُوا ائْتِنَا بِعَذَابِ اللّٰهِ اِنْ كُنْتَ مِنَ الصّٰدِقِيْنَ
a'innakum lata'tūnar-rijāla wa taqṭa‘ūnas-sabīl(a), wa ta'tūna fī nādīkumul-munkar(a), famā kāna jawāba qaumihī illā an qālu'tinā bi‘ażābillāhi in kunta minaṣ-ṣādiqīn(a).
L’é giusto che ti vagghe da-i òmmi, che ti fäsci e che ti fasse o mâ inti tò pòsti de riunioin?» Donca a respòsta do seu pòpolo a no l’ea atro che dî: «Portâne o castiggo de Allah, se ti l’é un di giusti».
وَلَقَدْ اَنْذَرَهُمْ بَطْشَتَنَا فَتَمَارَوْا بِالنُّذُرِ
wa laqad anżarahum baṭsyatanā fa tamārau bin-nużur(i).
E de fæto, lê (Lut) o l’aiva avvertio do Nòstro castiggo, ma lô an desmentegou o Mò avvertimento.